Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1997-1998 - pagina 222

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1997-1998 - pagina 222

9 minuten leestijd

PAGINA 20

AD VALVAS 13 NOVEMBER 1997

Op de VU lopen opvallend veel mensen rond die familie van elkaar zijn. Soms is dat toeval, maar in een aantal gezinnen is het traditie om aan de Vrije Universiteit te gaan studeren of werken. Deze week dr. Riekus Kok en zijn zoon Gerard. Zij zijn beiden verbonden aan de faculteit der wiskunde en informatica.

Dr. Riekus Kok (linkst: 'Als Gerard zondag na de kerk zijn was meeneemt, geeft zijn moeder hem altijd iets lekkers mee.'

Bram de Hollander

'Mijn vader is beter in onaardigheid' Marianne Hoek van Dijke Al wonen ze beiden m de directe omgeving van de vu, h u n hart ligt nog steeds een klein beetje in Harderwijk, de "stad" waar de familie Kok vandaan komt. En dat zullen de studenten van dr. H . Kok (55), voor collega's Riekus, weten ook. Hij kan het niet laten om tijdens zijn colleges wiskunde even de uitslagen van de Harderwijker voetbalclub W O G door te geven. Zoon Gerard Kok (27), anderhalve dag per week werkzaam bij Wiskunde en Informatica, deelt de interesse voor deze Harderwijker zaterdagamateur.

ZO VADER, ZO ZOON Gerard: "Het is altijd leuk om op maandag de krant open te slaan en niet naar Ajax te hoeven kijken." Riekus: "We gaan uiteraard nooit echt naar een wedstrijd kijken. We zouden waarschijnlijk niet weten wat we zien. We cultiveren het een beetje." Dat zijn interesse op de faculteit inmiddels bekend is, bleek vorig jaar toen WOG Nederlands kampioen werd. Riekus kreeg van een oplettende student prompt een taart aangeboden. Dat gebaar is tekenend voor de verhoudmg van Riekus met zijn studenten. H I J is studiebegeleider van eerstejaars en geeft colleges aan studenten van allerlei studierichtingen. Onder anderen aan zoon Gerard toen die informatica ging studeren aan de vu. Het was meteen de eerste drie weken raak, maar daarna nooit meer. Riekus: "Hij was één student uit een groep van meer dan honderd. Dat is geen probleem geweest. Ik had het alleen niet geweldig leuk gevonden als hij stééds college bij mij had gelopen. Mijn contact met studenten is nogal intensief. Ze zeggen wel eens dat ik overhoor. Ik zou hem daarbij natuurlijk met kunnen overslaan. Maar het zou wel een beetje raar geweest zijn als ik tegen hem zou moeten zeggen: 'Zeker niet veel aan je huiswerk gedaan'." Gerard: "Toen ik zelf practicum gaf, heb ik geprobeerd zijn stijl over te nemen. Je moet een zekere mate van onaardigheid hebben om studenten bij de les te houden. Mij lukte dat met zo goed, mijn vader is daar beter in." Gerard deed na zijn informaticastudie onderzoek aan de UVA bij wijze van vervangende dienst, maar keerde daarna opgelucht terug naar de beter georganiseerde vu. Hij programmeert nu twee dagen per week bij Wiskunde

en Informatica en werkt de andere drie dagen als netwerkbeheerder bij Aardwetenschappen. Vader en zoon ontmoeten elkaar op de faculteit vooral bij het koffiezetapparaat. Een ontmoetingsplek bij uitstek waar ze allebei regelmatig komen "bijtanken". Maar het meest zien de elkaar toch in huize Kok. Gerard woont al bijna zeven jaar met meer thuis, maar het ouderlijk huis ligt op de route als hij uit z'n werk komt en is beduidend dichter bij het centrum dan zijn eigen huis. Riekus: "Als hij 's avonds een afspraak m de stad heeft, is het veel handiger dat hij uit moeders pappot meeëet. Z'n moeder doet ook elke week z'n was. En als hij die zondag na de kerk meeneemt geeft ze hem altijd iets lekkers mee. Het kan een rol koekjes of een pak koffie zijn, maar er moet altijd wat mee voor het ventemannetje."

Gerard: "Maar mijn moeder is dan ook een echte moeder, die helemaal van slag is als ik een weekje met langskom. Op deze manier vind ik het niet erg dat ze een beetje voor me zorgt, maar ik zou niet meer thuis willen wonen. Van die kleme ruzietjes over wie nu de afwas weer moet doen, hoeven voor mij niet meer." Het hele gezin verzamelt zich elke zondagochtend in huize Kok om naar de christelijke gereformeerde kerk in Amsterdam te gaan. Gerard heeft nog twee jongere zussen, die thuis wonen. Allebei werken ze op een basisschool vlak in de buurt. Alle gezinsleden zijn actief in de kerk. Riekus zit in de kerkenraad, zijn vrouw doet bezoekwerk, Gerard is koster en zijn zussen leiden de kindemevendienst. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat Riekus eerstejaars studenten tijdens zijn eerste college iets vertelt over de geschiede-

nis van de v u als oorspronkelijk gereformeerde universiteit. Riekus: "Ik vind het belangrijk dat studenten weten dat dit een bijzondere universiteit is. Ik vertel iets over Abrah a m Kuyper, enzovoort. Maar ik stap ook even over naar Harderwijk, Daar heeft namelijk ook ooit een universiteit gestaan. Daar horen gerenommeerde namen bij als Linnaeus, Boerhaave. Staring, ..." Gerard: "... Fetze Alsvanouds." Riekus: "Ja dat is de verderfelijke invloed van bepaalde jeugdprogramma's. Aart Staartjes heeft hem in het Klokhuis opgevoerd en nu krijg ik 'm terug van studenten." Eén gezamenlijke passie is nog onbespoken gebleven. Riekus: "Wij vinden dat er een hunebed op het terrein van de v u moet komen." Gerard: "We vinden het allebei fasci-

nerende dingen. Ze zijn heel oud en ik denk dan: als ik een grote hijskraan heb, kan ik ook met zulke stenen wel een hunebed bouwen, maar hoe hebben die mannetjes in berevellen dat toen gedaan?" Riekus: "Die in Drenthe hebben we allemaal wel veertig keer bezocht en ik heb een grote stapel foto-albums met alleen maar hunebedden." Maar wat zou een hunebed toevoegen aan de vu? Gerard: "Er staan zoveel kunstwerken op het terrein, daar kan een hunebed ook nog wel bij. D a n hebben wij er ten minste eentje dicht in de buurt." Riekus: "En dan doen we tenminste met meer onder voor Drenthe."

H.ï;\

FEUILLETON Dagboek van Katja (Katja begrijpt waarom studenten zoveel stress hebben - zielig hoor. Ze oordeelt scherp over de letterkundige prestaties van minnaar Ivan, en ontmoet een verraderlijke dichter In de bibliotheek.)

11. Een opening m Het Parool: Studenten vaker last van stress. Geloof je het zelf? Natuurlijk, ik heb ook een enquêteformulier gekregen. "Heeft u vaker last van stress?" "Ja natuurlijk", vulde ik in. "Gaat u vaker naar de dokter?" "Ook dat", schreef ik op. (Ik heb toch een verhouding met een arts - dan zie je die ook regelmatig.) Op dezelfde dag stond in NRC Handelsblad een artikel dat de conclusies van veel wetenschappelijk onderzoek door de media misbruikt worden. D e kranten vinden dit fijn, maar ook de wetenschappers, want die krijgen aandacht. En dus zorgden die ervoor dat h u n resultaten altijd te vertalen zijn in pakkende koppen. RTL-wetenschap, zou je kunnen zeggen. Deze week heb ik nogal last gehad van een stalker die de hele dag maar in en om me heen zit/ staat/ligt. "Ik wil je, Katja, ik wil alleen jou", zegt hij steeds. "Maar ik jou niet, Martijn ter Haar", zeg ik hem . Hij is dan boos. Hij beloofde me kwaad een ingezonden brief te schrijven naar deze krant. Ach ja, die T e r Haartjes. H u n

moeder kwam heel vaak bij mijn vader op bezoek wegens huwelijksproblemen - dat zal er wel mee te maken hebben, denk ik. Huwelijksproblemen - Ivan heeft nu natuurlijk ook problemen met Marion. Dat kon met uitblijven. Hij heeft mij nu al twee keer zijn nieuwe roman gegeven (de lieverd schrijft boeken), maar ik kom er maar niet toe die te lezen. Ze gaan over een ver land, waar de corruptie welig tiert en waar allemaal zaken aan de hand zijn die me geen moer interesseren. "Schrijf over wat je denkt", zeg ik hem. "Dat kan ik met", zegt hij - en dat klopt, want de schat denkt niet, Dani voelt zich trouwens steeds beter. Hij begrijpt niet waarom hij niet de hele wedstrijd mag spelen en eigenlijk begrijp ik dat ook niet. Hij vond Olsen eerst een slechte trainer, maar om, zoals tegen Sparta, met met echte vleugelspelers van start te gaan - en daardoor het Ajax-systeem te verlaten - is bij alle Ajacieden in goede aarde gevallen. In Barcelona zal tandenknarsend op de 5-0 zijn gereageerd. In de bibliotheek van de v u trof ik de

dichter Jan Kal aan. (Hij schijnt daar te werken.) Hij zag er erg somber uit, hoewel binnenkort zijn duizend Sonetten verschijnen. "Wat is er. Jan?", vroeg ik. "Ik heb ruzie met een goede kennis van mij - vriend zal ik hem niet noemen", zei Jan. "Wat is er dan gebeurd?" "Ik heb hem verraden meer wil ik er niet over zeggen." "Ah, vertel n o u . " (Jan is altijd met een natte vinger te hjmen.) "Nou", zei Jan, "ik had mijn vriend beloofd dat hij mijn nieuwe bundel duizend sonnetten ten doop mocht houden. Dat was ik hem wel verplicht, na alles wat hij ervoor had gedaan. Maar toen ontmoette ik G e m t Komrij en heb ik per ongeluk gevraagd of die mijn

bundel ten doop wil houden... E n die zei ja". Jan keek erg schuldig, maar niet heus. "Dat is niet zo netjes. Jan", zei ik. "Nee, maar wel beter voor mijn carrière, hi hi hi." Die Jan... Hij vertelde mij dat hij ook dokter wil worden. En hij is al dichter... Ooit dichtte hij: "Mijn vrienden zal ik nimmer echt verraden/wat ik beloof doe ik altijd gestand/En is er met een vriend iets aan de hand/Dan help ik hem, beperk zo de schade..." Een nobel mens. Ik hou van zulke nobele wilden. Jan vertelde verder over zijn grote liefde M a n n a van wie hij al meer dan dertig jaar houdt. (Die bundel met duizend sonetten zou ook eigenlijk ' M ' heten.) Ik dacht: eigenlijk is Jan ook een stalker. Waarom laat hij die M a n n a niet met rust? En waarom denkt hij niet aan... mij, bijvoorbeeld? Zou Jan vader willen zijn? Het is herfst, maar het leven lacht ons toe in roodbruine tinten. Een mooie tijd om nog iemand erg verliefd op me te laten worden. Kom, ik ga weer even een tien halen en de baarmoeder in orde brengen. Katja van Groeningen P.S.: Dani vroeg mij: wat kan Leo Beenhakker nu het beste doen? Ik zei: in plaats van weer tien miljoen uit te geven aan een Argentijn of Braziliaan met aanpassingsproblemen, kan hij beter voor een miljoen of drie Tonnie Pronk kopen, de scout van Ajax.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997

Ad Valvas | 726 Pagina's

Ad Valvas 1997-1998 - pagina 222

Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997

Ad Valvas | 726 Pagina's