Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1997-1998 - pagina 616

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1997-1998 - pagina 616

9 minuten leestijd

AD VALVAS 14 MEI 1998

PAGINA 6

'Per twee zinnen minimaal één grap' LenteOffensief in de herkansing Eind maart ging het LenteOffensief, liet popfestival van Uiienstedebands, wegens te weinig animo niet door. De organisatie bleef echter niet bij de pakken neerzitten en trok voor een hernieuwd offensief vier Amsterdamse bands ter versterking aan. Psychologiestudent Roel Verburg is de 'prater' van 14 cms. Zijn Zlppo speelt een'belangrijke rol op de onlangs uitgebrachte cd van de groep. Dick Roodenburg Bijna was een traditie verloren gegaan. Al sinds 1984 organiseert het Cul­ tuurcentrum v u op Uilenstede jaar­ lijks het LenteOffensief, waarop bands van Uilenstede en de vu laten zien wat ze waard zijn. Dit jaar waren er echter maar twee aanmeldingen: Blau­ we Dinsdag en Zea. Prima bands, maar te weinig voor een festival. Organisatoren Tanco Baart en Gert de Jager van het Cultuurcentrum besloten de avond in maart af te gelasten. Jammer, want omdat alle bands verplicht een nummer van Queen zouden spelen, stonden overal in het land al fans van Mercury op het punt naar Uilenstede af te reizen. Deze week vindt het LenteOffensief alsnog plaats, maar nu zonder ver­ plicht nummer. De twee vu­bands zijn aangevuld met een viertal volgens de organisatie uitstekende Amster­ damse groepen. Onder het motto 'de aanval is de beste verdediging' hebben Baart en De Jager ook alvast de data voor een zomer­, een herfst­, en een winteroffensief geprikt. Bovendien wordt later deze maand nog een pop­ avond georganiseerd. Op donderdag 28 mei treden de bands Nilsson en Dead Motherfuckers op. Vanaf sep­ tember wil Griffioen twee avonden per maand pop programmeren. Geïn­ teresseerde bands kunnen een demo opsturen. Naast Blauwe Dinsdag ('nederpop') en Zea ('rammelnoisepop') treden op 14 mei Bitchcock ('melodieuze rock met een female touch'). Neighbour­ hood ('finalist B attle of the bands '98'),

Noorderzon ('nederrock') en 14 cms op. Van de laatstgenoemde band is Roel Verburg, vijfdejaars psychologie aan de vu, de tekstschrijver en zanger. Nou ja zanger, op de onlangs versche­ nen cd Alle 14 Goed staat hij als 'pra­ ter' aangekondigd. "Het zit tussen rappen en zingen in", zegt Verburg zelf. "In een bespreking van onze cd in Music Maker wordt het omschreven als een parlando­achtige stijl." Grijn­ zend vertelt hij wat het blad daar aan toevoegt: "Lou Reed en Bob Dylan zijn er ook groot mee geworden, dus waarom Roel Verburg niet? " Verder speelt hij gitaar en mondharmonica en

Cultuur is zijn Zippo­aansteker op de cd te horen: m het begin klikt hij aan en op het eind sluit hij. Op het cd­hoesje staat en ode aan zijn Zippo: "[...] Met je parfum van benzine/ ver­ slavender dan heroïne/ bij het openen een klik/ uit een vonk ontstaat een fik/ 65 jaar oud en nog steeds niet met pensioen/ zoals de garantie belooft, zul je 't eeuwig blijven doen./ [...]/ Mijn Zippo, mijn Zippo, ik hou zo van jou/ ik stop nooit met roken alleen maar voor jou..." De naam 14 cms komt voort uit een woordgrap. "Saxofonist Ferdi Schuk­ king, die de muziek schrijft, had eer­ der een band die 'I 4 c m s' heette. Dat stond voor I foresee a mess, maar niemand had dat door, iedereen las 14 cms. Die vroegere band speelde een

t*^ï*f*

Psychologiestudent Roel Verbuig (vooraan) met de rest van zijn band 1 4 cms: 'Onze kracht is dat we Michelle Nederlandstalige teksten combineren met jazz­achtige muziek.' stuk experimenteier, meer de jazzkant op, en had zowel Engelstalige als Nederlandstalige nummers. Op een gegeven moment heeft Ferdi de samenstelling van de groep veranderd en mij gevraagd mee te doen. Ik heb toen gezegd dat ik alleen Nederlands­ talige nummers wilde schrijven. Dat vind ik juist onze kracht: dat we Nederlandstalige teksten combmeren met jazz­achtige muziek. Sommige Engelse teksten heb ik toen vertaald en andere nummers zijn uit het reper­ toire gehaald omdat ze te experimen­ teel waren: het publiek werd er zenuwachtig van. Onze muziek is nu een stuk toegankelijker geworden."

Op het affiche van het LenteOffensief staat 14 cms aangekondigd als 'Rag­ gende M a n n e meets Hans Dulfer'. Verburg is het met die omschrijving niet eens. "Dat zal Tanco wel bedacht hebben, maar ik vind dat wij meer sophisticated zijn dan de Raggende M a n n e . " En de vergelijking met Dul­ fer? "Wij hebben een betere saxofo­ nist." Zelf omschrijft hij de muziek als grapjazz. "We hebben bijvoorbeeld een countrysong, een funknummer, een rap en een carnavalslied. Zo lopen we heel wat stijlen af, maar alles heeft wel een jazzy oorsprong. Het carna­ valslied is vanuit de jazztheone geschreven. En dat coimtrynummer

Frieda Pruim

Bram de Hollander

Erik van Dijk 28 jaar Politicologie April 1998 Functie: Bureauredacteur Twee Vandaag Aantal sollicitaties: 1

klinkt heel simpel, maar als je het gaat ontleden kom je erachter dat er twaalf verschillende akkoorden in zitten. Dat soort dingen zijn natuurlijk vooral interessant voor de muziektheoretici. Daarom wil ik ook Nederlandstalige teksten, waarin per twee zinnen mini­ maal één grap zit. Als mensen de muziek wat miinder vinden, kunnen ze naar de teksten luisteren. Dat is het leuke van een optreden: je ziet de mensen in de zaal lachen." LenteOffensief donderdag 14 met vanaf 21 30 uur in de Gnffioenzaal op Uilenstede 106 Toegang ƒ 5, Informatie tel 020 4445100 Informatie over 14 cms tel 0348 - 434118 of e mail. 14cms@freemail nl

'ik ben Janneke Brinkman, bel me maar' Erik van Dijk zat nog midden in z'n scriptie toen hij een vacature zag bij de EO. Die vond hij te mooi om te laten lopen. Na vier stevige gesprekken over actualiteit, journalistiek en levensovertuiging was hij ineens bureauredacteur bij Twee Vandaag.

Naam: Leeftijd: Studie: Afgestudeerd:

Kortekaas

"Ik was nog niet van plan om te gaan solliciteren toen de vacature van de EO in de krant verscheen. Ze zochten bureauredacteuren en verslaggevers voor Twee Vandaag. Ik dacht: dit is te mooi om waar te zijn. In m ' n achterhoofd zat al heel lang dat ik bij een organisatie als de EO wilde werken, zonder dat ik daarbij aan een actualiteitenprogramma had gedacht. Ik had wetenschappelijk onderzoek geprobeerd en de oriëntatiecursus voor docent maatschappijleer gedaan, maar dat sprak me allebei niet aan. Ambtenaar worden leek me met spannend genoeg. T o e n ik las dat ze bij de EO iemand zochten met een grondige kennis van de sociale en politieke kaart van Nederland, dacht ik: dat is het! In m ' n brief heb ik de nadruk gelegd op de kennis die ik in mijn studie had opgedaan en op de scriptie over de drie kleine christelijke partijen waar ik mee bezig was, want dat scoort wel goed bij de EO. Journalistieke ervaring was niet noodzakelijk, dus ik was niet echt verbaasd dat ik werd uitgenodigd voor een gesprek. T e r voorbereiding heb ik eerst maar eens Twee Vandaag bekeken, want dat had ik nog nooit gezien. Verder ben ik de kranten en allerlei tijdschriften gaan spellen. 'Wat heb je vandaag in de krant gelezen waarover je een reportage zou willen maken', was de eerste vraag. Vervolgens kreeg ik een hele stapel knipsels voorgelegd die ik ter plekke moest becommentariëren. Zo testten

ze mijn kennis van actuele kwesties. Het waren allemaal recente artikelen, dus ik stond nergens met de m o n d vol tanden. Ook het antwoord op de vraag naar mijn persoonlijk geloof viel goed. Ik was tevreden over dit gesprek, maar toch bleef het spannend. Ze hadden meer dan tweehonderd brieven gekregen, veertig mensen uitgenodigd en maar vijf mensen nodig. T o e n ik een uitnodiging kreeg voor de tweede ronde, heb ik staan juichen. Maar ik begreep ook dat het nog wel pittig zou worden, want we waren nog met z'n vijftienen. Met een envelop met opdracht werd ik in het docuiïientatiecentrum van de EO gezet. Daaruit bleek dat ik een uur de tijd had om een voorstel te maken voor een reportage van 6 minuten over de invoenng van de chipkaart in de gezondheidszorg. Dat was wel even schrikken. Ik ben zo snel mogelijk door stapels knipsels heen geragd. Intuïtief schreef ik de namen op van deskundigen die ik in die verhalen tegenkwam. Zo kwam ik tot een lijstje van voor- en tegenstanders die ik aan het woord wUde laten en verzamelde ik wat informatie om het probleem uit de doeken te doen. Ze hebben flink doorgezaagd over m ' n voorstel en me ook nog andere situaties voorgelegd. Zo vroegen ze hoe ik een reportage over Bnnkman zou aanpakken waaraan Brinkman zelf niet mee wilde doen. 'Misschien wil z'n vrouw wel iets zeggen', reageerde ik spontaan. 'Oké, ik ben Janneke Brinkman, bel me maar', zei het hoofd personeelszaken meteen. Moest ik daar een beetje gaan zitten

toneelspelen. Dat ging me niet goed af. Door deze en nog een andere moeilijke vraag was ik na dit gesprek onzekerder dan na de eerste ronde. Een week later werd ik uitgenodigd bij Andries Knevel, de directeur. Ik dacht: nu ben ik bijna binnen, maar ze waarschuwden me dat ik er nog niet was. Het gesprek begon aanvallend, è la het tv-programma Het Elfde Uur. Hij probeerde me van m ' n stuk te brengen door te zeggen dat ik te weinig las. Verder stelde hij allerlei vragen over het journalistieke vak. Daar kwam ik wel uit. De volgende dag werd ik uitgenodigd voor een gesprek met het bestuur. Dat was

SOLLICITATIE de laatste hobbel. Het bleek een kort, vriendelijk gesprek over geloof en kerk. Een dag later kreeg ik te horen dat ik aangenomen was. Ik sprong eerst een gat in de lucht, maar daarna kwam de twijfel: kan ik dit wel? N u moest ik het gaan waarmaken. Ik werk hier nu bijna drie jaar, maar er ging wel wat tijd overheen voor ik m ' n studie kon toepassen in m ' n werk. Ik had geen journalistieke opleiding en geen werkervarmg, dus het eerste halfjaar viel niet mee. Pas daarna had ik het gevoel: ik krijg het in de vingers. In het begin had ik het zo druk dat ik geen tijd vond voor m ' n scriptie, maar de afgelopen anderhalf jaar heb ik zaterdags gestudeerd, zodat ik een maand geleden eindelijk kon afstuderen. T o e n ik ging solliciteren, dacht ik dat ik al halverwege m ' n scriptie was, maar het vennijn zat 'm m de staart."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997

Ad Valvas | 726 Pagina's

Ad Valvas 1997-1998 - pagina 616

Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997

Ad Valvas | 726 Pagina's