Ad Valvas 1998-1999 - pagina 625

AD VALVAS 3 JUNI 1999

PAGINA 9

Een klucht zonder minnaars in de kast studenten Engels aan de VU hebben hun eigen toneelvereniging Funest. Volgende week spelen ze het stuk Rumors, een komedie die ontstaat als de loco-burgemeester van New York zich een kogel door het hoofd probeert te schieten.

Dick Roodenburg "Eigenlijk een heel onplezierige man", omschrijft vu-student T o m Spits zijn personage. Hij speelt een rol in Rumors, een stuk dat wordt opgevoerd door de toneelverenigmg van vu-studenten Engels, genaamd Funest. D e naam staat voor Free University Enghsh Speaking Theatre. Spits en medespelers voeren volgende week het stuk van de Amerikaanse schrijver Neil Simon op m het Crea Theater. Rumors was, als voorpremière in het kader van de Britse Week, al te zien m de Gnffioenzaal op Uilenstede. "In Rumors zitten acht grote rollen: namelijk vier echtparen", vertelt Spits. "Ik ben één van de mannen, genaamd Glen Cooper. Hij wil senator worden en om zijn doel te bereiken zou hij zelfs zijn vrienden laten vallen." Zo'n rol vraagt wat inlevingsvermogen van de acteur. "De personage staat ver van mij af en dat is soms lastig, maar wel leuk. Uit de tekst blijkt hoe gemeen hij is. Dat moet je tijden het spelen in bepaalde toonaarden aan het publiek over zien te brengen." De inhoud van Rumors valt kort samen te vatten. De New Yorkse loco-burgemeester Charley Brock geeft een feestje ter gelegenheid van zijn tienjang huwelijksfeest en schiet zich vlak voordat de gasten komen een kogel door zijn hoofd. Of misschien alleen maar door zijn oor - de ware toedracht

Tom Spits (links) speelt een gemenerik die senator wil worden. wordt tijdens het stuk niet duidelijk. Sterker nog, het publiek krijgt de loco en zijn echtgenote helemaal niet te zien. In het deel voor de pauze druppelen de gasten binnen. D e echtparen ruziën of proberen zich te vermaken, maar dat wordt zonder gastheer of gastvrouw steeds moeilijker. D e soms hilarische situaties werden tijdens de voorpremière in de Griffioen met vaart door de Funest-cast op het toneel gezet. D e soms razendsnelle monologen en dialogen waren overigens ook voor een minder opgeleid publiek goed te volgen. Alle respect voor de perfecte taalbeheersmg van de spelers, hoewel je dat natuurlijk mag

verwachten van studenten Engels. Volgens Spits houden de spelers zich, zoals het studenten betaamt, behoorlijk streng aan de oorspronkelijke tekst van Neil Simon. "We haalden er alleen wat slordigheden uit. Zo werden in het stuk dingen bij het publiek als bekend verondersteld, hoewel ze nog niet genoemd waren. Waarschijnlijk foutjes van de schrijver."

Goed geacteerd Hoewel het een amateurvoorstelling is, werd tijdens de voorpremière over het algemeen goed geacteerd. Edo Marinus steelt de show met zijn travestierol als Cookie Cusack. Het meest indruk-

Bram de Hollander

wekkend was A m o u d Verschuur als Lenny Ganz. Zijn monoloog aan het einde van het stuk, gelardeerd met zinnen nep-Spaans, getuigt van een talent waar menig professioneel acteur jaloers op mag zijn. Van de vrouwen moet Sally den Hartog als Chris Gorman genoemd worden. Ze was het hele stuk door zowel in tekst als in mimiek heel vanzelfsprekend aanwezig. De kleine actrice Martine de Boer speelt officier Ben Welch, een van de twee politieagenten die na de pauze op het feest verschijnen. In eerdere voorstellingen van Ftmest werden de agentenrollen altijd gespeeld door acteurs

die in hun uniform een natuurlijk gezag uitstraalden. Dit keer maken de barse woorden van Martme de Boer eerder een komische dan een strenge mdruk, waardoor je als toeschouwer het idee knjgt dat ze zich vooral stoer door haar tekst heenslaat. Rumors is een klucht en dat roept associaties op met Nederlands toneel in de traditie van John Lantings Theater van de Lach. "Het stuk heeft inderdaad een hoog Piet-Bambergen-gehalte", aldus T o m Spits. "Ik weet niet of de anderen het met me eens zijn. In Rumors zitten trouwens geen minnaars in de kast, alleen de gastheer wordt weggemoffeld." Na de Funest-productie TTte Odd Couple in 1998 kozen regisseuse Meike Herpers en productieleidster Jolijn van Eunen weer voor een stuk van Neil Simon. Spits speelde vorig jaar niet mee, maar deed wel toneelervaring op in Naar de vuurtoren, dat m 1997 door het Bezinningscentrum vu op de planken gebracht werd. "Volgend jaar studeer ik af Ik wilde eens in een Engelstahg stuk meedoen. Funest is toch eigenlijk een deel van de opleiding." Wat niet wil zeggen dat voor de studenten Engels die in Rumors meespelen studiepunten te verdienen zijn. "Je moet het zien als een vrijetijdsbesteding. De spelers zijn gewoon voor hun lol lekker praktisch met Engels bezig." De betrokkenheid van de docenten bij de producties is in de loop der jaren verminderd. "Misschien hebben ze het te druk. Maar ze komen altijd trouw kijken." Spits maakt zich zorgen om de teruglopende belangstelling voor Funest op de faculteit. "Het leeft minder dan vroeger. Daar willen we volgend jaar met de studentenvereniging Wild wat aan gaan doen." Funest speelt Rumors: donderdag 10, vrijdag 11 en zaterdag 12 juni om 20.30 uur in het Crea Theater, Turfdraagsterpad 17, Amsterdam Toegang: ƒ 10,-, reserveren 0206144815.

Kijken en bekeken worden BERICHT UIT ROEMENIE Suzanne Vergouwe, vierdejaars studente culturele antropologie, doet van half april tot eind augustus veldonderzoek in Roemenië. In het dorpje Blaj (spreek uit Blazj) in Transsyjvanië onderzoekt ze hoe de Grieks-katholieke beweging zich ontwikkelde sinds de val van het communisme. Elke twee weken doet zij in Ad Valvas verslag van haar ervaringen.

Voor de eerste

de beste Suzanne Vergouwe Sidney vervuurt Avc/vu

Suzanne Vergouwe Inmiddels zit de tweede week in Blaj er alweer op. In mijn gastgezin ben ik inmiddels geen gast meer. O m a , die het huishouden inclusief drie pubers bestuurt, waakt als een moederkloek over me. Bij iedere maaltijd kijkt ze toe of ik wel genoeg eet. Mami, mijn pleegmoeder, heeft me als dochter geadopteerd. Als zodanig word ik ook aan vriend en onbekende voorgesteld. Overdag ga ik steevast even bij haar koffiedrinken, m de keuken van de paters. Vaak is de Belgische pater Cornie daar ook te vinden. Het is een verademing om met hem even in mijn moedertaal te praten. Behalve 'dochter' ben ik vooral "het Nederlandse meisje dat Roemeens spreekt en onze geschiedenis bestudeert". Op straat ben ik de vreemdeling die wordt nagekeken en geobserveerd - net zo goed als ik de mensen hier in de stad bestudeer. Vroeger was ik gek op het spelletje 'ik zie ik

zie wat jij niet ziet'. Als antropoloog doe ik eigenlijk hetzelfde: ik probeer te ontdekken hoe mensen h u n leven inrichten en hoe ze met elkaar omgaan. Wat hier aan de buitenkant niet zichtbaar is, is de moeite die Roemenen hebben om het hoofd boven water te houden. Het wordt echter op een zelfs pijnlijke manier duidelijk als mensen vertellen over h u n leven. D e prijzen hier zijn Westers, de lonen in geen geval. Rondkomen van 150 gulden in de maand, met een gezin en kinderen die studeren valt niet mee. Veel mensen hebben een tuin, met groente. Of ze hebben familieleden in een dorp ergens op het platteland, die nu en dan naar de stad komen en groente en zuivel meenemen. Studenten hebben het hier ook knap lastig. Slechts 10 procent krijgt een beurs en de rest is afhankelijk van thuis. Meestal wonen ze bij een familielid of kennis in. Anderen delen een

kamer met drie of vier personen. De woonomstandigheden zijn dan ver beneden de maat. Voor het krijgen van de juiste boeken voor de colleges moeten ze capriolen uithalen die voor mij ondenkbaar zijn. Alles is duur en niemand heeft geld. Het vinden en houden van een baantje is vanwege het tijdgebrek bijna niet mogelijk. Degenen die wel bijbaantjes hebben, zijn de docenten. Ze hebben weinig keus: het onderwijs is een van de slechtst betaalde sectoren. Het komt voor dat docenten met komen opdagen bij de colleges, vanwege een d u b bele baan. O m dit alles wordt door de studenten een beetje schamper gelachen. "Dit is Roemenië", zeggen ze. Ik weet met hoe vaak ik dat al uit verschillende monden heb gehoord. H u m o r is waarschijnlijk het krachtigste middel om te voorkomen dat je je ergert aan alles wat misgaat in dit land.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen