Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1997-1998 - pagina 511

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1997-1998 - pagina 511

9 minuten leestijd

f AD VALVAS 26 MAART 1998

PAGINA 5

^Soms verlang ik naar een kantoorbaantje' Enthousiasme eerstejaars natuurkundestudentes neemt af Zes vrouwelijke eerstejaars stapten dit collegejaar liet natuurkundegebouw binnen. Een mijlpaal voor de faculteit en voor Ad Valvas reden om ze te volgen. Inmiddels zijn het er nog vijf. En het ziet ernaar uit dat het niet bij één afvaller blijft. Een tussenbalans.

"Drie uur reizen met de trein", zucht Femke, "maar ik heb gehoord dat het sneller gaat over de Afsluitdijk." De gemiste stof van natuurkunde haalt ze in een later stadium wel weer in. "We hebben met Pasen twee weken vrij, dan kan ik een hoop doen." Maar de studie psychologie, die Femke naast natuurkunde doet, schiet er op dit moment bij in. "Ik haal af en toe nog wel wat vakken, maar lang niet alles. Ik had gisteren nog een toets en als ik die heb gehaald, heb ik mazzel gehad. Ik heb er heel weinig aan gedaan." Veel colleges van psychologie kan Femke met volgen vanwege haar verplichtingen bij natuurkunde. "En als je alles uit de boeken moet halen, dan is er met zoveel aan." Ze geeft voorrang aan natuurkunde. "Op zich is het wel mijn bedoeling om mijn propedeuse psychologie te halen, maar niet dit jaar." En of ze psychologie ook daadwerkelijk afrondt, is nog maar de vraag. "Als ik ben afgestudeerd in de natuurkunde kan ik er altijd later nog eens psychologie bij doen, in deeltijd of zo."

Martine Zuidweg

In september meldden zich zes vrouwelijke natuurkundestudenten aan. Een mijlpaal voor de fysici, want zoveel vrouwelijke eerstejaars begroeten ze niet vaak. Een van die zes studentes vertrok na twee maanden en studeert nu scheikunde. De anderen hebben inmiddels hun weg binnen de namurkundefaculteit gevonden. "Ik voel me meer op m'n gemak", zegt Corina Klaver. Datzelfde geldt volgens haar ook voor de anderen. "Iedereen heeft nu min of meer een eigen clubje." Corina, Joharma Nes en Femke Goezinne brengen veel tijd door op de kamer van studievereniging AIK van natuurkunde. Chantal de Wit is daar niet voor te porren. "In mijn vrije uren ga ik liever mijn eigen gang." Net als Quinta Helmer. De vijf vrouwelijke eerstejaars trekken minder met elkaar op dan in het begin. In de pauzes en tijdens de lunch zie je ze niet meer regelmatig samen in de buurt van het servicepunt in het Wis- en Natuurkundegebouw. Het feit dat ze de enige vrouwelijke eerstejaars waren, heeft ze die eerste maanden naar elkaar toe gedreven, vermoedt Corina. Ruim een half jaar hebben ze er inmiddels op zitten. Ze weten nu beter dan in het begin waar ze aan toe zijn. Dat IS niet voor iedereen zo positief. Voor Qumta bijvoorbeeld was de tentamenperiode heel zwaar. "Ik weet met waar het aan ligt, maar ik haal gewoon m'n tentamens niet", zegt ze. Ze baalt ervan, want het vak op zich vindt ze interessant genoeg. Haar mentor heeft Quinta naar de studentendecaan gestuurd, die haar bij de studentenpsycholoog bracht. Voor een test. "De test moest uitwijzen of ik wel over voldoende capaciteiten beschik om de studie te halen. Die blijk ik dus wel te hebben. De psycholoog dacht toen dat het aan m'n motivatie ligt, maar daar ben ik het niet mee eens." Ze neemt smds kort deel aan een cursus studievaardigheden. "Ik weet niet wat ik ervan moet verwachten, maar niet geschoten is altijd mis natuurlijk." Ze is vastbesloten om alles op alles te zetten. "Als het zo doorgaat, zit het er dik in dat ik moet stoppen. Maar dat wil ik absoluut met Ik hoop echt dat ik het red." Chantal is niet erg te spreken over de ti)d die ze moet besteden aan het bijhouden van de stof. Dat was ze van meet af aan al niet, maar tegenwoordig wordt het haar wel eens te veel. "Ik vmd natuurkunde op zich heel leuk, maar het kost me gewoon te veel moeite om alles te leren. Ik ben ook zaterdagochtend en een deel van de middag nog bezig en door de week 's avonds." Johanna en Conna opperen dat dat misschien komt door haar manier van studeren. "Jij wilt een boek vaak al snappen als je het doorleest, terwijl ik meestal denk: dat snappen komt wel tijdens de colleges", zegt Corina. "Ik ben wel nauwkeung", beaamt Chantal, "maar dat wordt de laatste tijd al een stuk minder Soms lees ik een boek door, geloof het verder wel en leg het boek naast me neer." Corma houdt naar eigen zeggen nog genoeg tijd over voor verjaardagen en hobby's. "Daar moet je gewoon tijd voor vrijmaken", vindt Johanna. En dat doet Chantal ook heus wel. "Op zaterdagmiddag bepaal ik wanneer het tijd IS om ermee te stoppen. Dan staak ik het leren en ga ik gewoon op de bank zitten en tv kijken."

VerUefd Chantal denkt er wel eens over om een punt achter haar studie te zetten. "Ik weet nog niet of ik de studie helemaal afmaak", zegt ze. Waarop Quinta vraagt: "Maar wat wil je dan gaan doen?" Chantal: "Soms verlang ik wel

Draaglijker Van links naar rechts eerstejaars natuurkundestudentes Chantal de Wit, Corina Klaver, Femke Goezinne, Johanna Nes en Quinta Helmer

Peter Wolters AVC/VU

eens naar een kantoorbaantje. Daar werk je tot vijf uur en dan ben je ook werkelijk klaar." Johanna begrijpt dat niet: "Ik zie daar juist tegenop; tegen een kantoorbaantje." Zowel Johanna als Corina hebben weinig moeite met de studie. "Natuurkunde is de enige studie die ik wil

doen", zegt Johanna, die nog steeds van plan is om astronaut te worden. Corina's passie is nog altijd de kernfysica. Vooral nu ze kennis heeft gemaakt met het vak quantumfysica is haar enthousiasme toegenomen, want net als kernfysica gaat quantumfysica over heel kleine deeltjes en die vindt

Corma het boeiendst. "Voor mij is zo'n college echt genieten." Femke heeft wel wat anders aan haar hoofd. "Ik besteed op dit moment een beetje te weinig aandacht aan m'n vakken", grinnikt ze. Ze is verliefd. En hij woont in Leeuwarden. "Ja, dat is niet praktisch", brengt Corina in.

In de eerste maanden van hun studie klaagden de natuurkimdestudentes over de grote portie wisktmde in hun studie. Ook na een half jaar is wiskunde nog altijd een belangrijk onderdeel, maar meer dan voorheen wordt het vak op de natuurkunde toegepast. "Dat maakt de wiskunde draaglijker", zegt Corina. "Bij die pure wiskundevakken die we in het begin kregen, vroeg ik me nog wel eens af: waarom doe ik dit eigenlijk? Nu weet ik tenminste waar je het voor gebruikt." Ze legt uit: "Eerst kregen we alleen de rekenregels die bij een natuurkundeprobleem horen, maar nog niet de wiskundige bewijzen. Dan moesten we maar aannemen dat iets op een bepaalde manier werkt. Terwijl we nu zo'n bewijs precies krijgen uitgelegd." De wiskunde is nog steeds behoorlijk abstract, vmdt Corina, "maar je weet nu in ieder geval dat je er iets mee kunt. Ik heb nu meer het gevoel dat ik duidelijk ergens naar toe werk en dat vind ik prettig." Chantal is de enige van de natuurkundestudentes die altijd al plezier aan wiskunde heeft beleefd. En dat is maar goed ook, want voorlopig is het volgens haar nog niet gedaan met de wiskunde. Chantal: "Een broer van een vriendin van mij heeft ook natuurkunde gestudeerd en na drie jaar merkte hij dat hij nog steeds alleen maar wiskunde kreeg. Toen is hij ermee gestopt." Johanna en Conna laten zich daardoor niet afschrikken. Joharma: "We hebben nu al minder wiskunde dan m het eerste semester." Corina voegt er hoopvol aan toe: "De colleges die we samen met wiskimdestudenten hebben, nemen duidelijk in aantal af"

'Scheikunde maak ik af Wendy Gaan zette in november een punt achter natuurkunde. Ze had genoeg van de enorme hoeveelheid wiskunde die ze kreeg voorgeschoteld. Ze studeert nu ruim vier maanden scheikunde. "Toen ik de beslissmg had genomen om scheikunde te gaan doen, vond ik dat best spannend. Ik hoopte maar dat die studie me wel zou bevallen." Maar toen ze eenmaal was begonnen, voelde Wendy zich al snel op haar plaats. "Op zich is dat een wonder, want ik ben heel erg een twijfelaar. Op de middelbare school heb ik ook tig open dagen afgelopen en ik wist steeds maar niet welke studie ik moest gaan doen. Maar nu heb ik het gevoel: scheikunde maak ik af." Ruim twee maanden aan colleges en practica had Wendy gemist, toen ze bij scheikunde de collegebanken inschoof. "Achteraf denk ik wel eens. eigenlijk had ik gek moeten worden van alle dingen die op me afkwamen. Ik had wel regelmatig een gevoel dat ik minder wist dan zij. Soms zorgde dat voor wat paniek. Maar de meeste tijd dacht ik niet na over de mogelijkheid dat ik het misschien met zou redden. Ik ben maar gewoon begonnen." Ze had het geluk dat er nog geen vakken waren afgesloten. Ze kon gelijk aanschuiven en op de docenten afstappen. Thuis heeft ze de meeste stof ingehaald. Ook de practica waren vrij eenvoudig in te halen. De vijf gemiste experimenten kon ze nog net voor de kerst uitvoeren. "Maar ik ben wel een klein

beetje gematst. Het introductie-expenment hoefde ik niet meer in te halen. De docent zei: 'Als je de andere experimenten goed doet, dan geloof ik dat je dit ook wel kan'." BIJ natuurkunde kreeg ze vakken waarvan ze eigenlijk nooit had geweten dat dat ook natuurkundestof was. De scheikundedocenten vertellen haar tenminste zaken die haar bekend voorkomen. "Een vak als 'basischemie' bouwt uitgebreid voort op de middelbare school. Bij natuurkunde was alles heel anders dan op de middelbare school, heel onherkenbaar meteen." Ze heeft het tentamen van twee van de drie vakken van het eerste semester gehaald. En dat was ook haar inzet. "Toen de tentamens eraan kwamen, was ik m eerste instantie nog van plan om ze allemaal te maken. Maar dan liep ik het risico dat ik er maar eentje zou halen. Ik besloot om twee vakken goed te leren en geen tentamen te doen in het derde vak. Ik heb dat vak wel bijgehouden, colleges gevolgd en zo, maar niet meer dan dat." De eerstejaars natuurkunde waarmee Wendy in september begon, ziet ze niet zo vaak meer. Alleen met Joharma heeft ze nog regelmatig contact. Ze gaan wel eens samen de stad in. "Ik ben laatst nog wel naar een borrel van AIK geweest. Dat vond ik leuk; je komt toch weer een beetje in je oude klas. Maar ik ga niet meer zo vaak naar AIK, want ik wil nu toch ook de mensen van scheikunde leren kennen." (MZ)

Wendy Caan: 'Ik ben een beetje gematst.'

Peter Wolters - AVC/VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997

Ad Valvas | 726 Pagina's

Ad Valvas 1997-1998 - pagina 511

Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997

Ad Valvas | 726 Pagina's