Ad Valvas 1997-1998 - pagina 352

AD VALVAS 15 JANUARI 1998

PAGINA 24

In rokerige cafés, op sociëteiten, in lomertjes op de VU en drie hoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema of slap te ouwehoeren. Deze week: het intrainingsfeest van de wedstrijdroeiers van Okeanos.

Huldiging van de aan de VU studerende roeiers die deelnamen aan de Olympische Spelen in 1 9 8 8 . Wedstrijdroeiers doen het hele jaar niks anders Bram de Hollander dan studeren en trainen, met uitzondering van het in-trainingsfeest aan het begin van het seizoen.

'De piano is lekker warm' Marianne Hoek van Dijke

De vloer van de sociëteit is bedekt met een dikke laag stro. De muren zijn afgeplakt met landbouwplastic en de grote foto van de 'oude vier', de ploeg met Nico Rienks en Henk Jan Zwolle die in 1989 de varsity won, is zorgvuldig opgeborgen. Het licht is gedempt, de muziek staat hard. "We hebben de hele dag doorgewerkt, maar nu zijn we dan ook op alles voorbereid", zegt Amoud Ockhuysen (24), barcoördinator van Okeanos. "Laat ze maar komen." Met een klein gezelschap wacht hij de komst af van de wedstrijdroeiers, die nu op verschillende plekken m de stad aan het dineren zijn, maar weldra bij de Bosbaan zullen arriveren. Het wedstrijdseizoen van roeivereniging Okeanos is weer begonnen en dat betekent hard werken voor de 'lichte pikken' van onder de 75 kilo, de zware heren en niet te vergeten de dames: niet roken, geen alcohol drinken, iedere avond vroeg naar bed en negen keer in de week trainen. Op zaterdag 10 januari mochten ze nog één keer genieten van de geneugten van het leven, tijdens het in-trainingsfeest, vaste prik bij iedere roeiverenigmg. Voor één keer beheersten de wedstrijdroeiers en niet de competitieroeiers de bar van de sociëteit. De laatsten trainen maar twee keer per week en kunnen zich dus het hele jaar door wel een pilsje veroorloven. De zware heren arriveren als eerste en nemen met vuurwerk meteen de 'vociëteit', het verhoogde gedeelte van de sociëteit, in beslag. Erelid van de vereniging Alexander Kuiper biedt al gauw het eerste vat bier van de avond aan, met de wens dat dit wedstrijdseizoen de stijgende lijn van de afgelopen jaren zal worden voortgezet. Er zullen nog vele vaten volgen. Nog maar nauwelijks heeft iedereen een slok kunnen drinken of een regen van smurrie daalt van alle kanten op de feestvierders neer. De dames zijn gearriveerd met medeneming van een mengsel van spaghetti, tomatensaus en dubbelvla. Dat kunnen de heren natuurlijk niet op zich laten zitten en al snel vliegt ook het bier iedereen om de oren, waarna de dames het pand uit worden gewerkt: "Alle kippen naar buiten! Ze komen er niet meer in vanavond. Hoeren, hoeren, hoeren!" Maar al snel keert de rust weer en drinkt iedereen broederlijk en zusterlijk bier met elkaar. Het ziet er opeens weer uit als een heel beschaafd, gezellig studentenfeestje. "In het begin van de avond willen alle ploegen zich profileren", legt vice-preses Els van Nood (21) uit. "Maar in de loop van de avond zie je steeds meer mensen met

elkaar naar de tribune verdwijnen." En dat is maar verstandig ook. Het is namelijk verboden om in de sociëteit te zoenen, op straffe van het leegdrinken van een hele beker kofSemelk. Waarbij de heer geacht wordt niet alleen zijn eigen beker, maar ook die van de dame achterover te slaan. De zware heren vmden het intussen tijd voor een ander jaarlijks terugkerend ritueel. Met z'n achten tillen ze de piano de trap van de Bosbaantribune op om hem met een flinke klap weer naar beneden te gooien. Onder luid gejuich wordt de brand erin gestoken, waarna er in deze zachte januarinacht ook buiten rond een gezellig kampvuur gepraat en gedronken kan worden. Heel wat anders dan het feest van vorig jaar, maar een week na de elfstedentocht, herinnert competitiecommissaris Steffelien Buikema (25) zich. "Toen deden de dames 'plas een wak'. Degene die het eerst een wak in

het ijs van de Bosbaan geplast had was de winnaar." Dit jaar worden voor het plassen de toiletten gebruikt. In het gangetje ervoor, de enige rustige plek in het feestgedruis, legt voorzitter Sander Fortanier (24) de diepere sociologische achtergronden van het m-trainingsfeest uit. "De wedstrijdroeiers vormen door het seizoen heen één blok tegen de andere roeiverenigingen. Ze werken er keihard voor, het is echt topsport. Daar heb ik veel respect voor. Ze doen niets anders dan studeren en trainen", weet deze voormalige lichte pik uit eigen ervaring. "Je ploeg is dan een soort familie van je. Het in-trainingsfeest is de enige keer in het jaar dat ze even onderling de strijd aan kunnen gaan. We letten als bestuur trouwens goed op wat er gebeurt. Er zijn regels voor de dingen waarmee gegooid mag worden en er zijn altijd een paar mensen die nuch-

ter blijven en opletten dat het niet uit de hand loopt. Er werd net met azijn gegooid. Een paar mensen kregen daar last van in hun ogen. Volgend jaar mag dat dus niet meer." Want Okeanos is en blijft in eerste instantie een roeivereniging, hoe belangrijk de gezelligheid er ook is. Om een uur of een blijkt dat de meeste wedstrijdroeiers niet aan drank gewend zijn. "Word je ook lid?", juicht een van hen in het voorbijgaan. "Ik ben trouwens Alex, eerstejaars zwaar." En ook Maarten heeft een boodschap: "Elf eieren", zegt hij stralend en hij telt het op z'n vingers nog even na, waarna hij wijst op zijn glimmende haar. En terwijl de eerste feestgangers alweer vertrekken, blij dat ze niet al te vies geworden zijn, maakt het merendeel zich op voor een lange nacht. De eerstejaars lichte pikken moeten nog komen en de dames bespreken net de

beste strategie om de vociëteit in te nemen. Of ze het een leuk feest vinden? "Het ruikt hier overal naar azijn. Het is leuk en vies en de piano is lekker warm. Maar we moeten nu gaan, want de aanval begint." En terwijl het bier weer vrijelijk rondvliegt, worden de Okeanosjasjes van de wedstrijdroeiers viezer en viezer. Die wit-groenrood gestreepte jasjes worden van generatie op generatie doorgegeven. Sommige, zoals het jasje van Nico Rienks, hebben inmiddels prestige gekregen. Enige nadeel: ze mogen alleen gewassen worden als de 'oude vier', de vier beste wedstrijdroeiers van Okeanos, de varsity wirmen. Dat gebeurde voor het laatst in 1989. Daarna zijn ze alleen nog in de Bosbaan uitgespoeld. Het wordt daar vast druk vannacht.

FEUILLETON Dagboek van Katja (Waarin Katja allochtonen vergelijkt met winnaars van de postcodeloterij, de tien belangrijkste vjoorden in haar leven op een rijtje zet en onthult dat ze zwanger is, maar nog niet van wie.)

17. Hoeveel plezier kun je aan? Ik lees in de krant dat allochtonen toch eerder een term die je in de muziekwereld verwacht - als groep minder intelligent zijn dan autochtonen. Wie op de drums speelt, bedoelen ze, is dommer dan een roomblanke violist. Ja ja, dat zal wel. Maar hoeveel plezier kan iemand hebben? Wanneer je aan mensen vraagt: wat zou je het liefste willen doen, of: hoe anders wordt je leven als je de postcodeloterij hebt gewonnen, dan antwoorden ze: ik wil een verre reis maken, ik zeg meteen mijn baan op, ik wil avontuur, ik wil een spannender leven, ik wil me nergens zorgen over maken. Allochtonen doen dit al. Allochtonen hebben al zo'n verre reis gemaakt, allochtonen leven spannender; hun avonturen beleven ze niet via de televisie, maar in het echt, waar ze achterna worden gezeten door de politie, de sociale dienst en een leger uitrukkende psychologen die willen bewijzen dat zij dommer zijn dan wij.

Mijn vader, de oude Van Groeningen, hield met Kerstmis een preek over rijk en arm, want in zijn diensten komen veel Tamils. Na afloop kwam één van die Tamils naar hem toe en zei: "Mooie speech, maar waar zijn die armen, dan nodigen we die uit voor ons feest." Wat zegt Pessoa ook al weer in dat gedicht: 'Anjos ou deuses, sempre nos tivemos... Engelen of goden, altijd hebben wij/ Het troebel visioen gehad dat boven ons/ En ons bestierend/ Andere wezens handelen.// Zoals boven de kudden op de weiden/ Ons kunnen, dat zij niet begrijpen,/ Hen dwingt en prest/ En zij ons niet bemerken,/ Zo zijn ons denken, onze wil,/ De handen waaraan anderen ons leiden/ Naar wat zij willen/ En wij niet wensen. Zo is het. Ik heb mijn vader dit gedicht laten lezen - hij was het er niet mee eens. Hoeveel plezier kan een mens verdragen? Ik heb me gedurende de vakantie onder meer beziggehouden met de reeks van Fibonacci: O, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21,... De som van de twee

voorafgaande getallen is het volgende getal. Het blijkt zo te zijn dat de plantengroei, de structuur van het sneeuwvlokje, de blaadjes van een roos, de takkengroei van welke willekeurige boom, allemaal die reeks in zich dragen; hier dringt de wiskunde zich op aan de natuur. Ik dacht: ik wil later ook een aantal minnaars hebben, opgebouwd via de Fibonacci-reeks. Want wat goed is voor de natuur, is toch ook goed voor mij? Of niet?

Ik heb me verder tijdens de kerstdagen onledig gehQuden met het verzinnen van de tien belangrijkste woorden in mijn leven. Hier zijn ze: minnaar, boek, kind, geweten, vrijen, vrijheid, aandacht, tederheid, begrip, erkenning. Lang heb ik nagedacht of ik het woord 'wetenschap' op de lijst zou zetten. Maar dat zit al in boek, vind ik, en ook in erkenning. Het mooiste woord is: geweten. Ik heb het geweten - is altijd een mooie zin. Ik weet het, dus heb ik een geweten. Wat is Nederlands toch prachtig. Maar laat ik - nu ik het toch over weten heb - van mijn geweten geen moordkuil maken: Ik ben zwanger. Toen Het Kind werd geboren, liet ik mij zwanger maken. De dingen moeten rond zijn in het leven. Shakespeare stief op zijn verjaardag, op dezelfde dag dat Cervantes stierf dat zie ik graag. Ben ik nu dom? Ik heb een hoog <H>iq<H>. Met mijn cognitieve vaardigheden is niks mis. Maai", welk meisje zou zich op achttienjarige leeftijd laten bezwangeren. Door wie? Mijn geweten fluistert me in, daarover nog te zwijgen. Eerst moet ik het de vader zelfvertellen. Hoeveel plezier kan een mens verdragen? "Als hij maar geen voetballer wordt", zingt Boudewijn de Groot. Ik ben het niet met Boudewijn eens. Katja van Groeningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen