Ad Valvas 1998-1999 - pagina 98

AD VALVAS 24 SEPTEMBER 1998

PAGINA 16

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes drie hoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: proefschriftendag.

Proefschriftendag: 'Je moet je promotie niet zien als de kroon op je werk, maar als het begin van je wetenschappelijke carrière.' Yvonne Compier - AVC/vu

'Is promoveren een r a m p ? ' Yvette Nelen De collegezaal bij Aardwetenschappen zit tot aan de nok toe vol. De laatkomers, die de losse deur met regelmaat doen klepperen, kijken steevast verrast bij de aanblik van de volle banken en schuiven vervolgens gelaten aan op de grond. Aan het woord is professor Oudega. Een hand in de zak, in de andere een aanwijsstok, loopt hij losjes heen en weer en vertelt zijn verhaal. Niet over moleculaire microbiologie, zoals men van hem gewend is, maar over onderzoeksvoorstellen en geldstromen. Het publiek luistert aandachtig en laat merken wat wel en wat niet in goede aarde valt. Af en toe klinkt een lachsalvo, maar de hoogleraar wordt ook vaak onderbroken met opmerkingen en vragen. Het is duidelijk dat hier zaken aan de orde komen die de luisteraars aangaan. Professor Oudega is de eerste spreker op de Proefschriftendag, een voorlichtingsmiddag voor promovendi aan de vu. De jonge onderzoekers hebben alle reden om zijn verhaal nauwlettend te volgen, want zijn bijdrage gaat over het aandeel van de promotor in het promotietraject. "In het contract van de promovendus staat dat de hoogleraar acht uur moet uittrekken voor begeleiding", benadrukt de hoogleraar. Gemompel stijgt op uit de zaal. "Nou", fluistert een meisje vooraan net iets te hard tegen haar buurvrouw, "bij mij is dat nul komma nul uur dus." "Jullie hebben er recht op", reageert Oudega. "Bij biologie heb ik elke week een bespreking met mijn promovendi." Oudega's opmerking over de toekomst na het aio-bestaan roept nog meer reacties op. "Je moet je promotie niet zien als een kroon op je werk, maar als het begin van je wetenschappelijke carrière." Een groepje op de banken bovenin, kijkt elkaar grinnikend aan. Een van hen roept: "Bij Letteren is het net andersom! Daar is het het einde van je wetenschappelijke carrière. Elk enthousiasme om verder te gaan in de wetenschap, wordt daar onmiddellijk de kop in gedrukt." De middag is nog geen half uur aan de gang, of de twee hot items onder promovendi, h u n aanstelling en de arbeidsmarkt, zijn al aan bod gekomen. Toch IS de proefschriftendag niet bedoeld om de arbeidsomstandigheden van promovendi te bespreken. Het programma is er vooral op gericht praktische informatie te verschaffen over 'De Promotie', of, zoals de pas gepromoveerde bewegingswetenschapper Dianne Commissaris het noemt, D-Day. Zij presenteert een indrukwekkend schema, waarin alle noodzakelijke karweitjes 23 weken voorafgaande aan de Grote Dag stap voor

stap worden doorgenomen. Het schema bevat alle ins en outs van groene en gele formulieren, leescommissies, drukkers, recepties en feesten. En niet te vergeten tips over de fiscale aspecten van de promotie. Want D-day is d u u r en dan is het handig als er wat van de belasting kan worden afgetrokken. "Zo kun je een extra lange receptie houden in plaats van een feest, omdat de receptie wel en het feest niet aftrekbaar is", suggereert Dianne. Het schema van Dianne mag droge kost zijn voor een buitenstaander, door de promovendi wordt het erg gewaardeerd. "Eindelijk eens op een rijtje hoe, wat en wanneer", vertelt Ariadne, vierdejaars promovendus scheikunde. "Daar had iedereen grote behoefte aan. Deze voorlichtingsmiddag is heel nuttig. De enige manier waarop wij informatie krijgen over dit soort zaken is via-via. Eigenlijk is het vreemd dat deze middag helemaal georganiseerd is door promovendi. Dat had de vu best zelf mogen doen." Collega Rob vult aan. "We krijgen wel

reglementen, maar dat is zulke ambtelijke taal, daar begrijpt niemand iets van." De meeste aanwezigen zijn in de eindfase van hun promotieonderzoek. Ook Else, voor wie het contract bij biologie in februari afloopt. "Je hoort van iedereen dat je je promotiedatum nog bijna beter onthoudt dan je trouwdatum. D a n is het leuk om te horen over ervaringen van anderen. Volgens mij is dit de allereerste keer dat zo'n bijeenkomst plaatsvindt. Al mijn collega's zijn gekomen." Lidewij Henneman, voorzitster van het aio-overleg, bevestigt dat dit inderdaad de eerste proefschnftendag is. "Dit is de eerste keer dat er überhaupt iets voor aio's op de vu georganiseerd wordt. We wisten van tevoren met wat we konden verwachten. We hebben het programma vooral gericht op de laatstejaars, ook omdat we de middag afsluiten met een drukkersmarkt." Sommige van die laatstejaars lijken te worden overvallen door zaken waar ze nog niet eerder bij hadden stilgestaan.

Want wat te doen als de pers te ore komt dat jij bijzondere onderzoeksresultaten hebt geboekt en je hebt geen zin in grote koppen in De Telegraafi Voorlichtster Barbara Verhallen moet haar uiterste best doen om bij de onderzoekers de achterdocht jegens de pers weg te nemen. Nadat ze zorgvuldig heeft uitgelegd dat Voorlichting Externe Betrekkingen zoveel mogelijk werkt in samenspraak met de promovendus, blijkt nog met iedereen overtuigd. "Je zegt nu wel dat jullie ons helpen", spreekt een man op de tweede rij, "maar volgens mij kun je je in zo'n korte tijd nooit goed voorbereiden op de media. Politici hebben hier hele trainingen voor. Hoe kun je dan van een onschuldige natuurkundige verwachten dat hij precies de goede dingen zegt?" Het beeld van de arme onderzoeker die voor de wolven wordt gegooid, leidt tot de nodige hilariteit in de zaal. D e zuurstof in .de lucht is verbruikt en verschillende promovendi hangen vermoeid voorover op de collegebanken,

als pedel Frits Verhoeff naar voren loopt. Hij knoopt zijn blauwe jasje dicht, nadat hij zijn gele stropdas heeft gladgestreken, en gaat er eens goed voor staan, een brede grijns op het gezicht. "Is promoveren een ramp?" opent hij, en de luisteraars heginnen te lachen. "Je zou het haast denken na wat we vanmiddag gehoord hebben. N o u , ik denk daar heel anders over." "Een betere afsluiting had de middag niet kunnen hebben", vertelt Antoinette Toebes even later. De tweedejaars promovenda biologie heeft de hele middag heen en weer gelopen om alles in goede banen te leiden. "Meneer Verhoeff was eigenlijk ziek, maar vond het zo leuk dat we deze middag georganiseerd hadden, dat liij toch is gekomen. Ik geloof dat het wel geslaagd is. We hadden gerekend op zo'n zestig mensen, maar er zijn er meer dan honderd gekomen. Het grootste compliment vind ik dat zij de hele middag zijn blijven zitten."

Katja voeet raad Lieve Katja, Hoe komt het toch dat er zoveel Nederlanders bij Barcelona voetballen? Zou Louis ze gekocht hebben uit frustratie? HIJ IS immers geen bondscoach geworden. Of IS het Spaans gewoon te moeilijk voor hem? Peter W.

Wil het niet lukken met je studie? Vindt iedereen je kleren stom? Sta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad. Hai Katja, Dit is Ingnd. Luister. Tijdens een hoorcollege zu de docent altijd naar mij te kijken. Nou ja, etgenlijk kijkt hij niet naar mij, maar naar mijn borsten. En als ik de collegezaal verlaat, kijkt hij naar mijn benen. En als hij achter me loopt, wéét ik ook waar hij naar kijkt. Moet ik daar nou iets van zeggen? Wat zou Jij doen? Ik ben ontzettend bang vroeger ook al- dat ik onvoldoendes knjg, als ik er iets van zeg. Hoi Ingrid, Je hebt veel voor - en ik bedoel dat niet letterlijk! Ik bedoel: wees trots op het feit, dat je mooie figuur herkend wordt. Het verbaast mij dat je niet schrijft dat elke man naar je borsten, benen en billen kijkt. Zoals bij mij! In kijken schuilt mijns inziens geen gevaar. En dus moet je het maar laten begaan. Wel zou ik, als je er last van hebt, op je borsten een naambordje zetten met, vooral, je achternaam. Zodat hij, als het op cijfers en punten geven aankomt, onmiddellijk weet: "O ja, dat is dat meisje met die borsten, benen en billen." Pas wanneer aan je borsten gaat zitten, "met de bedoeling je seksueel op te winden" zoals Clinton z e g t , zou ik er iets van zeggen. Je hebt dan twee mogelijkhe-

den: "Ga door" of "Stop hiermee". Ik zou het antwoord af laten hangen van je carrière-wensen, je persoonbjke verhouding(en) en je interesse in de betreffende docent. Hai Kat, Er IS veel corruptie onder studenten. Zo moet ik altijd mijn aantekeningen van de colleges geven aan Johan, een studiegenoot van mij, die 's avonds in een kroeg werkt, en dus nooit op college kan verschijnen, ivant dan ligt hij in zijn nest. Ik ben erg serieus. Ik kom thuis van college, werk meteen mijn dictaat uit op mijn computer en doe dat heel goed, al zeg ik het zelf. Johan doet geen flikker. Want hij heeft mij. Begrijp je wat ik bedoel? Moet ik hier nu iets van zeggen? Of moet ik het gewoon niet Tanja Vis. Hai Vis, Ik weet niet wat je studeert, maar het IS vast geen economie. Wat jij moet doen is je arbeid kapitaliseren. Johan werkt in de kroeg en kan dus geen colleges volgen. Jij volgt ze wel. Vraag dus geld voor je aantekeningen. In de horeca krijg je nu ongeveer 12,50 tot 15 gulden per uur. Vraag hem vijf gulden per uur. Dus een hoorcollege

van twee uur en drie uur uitwerken, is vijf uur. Dus voor 25 gulden mag Johan die aantekeningen hebben.Dan houdt hij wat over en verdien jij er ook iets aan. Wat je niet leuk vindt om weg te geven, wordt leuk als je er veel geld voor vraagt. Wil je je aantekeningen niet weggeven, vraag dan meer geld. D e Universiteit (Leiden bijvoorbeeld) wil de markt op - dan moeten studenten het eerst de markt op. Als je echt zulke goede aantekeningen maakt, zou ik ermee adverteren in kleine kring. Er zijn wel meer studenten die niet alle colleges willen volgen. Zo begin je je eigen kleine bedrijf Dit advies is overigens gratis.

Beste Peter, Van Gaal koopt die spelers om twee redenen: Ze zijn ten eerste heel goed en ze doen precies wat Louis zegt. T e n tweede doen Spanjaarden, Brazilianen, Portugezen en Argentijnen precies waar ze zelf zin in hebben. (Kijk maar naar Dani, Cruz, Wamberto, e t c ) . Het vervelende van Van Gaal is, dat hij maar één opvatting over 'het spelletje' heeft. Positiespel, druk uitoefenen, snel de bal rond laten gaan, altijd vrij lopen waardooi positie moet worden overgenomen ~ we kunnen het langzamerhand dromen.Een andere reden dat Van Gaal die Nederlandse spelers koopt, heeft inderdaad te maken met de door jou opgemerkte frustratie. Door de belangrijkste spelers van het Nederlands elftal te kopen, is niet Rijkaard, maai Van Gaal de coach van ons Nationale Elftal. Zo krijgt Van Gaal toch zijn zin. Katja van Groeningen Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar. Redactie Ad Valvas t.a.v. Katja van Groeningen, De Boelelaan 1107, kamer 15 B-15, 1081 HV Amsterdam of ge-emaild naar: redactie@advalvas.vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen