Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 46

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 46

9 minuten leestijd

'•

AD VALVAS 3 S EPTEMBER 1 9 9 8

PAGINA 2 0

in rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en Itamertjes drielioog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: de training van mentoren voor de introductieweek.

Het slotfeest van de Introductie in de Melkweg: druk, druk en nog eens druk.

Bram den Hollander

'We gaan nog het hele weekend door' Peter Boerman Het is half twaalf in de museumzaal van de Melkweg als Joris, Berbel en Helen aandachtig staan te kijken naar negen foto's van misvormde clitoris­ sen en waarschijnlijk geamputeerde penissen, al dan niet voorzien van piercings. "Ja, je bent geneeskunde­ student of je bent het niet", lacht Joris, die via een omweg als bewe­ gmgswetenschappenstudent op de medische faculteit terecht is gekomen. "Bij Bewegingswetenschappen begon je de introductie met zo'n honderd man. Die kende )e dan ook allemaal wel na een week. Hier zijn het er bijna drie keer zoveel. Dat is moeilijker." "Daarom houdt voor ons de introduc­ tie ook niet op na vanavond", vult Helen aan. "We gaan nog het hele weekend door." In de gangen van de Melkweg is er tegen die tijd al geen doorkomen meer aan. De organisatie van de introduc­ tieweek voor eerstejaars aan de v u heeft voor het traditionele slotfeest op donderdag het hele gebouw afge­ huurd: de Max, waar zo'n 800 man in kunnen, de Oude Zaal, goed voor zo'n 600 personen, en ook nog eens de bovenverdieping, waar de film­ en de theaterzaal zich bevinden, én het café achter in het gebouw. Maar on­ danks die ruime capaciteit is het ge­ bouw al vroeg op de avond stampvol. Vooral bij de garderobe hoopt het ver­ keer zich net na tienen langdurig op. Een paar gelukkigen hebben daar een tafeltje weten te bemachtigen om het schouwspel gade te slaan. Zoals de twee aankomende bewegingsweten­ schappers E n e en Janine. "Eh... leuk", zegt Eric wat schuchter over zijn ervaringen van de afgelopen week. "Ja, ja, erg leuk", vult Janine aan. En moe? "Wat denk je, na zo'n week. Eén ding kunnen die bewegingsweten­ schappers wel heb ik gemerkt: feest­ vieren." Ze is nauwelijks uitgesproken of een groepje bewegingswetenschap­ pers verderop, heft het lied We zijn zo wa­wa­zua­waanzinnig gestoord aan. Een van hen houdt een groot karton­ nen bord in de handen waarop de tekst staat geschreven. Ze heeft er ook nog een in voorraad met veertig keer de term F­B­W erop. Het blijkt de tekst van een andere kraker te zijn, die nogal contrasteert met de 'kwaliteits­ pop' van de Amsterdamse band Tri­ plex, die in T h e Max op dat moment haar kunsten vertoont. Aankomend Woord Beeldstudent Luuk uit Groenlo vertelt even later in het Melkwegcafé nogal gelachen te hebben om de bewegingswetenschap­ pers. "Ze kwamen aan ons tafeltje staan met dat bord, toen dacht ik ge­

lijk: 'Dit is te eenvoudig'" Ik wist he­ lemaal niet waar FBW voor stond, en vroeg ze: 'Betekent dat zoiets als fella­ tio­bewijst­woestheid?' T o e n had­ie vast zoiets van: 'Oei, dit zijn intelli­ gente mensen' en droop snel af." D e introductie is hem verder "honderd procent" meegevallen. "Vooral de mensen die ik ben tegengekomen. We hadden een heel leuk groepje, zonder pretenties naar andere mensen toe. Ik kijk uit naar de studie, en naar de ver­ dere contacten. Ik word dan ook wel lid van de studievereniging, denk ik." Vanzelfsprekend, vult zijn mentor aan. "ledere eerstejaars wordt daar lid van. Dat hoort er nu eenmaal bi) als je Woord Beeld studeert." In de filmzaal, waar na de melige Jim Carrey­film Liar Liar de science­ficnon­ kraker Men in Black wordt vertoond, zijn op dat moment alle stoeltjes bezet. Er zijn zelfs mensen die moeten staan. De bassen van de aangrenzende Fonteinzaal zijn intussen behoorlijk

hard hoor­ en voelbaar. In die zaal, waar later op de avond ook een heuse karaoke­competitie zal plaatsvinden, wordt de tijd nu gevuld met oude wave­achtige disco uit begin jaren tachtig. Een beetje camp, maar daar­ om niet minder in trek bij de eerste­ jaars, die m de tijd dat die muziek ge­ maakt werd net de luiers ontgroeid waren. Beginnend student sociaal­culturele wetenschappen Marthe meldt dat ze de introductie tot n u toe "erg leuk" heeft gevonden. Vooral de hs^pnose­ show van donderdagochtend had ze "geweldig" gevonden. "En het slot­ feest natuurlijk, hoewel ik hier nog maar net ben. Ik verwacht wel dat ik vanavond het einde ga halen." Bij de rock­bands zul je haar niet zien, ver­ telt ze. Nee, dan liever de oude zaal, waar verschillende Dj's h u n beats op de dansende massa afvuren. "Ik ga dadelijk lekker dansen", zegt ze. "Ga daar maar van uit."

Buiten, waar het heerlijk weer is, staat dan inmiddels al een behoorlijke rij wachtenden. D e rij, die tot over het Melkwegbruggetje reikt, wijkt uiteen als de twee saxofonisten van de hard­ core­feestband The Perks vanaf het Leidseplein al spelende binnen komen lopen. De band krijgt met haar aan­ stekelijke mix van funk, reggae, punk en Nederlandstalige grappen en grol­ len niet alleen de lachers op haar hand, maar weet de zaal ook aan het dansen te krijgen. "Ik moet morgen nog naar Lowlands", vertelt sociaal­cultureel wetenschap­ ster Suzanne, die het polsbandje van de eerdere editie van het driedaagse muziekfestival in de Flevopolder nog steeds om haar arm heeft. "Dit is een leuk voorproefje. Er is hier ook van alles wat: bands, films, en theater, net als op Lowlands. Ik maak het daarom maar niet te laat vanavond. Ik denk dat ik het nog moeilijk genoeg krijg de komende dagen."

Geneeskundestudent Joris heeft ook nog een Lowlands­bandje van een jaar geleden om zijn arm. Dit jaar gaat hij niet, omdat hij het introductieweek­ end van zijn nieuwe studie niet aan zich voorbij wil laten gaan. "We gaan lekker zeilen." Wat hij zo goed vindt aan de introductie van geneeskunde, zegt hij, is het 'domino­effect'. "Je wordt met je mentorgroepje steeds ge­ mixt met andere groepjes, bijvoor­ beeld bij het eten. Daardoor leer je geleidelijk steeds meer mensen ken­ nen." Berbel, die samen met Joris in een mentorgroep zit, is "zonder een 9,6 gemiddeld, maar wel met heel veel mazzel" in één keer geplaatst voor de studie. Op de vraag wat zij tot nu toe vond van de introductie, stamelt ze: "Ja, eh... Heel leuk. Maar dat heb je vast al eerder gehoord, zeker?"

Katja voeet raad Wil het niet lukken met je studie? Vindt iedereen je kleren stom? S ta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad. Lieve Katja, Ik heb een raar probleem. Mijn ouders (50 en 49 jaar oud) zeggen de hele tijd dat ze links zijn, dat links goed is, dat de mens geëngageerd moet zijn, datje aan minderheden moet denken, etc. etc. Maar nu stemmen ze PvdA. Maar dat is toch geen hnkse partij meer? Of zie ik het helemaal fout? Kees Adelmund ­ geen familie Lieve Kees. Heel, heel, heel vroeger was de P vdA een linkse partij. Kees. Maar de char­ meurs hebben daar de macht overge­ nomen. Charmeur Rottenberg wilde vernieuwing en met welk zooitje zit­ ten we dan nu? M e t charmeur P eper, alcoholische carrièrejager die niet eens één ontslagen juut in bedwang kon houden ­ de heer Brinkman ­ en nu als cadeau van zijn partij minister van alle agenten mocht worden. Zo doet de partij dat. We zitten met charmeur Rick van der P loeg als staatssecretaris kunstzaken, terwijl Rick niets, niets, maar dan ook hele­ maal niets van kunst weet, maar deze baan alleen neemt als een noodzake­ lijke trede op zijn carrièreladder. "Wij zijn bruggenbouwers voor gewo­

Lieve Katja, Ik heb aandelen. Azië is ingestort, Japan is ingestort, Wallstreet dreigt in te storten en de AEX­index daalt ook. Wat moet ik doen, kopen of verkopen? Ieder­ een zegt dat ik moet wachten, dat het wel b ijtrekt. Maar waar moet ik in b e­

ne mensen", hoorde ik Ad Melkert (ook zo'n omhooggevallen baantjesja­ ger) laatst zeggen. Klopt: ze bouwen bruggen tussen een slangenkuil en een meer vol haaien. 'De gewone m a n ' mag kiezen. Laat dit aan je ouders lezen.

Hendrik van Serooskerken, student eco­ nomie

Lieve Katja, Een Mondriaan van tachtig miljoen. Is dat in deze tijd wel verantwoord? Dag, dag: Monica Budding Dag Monica. H e t politiek correcte antwoord ­ dat ik ook geef ­ luidt: Ja, het is verant­ woord om tachtig miljoen uit te geven voor een schilderij van de heer Mondriaan. Zo werkt het kapitalis­ me, de markt van vraag en aanbod. En voor de kunst in Nederland is Mondriaan van belang. Maar voor tachtig miljoen: had T h e o van Gogh 160 films kunnen maken. H a d d e n 1600 schrijvers (zoveel heb­ ben we er in Nederland niet eens) een jaar lang kunnen werken. H a d ­ den tweeduizend beeldende kunste­ naars een jaar kunnen werken. Was de Nederlandse achterstand in m o ­ derne klassieke muziek in één klap

weggewerkt. H a d d e n er zeker veertig filmtheaters gebouwd kunnen wor­ den. Was het Nederlands toneel in één keer uit de sores gekomen. H a d je zeker vier kunstacademies gezond kunnen maken. Hoeveel fotografen, popmusici, beeldhouwers had je niet naar een hoger niveau kurmen tillen? Maar dit mag je niet zeggen, volgens Rick van der P loeg, want dan begrijp je niets van kunst. Ik begrijp heel weinig van kunst, denk ik. JMAttttMrwUrt^.

Lieve Henk, Mijn advies luidt: beleg in kunst. Niet in moderne kunst, maar in oude kunst. Verkoop je aandelen en ga in oude meesters en dingen die voorbij­ gaan. Koop nu de laatste Karel Appel ­ dat mag ook ­ en over tien jaar ben je binnen. Of een schilderij mooi is of niet, doet er niet toe. Je moet gaan voor Beroemde Namen. Zorg vooral dat je het laatste werk van een kun­ stenaar koopt. Tip: over tien jaar gaan dooie Amerikaanse kunstenaars het helemaal maken. Schaf dus een Warhol aan. T O T V O L G E N D E W E E K ­ en denk eraan: Vrij lekker of vrij niet. (De vragen over de Viagra­pil blijven even liggen tot een andere keer.) Katja van

Groeningen

Vragen aan Katja sturen naar- Redactie Ad Valvas t.a.v Katja van Groenmgen, De Boelelaan 1107, kamer 15-B-15, 1081 HV Amsterdam of emailen naar redactie@advalvas.vu.nl 1**^^*'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 46

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's