Ad Valvas 1998-1999 - pagina 437

ag van het Onderwijs over studeren over de grens

Douchen onder een kapotte regenpijp Niet altijd even makkelijk, maar wel onvergetelijk, zeggen studenten die een tijdje in liet buitenland studeerden of stage liepen. De Dag van het Onderwijs belicht dit jaar de noodzaak van internationalisering. Studenten geven alvast wat impressies uit Zuid-Afrika, Suriname en China. Peter Boerman

ik ben blij dat ik nog ieef Janna Phaff (24) en Manke van der Leaden (21) zijn net twee maanden terug uit Zuid-Afrika. Ze deden in Stellenbosch onderzoek naar alcoholmisbruik onder de lokale zwarte bevolking in de mwnships. "Alcohol is een groot probleem daar", vertelt Van der Leeden. "In Zuid-Afrika wordt veel gedronken, omdat de zwarte jarenlang in drank is uitbetaald. Dat is een historisch gegeven. Tegenwoordig is er in de loonzakjes geld te vinden, maar het drankprobleem is gebleven." De twee vierdejaars bewegingswetenschappen kwamen tijdens hun onderzoek veel zwangere vrouwen tegen. Nogal wat zwarte kinderen zijn achter in hun ontwikkeling, luist omdat hun moeders dronken tijdens de zwangerschap. Dit staat bekend als het feutaal-alcoholsyndroom. "Er bestaat geen taboe op het drinken van alcohol door aanstaande moeders", aldus Phaff. "Ze weten niet dat het schadelijk is. Er wordt te weinig aan voorlichting gedaan." Veel van de kinderen met een feutaal-alcoholsyndroom belanden in gangs. "In de gangs lijdt 90 procent aan het syndroom. Alleen de mensen aan de top zijn pientere jongens, de rest wordt gebruikt." Hoewel de twee vriendinnen er geen ervarmgen mee opdeden, ontdekten ze dat Zuid-Afrika een zeer crimineel land is. "Als de winkels dicht zijn, word je aangeraden niet meer door de stad te flaneren. We deden

ik moest mijn eigen vis vangen' daar alles met de auto", licht Phaff toe. "Vooral toen ik geland was op Schiphol was ik blij dat ik Zuid-Afrika overleefd had. Als in dat land iets gebeurt, is het meestal meteen erg: verkrachting of moord. Zelden een gewone tasjesroof." Voor de komst van Phaff en Van der Leeden werkten twee uvA-studentes aan het onderzoek. Nu is het af De vier proberen er een publicabel artikel van te maken. Ze spreken van "een onmisbare ervaring". Van der Leeden vindt dat de faculteit studenten moet stimuleren om naar het buitenland te gaan. "Nu gebeurt dat niet. Bovendien is het heel moeilijk om er geld voor los te krijgen. Je trekt mensen makkelijker over de streep als je het ook financieel aanlokkelijker maakt. Wij hebben veel moeten werken om het allemaal rond te krijgen."

"Op de foto is een groep Caraibindianen te zien", vertelt Charlotte van 't Klooster. "Zij vieren Pura blaka, een feest dat gehouden wordt een jaar nadat iemand is overleden. Tijdens dit feest wordt de familie beschilderd, de kleding van de overledene verbrand en gaat de familie al dansend naar de zee om gereinigd te worden. Het feest duurt dne dagen, totdat de drank op is." Van 't Klooster kwam bij de Surinaamse Caraib-indianen terecht via een stage voor haar studie biologie. Ze deed onderzoek naar zeeschildpadden, die leven in het Galibinatuurreservaat. Ook gaf ze voorlichDe foto's op deze pagina zijn ingezonden voor de prijsvraag van de Dag van tiet Onderwijs, behalve de foto over alcoholmisbruik in Zuid Afrika De winnaar krijgt op 10 maart een reischeque van vijfhonderd gulden De Dag van het Onderwijs IS gratis toegankelijk voor alle studenten, docenten en medewerkers van de VU Inschrijving is gewenst Ghislaine Jorna, 4445345

^Schiideren was favoriet' "Je moet af en toe een gokje durven wagen", meent Sandra van der Waart. De economiestudente verbleef vorig jaar zes maanden in ZuidAfnka. Aan de universiteit van Stellenbosch volgde ze vier vakken, dne economische en één over de Zuid-Afrikaanse politiek. Daarnaast was ze een van de initiatiefneemsters van een project om lagere schoolkinderen m contact te brengen met dingen die ze nooit doen: verven, plakken, kleuren, dans en theateroefeningen. Elke vnjdagmiddag ging ze samen met twee andere internationale studentes met de zwarte kinderen aan het werk. "Het schilderen was absoluut favoriet", vertelt ze met enige weemoed. "Normaal gesproken is verf veel te duur. Door ons project werd het toch mogelijk." Aanvankelijk werd het initiatief van Van der Waart met scepsis begroet. "Aanvankelijk betaalden we het project zelf omdat instanties niet meteen enthousiast waren. Ook de lagere school waar we kwamen, was in het begin huiverig. De lerares wilde niet dat we een tijdje leuke dingen met de kinderen zouden doen om dan na een paar maanden weer weg te gaan. Ze wilde alleen meewerken onder voorwaarde dat het project werd overgenomen.

Het IS onze trots dat dat ook gelukt is. Aan het eind van 'ons' semester heeft de internationale studentenvereniging het project verder onder haar hoede genomen. Die vereniging fmanciert het voortaan." Op de foto legt Van der Waart aan drie jongetjes uit hoe ze een muizentrappetje moeten vouwen. De gemaakte muizentrappetjes dienden als beentjes van een reusachtige rups. De economiestudente is "heel blij" met de ervaring en de contacten die ze er opdeed. "Twee Zuid-Afrikaanse jongens met vide ik daar studeerde, zijn dit jaar hier geweest om een paar vakken te volgen. Dat laat zien dat het ook van die kant uit goed bevallen is."

ting over de schildpadden aan de plaatselijke bevolking. Vier maanden duurde haar onderzoek, dat onder "primitieve condities" werd verricht. "Ik moest voor mijn eigen eten zorgen, zelf brood bakken, zelf vis vangen. Douchen deed ik onder een kapotte regenpijp. Ik sliep in een hangmat. Primitief, maar mij sprak het enorm aan." Na afloop van haar onderzoek reisde Van 't Klooster nog twee maanden door Surmame en Guyana, samen met een vriend van de universiteit van Paramaribo. Op een stukje grond van een familie in het Saramacaanse dorp Pikin Slee werkte ze een tijdje

mee aan de rijstoogst. In de avonduren gaf ze Nederlandse bijles. Na afloop van de twee maanden keerde ze terug naar 'haar' indianendorp om het pura blaka te vieren. "Ik ben helemaal geaccepteerd door de bewoners", vertelt ze, niet zonder trots. "Ik ben tijdens het feest zelfs de zee ingetrokken. Nou, dat doen ze niet zomaar." De vijfdejaars studente heeft er moeite mee om weer in Nederland te zijn. "Ik ben nu een maand of drie, vier terug. Maar ik denk nog elke dag aan Suriname. Ik zou zo teruggaan."

Wjn bed bestond uit pianken' Aanvankelijk stond Jasper Daüiuisen niet echt te springen om naar China te gaan voor zijn afstudeeronderzoek. "Dat land heeft niet echt een goede naam op het gebied van mensenrechten." Hij ging toch, omdat hij er aan de slag kon op een gebied wat zijn interesse had: de economie van natuurlijke hulpbronnen. Via zijn universiteit in Wageningen kwam hij terecht in Yujiang, een Chinees gebied ter grootte van de Veluwe waar vooral rijst en pinda's worden verbouwd. Daar onderzocht Dalhuisen via interviews met plaatselijke boeren het effect van bodemerosie op de opbrengst van het land. Een hele ervaring, aldus Dalhuisen, die momenteel als promovendus actief is bij vuprofessor Nijkamp.

"Ik was nog nooit zo ver weg geweest. Dan is het een hele verandering. Mijn bed bestond uit een stel planken, buiten vroor het en door de kieren in de muur was het birmen ook ijskoud. Bovendien wordt sociaal heel wat van je gevraagd. Ik ging een paar keer goed op m'n bek doordat ik de cultuurverschillen niet goed aanvoelde." Dalhuisen maakte in China in zes maanden tijd duizend foto's, een plakboek vol Chinezen. Terug in Nederland had hij veel moeite om te wennen. "Alles is hier zo supergeorganiseerd." Hij kan een reis naar het buitenland iedereen aanraden. "Ik denk met dat een universiteit internationale ervaring verplicht moet stellen, maar ik had dit niet willen missen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen