Ad Valvas 1997-1998 - pagina 210

AD VALVAS 1 3 NOVEMBER 199J

PAGINA 8

Surinaamse onafhankelijkheid op Uilenstede gevierd Eerste theatervoorstelling in nieuwe Griffioenzaal Sinds 25 november 1975 is Suriname een zelfstandige republiel<. Die onafhanl<elijl<heid wordt op Uilenstede jaarlijks gevierd met een manifestatie. Op zaterdag 22 en zondag 23 november organiseren de Surinaamse Studenten Amsterdam (SSA) en het Cultuurcentrum VU een programma met discussie, theater, muziek en de film 'Wan Piper.

wordt teruggeroepen naar Suriname Zijn moeder ligt op sterven en door haar dood gaat hij ïnèt andere ogen naar zijn geboorteland kijken. Hij besluit te blijven en ruilt zijn Nederlandse verloofde (Willeke van Ammeirooy) in voor een nieuwe liefde: de Hindoestaanse Rubia (Diana Gangram Panday). De boodschap moge duidelijk zijn: de Creool Roy en de Hindoestaanse Rubia kunnen beschouwd worden als de Romeo en Julia van de jonge staat Suriname, ze behoren tot één volk, wan pipel De la Parra schreef het scenario van

Cultuur

Dick Roodenburg

Valt er eigenlijk wel wat te vieren? Is de Surinaamse onafhankelijkheid, Srefidensie in het Sranan, destijds niet te overhaast totstandgekomen? Tweeëntwintig jaar, veel corruptie, een staatsgreep, een koelbloedige moordpartij en een nepcoup later zijn de meningen daarover verdeeld. Onlangs gaf WD-leider Bolkestein het toenmalige kabinet-Den Uyl nog een trap na, toen hij stelde dat Nederland in 1975 Sunname veel te vroeg heeft losgelaten. Ook de Surinaamse acteur Mike Ho Sam Sooi, die in zijn nieuwe theatervoorstelling Bolkestein bekritiseert, heeft gemengde gevoelens bij de onafhankelijkheid. "Het was een partijpolitiek onderonsje", zegt hij in een interview. Zowel Bolkestein als Ho Sam Sooi zijn het er echter over eens dat je de klok niet meer terug kunt draaien. Over de onafhankelijkheid van en de huidige toestand in Suriname vindt op 22 november in Buurthuis Uilenstede een discussie plaats. Eén van de deelnemers is de Surinaamse socioloog Rudy Kross, hoogleraar aan de Universiteit Utrecht. Kross studeerde in Nederland en ging daarna in Surina-

Theatermaker IVlike Ho Sam Sooi (rechts): 'De Surinaamse onafhankelijkheidsverklaring was een partijpolitiek onderonsje.' Links muzikant Harto Soemodihardjo. Aart Nieuwkoop

me werken, maar keerde gedesillusioneerd weer terug. Van hieruit blijft hij de ontwikkelingen in zijn land kritisch volgen, wat hem niet door iedereen in dank wordt afgenomen. Later op de avond presenteert Mike Ho Sam Sooi, begeleid door muzikant Harto Soemodihardjo, zijn nieuwe programma Dogla Waarheen?. In elf liedjes schetst hij een beeld van de toekomst van een migrant in Nederland. Dogla, een Surinaamse Nederlander van rond de 35, droomt van een gelukkig leven in de polder. Die

SCRIPTIEZWOEGERS

droom verandert in een nachtmerrie als Bolkestem en Janmaat ten tonele verschijnen. Dogla vindt troost bij zijn twee Twatwa's, zijn Surinaamse zangvogels. Dogla Waarheen? is de eerste voorstelling in de nieuwe Griffioenzaal van het Cultuurcentrum vu op Uilenstede. In de foyer bij de zaal hangen van zaterdag 22 tot en met vrijdag 28 november schilderijen van de Surinaamse kunstenaar Frank Creton. Na de serieuze onderwerpen wordt er feest gevierd. Vanaf een uur of tien tot na middernacht treden in Café Uilen-

stede The Music Translators op. Het repertoire van deze band varieert van merengue, kaseko en zouk tot reggae en rhythm blues. Kortom: dansen. Daarna verzorgt DJ Eli tot diep in de nacht een danceparty. Op zondagmiddag 23 november draait in de filmzaal van het Cultuurcentrum vu Wan Pipel van Pim de la Parra uit 1976, de eerste speelfilm uit de republiek Suriname. Wan Ptpel vertelt het verhaal van de Creoolse economiestudent Roy (Borger Breeveld), die door zijn vader uit de Bijlmer

Nick van Gaaien

Plaam: Leeftijd: Studie: Afstydeerrichting: Scriptie-onderwerp:

Sandra Sier 25 jaar Letteren Woord en Beeld Sentiment in de fotoroman

Programma Surinaamse manifestatie zaterdag 22 november 19 30 20 30 uur discussie/ 20 4S22 00 uur theatervoorstelling Dogla Waarheen' / 22 GOOS 00 uur The Music Translators Zondag 23 november 16 00 uur film Wan Pipel Zaterdag gratis toegang, film zondag ƒ 5, Informatie tel 4445100

'Een goed excuus om naar soaps te kijken' Sandra Sier heeft de afgelopen maand keihard aan haar scriptie gewerkt. Ze wilde per se klaar zijn voordat ze vertrok naar Mexico. "Mijn vakantie is een goede stok achter de deur geweest."

Peter Wolters - AVC/VU

Wan Ptpel samen met de eerdergenoemde Rudy Kross. In Nederland werd de film door de critici welwillend ontvangen. De Volkskrant sprak van een "hartelijk stuk volkstoneel" en NRC Handelsblad constateerde dat Wan Pipel "geen meesterwerk is, maar wel een film om van te houden" Het publiek bleef echter weg, blijkbaar had de gemiddelde Nederlander geen interesse voor Suriname. Ook van Surinaamse kant kwam echter kritiek. Men verweet De la Parra en Kross een te intellectualistische benadenng van de Surinaamse werkelijkheid. Toch wordt Wan Pipel nu beschouwd als de beste film van De la Parra. Toen de film zo'n vijftien jaar na de première op televisie te zien was, kreeg hij van de kijkers een hoge waardering. Vong jaar heeft De la Parra na talloze no budget-prod\xait% Nederland vaarwel gezegd, om het in Suriname nog eens te proberen.

Sandra Sier begon in mei met haar scriptie over sentiment in de fotoroman. Het idee daarvoor kwam van haar begeleider. "Ik had zelf een aantal ideeën maar die waren met uitvoerbaar in de tijd die ik had. Mijn begeleider kwam met een onderwerp dat leek op mijn aanvankelijke plannen. Dus het interesseerde me wel." Sandra onderzocht hoe sentiment wordt opgeroepen in de fotoroman en vergeleek dat met andere sentimentele genres zoals de soap en de melodramatische film. Ze ontdekte dat in de fotoroman het sentiment vooral ontstaat doordat de lezer meer weet dan de personages. "Een fotoroman gaat over het algemeen over een held en een heldin die ongelukkig zijn in de liefde door een misverstand dat door henzelf gecreëerd is. De lezer weet dat de heldin de woorden van de held verkeerd interpreteert, omdat hij ook de gedachten van de personages in tekstballonnetjes kan lezen. Je zit dan in een machteloze positie, je kunt ze met waarschuwen." Het verschil met een soap is dat een fotoroman slechts één verhaallijn heeft en weinig personages. Het is moeilijk om een andere interpretatie aan het verhaal te geven. Een soap

lijk bleek het hartstikke mee te vallen. "Andere mensen zeiden tegen mij dat het ontzettend moeilijk is om een scriptie te schrijven. Maar het schrijven is vrij voorspoedig gegaan. Ik vind het leuk dat je zelfstandig een onderzoek uitvoert. Ik heb allerlei dmgetjes ontdekt. Ik hou van het schrijven, het is net of je een klein boekje maakt." is een vervolgverhaal met meerdere Toch vond ze het wel eens moeilijk onderwerpen en karakters. Als een om gedisciphneerd te blijven weraflevering afgelopen is, weet de kijken. "Ik ben er nogal goed in om ker niet hoe het volgende keer verdingen voor me uit te schuiven. Als der gaat. ik achter de computer zat en naar De richttijd voor het maken van een de cursor staarde, zei ik tegen scriptie heeft Sandra ruimschoots mezelf dat ik last had van een wrioverschreden. "Ik heb er langer dan ter's block. Dan ging ik leuke dingen drie maanden over gedaan omdat ik doen en bij mijn zus op bezoek met veel tijd moest besteden aan het het voornemen om de volgende dag zoeken van literatuur. Over dit weer verder te gaan met mijn scriponderwerp is bijna niets te vinden. tie. Maar op een gegeven moment Ik moest in allerlei systemen van kon dat niet meer omdat mijn reis bibliotheken zoeken naar bronnen. naar Mexico steeds dichterbij Uiteindelijk had ik een literatuurlijst kwam." bij elkaar." Ook liep Sandra de deur plat bij boekhandels en sigarenzaken Over de hoeveelheid begeleiding die om fotoromans te zoeken en keek ze Sandra kreeg is ze niet zo tevreden veel naar Goede Tijden, Slechte Tijden "Ik studeer af bij een hoogleraar en en As The World Turns. "Ik had ein- die heeft een heel druk programma delijk een excuus om naar soaps te Omdat ik door mijn reis zo'n strikte kijken." deadline had, was het moeilijk om onze planningsschema's op elkaar af Als Sandra aan anderen vertelt waar haar scriptie over gaat, krijgt ze vaak te stemmen. De mate van begeleiding was daardoor aan de lage kant. verbaasde reacties. "Mensen begrijMaar gelukkig was de kwaliteit van pen niet waarom ik pulp bestudeer de begeleiding wel goed." terwijl ik een wetenschappelijke Wat Sandra hierna wil gaan doen, opleiding doe. Ze vragen zich af of weet ze nog niet. "Als ik op reis ben ik daarvoor zes jaar gestudeerd heb. wil ik nergens aan denken. Ik ga me Maar als ik deze kntische mensen pas na de kerst bezighouden met een fotoroman laat lezen, blijken ze mijn toekomst. Ik ga in ieder geval al na vijf minuten helemaal in het niet door met studeren, zes jaar is verhaal te zitten." Door verhalen van andere studenten lang genoeg." zag ze er enorm tegenop om haar scriptie te gaan schrijven. Uiteinde-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen