Ad Valvas 1997-1998 - pagina 192
A D VALVAS 6 NOVEMBER 1997
PAGINA 6
'Gaan we soms de verkeerde kant op?' Weinig VU-lopers tijdens koude marathon van Amsterdam staat op drie uur, 49 minuten en nog wat seconden. Ik voel me precies vijf minuten jonger dan vorig jaar. Een vu-collega bij de finish moppert over tweederangs-artiesten. Zijn vriendin weet te melden dat de zangeres Imca Marina heet. Ze betaalden vijf gulden entree. "We wilden nog één keer het Olympisch Stadion van binnen zien voor het gerenoveerd gaat worden. Hier heeft Ajax zijn successen behaald." Maandag zijn de bovenbenen weer ouderwets stijf. Zitten gaat met een vrije val van de laatste decimeters. Even bellen hoe het de andere vu-
De temperatuur bleef steken op vijf graden, maar het waaide nauwelijl<s. Zondag 2 november werden in Amsterdam de tien kilometer, een halve en een hele marathon gelopen. Onder de duizenden deelnemers bevonden zich enkele VU-studenten. Ze hadden zich goed gekleed. Dick Roodenburg
De zoektocht naar VU-studenten en medewerkers die aan de marathon mee gingen doen, leidde naar de hardloopclub van de Asvu. Donderdag 30 oktober was de laatste training van het najaar. Ongeveer tien lopers maakten zich klaar voor een rondje door de polder tussen Uilenstede en Ouderkerk. De oogst voor zondag bleek echter mager: net afgestudeerd rechtenstudent Pieter Wijbenga ging de halve lopen, economiestudent Hille Waagmeester de tien kilometer. Helaas, voor mij geen marathonmaatje. De organisatie van de Amsterdam Marathon had zich de kritiek van vorig jaar aangetrokken: de halve marathon begon dit keer anderhalf uur eerder dan de hele, zodat de lopers elkaar niet voor de voeten of op de hakken liepen. Alleen de wheelers waren opnieuw een probleem, vanwege him soms asociale rijgedrag. Alle respect voor gehandicapte sporters, maar ze moeten zich wel aan de verkeersregels houden. Verder lukte het de politie redelijk om het parcours verkeersvrij te houden, behalve die twee Turkse moeders in Amsterdamoost die zich met hun kinderen een weg tussen de lopers door trachtten te banen. Na de start van de tien kilometer om tien uur en de halve marathon om half elf wordt klokslag twaalf uur ook het startschot voor de marathon gelost door staatssecretaris Terpstra. Pontifi-
In een koud Olympisch Stadion, dat zal worden gerenoveerd, gaat de Ethiopische Elfenesh Alemu op de finish af. Zij was de snelste vrouw van de Amsterdam IVIarathon. Marcel Antomsse/ANP
caal zwaait zij op een podium voor het Olympisch Stadion de afgetrainde lijven uit die zich hebben ingesteld op twee rondjes Amsterdam. Ondanks de kou hebben de meeste lopers een korte broek aan. Daarnaast zijn er trainingspakken, hebben twee Engelsen zich verkleed als bobby en boef en loopt één man in een rieten rokje. Een Duitser heeft volgens de tekst op zijn T-shirt 'diese Lauf Diana gewidmet'. Zijn vriendin, mogen we hopen. De talrijke Engelsen zijn elk jaar weer de smaakmakers van de marathon. Soms met het postuur van een wat corpulente pubeigenaar weten ze luid converserend in alle accenten die het Verenigd Koninkrijk rijk is in een doorgaans redelijke tijd de finish te halen.
SCRIPTIEZWOEGERS
Tot de 35 kilometer gaat alles prima. Je loopt wat en leest wat op de achterkant van de T-shirts van je voorgangers. Plaatsnamen uit alle Europese landen, middenstanders uit de provincie §p nog wat goede doelen. Als iemand met een trui van de Socialistische Partij wat begint te sukkelen, moet je daar geen grapjes over maken. Wie weet loopt hij je over een paar minuten weer voorbij. De verzuring kan elk moment toeslaan en dan is de vaart er definitief uit: de rest van het lichaam wil nog wel, maar de benen weigeren. Het lijden begint. Een tip voor onervaren marathonlopers: ga voor afstanden nooit op het publiek af Aan het begin van de Overtoom roept een toeschouwer dat
het nog twee kilometer is. Even later komt van de zijlijn het bericht dat we nog tweeëneenhalve kilometer moeten en weer wat verder blijkt de finish nog slechts drie kilometer. "Gaan we soms de verkeerde kant op?", kermt een medelijder. Aan het eind van de Overtoom staat het veertig-kilometerbord: nog twee kilometer en 195 meter. We gaan over tot een soort eindspurt. De aanmoedigingen van het publiek worden steeds ontroerender. "Ik zou maar alvast gaan afremmen", roept een grapjas. Onder de klanken van Hava Nagila Hava worden de laatste meters op een speciaal voor de gelegenheid geteerd stukje baan van het Olympisch Stadion toch nog esthetisch verantwoord afgelegd. De klok
'Voor mijn huwelijksreis wil ik klaar zijn' Brigitte ten Brink heeft een goede stimulans om de deadline voor haar scriptie te halen. Ze wil 1 december klaar zijn omdat ze twee weken later in het huwelijksbootje stapt. "Als ik op huwelijksreis naar Cuba ga, wil ik mijn scriptie ingeleverd hebben." Nick van Gaa en
Bram de Hollander
Naam:
Brigitte ten Brink 24 jaar Studie: Psychologie Afstudeerrichting: Arbeids- en Organisatiepsychologie Scriptie-onderwerp: De betekenis en psychometrische kwaliteiten van de management commitment vragenlijst.
Leeftijd:
lopers is vergaan. Hille Waagmeester deed de tien kilometer in 44 minuten. "Ik heb heel rustig gelopen. Sinds de Van-Dam-tot-Damloop volg ik een bepaald trainingsschema. Tijdens een kwart-triatlon heb ik de tien kilometer al eens in 39.40 gelopen." Pieter Wijbenga finishte op de halve marathon binnen de één uur 45. "Geen goede tijd, ik had een trainingsachterstand door een knieblessure. Tussen de vijf en de tien kilometer heb ik me ingehouden, aan het eind was ik niet echt uitgeput." Zijn beste tijd op de halve is rond de één uur 35. Plannen voor een hele marathon heeft hij met: "Dat kost me te veel tijd." Koud hebben Hille en Pieter het niet gehad: ze hadden beiden een lange loopbroek aan en Hille zelfs twee truien. Pieter constateert dat de lopers tijdens de hele marathon schaarser gekleed waren dan tijdens de halve. Over de organisatie hebben ze niets te klagen. "Veel beter dan vorig jaar", aldus Pieter. Toch blijft de marathon volgens Hille een tamme bedoening: "Langs het parcours staan weinig mensen en in het stadion was absoluut geen sfeer. In plaats van André Hazes en Imca Marina kurmen ze beter een leuk bandje neerzetten."
Na een stage van zeven maanden begon Brigitte ten Brink afgelopen juli met het schrijven van haar scriptie. Vrijwel elke dag start ze om acht uur 's morgens achter de computer. Hoewel ze het liefst constant zou willen doorwerken, moet Brigitte er van alles naast doen. "Een huwelijk vergt veel voorbereiding. Doordat ik allerlei dingen moet regelen, kan ik niet altijd doorwerken. Het liefst had ik de vrijheid om achter elkaar door te schrijven, dat werkt het best als je met je scriptie bezig bent. Toch doe ik er nog relatief veel aan." Hoewel er bij arbeids- en organisatiepsychologie ongeveer drie maanden voor de scriptie staat, vindt Brigitte dat ze er niet extreem lang over doet. "Als ik kijk naar vriendinnen van me die hun scriptie al af hebben, maak ik me niet druk. Zij hebben er ook vijf of zes maanden over gedaan." Brigitte schrijft haar scriptie over een onderzoek dat ze deed voor het bedrijf waar ze stage liep. Voor een management-adviesbureau stelde ze een vragenlijst op. Die lijst moest meten in hoeverre de klanten van het adviesbureau achter de methoden
van het bedrijf staan. Voor haar scriptie onderzocht ze de kwaliteit van die vragenlijst. "Voordat je conclusies mag trekken aan de hand van zo'n enquête, moet je kijken of die vragenlijst wel meet wat je denkt dat die meet. Als er aan de hand van de antwoorden op de vragen blijkt dat 20 procent van de klanten niet achter de methode van het bureau staat, bekijk ik of het terecht is dat je dat zegt. Ik onderzoek of de vragen die ik heb gesteld wel iets zeggen over de betrokkenheid van de klanten." Door de resultaten van de vragenlijst te onderwerpen aan statistische analyses, kwam Brigitte erachter dat de vragenlijst voor een deel goed was en voor een deel niet zo goed. "Je maakt nooit in één keer de perfecte vragenlijst die aan alle statistische eisen voldoet. Er waren gedeeltes van de lijst die niets zeiden over de betrokkenheid van de klant." Brigitte heeft geen moeite met het schrijven van haar afstudeerscriptie. Ze vind dit het leukste gedeelte van haar studie. "Ik geniet er ontzettend van om me helemaal in een onderwerp in te graven. Ik vind het leuk om veel te lezen, dingen uit te pluizen en gedetailleerd bezig te zijn.
Ook ben ik dol op schrijven. Ik vind het fantastisch." Hoewel Brigitte haar onderwerp zelf wel leuk vindt, denkt ze dat anderen haar scriptie niet zo interessant zullen vinden. "Mensen vragen wel eens waar mijn scriptie over gaat. Dan probeer ik het zo goed mogelijk uit te leggen. Maar als ik in detail treed, haken ze meestal snel af. Het is een heel erg specifiek onderwerp, eigenlijk te lastig om aan anderen duidelijk te maken." Wel denkt ze dat haar scriptie als voorbeeld kan dienen voor mensen die ook een vragenlijst willen opstellen. Hoewel haar onderzoek heel specifiek op haar stagebedrijf gericht is, kan het literatuurgedeelte en de opbouw van de vragenlijst nuttig zijn voor anderen. Over de begeleiding is ze erg te spreken. Hoewel haar scriptie-begeleidster een half jaar in Amerika zit, verloopt het contact prima. "We e-mailen de scriptie constant heen en weer. Dat is handig omdat ik op die manier alles heel duidelijk op papier krijg. Mijn begeleidster kan gewoon in mijn documenten wijzigingen intikken. Dus ondanks de afstand loopt alles perfect." Brigitte ziet haar huwelijk niet als belemmering voor haar carrière. Als ze afgestudeerd is, wil ze het liefst een baan waarbij ze veel onderzoek kan doen. "Ik kijk heel erg uit naar zo'n soort functie. Als dat niet aan de universiteit is, wil ik in het bedrijfsleven wel kwalitatief marktonderzoek gaan doen."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997
Ad Valvas | 726 Pagina's