Ad Valvas 1997-1998 - pagina 594

AD VALVAS 1 MEI 1998

PAGINA 16

in rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en op kamertjes drie hoog aciiter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: studenten presenteren hun muzikale talenten in de Griffioenzaai.

studenten laten zien wat ze tijdens hun muziekcursus hebben opgestoken: 'Het is toch spannend, zo'n optreden op een echt podium.' Bram de Hollander

'Je moet het koor de hemel in prijzen' Elsbeth Vernout

Het is nog stil in de foyer van het fonkelnieuwe Cultuurcentrum van de vu. Een enkel ouderpaar zit al onwennig achter de koffie, maar verder wijst niets erop dat hier vanavond cursuspresentaties zullen plaatsvinden. Als één voor één de leden van het pop-, jazz- musicalkoor binnendruppelen, komt er wat leven in de brouwerij. De koorleden dragen allemaal grote tassen bij zich. "Ik heb een mooie blauwe boa", zegt een meisje met een rode blos op haar wangen. "En ik heb mijn string al aan", roept een ander. De overige koorleden giechelen zenuwachtig. De presentaties van de cursussen zijn al sinds jaar en dag traditie, maar dit is de eerste keer dat de studenten zich in de nieuwe theaterzaal presenteren. Het zal wel even wermen zijn, verwacht hoofd van het Cultuurcentrum vu Griffioen, Ad de Ruyter. "Voorheen presenteerden de studenten zich gewoon in een cursuszaaltje, nu ineens in een theater met de spots op ze gericht. Zowel studenten als docenten zijn daar nog niet aan gewend. De presentaties zijn bedoeld als afronding van de cursus, maar zijn tevens een warmmakertje voor studenten die nog twijfelen over het volgen van een cursus." De foyer is inmiddels volgestroomd met mensen. De artiesten mengen zich opgewonden pratend in het publiek. "Vanavond zien we wat er achter de deurtjes van de cursusruimtes is gebeurd", kondigt Ad de Ruyter aan. De zaal zit ongeveer voor de helft vol. Op de achtergrond staan de Afrikaanse djembees al klaar voor de presentatie van percussie onder leiding van docent Bert Rovers. In de cursusomschrijving staat dat het doel van de cursus 'spektakel' is. De cursisten die achter de trommels plaatsnemen, kijken vooralsnog vooral bedremmeld. Maar als je je laat meevoeren op de ritmische klanken van de Afrikaanse tamtams, kom je in een prettige gedachteloosheid terecht. Voordat je echt in trance raakt, wordt er een ander ritme ingezet. Tegen een rood belichte achtergrond slaan de studenten geconcentreerd met vlakke hand op de dierenvellen. De kunst is om het tempo niet te versnellen en dat brengen de cursisten er goed vanaf Sommigen hebben zelfs tijd om tussen het trommelen door hun haar te fatsoeneren. Na de trommelaars is er een onverwacht intermezzo van het Koninginnedagkoortje, meldt zangdocente Caroline van Bavel. Dat blijkt te bestaan

uit vier heren en vijf dames, allen afkomstig uit het veel grotere koor. Trefzeker zetten ze a capella het nummer What a feeling in. De zangers en zangeressen zingen loepzuiver en hebben een goede timing. Maar soms zijn ze onzeker over hun presentatie: gaan we swingen of stilstaan? En kijken we de zaal in of toch lachend naar elkaar? Het publiek lijkt het niet te deren, het luistert ademloos naar de vocale groep. Zet er een pet voor en dit levert geld op met Koninginnedag. Het totale koor blijkt haast niet op het Griffioen-podium te passen, terwijl dat toch ruim van afmetingen is. Bijna dertig leden, onder wie slechts een vijftal heren, telt het pop-, jazz- musicalkoor onder leiding van wederom Van Bavel. Traden de trommelaars op in hun dagelijkse kledij, alle koorleden dragen een zwarte sjieke jurk, broek of rok en een boa in groen of blauw. How can people be so hartless

uit de musical Hair is het eerste nummer dat ze ten gehore brengen. De docente staat er swingend voor om aanwijzingen te geven. Ze wilde het optreden niet te officieel aanpakken, zegt ze achteraf, nu de studenten in een professioneel theater staan. "Ik hou de sfeer met opzet informeel omdat ik bang ben dat de koorleden anders zullen verstijven. Het is toch spannend, zo'n optreden op een echt podium." Als het koor een swingende gospel inzet, fluistert een jongen: "Je moet het koor helemaal de hemel in prijzen, zodat ze heel beroemd worden. Ze zijn zo goed. Normaal zit ik ook in het koor, maar ik ben een maand weggeweest. Nu heb ik wel spijt dat ik niet meedoe!" Dat zich onder de koorleden talenten bevinden, ontdekten talentenjagers vorig jaar al. Zij zaten in de zaal bij een uitvoenng van de jaarlijkse vu-musical en vroegen enkele

studenten auditie te doen, vertelt de jongen. "Het niveau wordt steeds hoger", vindt ook de zangdocente. "Eén meisje gaat nu auditie doen voor de kleinkunstacademie." Na een aantal prachtige koorstukken, begeleid op een glimmend zwarte vleugel, is het de beurt aan de Herbie White Big Band onder leiding van Arthur Heuwekemeijer, genoemd naar de in 1995 overleden musicus Herman de Wit. De meeste stukken zijn door de muzikanten zelf gecomponeerd en van een hoog niveau, maar qua presentatie voldoet het optreden aan alle clichés van de ouderwetse jazz. De muzikanten kijken naar de grond en hebben enkel oog voor hun instrument. Ze mogen om de beurt een solo van enkele maten weggeven en alle muzikanten knikken ingetogen mee met hun hoofd. Het leukste is nog wel om louter op de voeten te letten, die onafgebroken de maat van de

muziek meetikken. Twee meisjes in de zaal doen proestend de - overigens talentvolle - drummer na, die helemaal opgaat in zijn instrument. Dat het wennen is dat de optredens nu in de Griffioenzaal plaatsvinden, bewijst de openstaande deur van de theaterzaal. Geregeld lopen mensen in en uit en soms blijven ze in de deuropening staan. Er klinken stemmen vanaf de gang en tijdens het optreden van de btg band lopen plotseling zo'n twintig mensen de zaal uit. De rommelige sfeer lijkt de optredende cursisten niet echt te hinderen, al kijken ze van tijd tot tijd wel schichtig naar de deur. Maar voor geïnteresseerd publiek is het storend. Gelukkig kan er aan het eind van de avond gedanst worden op live muziek van de big band. Ook hoofd van het Cultuurcentrum Ad de Ruyter betreedt de dansvloer. En zo wordt het toch nog een dolle boel.

FEUILLETON Dagboek van Katja (Waarin Katja ziuijgt over de ontsnapping van Dutroux, niets zegt over de koersval op de beurs, geen woord uiijdt aan Jacques Wallage, haar mond op slot houdt over Maurice de Hond en niet één opmerking maakt over Vitesse-Ajax (2-0) en de idiote transfer van Jaap Stam, maar aan het eind wel een bijzonder aardige woordspeling maakt.)

31. Ik ben alweer aardig ter been, ter voet en ter rijwiel. En ik kan niet ontkennen dat ik me ook met de verkiezingen bezighoud. Welke partij doet wat voor de studenten? Het antwoord is duidelijk: niet één partij doet iets behoorlijks voor studerenden zoals wij. Wat willen wij? Groter wonen, meer geld, meer mogelijkheid om te studeren. Staat in niet één partijprogramma. Wat is het grootste probleem van studenten? Dat is het drankprobleem. Waarom nou niet een paar leuk ideeën uitgedacht, bijvoorbeeld: studenten krijgen een grote korting op bioscoopbezoek, terwijl je bier extra belast in die verschrikkelijke jeugdcentra. Let wel: ik ben erg voor bier drinken - maar ik kan er dan ook tegen, en ik ben best bereid iets extra's voor mijn bier te betalen. Ook zouden studenten korting op boeken moeten krijgen, maar ook op reizen, op telefoneren, op het

bezoeken van sportwedstrijden, op de aanschaf van een computer. Alles wat ik voorstel zou kunnen worden betaald als je softdrugs legaliseert en er dan accijns op gaat heffen. Studenten zouden veel meer gratis moeten krijgen. Ach ja, het bedenken van ideetjes is zo makkelijk. Ik herinner me nog - ik was net veertien geworden dat ik op de televisie Sharon Dijkstra zag van de PvdA. Zij zou voor de jongeren dit, en voor de jongeren dat, en voor de jongeren zus en voor de jongeren zo - nooit meer iets van gehoord. Wie in de oppositie zit, zal in een democratie altijd winnen, maar nooit direct de macht krijgen. Daarom zal Paul Rosenmöller van GroenLinks de grote winnaar worden, maar niet aan Paars 2 deelnemen. Opposanten lijken erg veel op patiënten met het syndroom van Williams. Voor taalkundigen interessante mensen. Williams-patienten praten, praten en praten. Ze kunnen bijna niet stoppen en lijken een fantastisch taalvermogen

te hebben. Williams-patiënten hebban een genetische afwijking - er ontbreekt een stukje op chromosoom 7. Maar er is nog iets vreemds met ze: ze zijn niet intelligent. Ws-patiënten, zoals ze in de wandeling worden genoemd, werden destijds gezien als het bewijs dat er een taaigen in ons moest zitten, maar dat is ondertussen achterhaald. Er valt nu maar één conclusie te trekken die voor taalkundigen interessant is: je hebt blijkbaar geen hoge intelligentie nodig om een taal vloeiend te spreken. Aan politici zie je dat helder en duidelijk. Kok

valt niet te volgen, en is daarom populair: het zal wel waar zijn wat hij zegt. Bolkestein is veel duidelijker, maar zegt in wezen heel naïeve dingen. Waarom valt het niemand op dat Bolkestein zich aan de oudheid spiegelt; eerst was hij in het bedrijfsleven, nadien staatsman, en hij wil eindigen als filosoof. Let maar op: die gaat de komende jaren nog heel veel boeken schrijven. Ik zou wel een verhouding met een politicus willen. Ik heb wel gehoord dat Hans van Mierlo van jonge vrouwen houdt. De Hans van Mierlo van nu heet Rick van der Ploeg. Die zie ik regelmatig in Schiller zitten, en inderdaad: steeds met een andere verloofde. Het is een professor die het doet met zijn studentes - dat maakt hem flink aantrekkelijk. En in HP/De Tijd zei hij, dat hij altijd dacht aan 'mollige billen'. Mollige Billen. Ja, die Rick Rokkenjager komt er wel. Een knappe man met machtsdrift, aanzien en de pretentie om ministerpresident te worden. Ik zal eens bij Rickie Pikkie aan de bel trekken. Ik vraag me trouwens af of de vu niet in een crisis verkeert. Een werkgroep wil dat theologie hier weggaat, onze grote roerganger Colijn schijnt een nazi geweest te zijn en nergens is het drugsgebruik zo groot als bij ons. Ach, misschien is het een déja vu. Katja van Groeningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen