Ad Valvas 1997-1998 - pagina 545

HD VALVAS 9 APRIL 1998

PAGINA 7

mag best weerbarstig zijn' kons, ook gemaakt van dat "eerlijke materiaal", gebruikten ze tevens om het gebouw meer karakter te geven. "Je kunt ermee spelen", zegt Snel. "Aan de ene kant van het gebouw heeft elke verdieping een eigen balkon. Aan de andere kant, bij de bibliotheek en de collegezalen, wordt er steeds een verdieping overgeslagen. Daar kun je iets mee zeggen. Onbewust begrijpen buitenstaanders dat er binnenin het gebouw eveneens een verschil is in het ruimtegebruik." Ook over de binnenkant van het gebouw IS Snel nog steeds te spreken. De ruime centrale hal was een goede opzet, vindt hl), evenals de koffiehoeken op de verschillende etages en de afwisselend smalle en brede gangen. \X'el beaamt hij dat het metselwerk \'an grijze stenen die door het hele gebouw het interieur bepalen, niet direct een schoonheidsprijs verdient. "Ons plan was destijds om in elke kamer één wand een kleur te geven", zegt hl). "Dat is niet gebeurd, ook later met." De steentjes waren geluiddempend en 'studentproof: ze nodigen niet uit om leuzen op de krabbelen of graffiti op te spuiten. Ze zijn dan ook nog net zo egaal grijs als 25 )aar geleden. Ook de buitenkant van het gebouw is gn)s, geeft Snel toe, maar daar is op /ich mets mis mee, vindt hi). Collega Poel en hij hebben destijds voor meer kleur gepleit. "Wij hadden de zonnewering en de stalen raamkozijnen eigenlijk oranje voorgesteld als een wat vrolijke en kleurige touch, maar dat IS uiteindelijk bruin geworden." Lachend: "Tja, dat heb je met inspraak."

Huisarchitect Snel had destijds niet kunnen bevroeden dat hij en zijn 'architectengroep' zouden uitgroeien tot de 'huisarchitecten' van de vu, het ziekenhuis incluis. Inmiddels is hij met de VUT, maar nog steeds betrokken bij zijn geesteskinderen omdat hij zitting heeft in de 'belvue-commissie' die over de kwaliteit van de huisvesting moet waken. Architect Obbe Groenhout, die tien jaar geleden bij de architectengroep kwam, heeft die vu-traditie van het bureau gewoon doorgezet en werkt momenteel geregeld aan de gebouwen op de campus. Groenhout,

Stadshistoricus Richter Roeghold:

'Je loopt er niet verschrikt voorbij' Stadshistoricus Richter Roeghold vindt het Hoofdgebouw karakteristiek. "Architect Nielsen heeft geprobeerd het gebouw minder groot en kolossaal te laten lijken dan het is, door te spelen met lijnen en vlakken. Dat is een heel leuk en sympathiek streven. Je ziet het vaker bij gebouwen in die tijd. Men wilde voorkomen dat er kolossale monolieten in de stad verrezen, die de stadsgebruiker zouden overweldigen. En dat is gelukt, het IS geen gebouw waar je verschrikt voorbijloopt."

Detail

Robbert Fels

1 2 april 1 9 7 3 : koningin Juliana buigt z i c h o v e r d e m a q u e t t e bij d e officiële opening van h e t H o o f d g e b o u w , i n h e t m i d d e n b o u w h e e r ir. C . A . D o e t s , r e c h t s v o o r z i t t e r van het college van bestuur dr. K. van N e s . Anefo

trots: "Eigenlijk heeft onze groep alle gebouwen aan de De Boelelaan gebouwd." Op verzoek van het vu-bestuur maakte hij zes jaar geleden het Campus2000-plan, waarmee de kwaliteit van de (ver)bouw(ing) gewaarborgd zou

moeten blijven. Want, hoewel velen het misschien nog te weinig vinden, er wordt behoorlijk aan de gebouwen op de campus gesleuteld. De architectengroep van Groenhout verbouwde bijvoorbeeld het auditorium in het Hoofdgebouw ingrijpend, tot een veel

modernere en lichtere zaal. Daarnaast ontwierp Groenhout de vestiging van het Randstad uitzendbureau en de omstreden roze en groene liften. "Die liften zijn een goed voorbeeld van vernieuwingsdrang. De leus van de vu is: deze tijd vraagt om een Vrije Univer-

siteit. Dan kun je niet aankomen met een stoffig en ouderwets gebouw, maar moet je door middel van de vormgeving laten zien dat je met de tijd meegaat."

Onderwijshuisvestingsadviseur Hera Tseng:

'Geef elke faculteit een eigen kleur' Hera T s e n g werkt bij i c s - a d v i s e u r s , een m u l tidisciplinair adviesbureau op het gebied van huisvesting en organisatie in de non-profitsector. ICS heeft r u i m veertig jaar ervaring in het plannen, b o u w e n en b e h e r e n van vooral onderwijshuisvesting. De entree van het Hoofdgebouw noemt mevrouw Tseng "weinig vriendelijk", terwijl de ingang volgens haar juist uitnodigend moet zijn. In de grote hal ijsbeert ze heen en weer en concludeert dan: "Dit gebouw geeft een massale indruk. Middelbare scholieren die hier komen kijken of ze wellicht aan de vu willen studeren, zullen zich daar misschien door laten afschrikken en dat kan nooit de bedoeling zijn." Tseng kent een aantal voorbeelden uit de praktijk, waarbi) hbo-instellingen na een rigoureuze verbouwing meer studenten trokken. "Een aantrekkelijk gebouw heeft een grotere aantrekkingskracht. Dat geeft toch te denken." Wel is Tseng gecharmeerd van de voorzieningen in de centrale hal zoals de vu-boekwinkel, het postkantoor, het uitzend- en het reisbureau. "Dat creëert een gemeenschap." Ook is ze te spreken over het bruin café en de gedeelten van de mensa met grote ramen. "Lichter, ruimer en minder bedompt dan de rest van het gebouw." De hakken van haar pumps tikken parmantig op de bruine tegels als ze door de smalle gangen wandelt. Daar treffen het gebrek aan daglicht en de lage plafonds haar onaangenaam. "Daardoor is de sfeer somber en bedompt." Vanuit haar functie merkt ze dat er momenteel een grote behoefte bestaat aan flexibele onderwijsruimten. Vaak wordt er in scholen, maar ook bij hbomstellingen en universiteiten, gebruik gemaakt van schuif- en vouwwanden. Zo kunnen grote ruimten ook gebruikt worden voor kleinere aantallen studenten. "Dit gebouw is weinig flexibel", constateert ze. "Maar dat is geen mankement van het gebouw. Op die manier werd eind jaren zestig gebouwd. Als Tseng zou mogen adviseren, zou ze proberen wat meer diversiteit in het gebouw aan te brengen.

Ze zou door middel van licht en kleur elke afdeling een eigen karakter geven. "De gangen van de verschillende faculteiten zouden bijvoorbeeld een specifieke kleur kunnen krijgen", mijmert ze. "Als iedereen weet dat Economie in het rode gedeelte is gevestigd en Letteren in het groene, geeft dat houvast. Mensen die er niet bekend zijn, zullen minder makkelijk verdwalen. Bovendien geeft het de faculteiten een eigen gezicht." Dat zou geen overbodige luxe zijn, want het

gebouw blijft onoverzichtelijk door het doolhof van de vele smalle gangen. Op sommige plaatsen zijn die breder en staat er een koffieautomaat. Waarom, vraagt Tseng zich af, wordt die ruimte niet beter benut. "Door een goede verlichting aan te brengen en wat zitjes te plaatsen, maak je al snel een plek waar studenten met elkaar kunnen afspreken of na college nog wat napraten. Dat kost nauwelijks extra moeite of geld."

Hera Tseng: 'De sfeer is somber en bedompt.'

Peter Wolters - AVC/VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen