Ad Valvas 1997-1998 - pagina 450

PAGINA 16

Winterintroductie bij SIB-Amsterdam: 'Ik ben Iralc en hij is de Verenigde Staten.'

Bram de Hollander

'Shit, m'n geweer doet het niet meer' Marianne Hoek van Dijke Een klem rood lichtje glijdt over de muur van de schemerige kelder Een gezicht verschijnt van achter een muurtje om meteen weer te verdwijnen Een gebogen gestalte sluipt voorzichtig naderbij D a n springt achter hem een andere schim te voorschijn en begint te schieten Een heftig lasergevecht breekt los "Shit, m ' n geweer doet het niet meer " D e wintenntroductie van siB-Amsterdam, de Studentenvereniging voor Internationale Betrekkingen, is m volle gang Voor vandaag staan twee programma-onderdelen gepland 's middags lasergames m een centrum aan de Prms Hendrikkade, 's avonds een lezing door Artsen zonder Grenzen in de Oudemanhuispoort Eerst schieten en daarna horen over het leven m een vluchtelingenkamp, dus Moet kunnen, vmden ze bij SIB "Ik zie die lasergames als een spelletje, niet als iets waar geweld aan te pas komt", zegt Peter, die vandaag voor het eerst van z'n leven een lasergeweer zal vasthouden "Ik schat mezelf m als recreant en met als fanaticus", voegt hij er geruststellend aan toe Dit m tegenstelling tot Gert Jan, die net als Peter introductie loopt bij SIE "Ik ben bang dat ik helemaal door het Imt ga Ik heb wel eens gekart en daar werd ik echt helemaal hyperdehyp van " Tijdens de introductieborrel de avond ervoor zijn de eerste strategieën al uitgezet, verklapt Ruben, die al langer lid IS "Ik ben Irak en hij is de Verenigde Staten en dan hadden we ook iemand bedacht die er tussenm zou springen en zou zeggen stop, niet schieten " Alleen weet niemand meer wie dat ook al weer was Terwijl iedereen zich in de kelder in een tuigje hijst met lichtjes op buik, rug en schouders, legt de instructrice de regels uit De groenen vechten tegen de roden Niet rennen en niet kruipen, er zijn al te veel mensen met een paar afgebroken tanden uit de strijd gekomen Wanneer iemand je tussen je lichtjes schiet ben je dood, maar dat is met erg want het duurt maar vijf seconden Verder kun je speciale krachten verdienen, zoals onzichtbaarheid en megapower De smjd komt langzaam op gang De eerste tien minuten hoor je alleen het geschuifel van schoenen en de dreigende oorlogsmuziek die overal uit de luidsprekers galmt Hier zullen wemig tanden sneuvelen Maar langzamerhand krijgt iedereen de smaak te pakken In een hoek van de kelder sluiten drie roden een dealtje om een groene te grazen te nemen Een stukje verderop hebben een rode en een groene elkaar doodgeschoten en vechten handmatig verder Een groene heeft megapower voor zichzelf veroverd, maar

snapt niet hoe het werkt En terwijl bij een aantal deelnemers de Rambo-mentaliteit begint op te borrelen en ze zich met professionele Tour-of-duty-hewegmgen op het stnjdtoneel begeven, klinkt opeens uit alle luidsprekers game over, game over Weer boven aanbeland blijkt dat groen "vet heeft gewonnen" Dat komt volgens de statistieken vooral door Gerard, die in z'n eentje alle roden heeft uitgemoord En terwijl iedereen de computeruitdraai van z'n verrichtingen bestudeert, wordt onderling de balans opgemaakt "Wie was numpier 2 0 ' " "Ik" "LuU" Op naar het avondprogramma Dat speelt zich af m een forse collegezaal in de Oudemanhuispoort Christina, als projectcoordmator dit jaar verantwoordelijk voor het organiseren van lezingen, kijkt zenuwachtig de gang m Het IS mmiddels acht uur en er zijn nog maar tien mensen Maar gelukkig IS om kwart over acht dat aan-

tal verdubbeld en kunnen de twee afgevaardigden van Artsen zonder Grenzen met h u n verhaal beginnen Binnen de kortste keren vergeet iedereen de collegezaal Lisette Luykx werkt al acht jaar als arts voor Artsen zonder Grenzen en vertelt over haar ervarmgen in een Rwandees vluchtelingenkamp m 1996 en 1997 Katnen Coppens werkt op het Nederlandse secretariaat van de organisatie en vult waar nodig het verhaal aan Lisette werkte m een kamp waar zevenhonderdduizend vluchtelingen woonden Net zoveel als in een grote Nederlandse stad Er heersten allerlei epidemieën en de eerste taak van Artsen zonder Grenzen was de situatie te stabiliseren "Dat heb je bereikt als er per dag nog maar een iemand sterft op elke tienduizend mensen T o e n we kwamen waren dat er honderd " Lisette vertelt hoe het kamp langzaam maar zeker een samenleving werd, waar mensen taken op zich namen, werk zochten, groenten gmgen verbouwen

Maar toen ontstond er een dilemma Er kwamen steeds meer geruchten dat de genocide-eenheid uit Rwanda soldaten trainde m het kamp, dat mensen voedsel aan hen moesten afstaan en dat er wapens gesmokkeld werden Lisette "Wat moet je op zo'n m o ment d o e n ' De hulp continueren, omdat vluchtelingen nu eenmaal recht hebben op h u l p ' Weggaan omdat je als humanitaire organisatie geen gewapende strijd wilt ondersteunen' Of zijn er nog andere oplossingen' Denk daar onderling maar even over na " De overgrote meerderheid blijkt voor continuenng van de hulp te zijn Katnen legt uit waar Artsen zonder Grensen voor gekozen heeft "We bemoeien ons met met politiek, maar kiezen als humanitaire organisatie wel partij voor de slachtoffers Dat betekent dat we de schendingen van mensenrechten die we signaleren doorgeven m vertrouwelijke rapporten " Voor de Rwandese vluchtelingen hadden de rapporten geen effect en dus droeg Artsen zonder Grenzen uitem-

delijk de zorg over aan lokale organisaties Lisette schetst kort de gebeurtenissen daarna Het regeringsleger van Rwanda joeg de vluchtelingen op en moordde de kampen uit Medische hulpposten werden door de militairen als valstrik gebruikt, omdat ze vluchtelingen aantrokken Lisette "Het was een vreselijk dilemma Help je ze met dan sterven ze vandaag, help je ze wel dan sterven ze morgen " Uiteindelijk sloot de VN een verdrag met leider BCabila en mochten alle vluchtelingen terug naar Rwanda, al wist niemand wat hen daar te wachten stond "Schending van mensenrechten zul je steeds weer tegenkomen als humanitaire organisatie", schat Katnen m "Maar in het veld zie je dagelijks zoveel mensen die zonder jouw hulp doodgaan", benadrukt Lisette nogmaals "Het is een vreselijk dilemma " D e lasergames lijken inmiddels heel ver weg

FEUILLETON Dagboek van Katja (Katja ontrafelt alles uit over de en vrouwen aan dus trekt ze een Connie.')

het mysterie vrouva steeds meer en vaker. Zij legt nu jaloezie. Wederom komt het verschil tussen mannen bod - is dat niet hét thema van de jaren negentig.' En vergelijking tussen Dani en Ischa Meijer. Is Katja

23. Ik zal n u uitleggen w a a r o m v r o u w e n jaloers zijn, en w a a r o m het w o o r d jaloezie vaak verkeerd wordt gebruikt. Vrouwen kunnen alle m a n n e n krijgen als ze een beetje h u n best d o e n . Laat m e de generalisatie iets genuanceerder stellen: bijna alle vrouwen kunnen bijna alle m a n n e n krijgen die ze willen. Ze weten dat o m e e n m a n te verleiden, je je tekorten m o e t c o m p e n s e r e n . D u s : heb je m o o i e borsten, dan h o e f j e niet zo leuk te zijn. H e b je daarentegen kleine tieten, dan m o e t je gevoel voor h u m o r h e b b e n of m o o i e b e n e n . Alle vrouwen kunnen c o m p e n s e ren, en d a a r o m zijn alle vrouwen voor alle m a n n e n aantrekkelijk. E e n vrouw is dus voor alle andere vrouwen een potentieel gevaar, e n d a a r o m zijn alle vrouwen jaloers. W a a r o m zijn m a n n e n jaloers? M a n n e n zijn jaloers o m d a t ze dus niet kunnen krijgen wat ze willen. Met andere woorden: m a n n e n b e -

zitten niet die c o m p e n s a t i e - e i g e n s c h a p . M a n n e n zijn o f m o o i of l e lijk. O f leuk, of niet leuk. O f intelligent, of d o m . M a n n e n zijn o m gekeerde vrouwen. M a n n e n k u n nen eigenlijk m a a r één of twee v r o u w e n krijgen, namelijk de vrouwen die hen h e b b e n uitgekoz e n . Niet iedere vrouw d u s . N u tekent zich het verschil af: vrouwen zijn jaloers op vrouwen, m a a r m a n n e n zijn ook jaloers op v r o u w e n . Je k o m t vrij weinig m a n n e n tegen die jaloers zijn op andere m a n n e n . Voormalige rivalen w o r d e n altijd vrienden. H e t woord jaloezie wordt dan ook vaak verkeerd gebruikt. Als een vrouw zegt: 'ik ben jaloers', b e doelt ze: op een andere vrouw. Als een m a n zegt: 'Us b e n jaloers', d a n is hij niet jaloers, m a a r kwaad op de vrouw die h e m niet heeft uitgekozen. D a n i is m o o i , knap en intelligent. D o o r intelligentie is hij echter ook briljant asociaal en vals. Hij laat z i c h niet binden o m d a t hij niet gebonden wil zijn en kan zijn. Er

is voor h e m geen noodzaak o m zich te b i n d e n . Hij is dus een d o e rak, een schoft, een trouweloze h o n d - en dus wil iedere vrouw h e m h e b b e n . E n ik ben jaloers. H e t is o f hij merkt dat ik zwanger b e n . Hij laat zich niet zien, hij belt niet m e e r o p , ik heb h e m al verschillende keren op grote l e u gens betrapt. Ik heb h e m al verschillende keren verteld dat ik zwanger b e n , m a a r steeds onder het m o m van een grapje. Wat ik als grap vertel, is m e e s t a l de

waarheid. Maar n u laat hij m e zitten. Hij zou zo'n leuke vader voor mijn kind zijn geweest. Maar ik krijg h e m terug - want kan niet iedere vrouw de m a n krijgen die ze wil? O n d e r t u s s e n lees ik het boek I.M. van C o n n i e P a l m e n . D e relatie tussen Connie en Ischa w a s z o : hij ging altijd v r e e m d , en zij b e w o n d e r d e h e m d a a r o m - e n dat n o e m t ze grote liefde. H e t leest als een boek van e e n e e n z a m e die de w e g kwijt is. Ischa speelde m e t zijn v e r m e e n d e zieligheid; hij was een m a n die niet direct kon v o e l e n en zich daarvan b e w u s t w a s . Hij had zijn gevoel afgeschermd en dus kwelde hij de anderen zoals hij gekweld was; hij wilde de ander z i e n lijden, o m te zien wat zijn e i g e n lijden w a s . In d e o g e n van de ander kon hij pas zichzelf zien, o m d a t hij b a n g was voor het zicht als hij naar zichzelf zou kijken - je merkt zeker wel dat mijn vader d o m i n e e w a s . A r m e Connie P a l m e n - een vrouw m e t een onv e r m o g e n tot overgave; een m y s tica die gelooft in de verkeerde dingen en dus de verkeerde m e n s e n o n t m o e t , in verkeerde handen valt, verkeerde opvattingen heeft, verkeerde boeken schrijft, bij een verkeerde uitgever zit. Of b e n ik n u jaloers? Katja van

Groeningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen