Ad Valvas 1998-1999 - pagina 150

PAGINA 20

AD VALVAS 15 OKTOBER 1998

Dutch Students Open: 'Ik hoop dat w e snel naar binnen mogen.'

in rokerige cafés, op sociëteiten, in zaien op de VU en l^amertjes drie iioog aciiter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwelioeren of een liobby te delen. Deze week: studentenkampioenschap golfen.

Fleur Besters

rrf^:ïVr-.

j^.^£ii^iz^y

Karretjes zijn voor mietjes' Fleur Besters Golf heet een elitesport te zijn, maar de deelnemers aan het Dutch Students Open straalden afgelopen donderdag weinig elitairs uit. Gekleed in regenpakken en de kar met clubs voorzien van plastic, streden zij op soppige grasvelden om de titels van beste golfer en beste golfuniversiteit. Het Dutch Students Open werd voor de dertiende keer door het Amsterdams Studenten Golf Genootschap (ASGG) georganiseerd. Dit jaar mochten de spelers naar het Friese St. N i colaasga komen, wat menig Amsterdamse deelnemer de opmerking "het IS een echte polderbaan" ontlokte. Een vu-studente legt tussen twee slagen snel uit wat de bedoeling is van het spelletje: "Je moet met zo min mogelijk slagen in de hole komen. Wij hebben allemaal een vrij lage handicap, wat inhoudt dat we een beperkt aantal slagen mogen gebruiken. IVlaar nu het zo nat is en waait, vliegen de ballen vaak de verkeerde kant op. H e t IS een ramp, ik hoorde zelfs dat spelers h u n club uit h u n handen lieten glijden bij het zwaaien. H e t is een leuke sport, maar met dit weer niet. Het is zonde van al die moeite van de organisatie. Straks moeten de sponsors nog, en dan hebben wij de hele baan al kapot gelopen. Ik hoop dat we snel naar binnen mogen." In het clubhuis maakt preses Frans Snoek van het ASGG duidelijk wat golfen onder minder barre omstandigheden zo aardig maakt voor studenten: "Voor golf heb je een aantal dingen nodig: tijd, ruimte en een vriendengroep. Studenten, vooral aan de universiteit, hebben genoeg tijd, zeker doordeweeks, wanneer er minder mensen gebruik maken van de golfbanen. Ruimte hebben we ook genoeg op onze golfbaan in Purmerend en de vereniging is een ideale manier om mensen te leren kennen waarmee je kunt gaan golfen. D e sport is voor studenten ook niet zo kostbaar. Voor 350 gulden kun je een jaar spelen en de huur van een uitrusting bedraagt een rijksdaalder per maand. Tien lessen kosten 100 gulden. En zo heel veel les heb je als studenten ook niet nodig, want als je jong bent leer je sneller." Snoek golft zelf sinds een jaar of vijf Hij is begonnen tijdens zijn studie aan de vu en is eraan verslaafd geraakt. "De ene keer sla je slecht en de volgende keer weer een wereldbal. Daarom heet het ook golfen! D e baan is nooit hetzelfde en dat maakt het spannend. H e t kan regenen, droog zijn, windstil zijn of hard waaien. H e t is eigenlijk Stratego in het groot." Terwijl Snoek binnen de organisatie op zich neemt, staan de echte bikkels buiten nog steeds in de regen. Een

student aan de Hotelschool in D e n Haag vertelt van onder zijn grote paraplu dat golfen erg leuk is, "maar dit niet". Even verderop slaat een meisje, met een pet op tegen de druppels, haar bal in een waterhindemis: "Ligt ie in het water? Oh, gelukkig, dan hoefik deze hole niet meer te slaan." Op een holletje rent ze naar een paar bomen om wat beschutting te zoeken. T o c h blijven de studenten stuk voor stuk erg fanatiek. Hoewel de plassen op de netjes geprepareerde grasmatten groter en groter worden, de bunkers (zandobstakels) vol zijn gelopen met water en zelfs de regenkleding geen bescherming meer biedt, gaan de golfers door. Vooral de buitenlandse deelnemers, die voor drie dagen naar Nederland zijn gekomen, willen per se spelen. D e buitenlandse teams worden veelal gesponsord door h u n universiteit, waardoor de spelers de hele wereld kunnen afreizen om te golfen. Volgens Snoek zijn de faciliteiten op Nederlandse universiteiten bij lange na niet zo riant.

O m één uur blaast de organisatie dan toch op de hoorn, ten teken dat de wedstrijd wordt stilgelegd. Van alle kanten komen verregende mensen met h u n kar aangelopen. Onder de patio pellen ze zich uit de lagen beschermende kleding. D e klikkende golfschoenen met spikes, best handig op een nat grasveld, moeten uit, want in het clubhuis ligt vloerbedekking. D a n blijkt dat er toch een dresscode bestaat bij de golfers. Vanonder de regenkleding verschijnt bij alle spelers een nette broek, met of zonder ruiten, met daarop een polo, bloes en sweater. M e t één uitzondering. Tweedejaars studente Danielle Guiguis, lid van het ASGG, zegt niet mee te doen aan die onuitgesproken kledingcode: "Als ik zeg dat ik golf, kijken mijn vrienden vaak verbaasd. Ik ben geen prototype golfer. T o e n ik vanochtend binnenkwam zag ik wel wat mensen kijken, maar dit toernooi maak ik de foto's, dus nu mag ik wel gewoon in mijn workersbroek rondlopen. Dat hoort hè, bij een fotograaf."

Al gauw verzamelt het gezelschap zich rond de flakkerende haard en steekt een sigaretje op. D e serveerster loopt af en aan met koppen warme chocolademelk met r u m en slagroom. Elke vrouwelijke student heeft keuze uit vier of vijf mannelijke gesprekspartners. Zijn de tassen met clubs vrouwen te zwaar? Daar kan het niet aan liggen, want op de baan is te zien dat de dames de last van de clubzak met kruisbanden over beide schouders verdelen. Volgens Snoek zijn mannen om een heel andere reden oververtegenwoordigd. "Wanneer je bij een groot bedrijf gaat werken, wordt soms zelfs geëist dat je kunt golfen. Er zijn organisaties die werknemers golflessen laten volgen of de vrijdagmiddag vrij geven om te oefenen. H e t hoort er gewoon bij. Daardoor is het beeld ontstaan dat alleen rechten- en economiestudenten golfen. Maar zo erg is het nou ook weer niet." Wanneer de regen wat minder is geworden, gaan de deelnemers de baan

Katja weet

raad

Wil het niet lukken met j e studie? Vindt iedereen j e kleren stom? Sta je het hele jaar rood? Gaan al j e vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik j e t e veel? Snap j e soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg j e vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad.

Aan Katja van Groeningen. Mevrouw Van Groeningen. Ik ben de moeder van Ernst L. (naam bij mij bekend - K.). Hij IS eerstejaars op de VU en leest zodoende Ad. V. Ik lees Ad V. nu ook en ben eerlijk gezegd nogal geschokt. In de eerste plaats door uw vulgaire taalgebndk, maar ook door uw opvattingen. Mag ik u als (moderne) moeder vragen u eens te bezinnen op uw levensperspectief? M.J.H. - L.- van Loevestein. Mevrouw Van Loevestein, dank voor uw brief. Taalgebruik kan nooit vulgair zijn. Opvattingen echter wel, maar u maakt mij niet duidelijk wat er vulgair is aan mijn opvattingen. Iets anders is uw advies dat ik mij eens moet bezinnen op mijn 'levensperspectief.' Weet u dat ik dat eigenlijk een hele mooie uitspraak vindt? Hoewel ik niet geloof in G o d en het Onderwijs verschrikkelijk vindt, denk ik dat Onderwijs en Godsdienst de enige twee zijn die de mensen een levensperspectief geven. E n weet u dat ik het met u eens ben, dat niemand meer een levensperspectief

heeft? Vooral mijn leeftijdgenoten niet. Ik ben dus voor Godsdienst en Onderwijs. Is dat een verkeerde opvatting? Maar ik vind ook dat meisjes zoals ik veel moeten neuken, vooral met wat oudere mannen of potente jonge jongens - want als ik, meisje, straks zelf oud ben, kan dat niet meer. D a t is mijn levensperspectief. Zo heb ik geleerd van mijn minnaar Huib. Lieve Katja, Bedankt voor je antwoord van vorige week, dat veel duidelijk voor me maakte. Het is goed om op je fouten gewezen te worden. Ik heb je antwoord aan enkele dames die ik ken laten lezen en ze vonden zonder uitzondering datje beschrijving van de vrouwelijke belevingswereld precies klopte. Waren er maar meer dames zoals jij, die zo duidelijk en helder vertellen hoe ze van binnen in elkaar zitten. Katja, hoe oud ben je? Vind je me aardig? Kom je eens een kopje koffie bij me drinken? Of moet ik nu toch echt ophouden met het gezeur en niet elke dame als potentiële partner zien... Ik raak alleen maar meer in de war. Het IS vast beter om af te wachter en te

weer op. Ze moeten vaart maken, want de sponsors mogen 's middags ook nog een wedstrijd spelen. Wat verder op de baan blijkt dat er behoorlijk veel gelopen moet worden. Zo af en toe vraagt een deelnemer de weg aan de in elektronische golfl<;arretjes rondrijdende organisatie. Zelfs de fotografe, die eerder zei dat "karretjes voor mietjes zijn", beweegt zich nu elektronisch voort over de grasmatten. H e t is op de baan opletten geblazen, want zoals een student al waarschuwde: "Als je fore hoort, moet je duiken!" H e t zal niet de eerste keer zijn dat een bezoeker de bal tegen zijn hoofd krijgt. Na afloop van de wedstrijd wordt er ook nog gefeest. D e preses heeft de eerste avond van het toernooi al kennisgemaakt met de hotelbar en oogt vermoeid. "Het is natuurlijk hartstikke leuk zo'n bar vlakbij, want iedereen hoeft na het feesten alleen de trap maar op naar zijn bed. Maar de volgende dag valt het je wel zwaar om de trap weer af te komen."

kijken wat het lot me brengt. Nou, doeg Kat, en 'meel' me terug of stop dit mje volgende Katja weet raad. Doeg, Art (Arthur Arend Scholtmeijer) Dag Lieve Art. Wat leuk dat je je naam veranderd hebt in 'Art'. D e samenstelling van je vragen vind ik interessant - jou iets minder, naar straks blijkt. Eerst vraag je hoe oud ik ben, vervolgens vraag je of ik JOU aardig vind en pas daarna vraag je of ik eens koffie bij je kom drinken. Die volgorde verraadt egoïs-

me. Zo verleid je nooit een dame. Wil je een dame verleiden, dan moet je naar dingen vragen die zij interessant zou kunnen vinden. H e t onthullen van mijn leeftijd is dat met. Wat vind ik van de beeld van de vrouw in de Nederlandse literatuur is wel een goede vraag. H o e weet ik n o u of ik jou aardig vind? Moet dat aan de hand van de vernederende vraag: " H o e oud ben je?" Wat denk je zelf? D a n dat lullige kopje koffie. Jij en ik hebben geen geld. Maar heb je niet meer voor me over dan een kopje koffie? " K o m je eens champagne bij me drinken?" of: "Kom je eens uitzonderlijk goed Italiaans bij m e eten?" D a t zijn goede uitnodigingen. Ik wil trouwens wel eens weten hoe jongens meisjes versieren, en hoe meisjes jongens versieren. Meel m e dat eens. Oké, Art, laat eens weten hoe ik je kan herkennen. D a n bestudeer ik je eens. O ja Art, nog een opmerking over het lot. Wacht daar niet op. Er IS maar één hoofdprijs, veel kleine uitkeringen, en vooral veel nieten. Katja van

Groeningen

Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar: Redactie Ad Valvas t.a.v Katja van Groeningen, De Boelelaan 1107, kamer 15B-15, 1081 HV Amsterdam of ge-emaild naar: redactie@advalvas vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen