Ad Valvas 1997-1998 - pagina 407

AD l^ALVAS 12 FEBRUARI 1998

PAGINA 9

E R S U N t E L ^ Ü A

I i; Ü N

Arbeidsproductiviteit VU in de lift De arbeidsproductiviteit van de gemiddelde wetenschapper zit in de lift. Mensen met een baan bij een academische instelling zijn de laatste jaren steeds harder gaan werken. Het aantal docenten en onderzoekers van de universiteit blijft dalen, m a a r het aantal stu­ denten dat zij afleveren, stijgt sterk, evenals het aantal promoties en publicaties dat wordt geprodu­ ceerd. Uit de sociale en culturele verkennin­ gen over 1997, uitgegeven door het So­ ciaal Cultureel Planbureau (SCP), blijkt dat de productiviteit in het hoger onderwijs de afgelopen vijftien jaar met maar liefst 12 procent is toegenomen. De laatste vijf jaar steeg de arbeidspro­ ductiviteit zelfs met gemiddeld 1,4 procent per jaar. Dat is meer dan de stijging bij bijvoorbeeld ziekenhuizen of politie, justitie en brandweer, en zelfs meer dan in het bedrijfsleven. Het SCP heeft het dan ook over "een aan­ zienlijke groei". Hierbij is het onder­ zoek dat aan de universiteiten wordt verricht buiten beschouwing gelaten. De gemeten stijging moet dan ook ver­ taald worden als: met evenveel of vaak zelfs minder personeelsleden zijn meer studenten onderwezen. Maar ook wat het onderzoek betreft kan voorzichtig worden geconcludeerd dat academici het gemiddeld steeds drukker hebben gekregen. Zo blijkt uit de Kengetallen Universitair Onder­ zoek, een recente uitgave van universi­ teitenvereniging VSNU, dat academisch Nederland tegenwoordig steeds meer dissertaties, meer vakpublicaties en meer wetenschappelijke stukken weet te produceren met steeds minder men­ sen. In 1990 waren bijna veertiendui­ zend universitaire medewerkers goed voor 1.673 promoties, ruim 42 dui­ zend publicaties in wetenschappelijke tijdschriften en 15.738 andere publica­ ties. In 1996 produceerde hetzelfde

aantal mensen 2.480 proefschriften (+ 48 procent) en meer dan vijftigduizend wetenschappelijke publicaties (+ 19 procent). Alleen het aantal artikelen voor een breder publiek daalde licht; in 1996 verschenen 15.514 van dat soort publicaties van wetenschappers (­ 1,5

procent). Aan de vu valt vooral de stij­ ging op van het aantal wetenschappe­ lijke publicaties: van gemiddeld drie publicaties per onderzoeker in 1990 tot meer dan 4,2 in 1996: een toename van bijna 40 procent. Aan de stijging van het aantal promoties, van 137 in

170

170

160

160

150

150

140

140

130

130

120

120

110

110

1990 tot 220 in 1995, kwam in 1996 een eind. In dat jaar werden 182 proef­ schriften verdedigd. Vorig jaar ging het nog slechts om 170 promoties. Dit jaar zal moeten uitwijzen of deze daling een trendbreuk was. (PB) Zie ook pagina 11

A :

/

;

/i'

/

H

" « '

/

100^ — « ^

_________

:.

—f

/

100

00

90 j <WsA ï «va­« fl «MI'S «öi»'» i örfi.­i 1 ivcif

1

^

«gog

dfK^r^ m Ä ^ ­

.. «*..« ­ ,­^~

* " " ' ?

—

,

­

Aantal studenten per wetenschapper (1990=100)

Aantal promoties per wetenschapper (1990=100)

170

l/On

160

160­:

ISO

150­

140 ^

130

__jj—

3

w

3

P

p"

130­

~ ^­^'^^

100

­

120­ _ j j ^

l—m^

­­«

_ _ _ „

...»

llO­

.1

—j*.^ "

_____

100­

90 xms

Aantal wetenschappelijke publicaties per wetenschapper (1990=100)

1996

»

­

­

­

._.­•—

__,._jj^.

­Hr _ ..—_. —

90­ ' ;­.'''­''

­

140­

~.­g.­

120 110

j

„ _ _

:>S 1 9 9 6 Aantal overige publicaties per wetenschapper (1990=100)

'Vurieuze Fietser' strijdt voor erkenning i

Erkenning van de fietser in het algemeen, meer en betere bewaak­ te stallingen en een kilometerver­ goeding voor dienstreizen op de fiets. Dat zijn enkele van de belangrijkste punten waarvoor de onlangs opgerichte werkgroep 'De Vurieuze Fietser' zich hard maakt. Het is in de eerste plaats een ludieke actie, vertelt J.F. Seijlhouwer, mede­ werker van het Historisch Documen­ tatiecentrum voor het Nederlands Protestantisme en als consequent fiet­ ser initiatiefnemer van de actie. "Maar ik ben er wel mee gestart uit ergernis. Op een gegeven moment realiseerde ik me dat de vu twee groepen medewer­ kers heeft: zij die ver genoeg weg wonen om met de auto of de trein te komen, en zij die met de fiets kunnen komen. Het is toch zot: hoe verder je van de vu vandaan woont, hoe meer je krijgt. Je wordt als het ware gestraft omdat je dichtbij woont. Ik krijg bij­

voorbeeld géén carpoolplek, ook al haal ik vier mensen op in mijn woon­ plaats Amstelveen. Je kunt beter verder weg gaan wonen." Seijlhouwer ergert zich er aan dat mensen vaak zeggen dat fietsers geen kosten maken. "Je hebt je afschrijving, je verzekeringen, lekke banden, je regenpak. En af en toe is het zulk beestachtig weer dat je wel met de tram móet komen. Als je alles meere­ kent, kom je toch gauw uit op zo'n vijf­ tig gulden per maand. Als ik in Uithoorn was gaan wonen, zo'n vijf kilometer verderop, had ik wel elke maand een reiskostenvergoeding ge­ had." Vanuit die ergernis heeft de Amstelvener vorig jaar een brief geschreven naar Personeelszaken, niet om te pleiten voor een reiskostenver­ goeding voor fietsers ­ "het is me niet om het geld te doen" ­ maar voor erkenning van de problemen van fiet­ sers. Seijlhouwer vond vervolgens

"met gemak" andere fietsers, uit alle gebouwen van de vu, die ieder een eigen pakket aan ergernissen bleken te hebben. Het idee om met een 'ketting­ brief de zaak aan te kaarten werd ver­ worpen, omdat men de problemen te serieus vond voor alléén een ludieke actie. In plaats daarvan werd gezamen­ lijk een lijst opgesteld met klachten en suggesties voor verbeteringen. Daarop prijkte onder meer aandacht voor de momenteel onveilige toegang van de fietsenkelder onder het Hoofdgebouw, de smerigheid van de stallingen in het Wis­ en Natuurkundegebouw en pas­ jesverstrekking voor de fietsenstalling bij de medische faculteit, waar nu iedereen zomaar kan binnenlopen. Ook de slagboom bij het Hoofdge­ bouw, die opengaat als je er langsfietst, is de 'Vurieuze Fietser', zoals de groep zich is gaan noemen, een doom in het oog. Daarnaast staan dienst­ en lease­ fietsen hoog op het verlanglijstje. De 'Vurieuze Fietser' heeft inmiddels

contact gehad met Personeelszaken en de Gebouwendienst, die een ambtelij­ ke werkgroep heeft opgericht om de fietsproblemen te bestuderen. De ini­ tiatiefnemers vormen nu een 'mee­ denkplatform' voor die werkgroep. Seijlhouwer: "Ik vind het leuk dat er nu verder wat mee gebeurt. Als het maar niet te ambtelijk wordt. Het moet wel vanuit de fietsers zelf blijven komen." Seijlhouwers ideaal? "Een grote, van zeven uur 's ochtends tot elf uur 's avonds bewaakte fietsenstalling, met vaste plaatsen en een winkel met kwalitatief goede onderdelen. En daar­ naast verbeterde stallingsmogelijkhe­ den buiten." Seijlhouwers initiatief staat nog open voor meer meedenkers. De actiegroep hoopt op 'campusbrede' steun. "Het is van belang dat veel mensen hun steun betuigen. Hoe meer mensen laten blij­ ken dat ze het belangrijk vinden, hoe meer effect onze actie kan hebben." (PB)

JAARGANG 5 ­ nummer 6

Bedrijfsmaatscliap­ pelijl^ werk vooral ingesctiakeld voor Werkproblemen Het bedrijfsmaatschappelijk werk van de vu (het BMW) wordt vooral ingeschakeld door mensen met Werkproblemen. Van de 104 men­ sen die in 1996 het BMW consulteer­ den, hadden er 45 problemen die samenhangen met het werk. Nog eens 21 mensen kampten met een 'gemengd' probleem. Dat blijkt uit het recent verschenen jaarverslag. Het bedrijfsmaatschappelijk werk is het aanspreekpunt binnen de vu voor medewerkers die met problemen kam­ pen. In 1996 waren dat er 104, zes minder dan een jaar ervoor. Ruim drie­ kwart van hen behoort tot het niet­ wetenschappelijk personeel en bijna de helft komt niet van één van de facultei­ ten vandaan. Het grootste gedeelte is boven de 35 jaar. Een jaar eerder was de groep 26­ tot 35­jarigen nog over­ vertegenwoordigd. Materiële problemen deden zich bij de cliënten van het BMW, in tegenstel­ ling tot de vier jaar ervoor, niet meer voor. Wel waren er 28 mensen met 'persoonlijke problemen', vier mensen die vanwege een ziekte of een handicap in de problemen kwamen en vijf men­ sen die bij het bedrijfsmaatschappelijk werk aanklopten om voorrang te vra­ gen bij een plaats in de crèche. De meeste mensen (53) kwamen op eigen initiatief bij het bedrijfsmaat­ schappelijk werk terecht. De rest werd doorverwezen door de Bedrijfsgezond­ heidsdienst (29 mensen), de afdeling personeels­ en managementondersteu­ ning van Personeelszaken (8) of de lei­ dinggevende (9). De Werkproblemen waarvoor de mensen bij het BMW aanklopten, had­ den met name betrekking op de hoge werkdruk en de wijze van communice­ ren van zowel medewerkers onderling als van de leidinggevenden. Ook von­ den sommige oudere medewerkers dat er onvoldoende rekening met hen werd gehouden en bestond er nogal eens onzekerheid over het al dan niet door­ gaan van projecten en arbeidscontrac­ ten. (PB)

Het personeelskatern verschijnt maandelijks als bijlage in Ad Valvas Redactie: Frank van Kolfschooten (hoofd­redacteur, tel. 4 4 4 5 6 3 2 ) , Peter Boerman (tekst, t e l . 4 4 4 5 6 3 1 ) , Mieke Scharloo (tekst Ondernemingsraad), Ben Koster (vormgeving, tel. 4 4 4 5 6 3 3 ) , Harmke van Rossen, (redactie­assistent, tel. 4 4 4 5 6 3 0 ) Redactiecommissie: Jeike Biewenga (Ondernemingsraad), Janneke Eppinga (Ondernemingsraad), Jessy van Geloven (Personeelszaken), Jan Ham (Personeelszaken). Productie: Dijkman Offset b.v., Diemen Int.Standaard Serie Nummer:

0166­0098

Belangstelling voor arbeidsvoorwaarden groot Het was eind vorige maand volle bak toen het Vrouwennetwerk van de vu een lunchbijeenkomst orga­ niseerde over succesvol onderhan­ delen over arbeidsvoorwaarden. Dorien de Wit, directeur van orga­ nisatieadviesbureau De Beuk, had voor de vele aanwezigen enkele handzame tips in petto: gebruik je charmes, bereid je goed voor en wees creatief. Betaalt de vu zo slecht? Of zijn mensen tegenwoordig gewoon steeds meer geïnteresseerd in hun arbeidsvoor­ waarden, aangestoken door de enthou­ siaste verhalen over de krapper wor­ dende arbeidsmarkt in de media? Hoe het ook zij, feit is dat de lunchbijeen­ Komst die het vrouwermetwerk van de vu vorige maand organiseerde over het onderhandelen over arbeidsvoorwaar­ den veel meer publiek op de been

bracht dan gewoonlijk. Meer dan vijf­ tig vrouwen waren gekomen om te lui­ steren naar een voordracht van Dorien de Wit, directeur van organisatiead­ viesbureau De Beuk. Veruit het me­ rendeel van de vrouwen bleek afkom­ stig uit de kringen van het niet­weten­ schappelijk personeel. "Er is bijna overal ruimte om je arbeidsvoorwaar­ den aan de orde te stellen", begon De Wit haar betoog. "Ook aan de Vrije Universiteit, ook al liggen de salaris­ schalen hier vast." Tegelijkertijd gaf zij toe dat het "behoorlijk ingewikkeld" is om je arbeidsvoorwaarden aan de orde te stellen. Zeker voor vrouwen. "Wij vrouwen denken vaak meer geïnteres­ seerd te zijn in leuk werk en leuke col­ lega's dan in materiële zaken. Bovendien zijn we wat bescheidener." Maar vrouwen hebben in hun onder­ handelingspositie over arbeidsvoor­

waarden ook voordelen, vervolgde ze. "Door het positieve­actiebeleid gaat als vrouw je marktwaarde omhoog. Wij kunnen ook onze charmes gebruiken. Daar zijn vrouwen beter in dan man­ nen. Wij communiceren leuker, beter en slimmer. En wat ook heel handig is: mannen zijn niet gewend aan goed onderhandelende vrouwen. Al is dat pas handig als je er ook een voordeel van weet te maken." "Arbeidsvoorwaarden", vervolgde De Wit, "zijn niet slechts bijzaak. Zeker niet als de inhoud van je werk of je collega's eventjes tegenvallen." Daarom is het belangrijk er in sollicita­ ties of functioneringsgesprekken vol­ doende aandacht aan te besteden. Of je daarin ook succesvol zult zijn, hangt af van de voorbereiding, zo hield de organisatieadviseuse haar publiek voor. Maar Conny Vermolen, personeels­ functionaris bij Geneeskunde, haakte

daar direct op in door te zeggen dat de verwachtingen niet te hoog gespannen moeten zijn. "Sommige mensen die hier komen solliciteren, weten niet goed hoe de beloningssystematiek werkt. Die hebben een schaal in de advertentie zien staan, en denken daar gelijk aanspraak op te kunnen maken. Maar ze realiseren zich niet dat er vaak nog met aanloopschalen wordt ge­ werkt." Het gaat bij de onderhandelingen over arbeidsvoorwaarden niet alleen om geld, vervolgde De Wit. Door met een pakket aan eisen te komen, valt er meer te schuiven in de wensen. "Se­ cundaire arbeidsvoorwaarden als vol­ tijd of deeltijd, heb ik een eigen werk­ plek en kan ik opleidingen volgen, zijn zeker zo belangrijk. Voorzichtig­heid is daarbij meestal niet verstandig. Er zijn vaak budgetten die op moeten, dat moet je je goed realiseren."

Om de onderhandelingen tot een goed einde te brengen, kun je beter niet meteen je eisenpakket op tafel gooien, stelde De Wit. Beter is het om je te verplaatsen in de belangen van de ander. "Communicatie is essentieel. De taal, inclusief body language, is een instrument om in de gaten te houden." Dat riep herkenning op in de zaal. Iedereen wist wel iets 'typisch vrouwe­ lijks' aan haar eigen communicatie te noemen. "De hele tijd lachen", zei ie­ mand. "Ontzettend graag aardig ge­ vonden willen worden", wist een ander. Zo kreeg de bijeenkomst nog een hilarisch slot, waarna iedereen weer aan het werk moest. Organisator M. Hodes sloot tevreden af Al nam ze ook direct haar eigen werkgever in bescherming: "En nu niet allemaal gelijk naar Personeelszaken hollen, hoor." (PB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen