Ad Valvas 1997-1998 - pagina 637

AD VALVAS 28 MEI 1998

PAGINA 3

Potje met geld voor besturende studenten raakt niet op den naar het fonds, dat minister Ritzen na lang aandringen instelde voor maximaal twintig studenten. Veel te weinig, vonden beide bonden, maar Ritzen hield voet bij stuk. "Het valt erg tegen ja", erkent isovoorzitter Erik van Buiten, nu Ritzen de beurzen voor 'goede doelen' niet aan de straatstenen kwijt kan. Maar een verklaring is snel gegeven. "Bijna niemand weet van het fonds. Je kon tussen 1 mei en 1 juni een aanvraag indienen. Als je het zo aanpakt, krijg je natuurlijk ook weinig respons." Het lijkt er inderdaad op dat Ritzen de beurs tot dusver zo weinig mogelijk wilde uitdelen. Hij 'adverteerde' er alleen voor in het blad Uitleg, waarin onderwijsambtenaren de

Jareidang zeurden de twee studentenbonden iso en Lsvb dat minister Ritzen financiële steun moest geven aan studenten die actief zijn in landelijke jongerenorganisaties. Maar wat blijkt? Is er eindelijk geld, komt het helemaal niet op. Het zou storm lopen, dachten het ISO en de LSvb vorig jaar. Toen konden studenten die zich op landelijk niveau met politiek of onderwijs bezighouden voor het eerst aanspraak maken op een beurs van het ministerie van 2300 gulden bruto per maand - en dat een jaar lang. Maar het verliep anders: slechts acht studenten dienden een aanvraag in. En ook dit jaar hebben maar acht studenten de weg gevon-

nieuwe regelingen toelichten, en de Staatscourant. Van Buiten: "Welke student leest nou zulke bladen?" Alle hogescholen, universiteiten en studentenorganisaties krijgen binnenkort een brief om hen op het bestaan van het fonds te wijzen. Bovendien wordt de inzendtermijn verlengd tot 1 augustus. Maar of dat veel uithaalt, betwijfelen de bonden. "De toelatingscriteria zijn zó scherp, dat maar weinig studenten zo'n beurs kunnen krijgen. Als dat niet verandert, wordt het nooit wat met dat fonds", zegt LSvb'er Joeri Oudshoorn. De bonden betreuren het dat Ritzen studenten uitsluit die zich met cultuur of sport bezighouden. "Iemand die zich fulltime inzet voor

het Nederlands Studenten Orkest valt buiten de boot. Terwijl dat toch heel nuttig werk is, want over de grote waarde van dat orkest is iedereen het wel eens", zegt iso-voorzitter Van Buiten. Maar staan de bonden nou eigenlijk ook niet een beetje voor schut? Kennelijk is er geen behoefte aan een beurs waar zij zich zo sterk voor hebben gemaakt. "Dat kun je pas zeggen als na de brief niets verandert", verdedigt Van Buiten zich. "De enige die op zijn bek gaat is het ministerie", reageert Joeri Oudshoorn van de LSVb. "Dat komt met een fonds waarvoor zo ongeveer niemand in aanmerking komt." (HOP)

Diekstra noemt VU-collega Kerkhof een 'Judas' René Diekstra haalt in zijn nieuwe boek O Nederland, vemederland! fel uit naar de vu-hoogleraar klinische psychologie A. Kerkhof. Hij vergelijkt de rol die Kerkhof heeft gespeeld in de plagiaat-affaire met die van Judas, die zijn meester Jezus aangaf bij de Romeinse autoriteiten. Kerkhof meldde de commissie-Hofstee die de beschuldigingen tegen Diekstra onderzocht in oktober 1996 dat hij buiten zijn weten om door Diekstra betrokken was bij het plagiëren van een manuscript. Een stuk dat Kerkhof samen met Diekstra in het Nederlands tijdschrift voor Geneeskunde had gepubliceerd, bleek grotendeels overeen te komen met werk van de Schot S. Platt. Diekstra vindt het hypocriet dat Kerkhof hem begm september 1996, nadat in Vrij Nederland de eerste publicaties waren verschenen over (andere) plagiaatgevallen van Diekstra, nog een meelevende brief (zie kader) stuurde en vervolgens in oktober 1996 naar de commissieHofstee stapte. Hij vraagt zich in zijn boek af waarom Kerkhof, die Diekstra's vakgroep in 1996 verliet om hoogleraar te worden aan de vu, hem niet heeft aangekondigd dat hij de commissie-Hofstee zou inlichten. "Verschrikkelijk zou dit antwoord zijn: onder invloed van eigenbelang, van de angst voor je eigen positie, van persoonlijk gewin en aanmoediging van je autoriteiten werden de herinneringen aan wat je aan mij te danken had, en je compassie en geweten, het zwijgen opgelegd en afgekocht. Dood voor dank." Bovendien steekt het Diekstra dat Kerkhof eind oktober 1996 aan een

Franse collega liet weten dat Diekstra door de plagiaataffaire misschien niet de organisatie van een congres op zich zou kunnen nemen. Kerkhof, door Diekstra aangeduid als "mijn aangever" en "mijn broeders loeder", bood aan in dat geval de organisatie van het congres mogelijk te willen overnemen. Diekstra sluit niet uit dat Kerkhof de anonieme tipgever van Vrij Nederland is geweest. Hij baseert zich daarbij op een brief van de Leidse hoogleraar dr. G.A. Kohnstamm, die uit betrouwbare bron zegt te hebben vernomen dat de tipgever Diekstra kent uit de tijd dat deze in Nijmegen werkte. "Mijn aangever kende ik inderdaad al vanuit mijn Nijmeegse tijd", schrijft Diekstra. Ook prof.dr. A.F. Sanders, hoogleraar algemene functieleer aan de vu, wordt bekritiseerd door Diekstra, naar aanleiding van een interview in De Telegraaf. Sanders stelt daarin dat wetenschappers zonder bronvermelding mogen putten uit doctoraalscripties van studenten die ze hebben begeleid. "Ik vind dat een merkwaardige opvatting, maar die weerspiegelt waarschijnlijk de gangbare praktijk in de desbetreffende wetenschappelijke instellingen", schrijft Diekstra in een betoog dat eindigt met de conclusie: "Ik was helemaal geen uitzondering, maar velen hebben boter op hun hoofd. Men had er echter psychologisch belang bij om mij als uitzondering af te schilderen en te vonnissen." Kerkhof en Sanders waren wegens verblijf in het buitenland niet beschikbaar voor commentaar. (FvK)

(^,2

Jonge academici vinden bijna allemaal werlc Academici vinden aanzienlijk makkelijker werk dan vorig jaar. Slechts 3 procent van de afgestudeerden uit 1996 zoekt nog naar werk. Een jaar geleden lag dat percentage nog op 5,4 procent. Ook zijn de salarissen van afgestudeerden van opleidingen die 'hot' zijn sterk gestegen. Dat blijkt uit een enquête die het weekblad Elsevier liet uitvoeren onder 4900 studenten, verspreid over 43 studierichtingen, die vorig jaar hun bul haalden. De studies tandheelkunde, informatica, technische bedrijfskunde en fiscaal recht bieden de meeste kans op een goed betaalde baan. Een op de drie academici zegt overigens voor zijn huidige baan geen universitaire opleiding nodig te hebben. Nog eens eender-

de geeft aan dat zij hun baan ook hadden gekregen als ze indertijd een andere universitaire studie hadden gekozen. In het £eii?er-onderzoek spannen tandartsen in alle opzichten de kroon: zij komen het snelst aan het werk en verdienen ook nog eens het meest. Hun gemiddelde beginsalaris is 5000 gulden. Alle andere studies komen uit tussen de 2200 en 3400 gulden. Wie letteren of sociale wetenschappen heeft gestudeerd, heeft veel moeite om een baan te vinden en verdient ook niet zo veel. Toch is de situatie voor studenten Engels en geschiedenis verbeterd. Vonden anglisten eerder na twintig maanden werk, nu doen zij er acht maanden over. Bij historici is de zoektijd gedaald van 24 naar negen maanden. Wel nemen deze aca-

kJyU^^ii'-^P-f-'^

Twee miljoen gulden lastenverlichting voor lerarenopleiding De lerarenopleiding van de vu hoeft een schuld van 2,3 miljoen gulden niet terug te betalen aan de universiteit. Volgens het college van bestuur heeft het instituut de reorganisatie dermate succesvol aangepakt dat het weer een gezonde toekomst tegemoet kan zien. De schuld is in het verleden ontstaan doordat de opbrengsten van derde-geldstroomactiviteiten zwaar achterbleven bij de prognoses. Het Instituut voor Didactiek en Onderwijspraktijk waar de lerarenopleiding onderdeel van uitmaakt, had gerekend op veel inkomsten uit bijscholingscursussen aan leraren. Maar de verwachte vraag bleef uit. Door de opgebouwde schuld die ten laste kwam van de algemene universitaire middelen, dreigde ook de primaire taak van het instituut onder druk te komen staan, namelijk het opleiden van universitaire studenten tot eerstegraadsleraren. De vu wilde deze lerarenopleiding echter graag behouden en het instituut moest reorganiseren. Er kwam een nieuwe directeur en een aanzienlijk deel van het personeel kreeg andere taken of moest vertrekken. Volgens het college van bestuur "is het instituut erin geslaagd een omslag te bewerkstelligen van een structureel groot verlies voor 1996 naar een bescheiden positief resultaat de afgelopen jaren". Het college vindt dat het instituut de reorganisatie voortvarend ter hand heeft genomen. "Naar verwachting kan deze sneller dan gepland in 1998 worden afgerond." De schuldenlast maakt een goede doorstart van het instituut echter nagenoeg onmogelijk omdat de lerarenopleiding onvoldoende geld overhoudt om de aflossing volledig terug te betalen. Het college wil daarom schoon schip maken en een streep door de rekening halen. Bovendien krijgt de opleiding bijna een ton om te investeren in nieuwe computerapparatuur. Het geld voor deze sanering komt uit het in 1998 gecreëerde fonds voor afdekken van risico's voortkomend uit derde-geldstroomonderzoek. Eind 1999 zal een evaluatie plaatsvinden van de structurele financiële situatie van het instituut. (BdH)

studenten hebben minder geld dan andere jongeren demici eerder genoegen met een baan onder hun niveau. Wie gezondheidskunde en psychologie heeft gedaan, merkt dat deze studies de afgelopen jaren populair zijn geworden. De afgestudeerden verdringen elkaar voor een baan, die ze respectievelijk na elf en twaalf maanden vinden. Een jaar geleden deden zij daar tussen de zeven en acht maanden over. Verder blijkt uit het onderzoek dat de salarissen voor de meeste studies sinds vorig jaar niet zijn veranderd. Alleen een groep veelgevraagde diploma's blijkt meer geld waard. Het salaris van beginnende informatici, bedrijfskundigen en econometristen is met 200 tot 300 gulden gestegen. (HOP)

Studenten geven per maand gemiddeld 1500 gulden uit. Dat is veel minder dan werkende jongeren, maar duidelijk méér dan zij volgens de normen van de studiefinanciering horen te krijgen. Dat blijkt uit gegevens van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Het CBS vergeleek de uitgaven van op zichzelf wonende studenten met die van alleenstaande jongeren die niet studeren. Studenten blijken per jaar ruim 18.000 gulden uit te geven, zo'n 3.500 gulden minder dan hun leeftijdgenoten buiten het onderwijs. Volgens de normen van de studiefinanciering moet een student op kamers rondkomen van ongeveer 1230 gulden per maand. Dat bedrag is opgebouwd uit basisbeurs, aanvullende beurs en een bijdrage van de ouders. Volgens het CBS geven studenten in de praktijk dus duidelijk meer uit. Waar zij dat geld vandaan halen, onderzocht het CBS niet. De CBS-gegevens wijzen in dezelfde richting als onderzoek dat het Nijmeegse

instituut lowo vorig jaar deed. Daaruit bleek dat uitwonende studenten maar liefst 1875 gulden per maand besteedden. De lowo-onderzoekers hielden zelf echter een slag om de arm: hun cijfers waren 'rafelig'. Studenten blijven in hun uitgaven wel duidelijk achter bij andere jongeren. Volgens het CBS besteden die per maand zo'n 1800 gulden. Studenten moeten uiteraard meer geld uittrekken voor onderwijs (collegegeld!) en gaan ook vaker op vakantie. Maar ze geven minder -geld uit aan huur en aan zaken als een radio of een televisie. Hoewel studenten door de week of in het weekend gratis kunnen reizen met hun ov-kaart, geven ze toch nog 35 gulden per maand aan bus, tram en trein uit. Dat is maar 5 gulden minder dan andere jongeren. Die rijden echter veel meer auto: een op de vier heeft een auto, tegen een op de vijftig studenten. (HOP)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen