Ad Valvas 1997-1998 - pagina 424

AD VALVAS 19 FEBRUARI 1998

PAGINA 6

'Veel mensen nemen het voetbal te serieus' drie-keer-drietoernooi op Uilenstede Naast de interne zaalcompetitie organiseert de Asvu een paar l<eer per jaar een voetbaltoernooi waarin teams van drie spelers het tegen elkaar opnemen. Het gaat bij drie keer drie vooral om de balvaardigheid, want de ruimte is beperkt en je mag elkaar niet aanraken. Dick Roodenburg Deze week gaat in de sporthal op Uilenstede de halfjaarlijkse zaalvoetbalcompetitie van de Asvu van start. Tot nu toe hebben zich 78 zestallen ingeschreven, waaronder zeven vrouwenteams. Het niveau van de competitie is volgens organisator Rogier van Beugen niet fantastisch. "Dat durf ik wel te zeggen. Zelf zit ik in een van de betere teams, maar dit is geen topvoetbal." Kunnen studenten niet voetballen? "Zeker wel, ik ken er ook een aantal. Maar die blijven meestal bij h u n eigen veldvoetbalclub spelen, die zien wij hier niet in de zaal. Misschien heeft dat met de studiedruk te maken." Toch blijft voetbal, ook bij de Asvu, de populairste teamsport. "Juist het afgelopen jaar hebben we er veel jonge studenten bijgekregen." Economiestudent Van Beugen is zelf een redelijk fanatiek voetballer, maar veel mensen nemen in zijn ogen het voetbal te serieus. Hoezo? "Ik vind dat de emoties nogal eens te hoog oplopen. Daar heb ik wel begrip voor, maar je moet wel kunnen blijven relativeren. Op het moment dat je emoties omzet in agressie, gaat het de verkeerde kant o p . " Van Beugen benadrukt overigens dat de Asvu in dit opzicht weinig te klagen heeft. "De laatste vijf jaar is er geloof ik maar één keer gevochten en dat liep ook nog met een sisser af. Ik heb het eigenlijk meer over veldvoetbal." Tijdens het drie-keer-drietoemooi van komende zaterdag zijn handtastelijkheden sowieso uit den boze, want als

Orgariisiiiui' nugier van óeugen, met gebroken pols: 'De emoties lopen bij voetbal nogal eens te hoog op.'

Casper Helling wint NSK allround schaatsen vu-student bewegingswetenschappen Casper Helling heeft vorige week de Nederlandse Studenten Kampioenschappen allround schaatsen gewonnen. De Ijs vu-topper * e r d op de eerste dag vijfde op de 500 meter (41,63 sec) en tweede op de 3000 meter (4.16 min.). Op de tweede dag won hij zowel de 1500 (2.04.19 min.) als de 5000 meter (7.21 min.). Geen snelle tijden, zegt Helling zelf, maar die vielen in Utrecht ook niet te verwachten. Zijn eerste plaats had hij overigens voor een deel te danken aan een blessure van concurrent Carl Verheijen. Die stond na de eerste dag nog bovenaan, maar tijdens de warming-up voor de tweede dag schoot zijn arm uit de kom. Van de IJsvu deden ook Lucien Wolvers, Bram van Wijngaarden en Marten Visser mee. Wolvers werd 21ste, Van Wijngaarden en Visser plaatsten zich met voor de 5000 meter en eindigden achterin het deelnemersveld na een nekaan-nekrace als respectievelijk 36ste en 37ste. T o c h was Visser tevreden: "Op de drie afstanden heb ik mijn tijden verbeterd. Mijn doel was om niet als laatste te eindigen en dat is gelukt. Alleen jammer dat Bram me net voor was." (DR)

Bram de Hollander

regel één geldt dat je elkaar niet mag aanraken. Dat wordt nog moeilijk, want het veld is klein en de speelruimte beperkt. "Zo krijg je heel technisch voetbal, de nadruk ligt op de balvaar-

digheid en hele korte combmaties." Bij drie keer drie ontbreekt een vaste keeper. Van de drie spelers blijft er meestal één in de buurt van het doel en zetten de twee anderen de aanval op. Wisselspelers zijn toegestaan, maar Van Beugen speelt het liefst de hele wedstrijd. "Ik voetbal nou eenmaal graag. Het is wel heel intensief. De wedstrijd duurt ongeveer tien

minuten, dan ben je wel helemaal op." In de interne Asvu-zaalvoetbalcompetitie mag de bal, als uitzondering op de KNVB-regels, via de muur gespeeld worden. Op het drie-keerdrietoemooi is dat niet toegestaan. "Anders wordt het veld te groot, dat valt niet meer te belopen." De teams spelen tijdens het toernooi zes ä zeven wedstrijden. "Dat hangt af van het aantal aanmeldingen. Pas als ik die binnen heb, ga ik de poules indelen." De inschrijving sloot woensdag. Zelf zal Rogier van Beugen zaterdag niet meespelen: hij brak afgelopen weekend zijn pols. Drie-keer-drievoetbaltoernooi, zaterdag 21 februari vanaf ongeveer 11 00 uur in de Sporthal op Uilenstede Informatie bij de Asvu tel 020-4445090

Asvu houdt kans op titel H e t eerste basketbalteam van de A s v u doet het n o g steeds uitstekend in de promotiedivisie. Afgelopen weekend werd in Zevenaar m e t 49-69 g e w o n n e n van Basketiers. Volgens coach Jos Pelk k w a m e n de v u - s t u d e n ten wat laat op gang: "Aan het begin van de tweede helft stond het n o g 34-3S, m a a r toen liepen w e in vijf m i n u t e n twintig p u n ten uit. D a n kun je als c o a c h rustig gaan zitten." D e stand aan kop is op één Akrides m e t

