Ad Valvas 1997-1998 - pagina 479

AD VALVAS 12 MAART 1998

PERSONEELSKATERN

PAGINA 13

'Goeiemoi^en, op de zevende ligt een bom' Ontruimingsoefening in het Hoofdgebouw van de VU Donderdag 5 maart werd op de VU een grote ontruimingsoefening gehouden. Er werd een zogenaamde bom gelegd op de zevende verdieping en er waren zogenaamde slachtoffers, maar een aantal klachten en een papierbakbrandje waren echt. Een verslag. Peter Boerman 9.30 Het is nog stil op de vu. Buiten regent het pijpenstelen. Op de eerste verdieping stokt een overvolle lift. "Zou de ontruiming al begonnen zijn", vraagt een studente verschrikt. Het blijkt loos alarm. N a een telefoontje zet de lift alsnog koers naar boven. 10.00 Langzaam druppelen de hulpverleners, brandweerlieden en waarnemers van de oefening, die moeten noteren wat er misgaat, binnen in de brandweergarage van de vu, vlak achter het Transitorium. De stemming is uitgelaten. 10.07 Jan Klous, medewerker van de dienst voor veiligheid en milieu en coördinator van de ontruimingsoefening, geeft een briefing. Hij vertelt dat de bom om elf uur precies geplaatst gaat worden. "Laten we nu vast onze horloges gelijk zetten." Tien mensen ki)ken tegelijk op h u n horloge. "Iedereen weet wat er moet gebeuren. Laat nu de praktijk maar uitwijzen hoe het uitpakt." 10.15 In de kelder van het Transitorium wordt druk gewerkt aan het schminken van de vier 'lotusslachtoffers', de acteurs die tijdens de oefening doen alsof ze zijn gewond. Eén van hen krijgt een vervaarlijk echt uitziende hoofdwond mee. 11.05 Bij de receptie van het Hoofdgebouw is nog steeds geen bommelding binnen. D e drie dames van de receptie worden ietwat ongeduldig. "Ik ga nog maar effe naar de wc." 11.07 Er wordt gebeld, op het interne toestel. H e t wordt druk bij de telefoon. Zo'n tien mensen drommen samen. "Hij is geplaatst", klinkt het bijna opgelucht. " O p de zevende verdieping, en over drie kwartier gaat-ie af" 11.10 De actie is nu in volle gang. "Dit IS een algemene oefening", klinkt het uit de portofoons van de bedrijfs-

O p het gezicht van de bevelvoerder verschijnt een ongelovige glimlach. "Echt waar? Dat meen je niet, hè?" 1 1 . 5 7 Bij de achterste deuren van het Hoofdgebouw staan mensen te wachten in het tussenhalletje. D e buitendeuren gaan, om tocht te voorkomen, pas open als de binnendeuren weer gesloten zijn. Omdat het zo druk is, gebeurt dat niet, en moet iedereen door de draaideur. Geen pretje, vinden de aanwezigen. "Wat als er echt iets aan de hand zou zijn?"

hulpverleners. "Iedereen wordt verzocht naar de brandweerkazerne te gaan." D e politie wordt gebeld, en het hoofd civiele zaken van het gebouw. "Goeiemorgen, met José van de receptie. Ik wilde even doorgeven dat er een bom ligt, op de zevende."

1 2 . 0 0 Er wordt gemeld dat er via het noodtrappenhuis weer mensen naar boven lopen, terwijl de liften nog steeds niet gebruikt mogen worden. "Dat kan natuurlijk niet", verzucht de bevelvoerder. "Laat iemand ze tegenhouden."

1 1 . 1 5 Twee politieagenten stormen het nu al met allerhande hulpverleners overbevolkte kamertje binnen achter de receptie. Ze beluisteren het bandje waarop het telefoongesprek met de bommelding, zoals alle binnenkomende telefoongesprekken, is opgenomen. "We moeten exact weten wat er gezegd is."

1 2 . 0 2 Er komt een brancard de lift uit met een bevsoisteloze man. "Is er al een ambulance gebeld", vraagt iemand direct. iVlaar niemand onderneemt actie. Drie mensen kijken elkaar aan. "Loop jij naar de receptie?"

1 1 . 2 0 Gekraak in de mobilofoon van bevelvoerder E. Peggeman van de actie. "Wij zijn geroepen naar de brandweergarage, maar nou staan we hier met zijn allen. Wat moeten we nu doen?" "Wachten", reageert de bevelvoerder streng. "En wil je geen onnodige oproepen meer doen. Jan, daar hebben we nu even niks aan."

1 2 . 0 5 Een van de agentes verandert de tijd die op de borden bij de liften staat. 'Einde oefening' wordt verlegd van twaalf naar één uur. "De bom is wel gevonden", verklaart ze. "Maar een van de slachtoffers nog niet." Een jongen probeert langs haar heen te glippen, de lift in.

1 1 . 2 2 Een politieagent meldt wat er op het bandje staat. "Iemand die zegt dat-ie Sinterklaas is en dat hij heel boos is op de vu. We hebben nog een halfuurtje. Ik denk dat het verstandig is om te ontruimen." D e bevelvoerder pikt het razendsnel op. "Laten we beginnen." Er wordt besloten een beleidscentrum in te richten voor de ontruiming in de kamer van het hoofd civiele zaken. 1 1 . 3 0 Voor de receptie ziet het inmiddels blauw van de politieagenten. D a n gaat ook het alarm af "Ding-dong. U wordt verzocht zo snel mogelijk het gebouw te verlaten." De stemming op de begane grond wordt steeds hectischer. "Shit, wat nu weer", verzucht iemand, als hij op weg naar de liften staande wordt gehouden. 1 1 . 3 5 In het noodtrappenhuis tegenover de toiletten is het een drukte van belang. Hordes studenten lopen gedwee de trappen af naar beneden. Eén meisje loopt onverdroten tegen

1 2 . 2 0 D e bom en alle slachtoffers zijn gevonden en veilig beneden gebracht. D e liften worden weer vrijgegeven. Steeds meer mensen mopperen dat de geluidsinstallatie niet goed gewerkt heeft. "Ik zat op l l A - 1 2 " , zegt een jongen. "En ik heb geen alarm of wat dan ook gehoord." Igor Wesdorp - AVC/VU

de stroom in. "Wat een onzin", zegt ze. "Ik ga gewoon naar college, hoor. Ze kutmen me wat. D a n zit ik er maar vast." 1 1 . 4 0 D e zevende etage is uitgestorven. Er komt een jongen uit het noodtrappenhuis gelopen. "Ik weet dat er een bommelding is, maar ik ben gewoon doorgelopen. Er was nog wel een vrouwtje dat me probeerde tegen te houden, maar dat werkt bij mij niet echt."

1 1 . 4 5 D e bom, een kartonnen doos met een wekker erin, die onder de brandslang bij de vierliftengroep is neergezet, is nog steeds niet gevonden. D e wekker loopt nog. 1 1 . 5 5 D e receptie is inmiddels helemaal afgezet. Achter de afzetting lopen alleen nog uniformen en witte armbanden. "Een klein blussertje graag", zegt een brandweerman. "We hebben een papierbak in de fik staan."

1 3 . 0 0 Op de begane grond lijkt het alsof er helemaal niets gebeurd is. Het is bij de liften net zo druk als altijd. D e eerste evaluaties van de ontruimingsoefening zijn al achter de rug. In de lift klaagt een keurig in mantelpak gestoken meisje steen en been. Z e is van de organisatie van de net vandaag op de vijftiende verdieping georganiseerde carrièredag. "Ik wist helemaal niets af van die oefening", zegt ze. N u moesten sommige mensen vijftien verdiepingen lopen. Dat kun je natuurlijk niet hebben."

Een lot uit de loterij' thuis", zegt hij. " D e v u is een prettige werkgever. Ik ben op diverse sollicitatiegesprekken geweest in het bedrijfsleven, maar de sfeer sprak me daar helemaal niet aan. D e eerste vraag was altijd: 'Heb je een auto?' En als ik daar dan 'nee' op zei, vroegen ze

Steeds vaker stappen mensen binnen de VU over van de ene afdeling naar de andere. Ad Valvas brengt hen in beeld. Deze maand: Walther Schoonenberg, ontwikkelaar computerondersteunend onderwijs bij Letteren. Peter Boerman "Het gaat er bij Letteren net zo anarchistisch aan toe als bij Economie, dus daar zit het verschil niet in", zegt Walther Schoonenberg (40), die onlangs overstapte van de ene naar de andere faculteit. "Maar de mensen bij Letteren zijn vaak wel anders. Soms ook wel leuker. Hier zitten veel mensen met een brede algemene ontwikkeling, die zich niet alleen interesseren voor hun eigen vak. Dat spreekt me wel aan." Nog voordat hij goed en wel zijn studie economie aan de UVA had afgerond, kreeg Schoonenberg twaalf jaar geleden een baan bij de automatisenngsstaf van de economische faculteit van de VU. "Ik was me als studentassistent op de UVA gaan bezighouden met informatica, en kwam er steeds meer achter dat daar mijn interesse lag." In 1989 maakte hij de overstap naar de vakgroep econometrie van de vu, waardoor hij dichter bij het docentenkorps kwam te staan. "Econometrie is altijd wat onafhankelijk geweest binnen de economische faculteit. Daardoor kon ik daar wat meer ruimte krijgen om dingen te doen die ik leuk vond." Grofweg gezegd hield hij zich de daaropvolgende jaren bezig met drie ver-

schillende dingen: wiskunde- en informaticaonderwijs, programmeren en systeembeheer. "Vooral dat laatste heeft echter de neiging uit te dijen en steeds meer tijd in beslag te nemen. Terwijl dat het minst leuke onderdeel van het werk is. Omdat ik me met drie dingen bezighield, kreeg mijn werk ook een nogal versnipperd karakter." Hij besloot na een aantal jaren om zich heen te gaan kijken. Walther Schoonenberg: 'Ik voel me het gelukkigst als "Ik ben een creatief iemand. Ik voel me toch het gelukkigst als ik zelf iets aan het ontwikkelen ben. dat studenten moet helpen bij het Daar kreeg ik steeds minder de kans maken van een werkstuk. "Iets dat toe in mijn vorige baan." Via een bijna voor de hele vu interessant kan advertentie in Ad Valvas kwam hij bij zijn", vertelt hij trots. Letteren terecht, waar ze op zoek Voor drietiende in de week zit de prowaren naar een programmeur om grammeur nog bij zijn oude werkgecomputerondersteunend onderwijs op ver, de faculteit economie, om daar te zetten. "Een lot uit de loterij", een programma te schrijven voor het aldus Schoonenberg. Hij is nu bezig computerondersteunend onderwijs. een interactief programma te schrijven "Maar ik heb er wel voor gekozen

ik zelf iets ontwikkel.'

Peter Wolters - AVC/VU

mijn kamer daar te verlaten", zegt hij. "Anders komt nog iedereen bij m e met netwerkbeheervragen." Schoonenberg weet dat programmeurs tegenwoordig erg gewild zijn op de arbeidsmarkt. D e deur naar het bedrijfsleven stond dan ook wagenwijd open toen hij een nieuwe werkkring zocht. T o c h koos hij ervoor aan de vu te blijven. "Ik voel me hier

gelijk: ' H e b je dan wel een rijbewijs?' D a n moest ik ook 'nee' zeggen. Hield het gelijk op." "Wat ik ook heel erg plezierig vind, zijn de flexibele werktijden die hier mogelijk zijn. Als programmeur werk je vaak tot 's nachts door. Het is dan prettig als je niet de volgende dag om negen uur weer klaar moet staan. Je hebt hier veel vrijheid. Ik heb het gevoel dat ze je hier niet beoordelen op je aanwezigheid tussen negen en vijf, maar op wat je produceert." Een speciale reden om voor de vu te kiezen, had Schoonenberg niet. Het beeld dat hij van de universiteit had, is in de loop der jaren bijgesteld. "In positieve zin", benadrukt hij. "Aan de UVA ben je als student echt een n u m mer. Hier is dat duidelijk minder het geval. Maar ik heb ook een kritische kanttekening. Van mij zou de v u zich best wat meer mogen afficheren als Amsterdamse universiteit. N u zie je dat de UVA zich er steeds op beroept dé universiteit van Amsterdam te zijn. Ik vind dat onterecht. D e v u hoort toch ook in Amsterdam thuis?"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen