Ad Valvas 1997-1998 - pagina 564

AD VALVAS 2 3 APRIL 1 9 9 8

PAGINA 6

I k heb op m'n vijfde schaken geleerd' Schaaksimultaan in VE'90 Onder de barkeepers van VE'90, het activiteitencentrum van liet Amsterdamse studentenpastoraat, bevinden zich enkele schaakliefhebbers. Dat is de reden dat in het fraaie pand in Amsterdam-Zuid, naast alle gespreksavonden over voornamelijk maatschappelijk-religieus getinte onderwerpen, zo nu en dan een schaaksimultaan wordt georganiseerd. Dick Roodenburg Reinoud Jongsma gaf al eens eerder een simultaan in V E ' 9 0 , het activiteitencentrum van het Amsterdamse studentenpastoraat. Maar op 27 april zorgt hij voor het eerst zelf voor de borden. "De eerste keer was afgesproken dat iedereen zijn eigen bord mee zou nemen. Dat is hoogst ongebruikelijk. Eén van de deelnemers had een spel met sierstukken en allerlei toestanden bij zich. Daardoor was het voor mij heel moeilijk om de stelling meteen te doorzien." Van de zes partijen won Jongsma er vijf en verloor hij er één. "Inderdaad, die op dat lastige bord. Daarom heb ik nu gezegd dat ik zelf wel de borden meeneem, met gewone stukken. Mijn pa heeft in Bloemendaal voldoende spellen liggen." Die pa is schaakjoumalist Lex Jongsma. "Op m ' n vijfde heb ik van hem schaken geleerd, samen met mijn broer en mijn twee zusjes. Mijn vader was benieuwd of wij talent hadden. Dat bleek niet het geval. Geen van de kinderen werd in eerste instantie door het spel gegrepen. Achteraf denk ik wel eens: wat mij betreft had hij best een beetje mogen doordrukken. Misschien had ik er dan meer lol in gekregen en was ik nu een betere speler geweest. Maar dat is moeilijk te zeggen, want hoe ver kun je gaan met dwang." Rond zijn achtste begon Reinoud Jongsma muziek te maken en daar bleek hij wél talent voor te hebben. Na de middelbare school ging hij naar het conservatorium, waar hij als pianist de jazzopleiding volgde. Vlak na zijn afstuderen kreeg hij echter proble-

men met een overbelaste schouder. "Ik kan nog wel spelen, maar optredens zijn te zwaar. Alleen lesgeven zou kunnen, maar dat is niet mijn keuze. Het mooie van muziek vind ik juist om zelf iets te scheppen." Op dit moment zit Jongsma al weer een paar jaar in het welzijnswerk en volgt hij een deeltijdopleiding maatschappelijk werk. "Iets heel anders." Pas toen Jongsma na het conservatoriu m zonder werk kwam te zitten, pakte hij het schaken weer op. Dit keer raakte hij er wel door gegrepen en sinds een jaar of vijf kan de nu 32jarige Jongsma een enthousiast schaker genoemd worden. De activiteiten

Reinoud Jongsma: 'Mijn pa lieeft voldoende spellen liggen.' bij de Amsterdamse schaakclub Het Probleem liggen wegens zijn opleiding even stil, maar met een vriend speelt hij bijvoorbeeld langlopende telefoonpartijen: "Een soort correspondentieschaak. We bellen elke dag een zet door. Een flinke partij duurt toch veertig zetten, dus je bent al gauw één è twee maanden bezig." D e literatuur op schaakgebied houdt hij goed bij. "Dat is een kwestie van voorkeur. Anderen hebben een computer en ik lees graag een boek. De schaakliteratuur over openingen en middenspel, daar ben ik wel in thuis." Jongsma ziet wel overeenkomsten tussen schaken en muziek. "Schaken heeft een technische kant, het berekenende, en een creatieve kant, de vin-

dingrijkheid. Dat is met muziek net zo. Voor beiden geldt dat ze meer gaan leven als je het spel kunt analyseren. Maar een duidelijk verschil ligt op het gevoelsmatige vlak. Ik kan wel genieten van een mooie stelling op het schaakbord, maar word daarbij niet overweldigd door emoties. Bij muziek heb ik dat wel." D e computer vindt Jongsma een weinig bevredigende tegenstander, want een partij schaak is voor hem vooral een sociale bezigheid. "Als je op de club zo'n drie uur speelt en je wint een partij met een mooie stelling, dan geeft dat echt voldoening. Bij de computer mis ik dat." Qua niveau beschouwt Jongsma zichzelf als een gemiddelde clubschaker, in Elo-rating

uitgedrukt zit hij rond de 1570 punten. "Ik ben geen bijzonder goed schaker, maar durf in alle bescheidenheid wel te zeggen dat ik een relatief goed inzicht in stellingen heb. Die onthoud ik vrij makkelijk." M e t name dat laatste is wel handig als je meerdere spelers tegenover je hebt, zoals bij een simultaan. "Het aantal partijen dat je want heeft uiteraard met het niveau van de deelnemers te maken. Als ik simultaan iemand tref van mijn eigen speelsterkte, zal ik waarschijnlijk verliezen. Maar de meeste studenten die in VE'90 komen zijn geen ervaren schakers. Daarbij komt het tijdsaspect. Als clubschaker ben ik gewend snelle partijen te spelen, terwijl thuisspelers vaak alle tijd

Bram de riollanaei

nemen. Ik weet hoe snel het gaat en dat is een psychologisch voordeel ten opzichte van de argeloze thuisschaker, die in tijdnood vergissingen gaat maken. Want als ik aan het bord kom, moet hij of zij meteen zetten." D e sfeer tijdens een simultaan is volgens Jongsma iets lichtvoetiger dan tijdens een gewone partij. "Je hebt met meerdere mensen contact en kunt zo nu en dan eens een grapje maken. En na afloop naborrelen, dat vond ik de eerste keer in V E ' 9 0 ook erg leuk." Schaaksimultaan door Reinoud Jongsma, maandag 27 april vanaf 19 00 uur in VE'90, Van Eeghenstraat 90 Opgave bij het bureau Studentenpastoraat m het VU Hoofdgebouw, tel 4445080.

'Reclamemakers lopen niet de hele dag te hypen' De loopbaan van Lonneke Mertens is tot nu toe ongekend soepel verlopen. Ze heeft nog nooit gesolliciteerd. Na een vakantiebaantje bij het gerenommeerde reclamebureau PPGH/JWT belandde ze linea recta in het reclamewereldje. E sbeth Vernout

Naam: Leeftijd: Studie: Afgestudeerd: Functie:

Bram de Hollander

Lonneke Mertens 26 jaar Beleid, Communicatie en Organisatie September 1997 Junior accountplanner bij reclamebureau Aantal sollicitaties: O

"Na de heao in Eindhoven zocht ik een vakantiebaan voor in de zomer. Via het uitzendbureau kwam ik bij reclamebureau PPGH/JWT terecht in Amsterdam, achter de receptiebalie. Ik woonde al in Amsterdam omdat ik daar ben blijven hangen na mijn twee stages, eveneens bij reclamebureaus. Tijdens die stages dacht ik al: ik wil verder in de onderzoeks- en planningkant van de reclame. Maar eerst wilde ik nog meer kennis en ervaring opdoen en meer autoriteit krijgen in het vak. Het volgen van de kopstudie Beleid, Communicatie en Organisatie van twee jaar aan de vu leek me nuttig. T o e n ik als receptioniste werkte bij PPGH/JWT liet ik na een tijdje vallen dat ik een parttime baan zocht naast mijn studie. Mijn studie heao-communicatie en mijn stages vormden de goede achtergrond hiervoor. Ik kon beginnen met een accoMwt-fiinctie, vijf ochtenden in de week. Als account neem je de opdrachten in ontvangst en tast je af wat de klant wil. Het combineren van deze baan met mijn studie ging prima, al was het soms wel een gedoe alles goed te plannen. Gelukkig was mijn werkgever flexibel en kon ik schuiven met werktijden als

ik bijvoorbeeld een tentamen had. Mijn afstudeeronderzoek naar de acceptatie van de chipknip en de chipper door de consument, heb ik bij het reclamebureau gedaan. Zo had mijn werkgever er ook iets aan. Tijdens deze stage vroeg mijn begeleider of ik geïnteresseerd was in een baan als accountplanner. Dat houdt in dat je een visie ontwikkelt bij een bepaald merk. Wat voor imago wil het merk uitstralen en welke identiteit heeft een product? M e t zo'n visie kunnen vervolgens de artdirectors en copywriters gaan stoeien. Het verbaasde me niet echt dat ze me een baan aanboden. Ik liep al twee jaar in het gebouw rond en dan zien ze of je in de organisatie past. Ze wisten dat ik graag inhoudelijk bezig wilde zijn. Ik hoefde mezelf niet erg in de spotlights te zetten of zo. Ik heb de baan geaccepteerd. Ik werk nu bijna zes maanden bij de afdeling strategie van PPGH/JWT en heb, samen met senior accountplanners, klanten als PTT Telecom en Lever. Ook Chicken Tonight en de Nederlandse Hartstichting behoren tot mijn klanten. Over de campagnes die lopen voor die bedrijven mag ik niets vertellen. Als ik een reclamestrategie voor de vu zou moeten bedenken? D a n ga ik eerst kijken waar de vu voor staat.

wat haar unieke eigenschap is. Door met mensen op de vu te praten die er werken en studeren komen die eigenschappen boven. D a n vraag ik me af: waarin onderscheidt de vu zich van de concurrenten? Als je het mi) als oud-student vraagt, zou ik de eigenschappen realiteit en nuchterheid toekennen aan de vu. Met dit soort kernwaarden ga ik dan verder in het ontwikkelen van een visie.

SOLLICITATIE Over het reclamewereldje ben ik heel nuchter. Reclamemakers lopen niet de hele dag te hypen met een mobiele telefoon in hun hand, zoals sommigen denken. Misschien was dat vroeger anders. Als reclamebureau kun je het je tegenwoordig met meer permitteren om onprofessioneel te werken. D e concurrentie is heel groot. Wat me wel eens stoort in de reclamewereld is het taalgebruik, iedereen gooit met Engelse termen. Soms neem ik dat onbewust over. Het taalgebruik maakt het voor een buitenstaander minder inzichtelijk waar we mee bezig zijn. Ik heb wel het idee dat er een kentering zichtbaar is: het Engels wordt nu steeds meer vermeden. Misschien heet ik in de toekomst wel junior strateeg in plaats van junior accountplanner."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen