Ad Valvas 1997-1998 - pagina 179

97

AD VALVAS 3 0 OKTOBER 1 9 9 7

PAGINA 9

DE COMPUTERASSISTENT

jfe pre op je cv' ;k(5terd door studenten en personeel morden, want het levert werkervaring en een ijn beurt grif gebruik van de mogelijkheid lelijke kennis van zaken. De laatste jaren is ake meer. Bij een aantal faculteiten neemt skunde Informatica wil daarmee zelfs lokken. Dt .SlSll

heel mr| nsii u«

neli

nter epci nó ntcl' i]ket >bei eidc

krachten. Dit jaar zijn dat er vijftien. Aardwetenschappen, Geneeskunde en Scheikunde maken incidenteel van uit­ zendlo­achten gebruik. Sociaal­Culturele Wetenschappen weet mee te praten over de nadelen van het in dienst nemen van een studentassistent. Een van de assistenten op deze faculteit is al twee maanden ziek. "Dat is een strop waar je geen rekening mee houdt, want studenten zijn meestal gezond", zegt secretaris P.A. Vingerling van scw. "Het werk ligt nu stil, dus de hoogleraar voelt zich gedupeerd, maar ik kan de stu­ dentassistent niet ontslaan."

Boeiende taak

Zag het er tien jaar geleden nog naar uit bil oor f dat het fenomeen studentassistentschap msli

'Ze aan ehoi lUg

ordi FPP,

stuJ men k legd :ans /et

een rm. ndi ncn ;ze ge­ enir li)ki" iki

teni rdei ronJ :n i|e(i Ier« larai renv tschr rkW en f eei mci ma* ideri )mi iten eni mei

met de invoering van de aio's helemaal zou verdwijnen, anno 1997 is het aantal assistenten per faculteit gestabiliseerd of trekt zelfs weer aan. Maar daar zijn wel een aantal bezuinigingsronden aan voor­ afgegaan, waarvan de studentassistenten als eersten de gevolgen merkten. Zo be­ sloot Natuurkunde Sterrenkunde een aantal jaren geleden om het aantal stu­ dentassistentschappen flink te verlagen. "Maar niet naar nul, zoals op sommige natuurkundefaculteiten elders in het land", aldus secretaris A. van Rijn. D e faculteit ging terug van zeven naar twee tot drie studentassistenten per semester. aantal onderwijstaken die vroeger r studenten werden uitgevoerd, wor­ den nu door een groeiend aantal promo­ vendi gedaan. Datzelfde geldt voor Wijs­ ^ e e r t e . Had deze faculteit vijftien jaar ^ ^ d e n nog zes ä acht assistenten, nu wordt er nog slechts incidenteel een inge­ zet en is hun werk grotendeels overgeno­ men door tijdelijke onderzoekers en aio's. Rechten, Aardwetenschappen, FPP, Bio­ lce en Geneeskunde constateren de lAste paar jaar zelfs een stijgende ten­ Ä1S. "Ik hou het niet bij, maar ik heb de i ^ r u k dat de vakgroepen zich, als er geld voor is, ruim laten assisteren", aldus Eijkelestam van Rechten. Dat is wel eens minder geweest." Aardwetenschappen w^kt dit jaar voor het eerst met mento­ « , waarmee het aantal studentassisten­ te! is gestegen van zes naar tien, en per­ soneelsfunctionaris A. Schrama heeft de indruk dat ook in het aantal assistenten van hoogleraren een stijgende lijn zit. "Hoogleraren vragen snel een studentas­ sistent aan." Bij Psychologie zijn er voor het eerst sinds jaren weer twee studentas­ sSenten in dienst genomen en bij Biolo­ g l | heeft een stijging van het aantal stu­ denten tot uitbreiding van het aantal assistenten geleid. Geneeskunde had een paar jaar geleden nog te kampen met een dalend aantal studentassistenten door biuinigingen. "Dat is nu gestabiliseerd enfenigszins hersteld", vertelt secretaris

t

Ldeclar.­ Isis '97

uitzend­ krachten '97

15 ;0 + * L2 + *

totaal 1997

46 30 29 25 a 30 17ä20 14 13 10 10 4ä6 4ä5 4 2 0

iä36

15

208 ä 219

meegerekend in de totalen. ^ ^ een samenwerkingsverband met de diiiil^B''entassistenten onder de VU of UvA

SClli

ittekl^Bieelszaken, de cijfers in de tweede, Ie ve«^B<=''lteiten.

H.B. Jansen. "Het faculteitsbestuur pro­ pageert dat de studentassistenten blijven, want studenten vinden het geven van practica een boeiende taak en ook de vakgroep en de studenten die de practica volgen, zijn meestal tevreden." Wiskunde Informatica maakt traditio­ neel veel gebruik van studentassistent­ schappen en wil daar nu zelfs studenten mee naar de v u gaan lokken. "Ons stre­ ven is om ons ermee te gaan profileren dat mensen bij ons een aan h u n studie gerelateerd baantje kunnen krijgen, dus er wordt over uitbreiding van het aantal studentassistentschappen gedacht", meldt secretaris A. van Rijn. Daarbij moet dan wel duidelijk worden gemaakt dat het om een beperkte tijdsinvestering gaat, want op dit moment is het aantal studenten dat voor een assistentschap voelt, schaars vanwege de zwaarte van de studie. Daarin is deze faculteit overigens uniek, want op de meeste faculteiten staan studenten voor een universitair baantje in de rij.

Kunst IVlet als gevolg dat de motivatie en inzet van de uitverkorenen groot is. "Ik vind het heel leuk om dingen te organiseren en met mensen bezig te zijn", zegt biolo­ giestudente Charlotte van 't Klooster (22) over haar baantje als voorlichtster. "Laat mij maar voor een grote groep staan, dan ben ik op m ' n best." Econo­ miestudente Vicky Janse de Jonge (21) heeft zelfs twee studentassistentschappen. "Het mentorschap vond ik als eerstejaars een heel leuke en belangrijke activiteit, dus ik ben bhj dat ik nu zelf mentor kan zijn voor anderen. Kosten en winst, waar ik tentamens en huiswerkopgaven nakijk, is m ' n afstudeerrichting, dus dat interes­ seert me sowieso erg." Zij zijn niet altijd op even formele wijze aan h u n baantje gekomen. Het komt geregeld voor dat studenten met hoge cij­ fers of een opvallende inzet worden gevraagd, dat ze er via vrienden inrollen of dat ze toevallig op het juiste moment belangstelling tonen. Vaak volgt er dan nog wel een sollicitatiegesprek, maar het pleit is dan eigenlijk al beslecht. "Toen ik hoorde dat er bij de vakgroep kosten en winst iemand wegging, ben ik gewoon naar de docent gestapt en heb gezegd: 'Ik ben Vicky Janse de Jonge en ik zou hier graag willen komen werken'", vertelt Vicky. "Ik heb toen een vrij informeel gesprekje gevoerd en ben aangenomen. Bij de andere studentassistenten ging dat wel wat officiëler in z'n werk. Zij kregen ook vragen over de tentamenstof." Beits­ ke Bouwman (23) volgde dezelfde tac­ tiek: "De tweede keer dat ik vroeg of ik studentassistent kon worden, had ik de mazzel dat ze toevallig iemand zochten. Er was nog een belangstellende, maar ik ben het geworden. Ze hadden blijkbaar een positief beeld van mij." Maar een studentassistentschap is al lang geen garantie meer voor een toekomstige baan aan de universiteit. "Iedereen die nu bij Wijsbegeerte werkt, is hier als stu­ dentassistent begonnen", weet J. Mevius, hoofd van het bureau van de faculteit. " N u komt het nog maar een enkele keer voor dat een voormalig studentassistent wordt gevraagd voor een baan." Volgens secretaris Jansen van Geneeskunde kan werkervaring op de faculteit wel een rol spelen bij het vinden van een baan op de universiteit, maar wordt evengoed op bij­ voorbeeld keuzevakken en stages gelet. "Er is een groep studenten die de moge­ lijkheid ziet om extra activiteiten te ont­ plooien", zegt hij. "Zij komen ook elders snel in the picture." Onderwijscoördinator Jan van Gastel van FPP, zelf studentassis­ tent van 1977 tot 1980, drukt zich nog sterker uit: "Als er een aio­schap vrij­ komt en er studeert een goede studentas­ sistent af, dan neem je die." Maar in de jaren zeventig, "toen de bomen nog tot in de hemel groeiden", gebeurde dat automatischer, weet hij uit ervaring. " T o e n ik aan de beurt was, hield dat net op."

Als je een bezoek brengt aan de computerzalen van Economie, loop je de kans daar Gert van Bokhorst (25, vijfdejaars, bestuurlijke informa­ tiekunde) achter de balie aan te treffen. Studen­ ten kunnen op maandag overdag en dinsdag­ en donderdagavond bij hem terecht als hun compu­ ter het om duistere redenen niet meer doet of als de printer is vastgelopen. Hij doet dit werk samen met een andere studentassistent en vijf vaste krachten. Een vriend die afstudeerde vroeg hem of hij interesse had in dit baantje. Daarop meldde hij zich aan, samen met nog een aantal mensen van zijn studierichting, en werd na een gesprek aangenomen. "Het leek me dat ik van dit baantje ontzettend veel kon leren", vertelt hij over zijn motivatie. "Het past perfect bij m ' n studierichting en het verdient goed. Ik dacht eerst: zou ik dat wel kttn­ nen, maar je leert snel. In het begin moest ik voor ieder wissewasje naar m ' n collega's toelopen en vragen hoe ik dingen moest aanpakken. Dat was erg irritant voor mezelf, al werden m ' n colle­ ga's er niet chagrijnig van. Maar inmiddels gaat het een stuk beter."

DE ASSISTENT­ DOCENT Het grootste deel van het werk van scw­studente Beitske Bouwman (23, vijfdejaars) bestaat uit het nakijken van werkstukken van mede­studen­ ten Communicatie, Organisatie en Management. Daarnaast begeleidt ze samen met een hoogleraar een werk­ groep over het maken van werkstuk­ ken, surveilleert ze bij tentamens en doet ze nog wat andere klusjes voor docenten die haar hulp inroepen. In totaal is ze maar liefst twintig uur per week in dienst van de vu. "Voor de studenten hoor je een beetje aan de docentenkant en voor docenten ben je ook altijd nog student. Dat is wel een rare tussenpositie", zegt Beitske over haar werk. "Laatst kwam er een bekende van me langs die haar werk­ stuk te laat had ingeleverd. D a n pro­ beer ik een beetje te schipperen. Ik blijf wel bij de afgesproken inleverda­ tum, maar ik zeg wel even 'kom op joh' of zoiets. T o c h raak ik sneller aan mijn positie gewend dan ik had gedacht. Ook omdat ik wel ideeën heb over hoe onderwijs zou moeten zijn. Ik wil dat mensen iets leren. D u s als ik iemand een vier geef en hij komt daarna met mij praten, hoop ik dat ik hem kan leren wat hij

de volgende keer beter zou moeten doen." Beitske had een studiejaar over, dat ze wel op de universiteit wilde door­ brengen, maar niet met het volgen van extra vakken. "Dit is heel leuk werk, want je ziet in die werkstukken allerlei boeken langsflitsen die je zelf hebt gelezen, dus je herhaalt weer heel veel stof. Bovendien hebben sommige studenten heel creatieve

ideeën waar je van kunt leren. Daar­ naast doe je een dosis werkervaring op." Ze vindt het heel leuk om nu eens aan de andere kant van de tafel te zitten. "Vroeger had ik altijd het idee dat docenten maar deden wat ze zelf wilden, maar dat is helemaal niet zo. Ze blijken juist heel veel rekening te houden met de mening van stu­ denten."

DE ASSISTENT­ PROFESSOR "Het verdient wel goed, maar in de horeca verdiende ik meer", zegt Laura Blijleve (23, zesdejaars, privaat­ recht) over haar baantje als assistent van hoogleraar privaatrecht R. Tjittes. T o c h hoefde ze met lang na te denken toen ze voor dit studentassistentschap werd gevraagd. "Op deze manier krijg ik de kans om betaald juridisch bezig te zijn en de combinatie met m ' n studie is ideaal, omdat ik geen reistijden h e b . " Gemiddeld acht u u r per week zoekt Laura op declara­ tiebasis voor Tjittes literatuur, jurisprudentie en arres­ ten in bibliotheken. Twee jaar geleden begon ze als studentassistent van prof.dr. B. Wessels, met wie ze vooral telefonisch contact had. "Bij Rieme­Jan werk ik op de kamer, we gaan regelmatig samen koffie drinken en lunchen, dus met hem heb ik een ander contact, maar daarom heb ik nog niet minder bewondering voor wat hij bereikt heeft: dertig jaar en al twee jaar hoogleraar, al bij de hoge raad gewerkt en in drieën­ eenhalf jaar afgestudeerd ­ dat is wel iets om tegenop te kijken. Maar hij kijkt absoluut niet op mij neer."

DE VOORLICHTER "Ik vind het echt te gek om dit werk te doen", glundert Charlotte van 't Klooster (22, vierdejaars, ecologie). Zij is sinds september voor acht uur per week voorlichter bij Biologie. Dat houdt in dat ze op verzoek voorlich­ tingsdagen voor biologieklassen van het vwo organiseert op de vu. Die scholen hebben de keuze uit drie practica, gegeven door studenten die Charlotte daarvoor vraagt. Verder houdt de biologiestudente een inlei­ dend praatje van een uur, laat ze een video zien over de beroepsperspectie­ ven van biologen en organiseert ze een rondleiding, die ook door een student wordt verzorgd. Charlotte kan ook ingezet worden om bij scho­ len op bezoek te gaan, en ze spreekt toekomstige studenten toe op de voorlichtingsdagen van Biologie. "Van presentaties leer je heel veel", zegt ze. "Soms heb je een vwo­klas die hartstikke druk is. D a n moet je wel je mannetje staan. Ik heb altijd zoiets van: ik ga ervoor en laat me mooi niet wegpraten. Dat gaat altijd goed. Ik vind het erg leuk om pre­ sentaties te doen en dingen te organi­ seren, dus ik hoop wel dat ik daar later in mijn werk iets mee kan." Het studentassistentschap werd haar

in de schoot geworpen. "De afgelo­ pen twee jaar heeft een vriendin van me dit werk gedaan. T o e n zij weg­ ging, vroeg ze of ik het van haar wilde overnemen. Mijn studie­advi­ seur zei: misschien wil Charlotte dat baantje wel en mij leek het ook wel wat. Bovendien was er niemand anders die het had kunnen overne­ men." Omdat ze drie keer mentor is geweest, een keer de introductieda­

gen bij Biologie heeft aangevoerd, al meewerkte aan voorlichtingsdagen en twee jaar practica gaf, was ze al geen onbekende meer voor haar studie­ adviseur. "We weten goed wat we aan elkaar hebben", vertelt ze. "Dat is wel belangrijk, want ik moet regel­ matig even snel met hem overleggen. Dat moet wel een beetje soepel ver­ lopen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen