Ad Valvas 1997-1998 - pagina 11

AD VALVAS 25 AUGUSTUS 1997

PAGINA 1 1

OP KAMERS

'Desnoods zet ik een caravan op de camping' De jacht op een kamer via het kamerbureau van de SRVU leder jaar in deze tijd zijn er honderden, zo niet duizenden nieuwe studenten in Amsterdam op zoek naar een onderltomen. Allerlei bureaus proberen daar een slaatje uit te slaan. Maar er zijn ook nietcommerciële instellingen, zoals het kamerbureau van de studentenvakbond aan de VU. Voor een tientje borg mag je een maand lang snuffelen in het kamerbestand. De vraag Is echter groot en het aanbod karig. Een dagje aan de balie van het kamerbureau.

J>^

/^ ^

•:\\

X

Dirk de Hoog Het kamerbureau van de studentenvakbond SRVU gaat deze donderdag wat later dan gewoonlijk open. Vijf minuten over twaalf komt baliemedewerker Yung Han Khoe aangerend. "Sorry, ik kreeg een lekke band", mompelt hij tegen de twee wachtende bezoekers voor de deur. Binnengekomen treffen de kamerzoekers slechts een viertal aanbiedingen aan de muur geprikt. Twee zijn in Amstelveen: een kamer in de Sportlaan van drie bij vier meter voor ƒ 375 en twee piepkleine kamertjes in de Patrimoniumlaan voor hetzelfde bedrag. Een kamer van zestien vierkante meter in de Osdorpse Tnjn HoUemanlaan moet ƒ 450 opbrengen en een ongeveer even grote ruimte in de Bijlmermeer ƒ 500. Tim van Os, toekomstig biologiestudent, kijkt er enigszins bedremmeld naar, zeker nadat de baliebeheerder heeft gezegd dat gisteren ook al mensen naar die kamers zijn wezen kijken. "Maar wie weet staan er nog nieuwe aanbiedingen op het antwoordapparaat", zegt Khoe hoopvol. De ogen van Tim lichten op. 'Pieiep' doet het antwoordapparaat. "Ik heb onlangs een kamer bij u aangemeld, maar die is inmiddels verhuurd. Dus wilt u hem uit het bestand halen?", klinkt een mannenstem. Gelukkig staan er nog meer boodschappen op het apparaat. Maar helaas: nog tweemaal is de mededeling dat een kamer reeds verhuurd is; eenmaal volgt alleen een langdurige piep en ten slotte meldt een vrouw toch nog een nieuwe kamer aan. In de Bijlmermeer bij het eindpunt van de metrolijn naar Gein. Ze vergeet echter een telefoonnummer te noemen, zodat voorlopig geen uitbreiding van het bestand plaatsvindt. Tim, afkomstig uit Dreumel in de Betuwe, kijkt op de plattegrond van Amsterdam waar de verschillende kamers liggen. "Op en neer reizen is niet te doen vanuit mijn ouderlijk huis. Dan mag ik wel een dag van tevoren weggaan", verklaart hij de reden van zijn kamerzoektocht. Ondanks het geringe aanbod is hij nog optimistisch. "Misschien komt dat wel omdat ik pas sinds gisteren aan het zoeken ben", zegt hij. "Ik wil liever niet in de Bijlmer wonen en in Amstelveen hebben ze geeneens een metro." Nadat hem uitgelegd is dat er wel een sneltram vanaf het Centraal Station naar Amstelveen rijdt, wil hij die vestigingsplaats alsnog in overweging nemen. "Misschien is het voor een paar maanden wel te doen, maar ik zoek liever iets in de stad." Hij heeft zich mmiddels bij vier kamerbureaus ingeschreven en misschien heeft hi) nu al succes. "Bij het Amsterdams Steunpunt Wonen sta ik ingeschreven voor een kamer in de Pijp. Maar daar hanteren ze het systeem van loting. Morgen weet ik of ik die kamer krijg, maar de kans is niet zo groot. Wordt het niks, dan kom ik hier weer kij-

studenten op zoek naar een kamer via het kamerbureau van de SRVU: 'Uilenstede is Amstelveen en ik wil in Amsterdam wonen.' ken." Hij denkt maximaal ƒ 500 voor een kamer te kunnen betalen "maar dan moet ik m'n ouders wel heel erg lief aankijken".

Op straat Ruth Wallerlei, die rechten gaat doen en uit Den Helder komt, dacht de zaken al rond te hebben. Vonge maand vond ze een optrekje bij een vrouw in de Bijlmer. Ze moest er driehonderd gulden voor betalen plus zo nu en dan op de drie kinderen passen. Maar na twee weken eiste de vrouw ineens vijfhonderd gulden extra per maand omdat Ruth te vaak de keuken zou gebruiken. "Ik werd heel kwaad en ben gelijk weggegaan", vertelt Ruth, een beetje radeloos naar eigen zeggen, "want ik sta nu wel mooi op straat". Bij een eventuele volgende huur wil ze een puur zakelijke overeenkomst op papier en niets meer met de privézaken van de verhuurder te maken hebben. "Ik zoek nu liever iets buiten Amsterdam, in Uithoorn of

'Ik zoek liever iets buiten Amsterdam, in Uithoorn of Amstelveen, daar heb je minder kans op problemen' Amstelveen of zo. Daar heb je minder kans op problemen", zegt ze. Via via heeft ze inmiddels een appartement aangeboden gekregen in Badhoevedorp, maar dat moet duizend piek per maand opleveren. "Dat kan ik met betalen in m'n eentje. Maar waar vind je iemand om een huis mee te delen? Ik doe dat niet met een wildvreemde. Daarmee heb ik te veel slechte ervaringen opgedaan." Vandaag treft ze geen aanbieding die haar aanspreekt. Er komt een jongen met een grote zwarte tas in de hand het kamerbureau binnengelopen. Het is Simon Joha, derdejaars geneeskunde. "Mijn huisbaas had geen zin meer in me. Nu hij opgehouden is met werken, wil hij meer ruimte voor zichzelf en heeft per 1 september de huur opgezegd", legt

Simon zijn bezoek aan het kamerbureau uit. Hij heeft al een paar keer een advertentie in diverse kranten gezet. Tot op heden heeft dat geen reacties opgeleverd. Sinds twee dagen loopt hij de kamerbureaus af. "Ze zeggen dat het aanbod aan kamers normaal is, alleen is in deze tijd van het jaar de vraag abnormaal hoog. Dus veel zit er niet bij." Hij had een leuke kamer met een tuintje. "Maar mijn huisbaas was een ongemakkelijke man, dus ik had al eeMer overwogen weg te gaan. Nu m'n hospes het initiatief heeft genomen is de situatie meens akelig actueel." Naar Uilenstede wil Simon niet. "Uilenstede is Amstelveen", zegt hij met een vies gezicht, "en ik wil in Amsterdam wonen. Maar het mag niet meer dan 400 gulden kosten." Zorgen maakt hij zich nog niet. "Ik heb wel wat logeeradresjes. Twee weken hier, een paar dagen daar. Uiteindelijk vind je toch altijd weer iets." Inmiddels is ook Paul Diepenhorst samen met zijn moeder gearriveerd. Ze komen uit Hardegerijp uit Friesland. Paul gaat rechten studeren en koos voor de vu "omdat het een goede universiteit is in een leuke stad". Twee weken geleden zijn ze ook al een keer wezen kijken. Tot nu toe hebben ze niks gevonden. "Er worden op Uilenstede wel kamers gereserveerd voor nieuwe studenten die van heel ver komen, maar dan had ik me vóór maart moeten inschrijven en dat heb ik dus niet gedaan." Voorlopig maakt hij zich geen zorgen. "Ik wil een beetje selectief zijn en zoek voorlopig alleen in de stad zelf. Ik hoef niet zo nodig in een buitenwijk. Desnoods kan ik wel een tijdje logeren bij m'n broer in Leiden." Z'n moeder maakt zich ondertussen wel wat zorgen. Haar oog is gevallen op een pamflet aan de muur. Tas op voor de volgende kamerverhuurders. Dat zijn oplichters', staat er met grote letters op. De namen die volgen zijn Bas Oosten, Bas Kasten, Bas Martens, Ronald de Vnes en Kik Harms. Ook wordt gewaarschuwd voor twee adressen in de Bijlmermeer, te weten Groot Essenburg 50 en 56. "Hoe kun je nu weten of je met bedrogen wordt?", vraagt ze aan de baliemedewerker. Khoe haalt de schouders op. "Zeker weten doe je het natuurlijk nooit als mensen voor het eerst een kamer aanbieden. Maar wij hebben vrij veel verhuurders in het bestand die al jaren via ons kamers aanbieden. Die zijn

dus safe. Je moet vooral oppassen bij etages die m onderhuur worden aangeboden en waarbij vooraf een hoge borg wordt gevraagd." Khoe verhaalt over een recent voorbeeld van oplichterij. Een man die pas gescheiden was, had nog de sleutel van het appartement van zijn ex-vrouw. Toen zij een paar dagen op vakantie was, bood hij de woning te huur aan. De diverse gegadigden moesten wel ter plekke beslissen en een flinke borg contant betalen. Een week later zouden ze de sleutel kunnen ophalen. Zo'n tien gedupeerden konden natuurlijk naar

'Het vinden van een kamer is zelfs niet gemakkelijk als je nauwelijks eisen stelt' die sleutel en de betaalde borg fluiten toen ze later bij een van niets wetende ex aanbelden. Paul telefoneert met de verhuurder van een van de kamers op het prikbord. Komen kijken heeft geen zin meer. "Er zijn al een paar mensen langs geweest en vanavond beslis ik wie het wordt", is het antwoord. Maar natuurlijk mag Paul best morgen even bellen of de verhuur ook echt doorgegaan is.

Gedoe Tegen één uur stapt Arne Wiersma uit Zetten bij Wageningen het kantoortje binnen. De toekomstige student aardwetenschappen kijkt vrij monter. "Ik heb me in februari ingeschreven voor Uilenstede en ze hebben me beloofd dat ik in oktober of november daar ook echt een kamer krijg. Ik zoek dus alleen een kamer voor een paar maanden. Het maakt me niet zoveel uit wat het is." Toch is het vinden van een kamer zelfs niet makkelijk als je nauwelijks eisen stelt. "Gisteren had ik wat gevonden. Een kamertje van twee bij vier meter voor ƒ 400. Toen ik zei dat het voor twee of drie maanden was, wilde de hospita me met hebben. Dat vond ze te veel gedoe. Als ik niks vind, zet ik des-

Bram de Hollander

noods een caravan op de camping. Bij de Gaasperplas kost dat zo'n vierhonderd gulden per maand. Ik red me wel, als ik maar een dak boven m'n hoofd heb." Leila van Egeraat, die met haar vnendje op kamerjacht is, stelt wat hogere eisen. "Ik dacht toch wel aan een penthouse m het centrum of zo", zegt ze lacherig. Ze komt uit Groningen en gaat niet aan de vu maar aan de Hogeschool van Amsterdam studeren. "Iets met voorlichting en publiciteit", verklaart ze nader. "Vorig jaar heb ik in Amsterdam stage gelopen en toen besloot ik hier te gaan studeren." Ze kan zich de haren wel uit het hoofd trekken. "Ik kon een mooie kamer op het Minervaplein krijgen, want ik was uitgekozen uit de vijf meisjes- die waren wezen kijken. Maar juist de middag dat de verhuurder belde, was ik niet thuis. Toen heeft hij de kamer aan een ander gegeven." Ze is inmiddels drie maanden op zoek en heeft ook advertenties in de Telegraaf gezet. Zonder succes overigens. "Ik kan altijd nog bij m'n vriendje in Dordrecht gaan logeren. Dat is wel zo gezellig, alleen is het anderhalf uur met de trein." Volgens baliemedewerker Khoe is de situatie niet veel anders dan andere jaren. "Over het hele jaar genomen krijgen we ongeveer elke dag een kamer ter verhuur aangeboden. Maar juist in deze tijd loopt dat aanbod altijd een beetje terug, terwijl de vraag juist extra groot is. De afgelopen maand hebben ongeveer honderd mensen een tientje borg betaald om de adressen in ons bestand te kunnen overschrijven. Er zijn natuurlijk ook mensen die na de omschrijving van de kamers op het bord besluiten dat er toch niets bijzit en dat tientje liever in de zak houden." Zoals gebruikelijk zullen de gezamenlijke met-commerciële kamerbureaus de laatste week van augustus actie voeren om aandacht te vragen voor de kamemood. Zo komen er posters te hangen in de abri's en op donderdag 28 augustus rijdt er een speciale tram door de stad. Op die dag zullen de kamerbureaus ook een loting organiseren van de dan beschikbare kamers. Maar misschien heb je toch meer kans bij de Staatsloterij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen