Ad Valvas 1997-1998 - pagina 427
AD VALVAS 19 FEBRUARI 1998
1
PAGINA 9
racisme en rafting
and is goed voor ntwikkeling nderd VUstudenten een et buitenland door. Hun , zoals aan andere dat de VU gul is met het mdat haar buitenlandse . De Verenigde Staten, frika zijn favoriet en eb mezelf beter leren
ordt gemaakt. Rechten, economie en eneeskunde hebben bovendien een 1 potje waaruit ze (aanvullende) eurzen verstrekken. i|na iedereen die een periode in het uitenland heeft gestudeerd, komt thousiast terug, maken Gazan en lom op uit de verslagen en opgetogen "art)es die ze krijgen. "Het academisch veau van de studenten stijgt niet zeer, maar de taalkennis neemt altijd e en de grootste meerwaarde is de ersoonlijke ontwikkeling", aldus 'azan. "Je ziet studenten soms heel ders terugkomen dan ze zijn wegge an. Ik vind dat je die moed en spanning zou moeten honoreren met n paar studiepunten, nog afgezien van et programma dat ze volgen."
thousiastne ooral studenten rechten, economie, neeskunde en letteren zijn intematio al georiënteerd. Volgens Gazan en lom is de ene faculteit nu eenmaal eer internationaal gericht dan de dere, maar ook het enthousiasme van e contactpersoon internationalisering aarover elke faculteit beschikt, speelt n rol. Verder heeft elke studierichting ar eigen favoriete landen. Zo gaan 'tuurkundigen graag naar Scandinavië, neeskundigen naar Afrika en Indone e, theologen naar ZuidAmerika en jn de Verenigde Staten en ZuidAfrika der economen en juristen populair. fet de hele linie scoren de Verenigde aten en GrootBrittarmië verreweg het st, op enige afstand gevolgd door idAfrika, Frankrijk, Zweden en an)e Griekenland en Portugal beho n tot de minst bezochte landen. Blom "dt het opvallend dat er veel meer ouwen dan mannen een tijdje naar t buitenland gaan. Een verklaring arvoor heeft ze niet. "Misschien komt t omdat vrouwen communicatiever in en minder bang", oppert Gazan. eisverslagen, in te zien in het informa ecentrum voor studie en loopbaan, nnen studenten met buitenlandplan n een goed beeld geven van de voor nadelen van de verschillende landen aamiee uitwisselingsprogramma's staan. Zo zullen boekenwurmen zich uisvoelen in het Amerikaanse Berke y en boekenhaters in het Spaanse Bas nland, want daar kun je voor je tenta ens volstaan met het uit het hoofd ren van )e aantekeningen. Studenten et een writers block wordt ernstig afge den uit te wijken naar het Britse utharaptom, want daar wordt je ken s door middel van essays in plaats van ntamens getoetst. In het Noorse Ber n gaan ze nog een stapje verder: daar ren de tentamens zes tot acht uur, aarin je geacht wordt een essay te hn)ven over een door de docenten te palen onderwerp. Wie van discussie adt, kan z'n hart ophalen in South ptom en Berkeley, want daar is de breng van studenten tijdens de colle s veel groter dan hier. Sportliefheb rs kunnen overal in de Verenigde Sta 1 terecht, fijnproevers hebben het at een stuk moeilijker, en wie zich cl thuis wil voelen, doet er goed aan ers te zetten naar Noorwegen, getuige t verslag van een studente COM. "Ik 1 namurlijk geen idee wat ik van de dentenflat moest verwachten, maar buitenkant van het gebouw gaf mij ttt een vertrouwd gevoel. Het leek melijk enorm veel op... de vu!" '"leer informatie over studeren m het buitenland Je terecht bij de contactpersoon internationalisering ie faculteit, die staat vermeld in de studiegids.
fs AVC/VU
7fi het begin verstond f f l n3Uww0sÊJKS ÊCtS Nederlandse studenten zijn een stuk opener dan Spaanse, ervoer vijfdejaars student politicologie Marvin B ruijstens (25) in B Ubao. "Ze maken geen woord aan bui tenlandse studenten vuil." Toch maakte hij veel Spaanse vrienden, dankzij het Baskische vriendinne tje dat hij in die tijd had. Maar dat was volgens hem niet de voornaamste reden om een half jaar in Spanje te gaan studeren. Hij wilde graag een nieuwe taal leren en buiten landervaring opdoen, omdat zijn spe cialisatie internationale betrekkingen is. Bovendien voelt hij zich aangetrok ken tot de zuidelijke landen: hij heeft de eerste anderhalf jaar van zijn leven op Curasao gewoond en verbleef er na zijn middelbareschooltijd opnieuw een jaar. In Spanje was hij al vier keer geweest voor hij er ging studeren. Hoewel hij aan de vu een cursus Spaans had gevolgd, bleek de taal een probleem. "Ik dacht na die cursus dat ik wel wat kon, maar in het begin ver stond ik van de colleges nauwelijks iets. Van de Spaanse les die ik daar drie keer in de week volgde, heb ik wel veel opgestoken. Maar als ik de taal in het begin beter had beheerst, had ik meer vakken kunnen halen." Ook de manier waarop in Bilbao poli ticologie wordt gegeven, viel Marvin nogal tegen. "Op de vu wordt er van je verwacht dat je kritisch bent, maar de studenten daar stellen geen enkele vraag. De docent dicteert twee uur lang zijn verhaal en de studenten schrijven dat braaf op. Daarom ben ik in het begin niet veel naar college gegaan." Echt erg vond hij dat trou wens niet, want het ging hem er in de eerste plaats om een tijdje in Spanje te
zijn. De studie kwam pas op de twee de plaats. "Welke vakken ik zou gaan volgen stond van tevoren ook nog niet vast. Bilbao blijkt een goede universi teit te zijn, maar ook dat wist ik niet." Uiteindelijk rondde hij twee vakken af, een met een tentamen en een met een werkstuk. "Op tentamens worden alleen maar weetjes gevraagd, dus ik heb gevraagd of ik voor het tweede vak een werkstuk mocht schrijven. Dat werd opvallend hoog gewaar deerd, dus waarschijnlijk vonden ze het toch wel aardig dat ik een eigen mening had." Vanuit Nederland kon hij al een kamer op de campus regelen, maar die was heel duur en lag ver buiten het centrum van de stad. Daarom ver bleef hij tien dagen in een hotel en vond van daaruit een huis in hartje centrum, waar hij met drie Fransen ging wonen. Een stageplek vond hij tot z'n verbazing niet. "Bij ons is stage lopen verplicht, maar daar is het nogal ongebruikelijk. Ik had op m'n cv nogal uitgeweid over mijn buitenuni versitaire activiteiten omdat ik dacht dat dat erg werd gewaardeerd, maar daar waren ze helemaal niet in geïnte resseerd. In Spanje doet dan ook nie mand iets naast z'n studie. Alleen diploma's tellen. Zonder dat papiertje ben je niks waard." Aan de tweehonderd gulden Erasmus beurs per maand bovenop zijn Neder landse studiebeurs had Marvin bij lange na niet genoeg. "Hier heb ik een bijbaantje, maar daar kon ik niks vin den omdat je in een kroeg vloeiend Spaans moet kunnen spreken. Boven dien ben ik vier of vijf keer op vakan tie geweest, dus ik heb veel schulden gemaakt." Zijn liefde voor het land is er niet minder om geworden. "Het
Marvin B ruijstens: 'In cafés nemen de vaste Idanten de telefoon op.'
hele leven spreekt me aan: het collec tieve, de warmte die de mensen uit stralen, je zoent elkaar altijd, eten en drinken zijn belangrijker dan in Nederland, er wordt meer buiten geleefd, de dagen zijn er langer en je ontmoet elkaar niet thuis maar in cafés, die echte ontmoetingsplaatsen
zijn en waar de vaste klanten de tele foon opnemen. De contacten zijn wel oppervlakkiger. Hier praat je veel meer met je vrienden; daar is het ver schil tussen vrienden en kennissen niet zo groot. Toch zou ik graag in Spanje willen wonen." (PP)
'De Verenigde Staten stralen energie uit' Heel wat clichés over de Verenig de Staten kan economiestudente Julia Podjapolskaja (24) na een halfjaar in Boston tegenspreken: met het slechte eten valt het reuze mee, Amerikanen zijn niet opper vlakkiger dan Nederlanders, in de VS weten ze weliswaar weinig over Europa maar des te meer over Latijns Amerika en niet alleen als je geld hebt, maar ook als je goed bent krijg je de kans om te stude ren. Het was altijd een droom van de in de SowjetUnie opgegroeide vierdejaars vustudente om een keer naar de Ver enigde Staten te gaan. "De vs worden toch als een tegenpool van de voor malige SowjetUnie gezien. Dat wekte mijn nieuwsgierigheid. Er bestaan heel veel negatieve ideeën over Ameri ka, bijvoorbeeld dat Amerikanen niet goed zijn opgeleid en niet zo beschaafd zijn, maar toch functioneert het land goed. Ik wilde daar mijn eigen mening over vormen." Met een STiRbeurs van zestienhon derd gulden en duizend gulden subsi die van de faculteit vertrok ze naar de Northeastern University in Boston. Daar volgde ze twee maanden lang vier financiële vakken en liep daarna drie maanden (betaald) stage bij een regionale afdeling van het grootste pensioenfonds ter wereld. Daarvoor volgde ze een paar dagen een training op het hoofdkantoor in New York. "De universiteit is heel praktijkge richt", vertelt Julia. "Studenten vol gen steeds een half jaar college waar na ze een half jaar stage lopen. De universiteit bemiddelt daarbij. Zij geeft ook advies over het opstellen van je cv, hoe je je kunt voorbereiden op het sollicitatiegesprek en, heel belangrijk bij financiële stages: hoe je je moet kleden. Ook de colleges zijn veel meer op vaardigheden gericht dan hier. Je hebt altijd les in kleine groepen, bent veel bezig met het uit werken van cases en er wordt een grote inbreng van je verwacht, die ook meegenomen wordt in je cijfer. Dat is
heel goed, maar het gaat wel ten koste van de theorie. Op dat gebied is de studie economie in Nederland veel sterker, dus op mijn vakgebied heb ik
niet veel geleerd." Op andere terreinen stak Julia des te meer op: ze leerde vaardigheden als presenteren, solliciteren, omgaan met
Julia Podjapolskaja: 'Ik heb me geen dag verveeld.
computers, hoe ze zich in een team gedraagt en hoe een grote organisatie in elkaar zit. "En ik heb vooral mezelf beter leren kennen." Al met al heeft ze bijna alleen maar goede herinnerin gen aan haar tijd in Boston, en als ze de kans zou krijgen om na haar studie een paar jaar in die omgeving te wer ken, zou ze dat zeker doen. "De Ver enigde Staten stralen energie uit. Dat heeft me energie gegeven. Ik heb de indruk dat de Amerikanen uitbundi ger leven, minder vooruit kijken en meer genieten, terwijl Nederlanders zuiniger zijn en een houding hebben van 'doe maar normaal'. Beide manie ren van leven hebben hun voor en nadelen, maar als tijdelijke student in. een land was de Amerikaanse houding leuk. Ik heb daar een heel intensief leven geleid, heel hard gewerkt, in het weekend veel leuke dingen gedaan zoals white water rafting, skiën en inline skating en me geen dag verveeld." Tijdens haar studieperiode trok Julia vooral met andere buitenlandse stu denten op, onder wie vier medestu denten van de vu, met wie ze samen woonde in een studentenhuis. Tijdens haar stage woonde ze drie maanden op zichzelf en ten slotte een maand bij een vriendin. Haar vriend kwam twee keer een paar weken op bezoek. Toen ze eenmaal werkte, leerde ze ook veel Amerikanen kennen. "Ik heb ook met een aantal Russische joden opgetrok ken. Het was heel leuk om de Ver enigde Staten via hun ogen te leren kennen. Door hen kreeg ik de indruk dat er in de vs veel mogelijkheden voor immigranten zijn en dat je het daar als buitenlander makkelijker hebt dan in Nederland." In sommige opzichten doen de vs haar meer aan Rusland denken dan Nederland: "Het is ook een groot, min of meer zelf voorzienend land, er is een grote ver scheidenheid aan culturen en de ste den zijn groot en niet zo netjes: er wordt geleefd en het is er druk, zoals ik dat ook in Rusland was gewend." (PP)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997
Ad Valvas | 726 Pagina's