Ad Valvas 1997-1998 - pagina 36

AD VALVAS 4 SEPTEMBER

PAGINA 1 0

'Het

is s

v u meest succesvolle univei bi

'Stomtoevallig dat ik die folder zag liggen' Sandra Plas (24) kreeg een beurs van dertigduizend gidden o m aan de University College London haar masters oflaiu te halen. W o e n s dag 3 s e p t e m b e r studeerde ze af in Nederlands recht. Plas heeft al vaker in het buitenland gestudeerd en is eraan ver-

slaafd geraakt. "Dat zie je bij heel veel mensen: als ze eenmaal naar het buitenland zijn geweest, dan willen ze nog een keer." In haar vierde jaar vertrok ze naar Montreal. "Dat had ik toen echt nodig. Nadat ik drie jaar het standaardprogramma had afgelopen, wilde ik wel eens wat anders. Iets nieuws,

Sandra Plas: 'Als je eenmaal in het buitenland bent geweest, wil je nog een keer.'

een oppepper als het ware. Wat dat betreft had die ervaring in Canada echt effect. T o e n ik terugkwam, was ik weer enorm gemotiveerd voor mijn studie." Ze leerde in Canada meer over buitenlandse rechtssystemen, waardoor ze op een frisse manier naar het Nederlandse leerde kijken. Ze volgde vakken die ze in Nederland niet had kunnen volgen. Bovendien ontdekte Plas in Canada hoeveel er mogelijk is als je in het buitenland wilt studeren. "Je zag zoveel studenten uit heel verschillende landen. Mensen die bijvoorbeeld helemaal uit Singapore komen om in Montreal te studeren." Afgelopen winter vertrok Plas naar Parijs, want haar Frans mocht wel wat beter. Gedurende een half jaar studeerde ze aan de Sorbonne. "Een bijzondere ervaring. Stond ik daar midden op de binnenplaats van de Sorbonne, naast het beeld van Victor Hugo. Dan had ik echt zoiets van: Wauw!" Een deel van haar scriptie over Europees recht schreef ze in Parijs, gebruikmakend van de uitgebreide bibliotheek van de Sorbonne. Ze was net even terug in Nederland toen ze een folder over de talentenbeurs zag liggen. Het plan om haar masters in Londen te gaan halen was al rond, maar ze had nog geen idee waar ze het geld vandaan moest halen. "Stomtoevallig dat ik toen juist die folder zag liggen", zegt Plas. Vanuit Parijs regelde ze de aanvraag. "Het aanvragen van beurzen kost enorm veel tijd. Je moet hoogle-

raren vragen om referenties, je moet een motivatie schrijven. Als je dan in het buitenland zit, gaat het allemaal nog langzamer." D e rechtenstudente heeft de beurs van dertigduizend gulden te danken aan een combinatie van buitenlandervaring, goede cijfers en goede referenties, vermoedt ze zelf. Ze koos voor University College Londen, omdat die universiteit hoog staat aangeschreven en sterk internationaal is georiënteerd. Bovendien spreekt de manier van lesgeven haar meer aan dan die in Parijs. "In Frankrijk staat de professor op zo'n hoog voetstuk. Hij houdt gewoon een monoloog in een grote zaal. Een opmerking wordt daar helemaal niet gewaardeerd. D a n stoor je de professor." In Londen geven docenten les in kleine groepen en moeten er veel werkstukken worden geschreven, heeft Plas begrepen. Het komend jaar gaat Plas zich specialiseren in internationaal bedrijfsrecht. O m als ze terugkomt een baan te zoeken in het internationale bedrijfsleven. Het wachten is alleen nog op een kamer. "Ik wil graag naar het London House. Dat zijn twee enorme huizen, speciaal voor internationale studenten. Er wordt veel georganiseerd op het gebied van sport en cultuur en ze hebben zogenaamde landenavonden, waarop mensen vertellen over hun eigen land." Maar het valt niet mee om er tussen te komen, merkte Plas. "Ik heb zelfs twee referenties van hoogleraren op moeten sturen."

Bij de uitreiking van de nieuwe talente^n r maand geleden door Ritzen bleek de ude i talenten te beschikken. Zes afgestudeeege de tien- en veertigduizend gulden omidie buitenland voort te zetten. Het geld, datlstc via de Nuffic (Nederlandse organisatie:ern samenwerking in het hoger onderwijs), bhte meesten bij lange na niet %

JniÊS ÊÊm

iets doBy wii

de beste zijn' Aukje Zuidema: 'Amerika

Studeren aan het 'Leidsepiein van New York' Martijn C r e m e r s , net afgestudeerd in de e c o n o m e t r i e , w o o n t de k o m e n d e vier of vijf jaar in N e w York. Hij gaat er p r o m o v e r e n in de e c o n o m i e . "New York lijkt m e fantastisch", zegt hij glunderend. De Nufïic verstrekte Cremers een beurs van tienduizend gulden. Nog niet eens genoeg om één jaar zijn kamer in Manhattan te betalen. Maar Cremers heeft meerdere bronnen aangeboord. Zo ontving hij ook een FuUbrightbeurs van vierduizend gulden van the Netherlands American Commission for Education Exchange (NACEE), een samenwerkingsverband tussen het Nederlandse en het Amenkaanse ministerie van buitenlandse zaken. Het merendeel van de kosten wordt echter gefinancierd door de New York University. Die betaalt hem vijf jaar achtereen 24.000 gulden per jaar, onder de voorwaarde dat Cremers naast zijn promotie twee jaar doceert. Toch verwacht de econoom ook dan nog te moeten lenen, want het leven in Manhattan is duur. Alleen al zijn lessen aan de graduate school kosten ruim 38.000 gulden per jaar en de huur van zijn kamer bedraagt jaarlijks 14.000 gulden. "Eigenlijk geldt dat huurbedrag nog niet eens voor een jaar maar voor negen maanden, want je wordt geacht de zomermaanden weg te zijn. Ik heb nog geen flauw idee waar ik dan naartoe moet." Cremers wilde na zijn afstuderen promoveren aan "een universiteit van uitstekende kwaliteit" en vroeg zo'n jaar geleden via Internet verschillende Ame-

rikaanse universiteiten om informatie. Daarnaast stapte hij naar NACEE op de Herengracht. Het werd uiteindelijk New York University, omdat de opzet van het programma van de graduate school hem direct aansprak. Anders dan in Nederland hoeft de New Yorkse promovendus

niet meteen te kiezen op welk onderwerp hij wil promoveren. Cremers: "In New York volg je de eerste twee jaar gewoon colleges en werkgroepen, zoals je dat deed als student. Er wordt weliswaar verwacht dat je artikelen schrijft, maar je werkt nog niet aan je proefschrift. Aan het

Martijn Cremers: 'Ik heb het gevoel dat de wetenschap daar echt leeft.'

eind van het tweede jaar moet je een voorstel hebben geschreven en dat verdedig je dan aan het einde van je promotietijd. De graduate school bestaat al meer dan een eeuw in die vorm en heeft zich dus wel bewezen." Cremers werd niet zomaar toegelaten tot de universteitsgebouwen op Washington Square, volgens de econoom "het Leidseplein van New York". Hij maakte een test van zo'n drie uur, afgenomen bij het Cito in Arnhem, waarbij onder meer zijn Engels werd getoetst. Hij vond drie docenten bereid om een aanbevelingsbrief te schrijven, schreef zelf een motivatie waarom hij New York University prefereerde en stuurde het hele pak met een cijferlijst vóór januari naar N e w York. N e t als de universiteit staan de studentenflats en de appartementen voor het personeel aan Washington Square. Cremers heeft een roommate, naar zijn weten een New Yorker van Hindoestaanse afkomst. Ook sport en ontspanning is rondom Washington Square gelokaliseerd. "Ik verwacht een sterk academisch klimaat. Het hele leven daar speelt zich af op de universiteit. Dat staat me wel aan." Hij verwacht in New York een inspirerende omgeving aan te treffen. "Ik heb het gevoel dat de wetenschap daar echt leeft. In zo'n graduate school zit je met allemaal mensen die geïnteresseerd zijn in onderzoek. Ik denk dat veel contacten met vakgenoten heel belangrijk zijn als je gaat promoveren. Het lijkt me in ieder geval ontzettend stimulerend."

Aukje Z u i d e m a (24) studeert vanaf k o m e n d e februari aan de University of Wollongong, tachtig kilometer ten z u i d e n van Sidney in Australië. E n dat terwijl het haar bedoeling was k o m e n d jaar in Londen door te b r e n gen. De medisch biologe en aankomend filosofe wil zich bekwamen in de wetenschapsjoumalistiek en als het even kan maakt ze straks documentaires voor de televisie. O m d a t Engeland bekend staat om z'n documentaires van hoge kwaliteit en Zuidema in een Engelstalig land wil studeren, meldde ze zich eerder dit jaar aan bij het Imperial College London. "Geen probleem", meldde de man aan de andere kant van de telefoon. Hij zou de aanmeldingsformulieren opsturen. Waarmee het wachten voor Zuidema begon. Pas in juni vielen de formulieren in de brievenbus, mét de mededeling dat de selectieprocedure in mei was afgerond. "Welke selectieprocedure?", donderde er op dat moment door Zuidema's hoofd. "Ik heb tussendoor nog wel contact met ze gehad, maar ze hebben me daar nooit op gewezen. Dat stond helemaal nergens: niet op Internet, niet op de faxen." Drie dagen later belde een vriendelijke mevrouw van de Nuffic en feliciteerde Zuidema. Ze had een talentenbeurs van maar liefst 35 duizend gulden in de wacht gesleept. "Ik schrok me naar", zegt Zuidema daarover. Ze belde nerveus naar Londen en kreeg te horen dat haar kansen verkeken waren. "Ik heb nota bene een beurs aangevraagd op grond van eerdere informatie van jullie!", probeerde ze nog. T e n einde raad stapte Zuidema met haar aanbevelingsbrieven en haar beste artikelen onder de arm op het vliegtuig. Bij het Imperial College London aangekomen, werd haar geduldig uitgelegd dat er maar twintig opleidingsplaatsen voor de cursus science journalism zijn en dat ze al meer studenten hadden aangenomen dan ze eigenlijk aankonden. "Ze konden me wel

een plaats \ o jaar f maar die beiatuur stellen." "Toen was lUnivei laat", herinna zich Londen nogt cv-g tergelaten bire un maar daar htp hed gehoord. "Ewas 0( Het Nuffic gj tot e de tijd om eeïve sp vinden. "Heinijn h gekost", zegti zuch achtereen luma oj terscherm oiil infoi vragen ovei jersite besloot haai; richl tralie, omdaieiten eind februainrsusjr D e aanmeldiin wa nog niet veil N o g nooit h<5 Unvi Wollongong g.ar ini ze: het is eeiiïrsitei zich ook in d'umal bekwamen Zat in ' haar raaiJeis lilistie als speciahsaiiapsjc Op zich hecfi'vel vc zegt ze achte heel 1 kan ik nog niijn tv. afronden", \ilaatst fie. Het coUede U Wollongong bOOO de kosten vai^erhoi dan in Engel.kig kr tralie ook ha,ils we voortzetten 'f ik n de, wel eerst er ee de buurt zat name selectie vooi ampic in 1999 te kn'emei doe, wil ik oiZijn.' weekeinde ofiaar f< vrienden m ^^an va wel, maar ab^anui gong. "Ik mi 'aar i gong blijven ''uit Z lachend.

De foto's van de geïnterviewden, behalve die van Rogi«'" get Peter Wolters (AVC/VU) bij de kaartenverzameling vaii*^« v

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen