Ad Valvas 1997-1998 - pagina 716

AD VALVAS 2 5 JUNI 1 9 9 8

PAGINA 6

Theater en film in Amsterdamse Bos en Vondelparli Werk van de Japanse regisseur Imamura in het Filmmuseum De zomer is begonnen. En dus valt in het Cultuur­ centrum op Uilenstede de l<omende maand niets te beleven. Cultuurminnende VU­bewoners moeten hun heil elders zoeken. Liefst buiten natuurlijk, bijvoorbeeld in de openluchttheaters van het Amsterdamse Bos of het Vondelpark. Bij mindere weersomstandigheden biedt het Filmmuseum uitkomst.

al het Japan van de traditionele mid­ denklasse zien, waarin de familiever­ houdingen subtiel zijn geordend. Ima­ mura toont de onderbuik van de Japanse maatschappij, zijn films wor­ den bevolkt door pooiers, hoeren en moordenaars. Zijn personages probe­ ren te overleven in een chaotische wereld en daarin trekken uiteindelijk de vrouwen aan het langste eind. Niet omdat ze zo trouw, lief en aardig, maar juist omdat ze egoistischer, slim­ mer en sterker dan de mannen zijn. In dit opzicht kun je de films van Ima­ mura vergelijken met die van de Duit­

Cultuur

Dick Roodenburg Net als elk jaar wordt ook deze zomer in het Openluchttheater in het Amsterdamse Bos een stuk opge­ voerd. Op het programma staat De Vliegende Hollander, dat van 7 juli tot en met 29 augustus elke avond behal­ ve op zondag en maandag te zien is. Het uitgangspunt van het in de zes­ tiende eeuw gesitueerde epos zal sinds de verfilming door Jos Stelling bekend zijn: een schip dreigt te vergaan, bid­ den helpt niet meer en alleen de dui­ vel kan de bemanning redden. In ruil daarvoor ervaren de mannen de hel van het eeuwige leven. Wat betreft de uitwerking van dit gegeven lijkt de voorstelling in het Bostheater totaal niet op de film. H e t verhaal van schrijver J. Veldman in de regie van Matthijs Rümke concentreert zich op Senta, de dochter van een rijke hotel­ eigenaar. Zij raakt in de ban van de 'eeuwige zeeman', die eens in de zeven jaar zijn reis door de eeuwigheid mag onderbreken om de vrouw te vin­ den die hem trouw is tot de dood. Deze mystieke love story speelt zich af tegen de achtergrond van een twintig­

Scène uit De Ballade van Narayama ste­eeuws schandaal: het hotel dat Senta's vader laat bouwen, vertoont gebreken. Via de politiek probeert hij de constructiefouten in de doofpot te stoppen. Dat lukt, tot beide verhaallij­ nen tragisch samenvloeien. De voorstellingen in het Amsterdamse Bos gaan bij slecht weer niet door. Bel bij twijfel vanaf 18.00 uur met het Openluchttheater. Het theater is altijd wat lastig te vinden, volg de bordjes of de toeschouwers met flessen wijn. Ook het Vondelpark heeft een Open­ luchttheater. In juli en augustus zijn

daar elke woensdag tot en met zondag allerlei voorstellingen en optredens, variërend van klassieke muziek en pop tot theater, dans en cabaret. H e t weekprogramma hangt bij alle ingan­ gen, maar je kunt natuurlijk ook op de gok gaan: in het Vondelpark is altijd wel wat te doen. En het park heeft als voordeel boven het Amsterdamse Bos, dat je er bij regen uitstekend kunt schuilen in het Filmmuseum. Van 2 tot en met 22 juli draaien daar dage­ lijks om 19.00 en 21.30 uur films van de Japanse regisseur Shohei Imamura.

Die films zijn meer dan de moeite waard. Imamura geniet in Nederland weinig bekendheid en dat is volslagen onterecht. Voor zijn films De B allade van Narayama (1983) en De Aal (1997) ontving hij in Cannes een Gouden Palm en voor zijn meester­ werk B lack Rain (1989) had hij er een moeten krijgen. Shohei Imamura begon zijn carrière als assistent van de klassieke Japanse regisseur Yasujiro Ozu. De visie van beide regisseurs op het moderne Japan loopt echter ver uiteen. Ozu laat voor­

se regisseur Fassbinder. Opvallend is wel dat Imamura in zijn latere films meer ruimte laat voor solidariteit en meer oog krijgt voor subtiele relaties. Hij is milder geworden en kreeg naar eigen zeggen in de loop der jaren steeds meer waardering voor het werk van zijn leermeester Ozu. Het Filmmuseum presenteert in juli het volledige fictie­oeuvre van Ima­ mura, dat zeventien films omvat. Zijn vier eerste films, waaronder het prach­ tige My second brother uit 1959, zijn voor het eerst in Nederland te zien en zijn laatste film Dr Akagi is als voor­ première in het programma opgeno­ men. Absolute aanraders zijn The Insect Woman uit 1963, The Profound Desire of the Gods uit 1968 en het reeds genoemde B lack Rain. T o t slot een waarschuwing: m de films van Imamura regent het veel. Dat is jam­ mer als je naar het Filmmuseum kwam om te schuilen. Openluchttheater Amsterdamse Bos tel 6433286 Internet www bostheater nl Nederlands Filmmuseum tel. 5891400

'lic besef niet lioeveel geluli ik lieb gehad' Vijf dagen na z'n afstuderen begon Jeroen van Leeuwen aan zijn eerste baan, als junior consultant bij een communicatie­adviesbureau. Die verwierf hij door gewoon zichzelf te blijven. 'Dan wek je geen valse verwachtingen.' Frieda Pruim

lllll

Bram de Hollander

Naam: Leeftijd: Studie: Afgestudeerd:

Jeroen van Leeuwen 27 jaar Politicologie Oktober 1997 Functie: Consultant communicatie­adviesbureau Aantal sollicitaties: 5

"Het was dat m ' n vriendin tijdens haar studie een tijdje bij een wer­ vings­ en selectiebureau had gewerkt, anders was ik nooit op het idee geko­ men om me daar in te schrijven. D a t kost niks en als je een mooi cv hebt doen ze een hoop voor je, dus dat kan ik iedereen aanraden. Ik heb me bij twee bureaus aangemeld, waarvan er één in communicatie is gespeciali­ seerd. O p basis van m ' n cv boden ze me eerst tot twee maal toe een beleidsfunctie bij een non­profitorga­ nisatie aan, maar dat was niet wat ik zocht. Een paar weken nadat ik in een gesprek had duidelijk gemaakt dat ik graag een baan wilde in de communicatie of reclame, kreeg ik het aanbod om te solliciteren bij een communicatie­adviesbureau. De studie politicologie leidt niet echt op tot een functie in de communica­ tie, maar gaandeweg de studie ont­ dekte ik dat me dat goed lag. Ik was een jaar hoofdredacteur van het introductieboekje Déja­vu, ik ben tij­ dens m ' n studie begonnen als free­ lance sportverslaggever voor het Utrechts Nieuwsblad en ik volgde wat vakken op het gebied van communi­ catie. M ' n stage deed ik bij een inter­ nationale organisatie die zich bezig­ houdt met chemische­wapenbeheer­ sing, een onderdeel van de Verenigde Naties, maar dat beleidswerk sprak me niet zo aan. Voor de baan als junior consultant bij Van Hasselt, Van Everdingen Partners in D e n Haag had het wer­ vings­ en selectiebureau vier kandida­ ten geselecteerd. Een dag nadat ze

hadden gevraagd of ze m ' n cv moch­ ten opsturen, moest ik al op gesprek. Ik had weinig tijd om me voor te bereiden en had alleen een A4'tje waarin globaal iets over de functie stond, dus daar schoot ik niet al te veel mee op. H e t voordeel was dat ik nauwelijks tijd had om me zenuw­ achtig te maken. Ik had weinig ver­ wachtingen en daarom niet het gevoel dat ik veel te verliezen had. 'Ben je nog op vakantie geweest', vroeg de vrouw tegenover wie ik kwam te zitten. Ze stelde me meteen op m ' n gemak en het gesprek verliep informeel. H e t ging niet zozeer over de inhoud van de functie en over mijn geschiktheid daarvoor, want daar ging ze door mijn cv al van uit. Ze vroeg vooral naar wat me moti­ veerde, wat ik verwachtte en waar ik van hield. Het ging er om de mens achter het cv te leren kennen. Ik ben gewoon mezelf gebleven, want dan wek je geen valse verwachtingen. Als ze je dan aarmemen, doen ze dat op goede gronden. Het tweede gesprek was wat lastiger, vooral het eerste half uur. Ik zat tegenover twee mensen van de direc­ tie, en die vroegen me van alles over mijn studie en cv. Ik had veel meer dan bij het eerste gesprek het idee dat ik me waar moest maken. Daar werd ik wel gespannen van. Ik vond het vooral moeilijk om m ' n motivatie onder woorden te brengen; het was meer een goed gevoel. Op een gege­ ven moment kreeg ik door dat ik zoveel mogelijk zelf aan het woord moest zien te blijven om lastige vra­ gen te omzeilen. Dat ging vrij goed. T o e n werd het gesprek steeds per­

soonlijker en werd het echt leuk. Op de dag van m ' n afstuderen stond het wervings­ en selectiebureau op het antwoordapparaat om te melden dat ik het geworden was. Daar keek ik niet echt van op, maar ik was toch wel blij verrast. Ik heb nog wel een beetje een rem op m ' n blijdschap gezet, want het gesprek over geld moest ik nog voeren, en ik wilde die baan niet tegen elke prijs. Ze bleken flink onder het bedrag te zitten dat ik in m ' n hoofd had, maar het wer­ vings­ en selectiebureau heeft me geholpen dat te verhogen. D a t was ook in h u n belang, want zij krijgen een percentage van wat ik verdien.

;:­; : : DE^ ;' SOLLICITATIE Het was wel lekker dat ik hen kon inschakelen als bemiddelaar, want onderhandelen over je inkomen is niet gemakkelijk. Vijf dagen na m ' n afstuderen kon ik beginnen. H e t leuke van deze baan is dat je veel leert van de cursussen die je volgt en de collega's met wie je samenwerkt en dat je met heel ver­ schillende, concrete projecten bezig bent. O p dit moment draag ik bij­ voorbeeld ideeën aan voor de ontwik­ keling van een website voor een bedrijf en help ik samen met een Engels marketingbureau een produ­ cent van dierenvoeding om zich meer te profileren op de Europese markt. Al met al is dit voor mij een redelijk ideale baan. In zekere zin vind ik het wel jammer dat ik er niet meer moei­ te voor heb hoeven doen om hier terecht te komen. Daardoor besef ik niet hoeveel geluk ik heb gehad."

j

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen