Ad Valvas 1997-1998 - pagina 678

AD VALVAS 1 1 JUNI 1 9 9 8

PAGINA 8

'Een sport staat of valt met een kampioen' Judoploeg Asvu tweede op studentenkampioenschap Vorige maand vonden in Enschede de Grote Nederlandse Studenten Kampioenschappen plaats. Teams van de universiteiten en hogescholen konden zich in tien verschillende sporten meten. Van de VU deed alleen de Asvu-judoploeg mee. Het zestal van trainer Martin de Vries behaalde een eervolle tweede plaats. "Zonder die blessure waren we misschien eerste geworden."

"Het team was niet compleet, omdat een van de twee vrouwen op het laatste moment moest afzeggen. D a n begin je elke wedstrijd al met een 1-0 achterstand. Tegen een sterk team kan dat net de doorslag geven." H e t niveau van de studenterikampioenschappen ligt volgens De Vries hoog. "De absolute top zat in Spanje, voor de Europese kampioenschappen, maar wat overbleef was nog sterk genoeg." Ook de Asvu beschikt over enkele toppers, Ramon van de Voort van de Klei en Chiel ter Wal waren meerdere keren Nederlands kampioen in h u n gewichtsklasse. H e t judoteam bestond verder uit Sidney Carty, Jonathan Arier, Mariëtte Labots en Richard Kreytenberg. Uiteindelijk won de Asvu vier van de vijf wedstrijden.

Dick Roodenburg Bij de Asvu, het Sportcentrum van de v u op Uilenstede, kunnen studenten naast jiujitsu en karate ook judotrainingen volgen. Het aantal deelnemers liep de laatste jaren terug, judo lijkt tegenwoordig wat minder in de b e langstelling te staan. "Wat dat betreft staat of valt een sport met een kampioen", meent trainer Martin de Vries. "Anton Geesink was een wereldkampioen met uitstraling, dan willen alle jongetjes judoka worden. Hetzelfde zie je met tennis, sinds Krajicek is dat een stuk populairder geworden." In de sporthal op Uilenstede zijn judo, jiujitsu en karate letterlijk weggedrukt door de fitness- en krachttrainingsrage: enkele jaren terug verhuisden ze naar een andere ruimte. "Qua oppervlakte prima, maar we zitten n u wel in een afgeschreven pand. Er was een tijd dat ik me daar minder gelukkig om voelde, maar het went. Een gelikte accommodatie stimuleert natuurlijk meer. Aan de andere kant, loop maar eens een boksschool binnen: ouwe troep en het stinkt er naar zweet. Maar daar komen wel de wereldkampioenen vandaan."

De Asvu-judoploeg met rechts trainer Martin de Vries: De meeste mensen judoën gewoon voor liun Hilde ontspanning.' Judo is de gereglementeerde wedstrijdvorm van jiujitsu. De Vries vat de ontstaansgeschiedenis kort samen. "In de Middeleeuwen droegen monniken in Japan en China uit hoofde van h u n geloof geen wapens. Maar je had er natuurlijk wel rovers - criminaliteit zoals dat tegenwoordig heet. Elk klooster ontwikkelde daarom geheime technieken om zich als het ware ongewapend te kunnen wapenen. Eind vorige eeuw wist de Japanner Jigoro Kano in de kloosters te infiltreren en zich al die verschillende zelfverdedigingstechnieken eigen te maken. Hij stichtte in Tokio een jiujitsuschool en zijn leerlingen begonnen op h u n beurt weer eigen scholen. O p den duur ontstond de behoefte zich onderling te meten. Bij die wedstrijden was het normaal dat iemand een a r m brak, of

DE SOLLICITA

zelfs dood bleef liggen. Dat bewijst de effectiviteit van de techniek, maar jaagt natuurlijk ook mensen weg die dan bij wijze van spreken liever gaan tafeltennissen. Kano haalde toen de extreem gevaarlijke dingen eruit en omkaderde wat overbleef met regels. Dat noemde hij judo, letterlijk zachte weg. Zo konden wedstrijden gehouden worden, met goede afspraken." Als klein jongetje begon Martin de Vries met jiujitsu, maar vanwege de gevaarlijke elementen daarin adviseerde de leraar zijn ouders h e m eerst op judo te doen. "Judo is voor kinderen ook vormender." Later kwam jiujitsu er weer bij. "Mijn leraar G. Koning was de eerste zwarte band in Nederland. H e t jiujitsu is een beetje weggezakt, vooral omdat je er geen wedstrijden in kunt houden. H e t blijft in de

Brouwer

eerste plaats een verdedigingstechniek. D e afgelopen twintig jaar zijn wel vormen bedacht om je met elkaar te kunnen meten, maar dat verdient nauwelijks de naam wedstrijd. Een echte jiujitsu wedstrijd betekent: afmaken." D e Vries geeft nu tien jaar les bij de Asvu. Naast judo en jiujitsu verzorgt hij ook de lessen karate. Zelf bezit hij de zesde dan judo en jiujitsu en de tweede dan karate. "Daar gaat wel een leventje in zitten." D e Grote Nederlandse Studenten Kampioenschappen zijn teamwedstrijden, waarbij natuurlijk wel de individuele prestaties de uitslag bepalen. Afgelopen jaren eindigde de Asvu achtereenvolgens als derde en tweede, dus voor dit jaar werd op een eerste plaats gehoopt. Die ambities werden door een blessure gedwarsboomd.

Informatie Asvu, Uilenstede 100, tel. 4445090, http./www.vu.nl/diensten/studentenzaken

Tlotseling kreeg ik een black-out'

TIE

Een baan waarin wiskunde gecombineerd wordt met het bedrijfsleven ligt niet voor de hand. Toch had Hildegard Montsma daar haar zinnen op gezet. Ze kwam terecht bij ABN AMRO. 'Als wiskundige ben je bij de bank een vreemde eend in de bijt.' Yvette Ne en

Naam: Leeftijd: Studie: Afgestudeerd: Functie: Aantal sollicitaties:

Vooral de overwinning op Mattenkloppers uit Groningen was opmerkelijk: die waren de voorgaande edities steeds eerste geworden. D e UVA werd met 6-0 verslagen. Verloren werd van de uiteindelijke kampioen h b o Amsterdam. Zwaargewicht Carty won wel al zijn individuele wedstrijden. Martin de Vries benadrukt dat judo bij de Asvu ook op recreatief niveau beoefend wordt. "Sommige mensen hadden daarvoor nooit wat aan judo gedaan. De meesten komen hier gewoon voor h u n ontspanning, zonder dat daar de druk van presteren achter zit. Dat is het voordeel van een individuele sport. Als je gaat voetballen, kom je in een team te staan en dat speelt meestal een competitie. Ook leuk natuurlijk, dat is de keus die je maakt. Maar bij sporten als judo, jiujitsu en karate hoeft dat niet. Als iemand een paar keer per week lekker wil trainen en verder geen polonaise aan z'n lijf; ook prima."

Bram de Hollander

Hildegard Montsma 25 jaar Wiskunde Augustus 1997 Management trainee ABN AMRO 7

"Aan het einde van het eerste gesprek bij ABN AMRO kreeg ik plotseling een black-out. Ze vroegen m e of ik kon vertellen wat voor werk de afdeling Operations Research deed en ik zei: 'Ja hoor.' E n toen wist ik niets meer. Het was het verschrikkelijkste m o ment van de hele procedure. Voor mijn gevoel was het echt over en uit. Op weg naar huis dacht ik alsmaar: 'Hoe kan dat nou?' Achteraf reageerden de twee recruiters nogal laconiek. 'En je had ook nog een black-out', zeiden ze vrolijk. D a t hadden ze goed door. Zij weten ook wel dat je zenuwachtig bent. Voor de rest was het een leuk gesprek geweest. Ze vroegen van alles over mijn cv en mijn motivatie o m bi"} de bank te werken. N u heb ik nooit per se bij een bank willen zitten, maar ik kende via mijn vriend iemand die op die bewuste research-afdeling werkte en hij had m e verteld dat ze hard mensen nodig hadden met een wiskundige achtergrond. Ik had een open sollicitatiebrief geschreven. Als je solliciteert naar een loopbaan als management trainee gaat dat bijna altijd met een open brief. Blijkbaar had ik de goede toon te pakken. Ik vertelde iets over mezelf, waar ik geboren was en op school had gezeten, dat ik me altijd met muziek heb beziggehouden. Zaken die losstaan van je cv. Verder gaf ik aan dat ik heel graag mijn wiskundige kermis wilde combineren met het bedrijfsleven. Tijdens mijn studie heb ik ook altijd

meer gedaan dan alleen wiskunde. Dat waren heel verschillende dingen. Ik zat bijvoorbeeld in het bestuur van de faculteitsvereniging Storm en twee keer heb ik de Bedrijvendagen op de v u meegeorganiseerd. O p die dagen kreeg ik een idee welke bedrijven m e wel en niet aanspraken. Ik kwam erachter dat ik in ieder geval niet voor zo'n bedrijf als CAP/VOUMAC wilde werken. Een baan als iT-specialist was zeker niet mijn eerste keuze. N o g erger was de voorlichting van het mformaticabedrijf TAS, je weet wel, die bieden een auto aan als je bij hen komt. Je kreeg een cd'tje als je een informatiebrochure aanvroeg. H u n sollicitatieformulier was ontzettend slecht. Ze vroegen nog net niet naar het inkomen van je oma. Je moest opgeven wat je nu verdiende, wat je wilde verdienen, wat je partner verdiende. En een volledige gezondheidsverklaring bijvoegen. Dat mag helemaal niet. Ergens onderaan was een regeltje gereserveerd voor je kennis van software, maar nergens kon je invullen wat je nog meer gedaan had. Ik wilde zoiets echt niet; ik heb niet voor niets wiskunde gestudeerd. Wat dat betreft ben ik n u op een goede plek terechtgekomen. Bij de afdeling Operations Research vervul ik opdrachten voor de divisie risicomanagement. We werken onder meer aan een landenrisicoproject. Geld dat in bepaalde landen is geïnvesteerd, kan door problemen in gevaar komen. Kijk naar Indonesië. O p het moment dat het slecht gaat, moet zo snel mogelijk worden opgetreden. Wij werken aan een wiskundig model

om landenrisico's te bepalen, zodat berekend kan worden hoeveel geld in gevaar is. Tijdens het eerste sollicitatiegesprek kreeg ik nog geen concreet beeld hoe mijn werk er op de bank uit kon zien. Dat kwam pas in de derde ronde. Maar eerst moest er nog een psychologische test afgenomen worden. Daar zag ik niet echt tegen op. Veel vraagstukken zijn voor een wiskundige een uitdaging. O p het moment dat er sommetjes voorgelegd worden of vragen waarvoor ruimtelijk inzicht nodig is, word ik helemaal gelukkig. Het gesprek met de psycholoog was een aparte ervaring. In het rapportje stonden dingen waar ik het wel mee eens was, maar bij andere dingen dacht ik: ' D a t valt best m e e . ' Zo stond er dat ik niet zoveel flair en raffinement had om mezelf te verkopen en dat ik dat ook niet nodig vond. Dat had hij goed gezien. Maar hij zei ook dat ik niet zo secuur was. Ik ben misschien voor een wiskundige niet zo geordend, maar ik ben zeker geordender dan de gemiddelde mens. In de volgende gesprekken maakte ik kennis met de afdeling. Ze legden me precies uit wat ik kon gaan doen. Dat wisten de eerdere recruiters m e niet te vertellen. O p de afdeling werken maar tien mensen. Als wiskundige ben je bij de bank toch een vreemde eend in de bijt. Weinig mensen hebben een idee wat je voor het bedrijf kunt betekenen. Tijdens deze gesprekken heb ik besloten dat ik de baan echt wilde. N a een laatste gesprek met de baas van het directoraat-generaal, ben ik aangenomen. Als trainee loop je een uitgebreid programma door. Je maakt kennis met de bank en volgt trainingen. De bedoeling is dat je over zeven è tien jaar in het hoger management terechtkomt. H e t bevalt me goed. Alles is nieuw, ik heb voorlopig nog genoeg te leren. Over een tijdje zie ik wel weer."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen