Ad Valvas 1997-1998 - pagina 368

PAGINA 1 6

AD VALVAS 2 2 JANUARI 1998

In rokerige cafés, op sociëteiten, in l<amertjes op de VU en drie lioog aciiter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema of slap te ouwehoeren. Deze week: CDAvoorman Jaap de Hoop Scheffer op bezoek bij het vu-Corps.

Jaap De Hoop Scheffer: 'Het belang van het kind heeft voorrang boven emancipatie.'

Bram de Hollander

'Jaap weet wel hoe zoiets gaat' Marranne Hoek van Dijke "Dames en heren, de heer D e H o o p Scheffer is helaas wat verlaat." Presentator Fnts Huffnagels probeert alvast een politiek grapje: "Hij had vandaag een debat over Groningen en een over de Italiaanse toetreding tot de EMU. Volgens mij veroorzaken die Italianen de problemen in Groningen, maar dat hebben ze in D e n Haag nog niet door." Iedereen lacht. Niemand lijkt er problemen mee te hebben dat het debat met de CDA-lijsttrekker bij het vu-Corps anderhalf uur te laat begint. Het bier is lekker en de bar van sociëteit LANX gezellig. Alleen de organisatoren van het debat, Angelique Biesheuvel en Ralph-Jan van der H a m , zijn een beetje gespannen. Twee keer per jaar organiseert het vu-Corps een politiek debat, ditmaal in samenwerking met het CDJA. "De H o o p Scheffer is een redelijk nieuw gezicht, ik ben benieuwd wat hij te vertellen heeft", zegt Angelique. "Ik hoop op scherpe, geëngageerde uitspraken", vult Ralph-Jan aan. En terwijl in de senaatskamer de laatste jasjes en dasjes worden rechtgetrokken en de panty's nog een keer op ladders worden gecontroleerd, begint ook in de bar de spanning langzaam op te lopen. "Het CDA is niet populair onder jongeren", stelt Bernd Knuvels (23, D 6 6 stemmer), "Maar De Hoop Scheffer is duidelijk en direct, een man met daadkracht. Een hele verbetering na Heerma." Met dat laatste kunnen Daniël van der Ree en A m o u d Fijnvandraat (25 en 22, beiden WD-stemmers) het alleen maar eens zijn. "Ik heb niet zo'n beeld van De Hoop Scheffer, daarom kom ik vanavond luisteren", zegt A m o u d terwijl hij z'n volgende pilsje aanpakt. "Maar eigenlijk komen we voor Ralph-Jan", bekent Daniël. "Ralph-Jan is een aardige jongen, geweldig, een halfgod, hij krijgt alles voor elkaar waar hij aan begint", roemen beide heren hun dispuutgenoot. Ook de vader van Angelique Biesheuvel, Tweede-Kamerlid voor het CDA, is aanwezig. "Ik kom kijken hoe mijn baas het doet", zegt hij, als oud-lid van het vu-Corps zichtbaar op z'n gemak. Hij herinnert zich politieke debatten op de vu waar wel duizend studenten op afkwamen. Zijn indruk is dat studenten sinds zijn eigen studententijd beleefder zijn geworden. "Ze laten je tegenwoordig uitspreken. Wij begonnen altijd meteen te joelen." Hij is optimistisch over de avond. "Ik heb alle vertrouwen in Jaap. Hij heeft zelf in Leiden gestudeerd, dus hij weet wel hoe zoiets gaat." Dan worden de deelnemers aan het debat naar voren geroepen en zoeken ook de ongeveer honderd belangstel-

lenden een plekje rond de 'arena'. "Al die lange heren gaan natuurlijk weer vooraan staan", klagen een paar dames, en hijsen zich op een richel achterin de zaal om nog een glimp van D e H o o p Scheffer op te vangen. Mensen die meer voor de sociale kant van de avond komen, blijven aan de bar hangen. Die mag van presentator Frits openblijven, mits er niet te veel lawaai gemaakt wordt. Vanaf een driehoekig podium mogen leden van verschillende politieke jongerenorganisaties steeds 25 minuten reageren op een stelling die De Hoop Scheffer zal poneren. Waarna iedereen onder aanmoediging van Frits van vijf naar nul aftelt en het volgende onderwerp aan bod komt. Voor de lijsttrekker zelf is een monumentale stoel gereserveerd. De mensen in de zaal kunnen in deze formule, afgekeken van het televisieprogramma Het Lagerhuis, geen vragen stellen aan de politicus. Dan staat De H o o p Scheffer, bijna

ongemerkt, plotseling middenin de driehoek en kan het debat beginnen. Ijsberend leidt hij z'n eerste stelling in: "Het belang van het kind heeft voorrang boven emancipatie." D e deelnemers aan het debat verdringen zich meteen rond de microfoons en uit de zaal klinkt gelach. Dit belooft veel goeds. Hoe zit het dan met homoparen, willen bijna alle deelnemers weten. En helpt het gezin echt bij het oplossen van het probleem van geweld in de samenleving? De H o o p Scheffer verdedigt, zoals te verwachten viel, het gezin in zijn klassieke vorm. En de vertegenwoordigers van de jongerenorganisaties zijn het daar, zoals ook te verwachten viel, niet mee eens. Maar een echte discussie komt nauwelijks op gang. Frits: "Volgens mij hebben we nog vijf tellen." Ook de volgende stelling van de CDAvoorman ontvangt weinig goedkeuring van zijn tegenstanders. "Toegankelijkheid van het hoger onderwijs is belangrijker dan ouderonafhankelijk-

heid", stelt hij. Maar hoe moet het dan met ouders die niet willen betalen voor de studie van h u n kinderen, vragen de jongerenvertegenwoordigers zich af. D e aandacht van de luisteraars begint aardig te verslappen, vooral in de buurt van de bar. Frits: "Als het niet stiller wordt gaat de bar dicht. Ik waarschuw u!" Dat is blijkbaar schrikken, want het is voor het eerst deze avond doodstil. D e deelnemers zijn inmiddels met De H o o p Scheffer in gesprek over de Europese Unie, en of die organisatorisch klaar is voor uitbreiding. D e lijsttrekker leunt moe achterover in z'n stoel. Dan komt Frits met de laatste ronde. "Het leukste onderwerp van vanavond: meneer D e H o o p Scheffer, heeft u wel eens drugs gebruikt?" Dat blijkt niet het geval en van het CDA mogen ook alle koffieshops dicht en worden softdrugs niet gelegaliseerd. Voor het eerst deze avond wordt de discussie fel. "Paternalistisch! Wat is

het verschil tussen mijn jointje en uw biertje?", reageert iemand. "Ik heb geblowd en ook geïnhaleerd", bekent een ander. "Het op recept verstrekken van harddrugs is het opgeven van mensen", stelt D e H o o p Scheffer even later. Dan is ook de laatste ronde voorbij. Overal om hem heen laaien de discussies nu pas werkelijk op en D e Hoop Scheffer schudt tevreden nog wat handen. Het was leuk, vond hij: de onderwerpen, het debat, de verschillende meningen. "En ik heb geprobeerd te laten zien dat het CDA meer te bieden heeft dan grijze pakken." Is het CDA een aantrekkelijke partij voor studenten? "Bijna iedereen komt uit een gezin en wil er ooit een stichten, dus een veilige samenleving is belangrijk." Maar zijn gezin en kinderen de items waar je studenten mee trekt? "Absoluut." Het zal over een paar maanden blijken.

FEUILLETON Dagboek van Katja (Waarin Katja constateert dat taal en kinderen iets met elkaar te maken hebben, droomt over haar toekomstige kind als professioneel voetballer en hoogleraar tegelijk en fantaseert over eeuiuige jeugd.)

18. Waar zit ons taalvermogen? Hoofdzakelijk links, zoals we uit onderzoek van ij>/zf-èram-patiénten weten. Daar zit ook wat de onderzoeker Michael Gazzaniga (The Cognitive Neurosciences, 1995) de 'interpretator'^ noemt, de tolk van het brein die aan één stuk door gebeurtenissen, gevoelens en reacties interpreteert. Je doet iets zonder dat je weet waarom - en dan verzint de interpretator dat je wil eten, of geld moet verdienen, of een kind wil. Die interpretator geeft je bestaan zin - hij verzint de verklaringen. Dit gaat allemaal onbewust. D e zelfde Gazzaniga heeft aangetoond dat 95 procent van wat we doen onbewust is - we doen maar. "Bewustzijn", zegt hij, "is het gevoel dat we daarover hebben." Inderdaad: het valt niet te trainen, het valt niet te leren - bewustzijn is er. Het onbewuste valt wel te trainen; je kunt iets net zo veel en vaak leren, dat je er niet meer over hoeft na te denken. Vermenigvuldigen is tot op zekere hoogte een onbewust proces. Hoeveel

is twee maal twee? Je weet het antwoord - je hoeft geen enkel bewust proces toe te passen. Hoe fiets je? Hoe rijd je auto? Hoe voetbal je? Hoe praat je? Hoe maak ik zinnen die je begrijpt? H o e maak je kinderen? H o e voed je kinderen op? Uit dit rijtje blijkt dat taal en kinderen iets met elkaar te maken hebben - ze ontstaan zonder erbij na te denken. Ik weet hoe ik kinderen moet maken, ik weet hoe ik moet spreken. Een kind ontwikkelt zich zoals een taal zich ontwikkelt. Eerst is er niets. D a n komen er twee zaken bij elkaar; en daaruit ontwikkelt zich een structuur. Als we over zinnen spreken - vooral in de dichtkunst - doen we dat vaak in lichamelijke metaforen. We spreken over een hoofdzin, een zin moet lopen, omarmend rijm, versvoeten. Een dactylus verwijst naar de vinger (lang, kort, kort). "Dag kind/ dag taal/ dag woord", zegt Hugo Claus. "Een woord als kind/ een kind als zin", zegt Brodsky. "Mijn kind:/ zin die ik nog niet uitgesproken heb", zegt Ada Larkins. /Ule instrumenten zijn 'vervolmakm-

gen' van ons lichaam. Wat is een pen anders dan een schrijvende vinger. Een auto is de vervolmaking van onze benen. Een computer een vervolmaking van het tellen op onze vingers. En een kind? Een kind is geen instrument, maar moet een vervolmaking worden van onszelf Mijn kind wel. Het moet de eerste professionele voetballer worden die overdag als hoogleraar college geeft. Maar als het nu een vrouw wordt? D a n moet het de eerste vrouwelijke hoogleraar sportwetenschappen worden die in

haar vrije tijd gedichten schrijft in het Engels, zodat ze eenvoudiger dan tegenwoordig de Nobelprijs voor literatuur kan winnen. Ik raakte helemaal opgewonden bij het bericht dat er nu een enzym is gevonden dat celdeling bevordert waardoor de bron van de eeuwige jeugd schijnt te worden aangeboord. Voor mij misschien net te laat - misschien blijf ik straks wel altijd die vrouw van dertig. Maar voor mijn dochter of zoon komt dat net op tijd. Hij zal altijd opgesteld kunnen worden; zij zal altijd worden begeerd door sportjongens. Hij/ zij zal jong en wijs zijn en blijven. Het wordt al het mooiste kind ter wereld (zegt dat niet iedere moeder?). Het vervelende is alleen dat de vader nog steeds van niets weet. Hij zal schrikken. Hij kan het nu niet gebruiken. Hij zal er gek van worden. Hij zal... Vandaag was D a m bij me. Hij vertelde dat Ajax een moeilijke tijd tegemoet gaat. De Nederlanders denken alleen nog maar aan Frankrijk. "Ze spreken over Kluivert die slecht draait in Italië, over Bogarde en Reiziger die geen schijntje meer zijn van wat ze waren, over Frank en Ronald de Boer die de ene mooie aanbieding na de andere krijgen." "Zou jij vader willen zijn van een kind?" "Ik hou van seks", antwoordde Dani en greep naar mijn borsten die gevoelig zijn. Katja van Groemngen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen