Ad Valvas 1997-1998 - pagina 426

A D VALVAS 1 9 FEBRUARI 1998

PAGINA 8

Rendiervleesschote

'!

Studeren in bui persoonlij!

^Meisjes met kort haar zijn een uitzondering" Zes m a a n d e n l a n g hoefde a c h t s t e ­ jaars rechtenstudente Ingeborg M e i j e r (26) h a a r b e d n i e t o p t e m a k e n e n geen a ^ a s t e d o e n , w a n t h u i s h o u d s t e r A n n a w a s bij d e h u u r van h a a r studentenkamer in het Zuid­Afrikaanse Pretoria inbegrepen. " I n het begin voelde ik m e o n t z e t t e n d b e z w a a r d , m a a r v o o r h a a r is h e t e e n b a a n e n ze werkt graag voor Europeanen, o m d a t die h a a r werk w a a r d e r e n . " Ingeborgs liefde voor Zuid­Afrika bloeide op bij het zien van Nelson Mandela op het Leidseplein. "Dat heeft enorm veel indruk gemaakt. Zo'n man die tientallen jaren in de gevangenis heeft gezeten en vervolgens president wordt, dat is onvoorstel­ baar." Bovendien waren haar ouders een aantal keren in Afrika geweest en met mooie verhalen en foto's terugge­ keerd en sprak het Ingeborg aan om naar een land te gaan waar het recht nog tot ontwikkeling moet komen. "Ik wilde graag in m ' n eentje gaan. Daar­ om koos ik voor Pretoria, waar nog maar één student voor mij was geweest, in plaats van voor het popu­ lairdere Kaapstad." M e t haar STIR­ beurs van 2400 gulden kon ze alleen haar ticket bekostigen, "maar gelukkig heb ik een lieve vader". Ingeborg volgde de voor haar studie verplichte vakken 'Recht van de Euro­ pese Unie' en 'Internationaal recht' en daarnaast het vak 'Afrikaanse studies' bij politicologie. "Dat werd gegeven door een Zuid­Afrikaanse hotshot, die veel van zijn studenten vroeg, maar dat was ontzettend leuk. Daardoor kwam ik iets meer te weten over heel Afrika." D e groepen waren klein, zodat de sfeer informeel was en de studenten veel inbreng hadden. "Vooral tijdens de colleges over de

Europese Unie werd mij als Europe­ aan veel gevraagd." Verder schreef ze in Pretoria het Zuid­Afrikaanse deel van haar scriptie, over het Zuid­Afri­ kaanse en Nederlandse merkenrecht, onder begeleiding van een hoogleraar daar. Ongeveer een kwart van de studenten aan de imiversiteit van Pretoria is zwart, eentiende kleurling en de rest blank, dus een groot strijdpunt tijdens de colleges was de taal. "Officieel moeten de professoren college geven in zowel Afrikaans als Engels, maar omdat ze geen zin hebben om h u n hele verhaal twee keer af te steken, wisselen ze de twee talen af. Ik maakte daar een keer een heel heftige discus­ sie over mee. D e blanken voerden aan dat de syllabus al in het Engels was, zodat het college helemaal in het Afri­ kaans gegeven zou moeten worden. De zwarten vonden dat een non­argu­ ment, want voor hun is Engels ook geen moedertaal. Over en weer verwe­ ten ze elkaar racisme." Dat racisme is haar heel zwaar geval­ len. "Ik werd automatisch ingedeeld bij de blanken, maar dat wilde ik hele­ maal niet. Het was niet eenvoudig om vriendschap te sluiten met zwarte mensen, maar op een gegeven moment heb ik een jongen leren ken­ nen die me ook heeft meegenomen naar de township waar hij woont. Sowieso val je al snel op in het conser­ vatieve Pretoria: punkers zul je er nooit zien en zelfs meisjes met kort haar zijn een uitzondering." D e taal van de Afrikaners leerde ze wel erg waarderen. "Wij gebruiken veel Engel­ se woorden, maar h u n taal is heel puur: een hoer is een prikkelpopje, een lift hijsbak en een nooduitgang trapdieraamuit." Het viel haar een beetje tegen dat er in haar studentenhuis voomamehjk

Jaarlijks brengen zo'n i deel van hun studietiji aantal loopt niet universiteiten. Dat kom verstrekken van beurze om contacten betrouwba; . D Groot­Brittannië enlAfH succes is verzekerd:

Frieda Pruim

Ingeborg Meijer: 'Het Afrikaans is heel puur.' Nederlanders en Belgen woonden. "Ik wilde zoveel mogelijk Afrikanen leren kennen. Daarom bracht ik veel tijd door op de universiteit en heb ik in een restaurant gewerkt. Daar heb ik een van mijn beste vriendinnen ont­ moet. Het is alleen jammer dat daar bijna iedereen een vriendje heeft en

dat je die er automatisch bijkrijgt, dus we waren bijna altijd met z'n drieën. Dat was wel even wennen. De man­ nen lekker thuislaten is er in Zuid­ Afrika niet bij." Voor haar eigen rela­ tie was het juist goed om een tijdje afstand te nemen. "We hadden elkaar veel te vertellen." (FP)

'Na twee maanden terug naar de tjesdiaving" Twee m a a n d e n in een vervallen huisje i n the middle of nowhere, zes k i l o m e t e r v a n e e n d o u c h e e n twintig kilometer van een winkel v a n d a a n , gevolgd d o o r t w e e m a a n ­ den in een groot huis in een u n i ­ v e r s i t e i t s s t a d , v a n alle mogelijke l u x e v o o r z i e n . D a t o v e r k w a m vijf­ dejaars biologiestudent Peter Zon­ n e v e l d (27) i n Z w e d e n . Een bezoek aan een vriend in Finland maakte Peter enthousiast voor een verblijf in Scandinavië. Z'n tweede stage leende zich daarvoor. Via een ex­studente van de v u die aan de landbouwuniversiteit van Uppsala aan haar proefschrift werkt, kwam hij in contact met deze universiteit. Die stel­ de hem voor onderzoek te gaan doen naar een plaag van dennespanners (een soort motje) in natuurreservaat Hökensäs in Zuid­Zweden. Daarvoor ontving hij van de Europese Unie een Erasmusbeurs van 220 gulden per maand, waarop hij zelf "dik moest toeleggen" met eigen reserves en leningen, aangezien hij vanwege zijn leeftijd geen studiefinanciering meer ontvangt. Eind juli reisde hij af naar Uppsala, vanwaar zijn begeleider hem naar het natuurreservaat bracht. Daar wachtte hem een onaangename verrassing: samen met een man uit Letland, bij tijd en wijle aangevuld met enkele Zweden, moest hij het doen met een "antiek huisje" dat toebehoorde aan de ernaast wonende en louter Zweeds sprekende boerin. Alleen als er in het buurhuis gestookt werd, hadden de jongens warm water, het toilet was buiten en bood inzicht in de uitwerp­ selen van de afgelopen maand en van een douche was al helemaal geen spra­ ke. Daarvoor ging Peter dagelijks op het veel te kleine en wankele fietsje van de imiversiteit naar de camping zes kilometer verderop. Dat was ook de dichtstbijzijnde plek om contact te leggen met z'n vriendin in Nederland, die dan ook al snel een mobiele tele­ foon opstuurde. "Het dorp was twin­

tig kilometer verderop, weliswaar de helling af, maar beladen met bood­ schappen moest je dan wel bergop­ waarts om weer thuis te komen", ver­ telt de bioloog. De Let miste zijn vrouw en drie kin­ deren en was niet zo huishoudelijk

1

aangelegd, dus hij was niet het pret­ tigst denkbare gezelschap, maar Peter kon wel bij hem terecht met vragen over zijn werk. Zes tot zeven dagen per week werkte hij zonder veel aflei­ ding aan zijn experimenten, dus de eerste weken vielen hem erg zwaar.

Peter Zonneveld: 'Ik was in de zevende hemel met een vaatwas­ machine, drie koelkasten en een magnetron.'

Het leven werd een stuk aangenamer toen de Let een paar weken werd afgelost door een sympathieke Zweed­ se biologiestudent, met wie hij zijn ongenoegen kon delen en om de dag ging hardlopen. De Zweed had ook een auto bij zich van de universiteit, waardoor het makkelijker werd om er eens op uit te gaan. "Na twee maanden ging ik terug naar de beschaving", blikt Peter terug. "Daar was een kamer voor me gere­ geld in een groot huis met zeven ande­ re internationale studenten. Ik had een eigen telefoon op m ' n kamer, er waren twee douches en vier toiletten, in de keuken stonden een vaatwasma­ chine, drie koelkasten en een magne­ tron en er was een speciale ruimte met wasmachine en wasdroger. Ik was in de zevende hemel." M e t zijn huisge­ noten klikte het goed: ze aten vaak samen en smulden van vele appeltaar­ ten dankzij de appelboom voor de deur. Hij leerde ook veel Zweden ken­ nen via zijn huisgenoten en de mentor die hem werd toegewezen vanuit de universiteit. "Alle Erasmusstudenten in Uppsala krijgen een student aange­ wezen die ze een beetje wegwijs maakt, en toevallig klikte het tussen mij en dit meisje heel goed. Ze liet me de campus en de stad zien, ging mee naar activiteiten voor buitenlandse studenten en nam me mee naar Zweedse feestjes." In Uppsala werkte hij verder aan zijn experimenten en schreef hij zijn ver­ slag. Hij volgde ook nog een paar les­ sen Zweeds, maar stopte daarmee uit tijdgebrek en omdat iedereen om hem heen Engels sprak. Z'n stagebegeleider vond hij tijdens z'n verblijf in Uppsala fantastisch. "Als ik een stuk bij hem inleverde, maakte hij daar onmiddel­ lijk tijd voor vrij. En toen m ' n vrien­ din de laatste twee weken van m ' n verblijf overkwam, nodigde hij ons bij hem thuis uit voor een Zweedse ren­ diervleesschotel, compleet met borrel­ lied vooraf. Zoiets vergeet je niet gauw." (FP)

Het animo van Nederlandse studentel om een tijdje in het buitenland te gaal studeren, is minder groot dan een pal jaar geleden. Volgens een recent rappl komt dat onder meer omdat studentel bang zijn daardoor studievertraging ol te lopen. Dat kunnen ze zich niet mei permitteren met de huidige tempo­ ei prestatiebeurs. Verder worden elders 1 behaalde studiepunten aan de eigen I universiteit niet altijd erkend, willen I studenten h u n bijbaantje niet verliezel en zijn de buitenlandbeurzen niet ergl hoog. Maar dit landelijke beeld gaat 1 niet op voor de vu. Jaarlijks brengen I zo'n driehonderd studenten van dezel universiteit een periode in het buiten! land door, en him aantal is de afgeloJ jaren volgens medewerkers intematiol nalisering Elvire Gazan en Manken I Blom vrij stabiel gebleven. "Hier kani bijna iedereen een beurs krijgen om tl studeren in het buitenland, en die is I soms hoger dan op andere universiteil ten", verklaart Gazan de uitzondennl positie van de vu. "Bovendien zi)n da contacten van wetenschappers met cil lega's in het buitenland serieus, zodai goede afspraken over de erkenning val studiepunten bestaan." Wel zijn ookl vu­studenten "berekenender" dan eel aantal jaren geleden. "Bijbanen wordl steeds belangrijker en in het buitenlal kun je niet altijd bijverdienen, dus dal kan meespelen in iemands besluit W hebben de indruk dat de tempo­ en I prestatiebeurs niet zoveel invloed heel Het belangrijkst is dat de studiepunttl worden erkend, en daartoe zijn doceil ten meer bereid dan een aantal larenl geleden, toen een tijdje in het buitenj land studeren nog veel minder gebral kelijk was." Gazan wijst er ook op dal het college van bestuur international« georiënteerd is dan een paar )aar gelei den. "Dat zie je bijvoorbeeld aan hetl fonds internationalisering, dat in twel jaar tijd is vervijfvoudigigd van een ol vijf ton, en waaruit beurzen en allerlei andere zaken die met intemationalisl ring te maken hebben worden betaall

Studiepunten

1

Als het aan de universiteit ligt, makel studenten zoveel mogelijk van bestaai de uitwisselingsprogramma's gebniikl Dat is handig voor de faculteiten, I omdat ze weten wat voor vlees ze i n l kuip hebben, en voor de studenten I omdat er afspraken over financienngl toekenning van studiepunten bestaan! Het gros van de studenten dat bmtm Europa blijft komt in aanmerking vo« een Socrates/Erasmusbeurs, die door! Europese Unie wordt betaald als stu­1 denten kiezen voor een van de 150iiJ versiteiten in de vijftien landen waan« de vu officiële contacten heeft. Smdel ten met plannen voor de vs of een ander niet­Europees land waarmee dfl v u banden heeft, krijgen over het a H meen een Globebeurs toegewezen TJ vorig collegejaar konden zi) een beroj doen op de STiR­beurs van het mrnisil rie van onderwijs, maar dat fonds is opgeheven. Op veel universiteiten is daar niks anders voor in de plaats fm men, maar de vu heeft Globe "PS'^'J dat zelfs iets meer geld omvat dan SM Studenten met plarmen die buiten dfl beurzen vallen, krijgen voor een dedB een kleine bijdrage uit het vu­fonds Het geld in dit fonds is afkomsug'ai« een aantal particuliere donateurs en wordt beheerd door de vu. DaarnaasB bestaat er nog een groot aantal beußH waar veel minder frequent gebruik vi«

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen