Ad Valvas 1997-1998 - pagina 282

AD VALVAS 4 DECEMBER 1997

PAGINA 20

Op de VU lopen opvallend veel mensen rond die familie van elifaar zijn. Soms is dat toeval, maar in een aantal families Is het traditie om aan de Vrije Universiteit te gaan studeren of werken. Deze weeit dr. Anne Fortuin en zijn dochter Nienke. Vader werkt en dochter is vierdejaars student aan de faculteit der aardwetenschappen.

• • • » « ' •

^

Nienke (links): 'Met mijn moeder kan ik overal heel goed over praten, maar over veldwerk heb ik het met mijn vader.'

In al die eenzaamheid ben je niet alleen Marianne Hoek van Dijke

Geboren in de Noordoostpolder was dr. Anne Fortuin (53) al van jongs af aan gefascineerd door het idee dat hij op de bodem van de zee woonde. Hij kwam er allerlei overblijfselen uit vroeger eeuwen tegen. Zijn moeder vond in de turn zelfs een keer een munt uit de zeventiende eeuw die een visser ooit verloren moest hebben. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat hij koos voor geologie, de bestude­ ring van de geschiedenis van de aarde. Anne Fortuin houdt zich bezig met onderzoek van afzettingsgesteenten in vroegere zeeën op plaatsen waar ge­ bergten worden gevormd, en reist daarvoor de halve wereld af, getuige

ZO VADER, ZO DOC HTER de talloze foto's in zijn werkkkamer. Dat zijn dochter Nienke (21) aan de­ zelfde faculteit ging studeren, lag min­ der voor de hand. Toen ze met het gezin een keer naar de Grand Canyon gingen, een paradijs voor aardweten­ schappers, keek ze nauwelijks uit het autoraampje. Nienke: "Ik was toen helemaal geobse­ deerd door een boek van Tolkien, In de ban van de ring. Dus ik luisterde helemaal niet naar wat Anne vertelde. Ik zei alleen maar: ja leuk, en las weer verder." Dat veranderde toen ze na haar eind­ examen mee mocht met een groep tweedejaars studenten onder leiding van haar vader, om eens te zien wat voor werk hij in de bergen doet. Dat beviel zo goed, dat ze besloot aan de vu geologie te gaan studeren, aange­ zien hier het meeste veldwerk m de opleiding zit. Nienke herinnert zich nog als de dag van gisteren haar eerste veldwerk in Spanje: drieëneenhalve week alleen in een gebied van veertig vierkante kilometer. Ze was met de bus gegaan en had haar fiets meege­ nomen. Dat betekende de laatste veertig heuvelachtige kilometers fiet­ sen onder de brandende zon met haar zware rugzak op. Nienke: "Daar heb je wel wat conditie voor nodig. En toen banjerde ik met m'n kompas drieëneenhalve week door de struiken, berg op, berg af. Dat vraagt geestelijk uithoudingsver­ mogen. Je bent de hele dag alleen, raakt de weg kwijt, komt dingen tegen die je niet begrijpt. Een gesteente dat je daar helemaal niet verwacht, bij­ voorbeeld. Op de kaarten die je in je eerste jaar ziet zijn alle lagen recht, maar de natuur is nu eenmaal niet ideaal. Daar moet je aan wennen."

Anne: "Dat was een bijna traumati­ sche ervaring voor Nienke. Ik heb na­ tuurlijk wel geprobeerd dat te relative­ ren, maar het is toch iets waar iedere student zelf doorheen moet, dus ook zij. Ik ken het ook uit eigen ervarmg. Tijdens mijn promotieonderzoek op Kreta was ik soms drie maanden al­ leen op pad. Ik ben toen bewmst be­ gonnen op de lager gelegen delen van het eiland. Ik zag letterlijk op tegen de hoge, eenzame stukken. Maar als je er eenmaal doorheen bent is het heel boeiend en krijg je er ook ervaringen voor terug: het gevoel dat je niet al­ leen bent m al die eenzaamheid." Nienke: "Ik vind het wel prettig dat mijn vader het ook kent. Met mijn moeder kan ik overal heel goed over praten, maar over veldwerk heb ik het met mijn vader. Vooral toen ik het na mijn eerste jaar moeilijk had, was dat heel fijn." Dat veldwerk doen niet altijd zonder gevaar is, ontdekte Nienke tijdens haar tweede jaar. Toen ze tijdens een

pauze even op een mooi groen gras­ veldje ging liggen om haar boterham­ men op te eten, voelde ze opeens iets in haar nek. Dat bleek een fors uitge­ vallen, giftige adder te zijn. Nienke wist niet hoe snel ze van het veldje af moest komen. Nienke: "De rest van de middag zag iedere stok er uit als een slang. Het was heel eng, want als ik gebeten was had ik eerst een uur naar huis moeten lopen en van daaruit was het met de auto nog een uur naar de dichtstbij­ zijnde dokter geweest." Nienke heeft zich inmiddels gespecia­ liseerd in hydrologie, oftewel het be­ studeren van grondwatersystemen. Een nchting waar veel wiskunde bij komt kijken. Op dit moment loopt ze stage bij een bednjf in Arnhem dat grondwater gebruikt om gebouwen te koelen en het water daarna weer de grond in pompt. Dat warme grondwa­ ter kan dan later weer voor verwar­ ming gebruikt worden. Nienke maakt modellen om de hoeveelheid gassen m

het water te berekenen. Nienke: "Ik vind contacten buiten de wetenschap en maatschappelijke rele­ vantie belangrijk. Water is daar een goed voorbeeld van. Dat wordt de ko­ mende jaren steeds belangrijker. Er bestaan nu al wateroorlogen. En wan­ neer je bijvoorbeeld m een ontwikke­ lingsland water vindt, hoeven de men­ sen die daar wonen meteen niet meer twee uur te lopen naar een put." Anne: "En gelukkig bestaan er nog geen watermultinationals. Ik ben wel eens jaloers op Nienke. Mijn werk heeft geen directe maatschappelijke relevantie. De toegepaste kant vindt plaats bij de olie­ en gasmdustrie." Betrokkenheid bij de wereld om hen heen is heel normaal m het gezin For­ tuin. Ze hebben een Foster­Parents­ kind en gaan naar een gemeente waar­ in hervormden en gereformeerden sa­ menwerken. Een zeer ruimdenkende kerk, waar de familie zich zeer op zijn plek voelt en ook Nienke soms nog komt, al woont ze inmiddels in Am­

Bram de Hollander

m

sterdam. Niet dat ze nu zo recht in de leer zijn, maar ze vinden het belang­ rijk om zich bezig te houden met hun geestelijke vorming. Al kan dat ook heel goed zonder God erbij te halen, benadrukt Nienke. Nienke: "Mensen die niet in God ge­ loven vind ik niet slechter of zo. Je le­ vensovertuiging IS iets heel persoon­ lijks. Je kunt niet bewijzen dat God bestaat, daarom vind ik het ook be­ langrijk om godsdienst los te zien van de wetenschap." Anne: "Op de middelbare school kreeg ik godsdienstles van dommee Bos, de vader van prof. Bos die hier op de vu werkt. Hij leerde ons dat principes heel belangrijk zijn. Ik had daar moeite mee. Mijn vader hield me toen voor dat het van de situatie af­ hangt hoe pnncipieel je moet zijn. Dat was voor mij een verademing: wees nou maar bescheiden."

FEUILLETON Dagboek van Katja (Waarin Katja de lof zingt over macht en groepsverkrachting. Waarin zij Danvin aanhaalt om Patrick Kluivert te beschermen en waarin zij zelf bijna zwanger raakt.)

14. Macht. Vrouwen moesten kinde­ ren krijgen en opvoeden, terwijl de mannen aan het oorlog voeren waren om voedsel te vergaren. Dus hadden mannen fysieke macht en vrouwen de macht om de toevloed van nieuwe soldaten te regelen. Verkrachtingen van het vijandelijke leger, denk ik wel eens, zijn juist bedoeld om expres vijandelijke zonen te kweken die je dus niet werkelijk kunt bestrij­ den ­ want de nieuwe zonen wor­ den uiteindelijk je eigen volk, be­ staande uit je eigen zonen. Ver­ krachting als ruwe vorm van inte­ gratie ­ en dus met op den duur vrede als oogmerk. Gevaarlijke theorie, want je praat er ver­ krachtingen mee goed. Maar toch.... Dani vindt Kluivert maar een or­ dinaire verkrachter ­ wat hij en zijn vrienden hebben gedaan is een voorbeeld van een gang­rape. Zo'n 'rape' is dusdanig antigeil dat er wel iets achter moet zitten

­ een ruwe vorm van integratie bijvoorbeeld. (Blank en zwart horen bij elkaar.) E n dus heeft ook Kluivert misschien wel vrede­ lievende, politiek correcte motie­ ven gehad om Marielle Boon met zijn vrienden van alle kanten te bezitten. Of heeft Dani gelijk? Dani verkracht niet. Dat hoeft hij ook niet. Als de hoeken van zijn mond eenhonderdste millimeter naar boven gaan, waarmee hij in staat is de suggestie van een lach op te roepen, vallen alle dames in zwijm voor hem ­ ik kan het weten. Macht. Zijn probleem is eerder dat hij dames van zich af moet houden dan veroveren. Het klopt volgens Darwin: hij is de krijger die voor voedsel zorgt voor het wijQe. Bin­ nen de groep is hij de sterkste die overleeft. Hij is sterker dan een arts, want hij verdient meer en is fysiek sterker. Hij is sterker dan een dominee, want God toont dat Hij zijn voeten kust. Maar hij is niet sterker dan een E chte Dich­ ter die arm en laf is. "Dichters worden niet oud", zei Jan, mijn

dichter. Ik schrok ­ we lagen met elkaar in bed, maar of ik al zwan­ ger was, wist ik niet. "Schrik maar niet", zei hij, "ik bedoel: ze worden misschien wel oud in jaren, maar niet in geest. E lk ge­ dicht is altijd iets nieuws, iets jongs dus. E lk gedicht is als een kind, een uitgebroed ei. Daartoe moet de geest altijd jong blijven. Zoals de dichter zegt: 'Ik ken de waarde van de woorden/ nu mijn lichaam de waarde van de tijd

kent/ ik weet me jong te maken/ in jouw oren/ zodat jouw ogen/ nu niet zien/ wat mijn woorden ver­ bergen.'" Ach ja, Jan ­ als uitge­ goten olie is zijn naam/ daarom hebben de jonge meisjes hem lief (Hooglied 1:3). Uitgegoten olie? Nee, hij is ook iets te vaak in de olie. Dat is niet goed voor mijn aanstaande kind, en daar moet ik dus iets aan doen. Misschien moet ik aan mijn dokter wat refu­ sa/­pillen vragen, zodat Jan ziek wordt als hij een glas wijn drinkt. Nog een paar dagen, dan weet ik of ik al zwanger ben. Ik denk het niet. Opeens bekruipt mij de angst dat ik niet zwanger kan worden. Nu ben ik zo intelligent, zo beredeneerd gevoeUg en ge­ voelloos, en toch leid ik aan een kinderlijke angst. Ik ga maar snel studeren. Binnenkort is het kerst­ vakantie. Het liefst had ik tijdens de kerst aan mijn ouders verteld dat ik zwanger was; iedereen in een heilige stemming, mijn vader die het dan weerzinwekkend druk heeft en het feest van het licht en de geboorte, dat toch een feest moet blijven. Ik ga me nu voor Dani buigen over de spelsystemen van Herrera via Olsen tot Van Gaal; hoe breek je uit met een counter, zonder buitenspel te staan. Katja van

Groeningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen