Ad Valvas 1997-1998 - pagina 270

AD VALVAS 4 DECEMBER 1997

PAGINA 8

Het luxeprobleem van een uitschuifbare tribune Griffïoenzaal opent met veel muziek Deze maand neemt het Cultuurcentrum van de Vrije Universiteit de nieuwe muziek/theaterzaal op Uilenstede in gebruik. Tijdens de eerste avond van de openingstiendaagse treden achtereenvolgens een heuse fanfare, een nepdominee, een popgroep en een diskjockey op.

Haydn, Gluck, Mozart en Janäcek. Mensen mogen alleen opstaan om dirigent Sam ten Velden te feliciteren, die deze avond zijn twaalfeneenhalfjarig jubileum bij het koor viert. Op woensdag 17 december komen de deelnemers aan de danscursussen van het Cultuurcentrum v u aan bod. Over de invulling van die avond is op dit moment nog niets bekend. Jazzliefhebbers die deze muziek bij voorkeur easy vanuit een leunstoel beluisteren, houden waarschijnlijk niet van Hans Dulfer. Zijn muziek laat zich het best omschrijven als een mengeling van jazz, rock, metal en hiphop. Met andere woorden: op donderdag 18 december kan de tribune weer ingeschoven worden. Voorafgaand aan Dulfer en zijn band spelen

Dick Roodenburg Het valt te hopen dat de tribunes van de Gnffioenzaal op Uilenstede sneller in- en uitschuifbaar zijn dan het dak van de hemelsbreed vijf kilometer verderop gelegen Arena. Tijdens de wedstrijd Ajax-Fortuna afgelopen zondag zat iedereen droog, maar eerder dit seizoen zijn voetballers en toeschouwers flmk natgeregend toen het bij een plotselinge bui niet mogelijk bleek het dak op tijd te sluiten. In de Griffïoenzaal hoeven spelers en publiek geen paraplu bij zich te hebben, want de sterrenhemel is daar vervangen door een indrukwekkende lichtinstallatie aan een vast plafond. Blijft de vraag wanneer op Uilenstede de tribune in- of uitgeschoven moet worden. De openingsavond op woensdag 10 december kan het keuzeprobleem illustreren. M e t De Fanfare van de Eerste Liefdesnacht hoopt het Cultuurcentrum de Uilenstedebewoners naar de zaal te lokken. Het feestorkest maakt een paar rondjes om het nieuwe gebouw en zal later binnen ook voor muzikale verrassingen zorgen. In de Griffïoenzaal zelf spreekt een dominee en speelt een popgroep. Als die dominee niet Eppe Gremdaat heette, zou je bijna associaties knjgen met een beatmis uit de zestiger jaren. Het gaat echter om optredens van Paul Haenen en de coverband Rubber. Cabaret en pop dus, twee genres die een verschillende luisterhouding vragen. Bij cabaret zit het pubhek

De tribune van de Griffioenzaal blijft ingeschoven tijdens het optreden van The Bob Color.

Cultuur

Peter Vermaas

meestal op stoelen. Dat kan: met uitgeschoven tribune heeft de Griffioenzaal 250 zitplaatsen. Bij pop blijft het publiek doorgaans staan en wil er zelfs \yel eens gedanst worden. Ook dat kan: met ingeschoven tribune biedt de Gnffioenzaal ruimte aan zo'n vierhonderd swingende muziekliefliebbers. Maar cabaret en pop op één avond, hoe gaat dat? Remko van der Vos is beheerder van het nieuwe gebouw en deed er naar eigen zeggen anderhalf uur over om de tribune in te schuiven. "Maar toen heb ik het in m ' n eentje uitgeprobeerd. M e t z'n tweeën moet het na enig oefenen veel sneller kunnen." Of dat de eerste avond al lukt, durft hij nog met te zeggen. Medewerkster Ingrid de Ruijter denkt dat de tribune bmnen een half uur ingeschoven kan worden. "Vooral op zo'n eerste avond

SGRIPflEZWOEGÉRS

willen we het publiek laten zien wat de mogelijkheden van de zaal zijn. We kunnen na Paul Haenen een pauze inlassen." Het blijft natuurlijk een luxeprobleem, want welke theaterzaal leent zich voor dansen na de voorstelling? Rubber speelt covers van onder anderen the Rolling Stones, Golden Earring, Prince en Alanis Morrisette. Tegen middernacht neemt dj Eva het feest over en zij gaat door tot half drie. De tribune blijft ingeschoven, want donderdag 11 december organiseert het Cultuurcentrum een popavond met vier zeer uiteenlopende bands. D e Nederlandstalige rockgroep Triplex en de komisch-swmgende hve act T h e Bob Color speelden dit jaar al met veel succes tijdens de slotavond van de eerstejaarsmtroductie in de Melkweg. Funkgroep M C D begint de

avond en housetrio Smash TV laat het danspubliek tot diep in de nacht flink zweten. D a n kan de tribune weer uitgeschoven worden. Op vrijdag, zaterdag en zondagmiddag wordt de popmusical De Gang opgevoerd, een eigen productie van het Cultuurcentrum vu. D e musical speelt zich af tijdens de voorbereidingen van een feest op de gang van een studentenflat. "Liefde, haat, feest, jaloezie, drank en muziek", belooft de aankondiging. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat de musical live begeleid zou worden, maar door omstandigheden zijn de muzikanten door een bandje vervangen. Ook tijdens de kooravond op dinsdag 16 december wordt het publiek geacht te blijven zitten. Het vu-koor en het vu-kamerkoor zmgen muziek van

I k wilde niet meer terug naar Nederland' in bussen en restaurants, tijdens pannenkoekenfeestjes en voetbalwedstrijden verzamelde Karmijn Lutke Schipholt informatie voor haar scriptie. Niet gewoon In Nederland, maar in een klein dorpje in het zuiden van Bolivia. Het werd haar tweede thuis. Frieda Pruim

Bram de Hollander

Naam: Leeftijd: Studie: Afstudeerrichting: Scriptie-onderwerp:

Karmijn Lutke Schipholt 26 jaar Culturele antropologie ontwikkelingsproblematiek Het functioneren van de Boliviaanse participatiewet

"Na twee jaar culturele antropologie was ik heel moe van alle theone", vertelt Karmijn Lutke Schipholt. "Een vage kennis van m ' n zus die in Bolivia bij de ambassade werkte bood toen aan dat ik wel een maand op bezoek kon komen." In juni 1994 reisde ze af, onder gemor van de examencommissie en een aantal docenten, want door haar reis zou ze enkele vakken missen. Zelf zag ze haar uitstapje absoluut niet als tijdverlies, want door een aantal projecten te bezoeken en met allerlei mensen te praten kreeg ze eindelijk een beeld van wat haar in de praktijk te wachten zou staan. Zeer gemotiveerd keerde ze terug, vastbesloten haar leeronderzoek in Bolivia te gaan doen. Terwijl ze daar was, werd een decentralisatie- en een participatiewet aangenomen. Deze wetten regelden de instelling van gekozen gemeenteraden met eigen verantwoordelijkheden en financiële middelen en de legalisering en inspraak van een aantal organisaties aan de basis zoals boeren- en vrouwenorganisaties. Iemand van de Nederlandse ambassade hield zich intensief bezig met deze wetten en suggereerde Karmijn om voor haar leeronderzoek te gaan onderzoeken wat er in de praktijk van de participatiewet terechtkomt. Een vriendin van haar die politicologie studeert zou zich in de decentralisatiewet kunnen gaan verdiepen. "Zo'n wet is een mooi formeel raamwerk, maar de bevolking is helemaal geen democratie gewend en loopt aan tegen oude machthebbers zoals grootgrondbezitters, zodat die wetten heel anders uit-

pakken dan de bedoeling was", legt Karmijn uit. In februari 1996 reisden de twee vriendinnen af naar Latijns-Amerika. N a een paar weken acclimatiseren begon Karmijn in La Paz met het leggen van contacten, die haar op het spoor brachten van een geschikt dorp voor haar onderzoek. Gewapend met een aanbevelingsbrief van een bekende Boliviaan voor de burgemeester vertrok ze naar Villa Serrano. "Ik had al gehoord dat in dat dorp twee grote ontwikkelingsorganisaties zaten die elkaar niet konden luchten of zien", vertelt Karmijn. "Een van de twee had me een slaapplaats aangeboden, maar als ik daarvan gebruik zou maken zou ik er meteen uitliggen bij de ander. Gelukkig vond ik binnen enkele dagen een eigen huisje." Ze maakte kennis met alle instanties in het dorp, werd al snel uitgenodigd voor allerlei activiteiten en interviewde een groot aantal mensen. "Maar tijdens de zondagse mis, in het enige restaurantje van hetdorp waar ik 's avonds at en tijdens busreizen heb ik nog het meest opgevangen", aldus de antropologe. "Af en toe nodigde ik iemand van de ene of de andere partij uit voor een pannenkoekenfeestje bij mij thuis of ik nam < plaats tussen de twee partijen bij het kijken naar een voetbalwedstrijd, want ze zijn er supergevoelig voor als je partij kiest." Ze voelde zich erg thuis in het dorp, en het afscheid in augustus viel haar dan ook zwaar, te meer daar ze een Boliviaanse geliefde had opgedaan. H e t verslag van haar leeronderzoek schrijven, interviews verder uitwerken en literatuur zoeken terug in Neder-

de Herbie White Bigband, oftewel de jazzworkshop van het Cultuurcentrum vu, en het quartet Martinez Move, dat traditionele bebop van een eigentijds funk- en souljasje voorziet. De tropische slotavond van de openingstiendaagse kan weer voor enige tribune-discussie zorgen. Tijdens de muziek van de West-Afrikaanse percussiegroep Fandji en de Caribische feestband Trafassi moet het publiek de ruimte hebben om mee te swingen Tussen deze optredens door staan echter twee dansproducties geprogrammeerd. Saraswati Art brengt klassieke Indiase dans en Force Production eigentijdse streetdance. Voorstellingen om even rustig voor te gaan zitten. Dat moet lukken, tegen die tijd heeft de tribuneploeg al genoeg kunnen oefenen. Openingstiendaagse Cultuurcentrum VU. Griffioen op Uilenstede woensdag 10 tot en met vrijdag 19 december De avonden beginnen om 20 00 of 21 00 uur, de toegang varieert van gratis tot een tientje Voor meer informatie tel 020 4445100

land ging nog wel, maar toen ze in januan van dit jaar echt aan haar scriptie moest beginnen, sloeg de crisis toe. "Ik zag er enorm tegenop omdat ik van tevoren geen sterk theoretisch kader had ontwikkeld", vertelt ze. "Dat moest ik nu achteraf gaan doen en dat is niet m ' n sterkste kant. Bovendien was ik met kerst weer in Bolivia geweest en ik wilde helemaal niet meer naar Nederland terug. Ik had daar zelfs een baan aangeboden gekregen bij de overheid van het departement." In juni besloot ze een punt te zetten achter haar relatie. "Tot die tijd had ik maar wat aangemodderd en ik werkte er ook nog naast. Pas in de zomer was ik echt terug in Nederland. Daarna ben ik hard aan de slag gegaan." Een regelmatige werkster is ze met. "Ik werk in geconcentreerde periodes. Vooral vlak voor een deadline werk ik hard. D a n ga ik gerust vier dagen achter elkaar meer dan acht uur per dag door. De andere dagen in de week neem ik dan vrij voor andere dingen." Ze studeert thuis, alleen al omdat het geen doen is om de veertig boeken die ze gebruikt mee te slepen, maar heeft wel steun van een aantal vriendinnen die ook met hun scriptie bezig zijn. "We spreken regelmatig af om bij Wildschut koffie te gaan dnnken. Dan bemoedigen we elkaar, want iedereen heeft z'n dips en z'n goede momenten." Vóór kerst hoopt ze haar scnptie te kunnen inleveren. En daarna? "Ik heb altijd graag voor Buitenlandse Zaken willen werken, maar door mijn ervaringen in Bolivia vraag ik me nu af of ik in zo'n baan wel kan doen wat ik wil. Misschien wil ik me wel liever op onderzoek gaan richten, dichter bij het veld. Waarschijnlijk ga ik in augustus volgend jaar aan de selectie voor het diplomatenklasje meedoen, maar als ik de kans krijg om in Bolivia te gaan werken, dan doe ik dat."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen