Ad Valvas 1997-1998 - pagina 102

PAGINA 16

AD VALVAS 25 SEPTEMBER 1997

I.

Op de VU lopen opvallend veel mensen rond die familie van elkaar zijn. Soms is dat toeval, maar in een aantal gezinnen is het traditie om aan de Vrije Universiteit te gaan studeren of werken. Deze week Annie Schilderinck (47) en dochter Sanneke Koekkoek (17). Zij studeren allebei aan de VU.

Annie Schilderinck (rechts): 'Het is leulc om op een ander niveau iets met elloar te delen.'

Bram de Hollander

'Een studerende moeder is wel apart' Marianne Hoek van Dijke Ze hebben allebei de neiging om het "echte leren" tot het laatste moment uit te stellen. De week voor een tentamen kunnen ze daardoor niet veel hebben van hun omgeving. Dat wordt de komende maanden de adem inhouden voor de rest van het gezm, want vanaf augustus studeren moeder Annie Schilderinck (47) en dochter Sanneke Koekkoek (17) allebei aan de vu. Annie volgt nog een paar colleges en werkt aan haar scriptie voor de deeltijdstudie sociale gerontologie en Sanneke is met haar eerste colleges psychologie begonnen. Sanneke: "Als ik het mijn studiegenoten vertel zijn ze verbaasd. Een werkende moeder is heel gewoon, maar

woon niet. Als ik de keuken binnenkom en er staan gebruikte kopjes, dan denk ik niet: goh, dat moet ook nog gebeuren. Ik ga dan gewoon weer naar boven." Annie: "Ik heb de eindverantwoordelijkheid voor het huishouden toch niet helemaal los kunnen laten. Dat is geen probleem, behalve in de week voor een tentamen. Dan breek ik mijn nek over elk dubbeltje en ieder paar schoenen. Dan vind ik opeens dat niemand hier iets doet om rekening met me te houden. Maar dat is gewoon de stress. Het is de kunst om dan alle tijd in m'n studie te stoppen." De gezinsleden krijgen in zo'n week de volle laag, waarna Annie haar best doet het weer goed te maken. Sanneke is bli) dat ze jong is gaan studeren. Ze denkt niet dat ze het haar moeder na zou doen om studie, werk en gezin te combineren. Ze deed eerst

ZOMOEDER, ZO DOCHTER een studerende moeder is wel apart. Ik vind het knap dat ze het zo weet te combineren." Annie: "Ik vind het leuk dat we nog even samen studeren. Vorige week liep ik naar college en bedacht opeens: goh, hier heeft Sanneke vandaag ook gelopen. Het is leuk om op een ander niveau iets met elkaar te delen." Dat zit 'm wat Annie betreft vooral in de entourage van de vu. Omdat ze m deeltijd studeert, een baan heeft als medisch maatschappelijk werker en ook thuis nog het nodige heeft te doen, voelt ze zich bepaald geen student. Annie: "Als ik een week niet heb gestudeerd, vergeet ik bijna dat ik met een studie bezig ben. Er zijn zoveel andere dingen die mijn aandacht vragen. Dat gaat ten koste van de diepgang, dat vind ik wel eens jammer. Al merk ik dat mijn werkervaring weer een heel andere diepgang aan mijn studie geeft. Studeren geeft me veel energie, door de nieuwe dingen die ik hoor, de mensen die ik ontmoet, hun verhalen. Al kost het me natuurlijk ook energie." Toen Anme vier jaar geleden aan haar studie begon, veranderde dat de organisatie van het huishouden. Iedereen kreeg een eigen taak en Annie probeerde ruimte en tijd te creëren om te kunnen studeren. Dat viel niet altijd mee, want in een gezm met twee opgroeiende kinderen is altijd wel wat op te ruimen, hoe goed je de taken ook verdeelt. Sanneke: "Ik zie heel veel rommel ge-

een jaar hbo maatschappelijk werk, maar vond dat ze door de projectmatige opzet van die opleiding te wemig theorie kreeg. Sanneke: "Ik kreeg maar twee tentamens. Dat vond ik jammer, want ik wil nu eerst heel veel leren. Bij psychologie heb ik eind oktober een tentamen over een boek van achthonderd bladzijden. Ik schrok me wel dood toen ik dat hoorde." Annie: "Vanuit mijn achtergrond kijk ik veel positiever op dat hbo-jaar terug. Ik denk dat je zult merken dat zo'n jaar heel belangrijk is voor je studie psychologie. Je leert er heel veel over hoe je zelf functioneert, hoe je in een groep overkomt en wat je van dingen vindt." Sanneke koos voor de vu vanwege de kwaliteit van de studie psychologie daar. Na verhalen van vriendinnen en de visitatierapporten die ze met haar

moeder las, sprak de degelijkheid van de vu haar het meest aan. Ze is daarmee het derde gezinslid dat een opleiding aan de vu volgt. Annie had geen keus omdat alleen de vu sociale gerontologie kent en vader Flip Koekkoek volgde zijn opleiding tot sociaal geograaf aan dezelfde universiteit. Maar wel toen hij achttien was. "Toen had je het als student een stuk makkelijker", zegt hij terwijl hij de thee binnenbrengt. Waar beide dames het beslist niet gemakkelijk mee hebben is het leren van tentamens. Met veel zelfinzicht geven ze allebei ogenblikkelijk toe dat ze lezen en uittreksels maken prefereren boven stampwerk. Sanneke: "Dat stellen we allebei het liefst zo lang mogelijk uit. Ik moet me in de laatste week voor een tentamen echt opsluiten." Annie: "Dat laatste stukje voor je ten-

tamen, wanneer je het gevoel hebt dat je het allemaal moet opslaan... Nota's schrijven voor mijn studie heb ik altijd met plezier gedaan, maar aan tentamens maken heb ik altijd een hekel gehad." Zo liep Sanneke deze zomer haar moeder tegen het lijf toen ze in vliegende vaart de mensa binnenliep. Ze had nog willen overleggen over een tentamen met een studiegenoot, maar de trein had vertraging, zodat ze nu na een snelle maaltijd meteen in het diepe moest. Sanneke: "Toen ze terugkwam zei ze: 'Ik snapte er niets van, ik heb vast een drie.' Maar later belde ze op om te vertellen dat ze een zeven had gehaald." Annie: "Op zo'n moment ben je alleen maar student."

FEUILLETON Dagboek van Katja (Waarin Ka^a laat zien wat liet betekent als zij een rothumeur heeft en nj haar vrouwelijke visie laat schijnen op het lokale gebeuren in het algemeen en de vrouw in het bijzonder.)

5. Wat heb ik een rothumeur! Iedereen praat over die jongen in Groningen die een liter jenever moest opdrinken en vervolgens stierf. Bij ons worden er ook wel rare dingen gedaan - ook door mij. En daar zwijg ik zelfs in dit dagboek over. Maar laten we wel wezen. Wie gaat studeren zal leren dat het om macht gaat. Om hiërarchie. Om meerderen en minderen. Om Übermenschen en slaven. Dat is het college dat je krijgt voorafgaand aan de werkelijke colleges. Vroeger had je het Dachautje-spelen, je had de Roetkap, je had de hockeybal op het hoofd die er afgeslagen werd - er zijn er veel die het niet kunnen navertellen. Je onderwerpt je, of je onderwerpt je niet. Je doet mee, of je laat het zitten. Je drmkt, of je drinkt niet. Het zijn de eerste keuzes nadat je bij pappa en mamma weg bent, die je moet maken. Je leert te overleven, of niet. De begnppen held, slappeling, moed en laf krijgen een nieuwe inhoud. Dat levert af en toe een dode op ja! Dat scheelt weer een studiebeurs. Wie zoekt er nog een kamer in Groningen? Er is er één vnjgekomen.

Ik word gek van de discussie's hierover. Iedereen wil maar weten wat je ervan vindt: ouders, docenten, Ferwerda, Dani. Wat moet je ervan vinden? Ik zeg plichtmatig dat ik het "verschrikkelijk" vind, maar ik bedoel daarmee dat ik het verschrikkelijk vind als het mij zou overkomen, als het zich in mijn buurt zou afspelen. Maar verder? Het interesseert me niet. Ik wou dat er hier eens wat gebeurde. Ik verveel me, en niemand amuseert me. Om wat bij te verdienen, maak ik voor het blad Studieweek interviews. Gisteren een interview gemaakt met Theo van Gogh. Dat deed ik zo. Ik pakte wat oude interviews van Van Gogh, haalde daar de leukste vragen en antwoorden uit, en tikte die op. Klaar is Kees. De journalistiek IS een makkelijk vak. Ik overweeg nu ook een topinterview met Dani te maken, vooral nu hij nog steeds in een crisis zit - meer zeg ik er niet over. Ferwerda is thans druk bezig met het verbergen van allerlei gevluchte Iraniërs over wie de rechter oordeelde dat ze terug moeten. Hij laat de Iraniérs nu eerst in de kerk overnachten, maar hij heeft mij gevraagd of ik het

vrouwen gedwongen een liter jenever te drinken? Wanneer zegt een vrouw eens 'kappen nou' als ze ziet dat andere vrouwen een oude hoer in elkaar slaan? Wanneer gaan vrouwen eens zooien? Wanneer moeten vrouwen hun hoofden kaal scheren bij wijze van ontgroenmg? Waarom zouden vrouwen geen rituelen willen en mannen wel? Op college hoorde ik ook weer dat "vrouwen toch meer gevoel hebben dan mannen". O ja? Waar blijkt dat uit? Wat is "meer gevoel"? We hebben juist minder gevoel. Ik voel nooit wat althans, en gezien de oordelen die mijn vriendinnen over maimen en het leven hebben, vertonen zij ook een ernstig gebrek aan gevoel. Gevoel bestaat helemaal niet! 't Gevoel is dood. Ik ga nu even naar de drogist. Katja van Groeningen

erg zou vinden als er een leuke Iraanse jongen bij hem in de kamer zou onderduiken. "Ik doe een beroep op je christelijke naastenliefde", zei hij. Ik antwoordde hierop dat ik onmiddellijk naar de politie zou gaan. "Je bent wel hard", zei hij. "Maar rechtvaardig." "Waar is je christelijke naastenliefde?" vroeg Ferwerda. "Caveant consules, ne quid res publica detrimenti capiat, Ferwerda!" Misschien ben ik wel hard. Maar veel dingen ergeren mij. Ook in de negatieve publiciteit zijn het altijd jongens die in het nieuws komen. Wanneer wordt een vrouw eens door andere

PS: Gerard M.: Dat was een goed stuk, Gerard. Maar je weet, het was nog erger. Duits: Ik wil geen liefdesbrieven meer van u. Jo R.: Dat u met die voornaam gepest wordt, kan ik me voorstellen. Dani: Ik wil precies weten wat Patrick tegen je heeft gezegd. En als jullie van M. hebben gewonnen. Aan allen: Bij de Barbier van Sevilla van Beaumarchais vond ik een aardige zin die mij aan al die doden van tegenwoordig deed denken: "Ce qui ne vaut pas la peine d'etre dit, on Ie chante."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen