Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 130

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 130

9 minuten leestijd

PAGINA 1 6

A D VALVAS 8 OKTOBER 1998

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes drie hoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, stap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: het smartlappenfestival.

Smartlappenfestival bij sociëteit Lanx.

Bram de Hollander

'Wat kan ik genieten van een tong op mijn tieten' Fokke Zaagsma Het zit zo: ieder jaar houdt Lanx, het vroegere vu-Corps, de Diesweek. Tijdens die week wordt de verjaardag van de universiteit gevierd. Lanx installeert een nieuwe senaat en organiseert activiteiten die worden afgesloten met het traditionele gala. Het eerste feest van de Diesweek was maandagavond 5 oktober: het smartlappenfestival. Dat smartlappenfestival werd jaren lang georganiseerd door dispuut Cirrus. Vorig jaar bleek het ledenaantal van Cirrus zover teruggelopen dat het dispuut uit 'de vereniging' (het corps) moest stappen. De dispuutsleden besloten de organisatie van het festival over te doen aan het Lanx-dispuut dat het meeste bier durfde aan te bieden op 'hun' laatste smartlappenfeest. Damesdispuut Panoramix bood heftig mee, totdat tot hun schrik bij ruim negenhonderd bier niemand zijn vinger meer opstak. Naar verluidt kostte dit het dispuut ruim 1100 gulden. Panoramix bleek de schok dit jaar te boven en boog zich met verve over de organisatie. "Loopt tot nu toe als een tiet!" schreeuwt een van de presentatrices van het dispuut voor aanvang over de muziek heen, meteen gevolgd door een zuchtend "not, d u s " als een microfoon niet blijkt te werken. In de zuilenzaal van Lanx-sociëteit aan de Nieuwezijds Voorburgwal is het rond half elf 's avonds al aardig druk met jongens in strak driedelig pak en meisjes in lekker makkelijke vrijetijdskleding. Dertien groepjes laten vanavond een smartiap horen. Een groepje komt meestal uit één dispuut. Panoramix weet bovendien een topact te presenteren: Sandra. Deze echte Amsterdamse zangeres van het levenslied is aangeraden door Joop. Al 27 jaar beheert Joop, niet meer de jongste, de garderobe op de sociëteit. Joop kent Sandra uit zijn stamkroeg en had haar aangeraden bij het dispuut, daarbij een rond gebaar van kin naar navel makend om aan te geven dat ze goed gebouwd is. Panoramix bijt de spits af met een tekst over een land; het thema van de Diesweek is immers 'all aroimd the world'. Tussen de groepen door bezingen de Panoramix-presentatrices telkens een ander land, zoals "In Cuba maken ze sigaren voor Monica Lewinsky, die krijgt hem er wil inski", een tekst perfect passend bij de sfeer van de avond. Als na twee damesgroepjes eindelijk twee heren zich op het podium wagen met het liedje

'Hallo, this is your captain speaking on the radio, we gaan een beetje heen en weer want de motoren doen het allebei niet meer', brult het vrouwelijke publiek uit de zaal 'broek uit - op je rug, broek uit op je rug'. Herendispuut Panda antwoordt vanuit een hoek onmiddellijk met een onverstaanbare yell, die echter duidelijk eindigt op 'hoeren, hoeren'. Damesdispuut Skulda gooit al snel hoge ogen bij de vijfkoppige jury met een lied op de wijs van I want to be loved by you van Marilyn Monroe: "Ik wil er één, grof maar tof, eentje die mijn G-plek vindt, ik kohom, poeppoep-ie-doe. Ik wil vijf kanjers in mijn slip, "bindt mij nu maar vast op bed, ik koooooom. W a t kan ik genieten van een tong op mijn tieten, laat het ijsklontje glijden, en nu snel omlaag, oh!"

Er volgen meer groepjes, voornamelijk damesdisputen met gewaagde teksten op melodieën van Danny de Munks Ciske de Rat en Rob de Nijs' Malle Babbe. Eigenlijk maakt het niet uit wat ze zingen: twee meter vanaf het podiu m is het al niet meer te verstaan, evenals de piano die af en toe wordt aangeslagen. Het kan niemand schelen, iedereen heeft dikke lol. De senaat wil niet achterblijven bij de deelnemers. D e drie heren en twee dames zingen een versie van Blofs Wat zou je doen. Hoewel het woord klootzak in him versie niet voorkomt, schreeuwen de Lanx-leden luidkeels de verwensing naar h u n verenigingsbestuur. N a het optreden van de Lanx-band met een zeer zinnenprikkelende eigen versie van D e Dijks Groot hart, inclusief gitaarbegeleiding, vindt jurylid Oscar het tijd om in te

grijpen. "Zo is het genoeg. Het gaat weer over seks! Het wordt hier een SBs6-maatschappij. De volgende die weer over seks zingt, krijgt een één!" Als de toegekende cijfers worden opgeschreven, blijkt hij een negen te hebben gegeven. Joop, de Lanx-mascotte getooid met onafscheidelijke schort en pet, introduceert Sandra, hoogblond, geheel in het rood gekleed en vooral bekend van het veel verkochte plaatje Ik doe wat ik wil, ik wil wat tk doe. Voor Joop wordt voor het podium een speciale stoel neergezet met daarnaast een barkruk waarop hij zijn halve liter bier laat rusten. N a het eerste lied ("speciaal voor Joop") trekt Joop een Panoramix-dame mee de dansvloer op en verdwijnt na een halve lambada stilletjes in het publiek. De Lanxers zijn intussen niet meer te stuiten. D e eer-

biedwaardige jury danst op de tafel, anderen naast Sandra op het podium en de rest van de zaal swingt mee op Rock around the doek tonight. N a Sandra volgt rond één uur 's nachts het laatste optreden, waarvoor de aandacht al danig is verslapt. Een aardig aantal verenigingsleden is al naar huis als de Lanx-band tot winnaar wordt uitgeroepen. "Het moet tegenwoordig wel", verklaart de preses van de Diescommissie de vroege aftocht. "Iedereen moet morgenvroeg om negen uur weer in de collegebankjes zitten. Ik ook, om tien uur heb ik een werkgroep. Je kan je het niet meer veroorloven door de ontgroening en Dies de eerste weken te missen."

Katja zveet raad Wil het niet lukken met je studie? Vindt iedereen je kleren stom? Sta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad. Lieve Katja, Ik heb een probleem. Ik kan maar steeds geen vriendinnetje krijgen. Ik ben een Indo, ik kan best goed schrijven en ik bén ook niet heel erg lelijk. Wat mij dan frustreert is dat zo'n schrijver als Theodor Holman, ook een Indo, maar dan heel lelijk en vadsig, dames bij de vleet heeft. Hoe doet hij dat? Arthur A. Scholtmeijer. Lieve Arthur. Ik ken die Holman niet, maar het verbaast mij niet dat hij lelijk en vadsig is en dames bij de vleet heeft. Vriendinnen van mij zeggen namelijk dat hij een groot kind is, erg onzelfstandig, onhandig en somber. Dat zijn precies die eigenschappen die elke oermoeder wenst. Een vrouw wil koesteren en verzorgen, en wat is er heerlijker dan het verzorgen van die Holman. Ik hoop binnenkort eens kermis met hem te maken. Jij maakt in je brief een paar belangrijke fouten. Je schrijft: "Ik kan maar steeds geen vriendirmetje krijgen." Zeg dat nooit meer, al is het waar. Zodra je dat zegt, denk ik: "Daar zal dan wel een reden voor zijn." Fout twee is ook erg: je zegt van je zelf dat je én "best goed" kan schrijven (wat voor een schrijver niet alleen modieus, maar ook nog zwak is uitge-

drukt) en dat je ook niet "heel erg lelijk" bent. (Vooronderstelling: ik ben wel een beetje lelijk.) Dat is dom! Fout drie is, dat je een link legt tussen 'frustratie' en 'dames bij de vleet' willen hebben. Waarom dames bij de vleet... Is dat het doel? Als je dat zegt, knapt iedere vrouw af. Lieve Katja. Ik ben eerstejaars, ik heb nergens zin in en ik wil leven. En mijn naam is ook Katja, maar ik ben een trut. Wat moet ik doen? Lieve Katja. Dit is nu een brief die me dierbaar is. Leef: wordt dronken, neuk, doe het onder professoren, steel boeken, cd's en geld van je ouders. Wordt twee keer per maand verliefd. Kies de verkeerde mannen uit. Luister naar h u n praatjes. N e e m geen hard drugs, maar soft drugs. Verkoop je huid duur, maar wel graag. Vindt de nacht leuker dan de dag. Spot, hoon, spreek kwaad en roddel. Test mensen. Test vriendschappen, test vriendinnen, test je ouders, broers en zusters. Lees veel en ga veel naar de film. Bezoek twee keer per maand een museum. Leer niet voor de hand liggende relaties te leggen: een man die krom staat en

slordig loopt, neukt vaak veel beter dan een man die goed kan dansen. Koop, als je geen geld meer hebt, een lot. En rook en ruik lekker. Lieve Katja, Waarom gaat jouw rubriek nergens over? Is Schiphol dan niet belangrijk? Zegt het milieu je niets? Doet de ziekenzorg je dan echt zo weinig? Wat gebeurt er als jij in de krant over Kosovo leest? En zie je niet dat de tweedeling in de maatschappij toeneemt? Wim Blankestijn. Kop op, Wim. Schiphol lijkt me een

onderwerp voor cabaretiers. ("Wie werken er op Schiphol? Zweefteven en vliegtuig." - Youp. "Als Schiphol in zee wordt gebouwd overwegen ze naam te veranderen in Vliegtuignest."- Freek. "Vliegtuigen die opstijgen maken lawaai - het zogenaamde oplawaai." - Seth) Het milieu - tja, dat wordt maar niet schoner, tenzij je bij jezelf begint, of iemand iets uitvindt waarmee hij vieze lucht uit de lucht kan zuigen en dat kan omzetten in een product dat aids geneest, de potentie verhoogt en kanker doet verdwijnen. D a n hebben we het probleem van de ziekenzorg ook voor een groot gedeelte opgelost. Kosovo: platbombarderen, Wim. Nu kan het, al zijn de Russen tegen. De Russen hebben onze valuta veel te hard nodig om lang kwaad te blijven, Millitair zijn ze ernstig verzwakt. D e tweedeling. Tegen delen moet je vermenigvuldigen. Weet je wat erg is, Wim? De vormcrisis bij Ajax. Zoals het met Ajax gaat, zo gaat het met Nederland. Dat maakt me zorgen. Als Olsen weggaat, kun je er donder op zeggen dat er over twee jaar een kabinetscrisis komt. H e t gras in de Arena baart mij zorgen. Het is poldermodelgras - het lijkt heel wat, maar is onbespeelbaar. Katja van

Groeningen

Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar: Redactie Ad Valvas t.a.v Katja van Groeningen, De Boelelaan 1107, kanner 15-B-15,1081 HV Amsterdam of ge-emaild naar: redactie@advalvas.vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 130

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's