34 p u n t e n uit 22 wedstrijden, op twee Orca's m e t 34 uit 23 en op drie Asvu m e t 34 uit 22. D e A s v u houdt de kans op de titel in eigen hand: volgende week dinsdag speelt de ploeg uit tegen koploper Akrides. Van de promotiedivisie gaan twee t e a m s naar de eredivisie. "Maar je w e e t hoe het is m e t studenten", aldus Pelk. "We kijken niet verder dan de volgende wedstrijd." (DR)

'Hé Klaas, waar is je stropdas?' Bioloog Klaas de Jong schopte het van klusjesman tot educatief medewerker bij Greenpeace. Door zich een jaar bezig te houden met verhuizen, schilderijen ophangen en lekke kranen repareren, heeft hij zijn wereldbaan veroverd. Elsbeth Vernout

Bram de Hollander

Naam: Leeftijd: Studie: Afgestudeerd: Functie: Aantal sollicitaties:

Klaas de Jong 25 jaar Biologie augustus 1996 Educatief medewerker Greenpeace 20

"Na mijn afstuderen ben ik meteen naar het uitzendbureau gestapt. Ik had geen zin om een uitkering aan te vragen. Ik gaf me op als bioloog, maar kwam bij de afdeling industrie terecht. Ik pakte allerlei baantjes aan. Intussen schreef ik vele sollicitatiebrieven, maar ik werd nergens uitgenodigd. Het absolute dieptepunt vond ik bladeren vegen op een bedrijfsterrein in Zuid-Oost. 'Hier heb je een bezem, ga maar opruimen', kreeg ik te horen. Het was herfst en het waaide. K u n je je voorstellen dat je dan bladeren staat te harken als academicus? Ik dacht echt: 'Waar ben ik nu mee bezig?' Bij Greenpeace ben ik als verhuizer begonnen. Misschien kom ik er mensen tegen die me verder kunnen helpen, dacht ik. Na een dag verhuizen kon ik nog een dag blijven, toen een week en uiteindelijk ben ik een jaar klusjesman geweest. Ik werkte veertig uur in de week, voor een tientje per uur. Ik moest lampen ophangen, bureaus verplaatsen en kleine reparaties uitvoeren. Ik kon goed met het hoofd van de interne dienst opschieten. T o e n ik een aanbod kreeg om als vrijwilliger les te geven in vogels kijken in Afrika, vond ze dat goed. Ik kon daarna gewoon terugkomen. Als klusjesman rende ik het hele gebouw door. Het was een leuke tijd. Ik maakte praatjes met iedereen. Af

en toe viel ik in bij de receptie, waar een tekort aan personeel was. Ik had wel hier en daar verteld dat ik eigenlijk bioloog ben. Intussen hield ik de interne vacatures goed in de gaten. Ik hoorde dat er een project aan zou komen met een educatief schip voor kinderen. Toen de vacature op het prikbord hing, ben ik meteen met de projectleidster gaan praten. Mijn voordeel was dat ik bij de interne sollicitanten hoorde, waardoor ik niet zo veel concurrenten had. Ik heb eerst gepolst wat voor iemand ze zochten. Ze wilden snel iemand in dienst nemen, dat was ook gimstig voor mij. Stuur maar een brief, zei de projecdeidster. Ik heb de joviale toon die ik meestal aansloeg laten varen en een serieuze brief geschreven. Normaal deed ik klussen voor Erwin, nu schreef ik aan 'Geachte heer Van P o p p e r . Dat was wel even wennen. Ik kreeg ook een officiële uitnodiging voor een gesprek terug. Ik heb heel lang getwijfeld of ik wel of niet een stropdas om zou doen naar het sollicitatiegesprek. Ik had een nieuwe beige broek gekocht en een bijpassende bloes met blokjes. Uiteindelijk vond ik een stropdas toch te ver gaan. Als klusjesman liep ik in spijkerbroek en op schoenen met stalen neuzen. Maar het eerste dat de personeelsfunctionaris zei toen ik binnen kwam was: 'Hé Klaas, waar is je stropdas?' Het gesprek had een hoog formeel gehalte. Ik ging nog net

geen 'u' zeggen. Ik vond het wel prettig, zo kreeg ik de kans om serieus te laten zien wat ik kon. D e vragen in het eerste gesprek, met twee mensen tegenover me, waren heel erg kennisgericht. Het ging goed, maar ik dacht achteraf wel dat het nog alle kanten op kon gaan. Ik heb wel meteen een cd gekocht voor mezelf, want zover was ik toch maar gekomen. Bij het tweede gesprek had ik vier mensen tegenover me. Ik

SOLLICITATÏÈI droeg dezelfde kleding en heb weer lang nagedacht of ik nu wel een stropdas moest dragen. Ik heb zelfs mijn moeder nog om raad gevraagd. Maar het leek me toch te lollig en te geforceerd. Het gesprek ging goed, dus daarna heb ik weer een cd gekocht. D e manier waarop ik hoorde dat ik de baan had was grappig. D e projectleidster vroeg of ik er in haar kamer een bureau bij wilde plaatsen, met een computer erop. Ik keek haar vragend aan en ze zei: 'Ja, voor jezelf' T o e n ben ik heel blij door het gebouw gaan rennen. Het heeft nog we! een tijdje geduurd totdat mijn collega's beseften dat ik geen klusjesman meer was. Dan vroegen ze bijvoorbeeld op de gang of ik een lamp in wilde draaien. Maar nee, ik ben nu werkzaam als bioloog. Ik heb lang genoeg voor een tientje per uur de timmerman uitgehangen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen