Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 652

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 652

9 minuten leestijd

AD VALVAS 10 JUNI 1999

PAGINA 1 6

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes drie hoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: chrrstelijke studenten praten over 'geloven in de liefde'.

Predikanten vertellen over relaties: 'Als ik ruzie heb met mijn lieve vrouw Didy, vraagt zij: Vind je het goed dat ik nu bid?'

Cynthia van Elk

'En lest best willen wij Jezus welkom heten' Michelle Klunder 'Geloof jij nog in de liefde?' is het thema van het forum dat de OCVSA, overlegorgaan van de vijf chnstelijke studentenverenigingen in Amsterdam, maandagavond organiseert. Er wordt gesproken over relaties, met 'buren, buitenlanders, geliefden en met God'. Door de bijbelshop heen, waar de bijbel in vele vertalmgen op de boekenplanken staat, komen zo'n tachtig studenten het kerkje aan de Looijersgracht binnen. Ze worden verwelkomd door een stemmig klassiek muziekje en de geur van koffie. Het zijn allen leden van één van de verenigingen CSFR, GVSA, IchtUS, NSA of VCSA. Volgens Arjen Vreugdenhil, vu-student en bestuurslid van GSVA, kun je zien wie bij welke vereniging hoort. "De csFR-meisjes dragen vaak een rok en trekken een bepaald gezicht. Ichtusleden ook, dat is een ander soort mensen dan wij." Zijn eigen vereniging omschrijft Arjen als "bezig op mtellectueel niveau, maar ook studentikoos". "Wij zijn meer orthodox", zegt Gerdien Boerhout, studente pedagogiek

Wil het niet lukken met je studie? Vindt iedereen je kleren stom? Sta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad. Lieve Katja, Noem eens een groot taboe van deze tijd? Arend Lieve Arend. Het grote taboe van deze tijd betreft het denken over de vrijheid. In de jaren zestig en zeventig wist iedereen hoe en wat iedereen moest denken. Iedereen wilde vrij zijn, want dat was men niet geweest. Hippies - zoals mijn ouders - waren in wezen vrijdenkers. Religieuze vrijdenkers, maar vrijdenkers. Ze herformuleerden een begrip als vrijheid wat een verandering van waarden en normen inhield. Wat is daarvan overgebleven? Angst - niets meer en niets minder dan dat. De hippies van toen zijn de conservatieven van nu. Het is conservatief om voor een vrije toelating van vluchtelingen te zijn. Het is nu progressief om je druk te maken over het juist

en CSFR-Iid. Ze draagt een spijkerbroek. "Toch is een indeling te gemakkelijk. Er wordt al snel een etiketje op je vereniging geplakt. Dat klopt echt niet altijd. Ik hoop dat deze avond niet alleen over liefdesrelaties gaat, maar meer over allerlei intermenseUjke relaties. Dat lijkt me leerDe drie sprekers worden welkom geheten en voorgesteld door één van de fotumvoorzitters. "En 'lest best' willen wij Jezus welkom heten in een gebed. Zonder U zou deze avond verspilde moeite zijn." Elke spreker krijgt tien minuten om zijn visie op het thema relaties los te laten. Bram de Muynck (1961), orthopedagoog in het gereformeerd onderwijs en oud-lid van de CSFR kent zelf alleen goede relaties. Met zijn ouders, met zijn vrouw en kinderen, en met God. Zijn buurvrouw Jannie daarentegen was vijfentwintig jaar met Wim getrouwd toen Wim haar verliet. De Muynck liet er een analyse op los en kwam tot de conclusie (in navolging van een Duitser die het boekje Ich und Du schreef) dat buurvrouw Jannie een 'ik-het-relatie' had in plaats van een

'ik-gij-relatie'. "Je moet de ander niet zien als object maar als subject en je niet laten leiden door impulsen, maar door bovensubjectieve normen als oprechtheid en betrouwbaarheid. Kwade kleding afleggen en de goede aantrekken. Dat vragen God en Christus van ons." Ad van Nieuwpoort (1966), hervormd predikant in Amstelveen, spreekt in 'Messiaans perspectief over relaties. "Wij mensen gaan geen relatie met God aan. God zoekt ons op en roept ons." Hij spreekt over Genesis: "Overal staat: en het was goed. Alleen in het begin staat er: het is met goed. Adam (spreekt uit Adaam) was alleen. Een mens op zichzelf kan geen mens zijn, er zijn twee mensen nodig." "Wat is de invloed van de relatie met God op de relatie met de medemens?", begint Dick van Keulen (1924), gewezen gereformeerd predikant. Al snel wordt duidelijk dat een relatie met de medemens niet goed kan zijn als de relatie met God niet goed is. "Er is sprake van een repeterende breuk. Als je van God gescheiden bent, ben je jezelf kwijt, je raakt je naaste kwijt en je raakt de hele schep-

Katja weet niet toelaten van vluchtelingen en asielzoekers. Het is progressief om voor de bombardementen op Belgrado te zijn, vanwege de Tweede Wereldoorlog. Het is progressief om de dingen bij hun naam te noemen - om criminele groepen niet meer aan Ie duiden als 'criminele groepen' maar om te spreken over 'Marokkaanse jongeren van wie 80 procent in de criminaliteit zit'. Het is progressief om tegen de hypotheekrente te zijn, omdat op het ogenblik bijna iedere student wel een huis van zijn ouders heeft gekregenanders kun je in Amsterdam niet meer op kamers. Het is progressief om maar te doen en te laten wat je wil. Het progressief om decadent te zijn. Het is conservatief om de natuur intact te laten. Het is conservatief om je erover druk te maken dat op vliegtuigbenzine geen belasting wordt geheven. Het IS conservatief om te zeggen dat je een bepaalde nieuwe stadswijk niet wil, omdat de natuur daar kapotgaat. Zoals we in IJburg hebben gezien. Het IS progressief om een auto te

ping kwijt." Van Keulen spreekt met gesloten ogen, haalt vele bijbelcitaten aan en wappert met zijn rechterhand om zijn woorden kracht bij te zetten. "Menselijke relaties buiten God om zijn benauwend." Het is pauze. Er liggen 'vragenbriefjes' klaar om vragen voor de sprekers op te schrijven. Ab Flipse, tweedejaars natuurkunde, kan niets bedenken. "Eigenlijk kun je het niet echt oneens met ze zijn. Bram de Muynck vertelde een rijk verhaal, altijd goed om nog eens te horen dat je mensen in hun waarde moet laten en zo. Ad van Nieuwpoort vond ik een beetje abstract en Dick van Keulen met zijn persoonlijke verhaal vond ik inspirerend. Maar dit alles roept geen vragen bij me op." Volgens Yvette Pors, lid van vcsA, studente theologie en mede-organisator van de avond, staat overeenstemming onder de forumleden een goed gesprek niet in de weg. "Ik ben al blij dat het drie mensen zijn met een verschillend beroep en niet drie predikanten. " Caroline Koers, studente orthopedagogiek, heeft een vraag voor Dick van

Keulen. "Hij zegt dat er zonder God geen goede relatie met anderen mogelijk is. Ik vraag me af hoe het dan zit met niet-christenen, of hij dan denkt dat zij geen goede relaties kunnen hebben." Die vraag wordt even later beantwoord door De Muynck: "Het is jammer dat dat verschil niet empirisch aan te tonen is. Dat zou mooi zijn, dan waren wij een lichtend licht, een brandende kaars in deze wereld." Volgens Van Keulen helpt God hem in zijn relatie. "Als mijn lieve vrouw Didy en ik een conflict hebben wil ik gelijk krijgen. D a n houd ik hele betogen. Daarna zegt zij: 'Vind je het goed dat ik nu bid?' Dat is wonderbaarlijk, zij deelt het conflict met God en praat het uit door middel van gebed. Dan heb ik ineens geen gelijk meer, dat doet de Geest. Ik wil dan ook geen gelijk meer, ik wil geluk." "Wie van de drie wil eindigen met een gebed?" Van Keulen wil dat graag. Met de ogen gesloten en de handen gevouwen luisteren de studenten naar hem. "Dank lieve God dat U zich nog altijd met dit planeetje en ons wil bemoeien. En zend ons als gezegende mensen naar huis, met een beetje Goddelijke warmte."

raad

hebben, het is conservatief om het de auto moeilijker te maken. Progressief is het om tegen het rekeningrijden te zijn, het is conservatief om het rekeningrijden juist in te voeren. Je vraagt je af wie tegenwoordig nog progressief wil zijn. Lieve Katja, In Amsterdam is op een tentoonstelling een foto weggehaald van een blote man met een stijve piemel die een naakt kind op zijn buik heeft. Terecht of niet? Het is toch kunst? Ewald van Kraningen Lieve Ewald. Ik ben tegen elke vorm van censuur, maar die foto is natuurlijk je reinste vorm van kinderporno. Al dat gezever eromheen van: "Maar de moeder heeft die foto gemaakt", of: "Het is toch duidelijk als kunstproduct bedoeld", en: "De foto bestaat al veertig jaar", et cetera, et cetera, maken op mij geen indruk. Een foto is goed of is niet goed. Ik vind dit een saaie foto. Hij is scherp, maar voor de rest tamelijk saai. Je kunt er elke interpretatie op loslaten.

H e t is zowel 'vader werd 's ochtends gestoord door zijn huilende kind, hij ging het bed uit om zijn kind te troosten, moeder vond dat aardig en nam daar een fotootje van, vader had toevallig nog een ochtenderectie', als 'vader heeft incestueuze relatie met zijn zoon'. Kinderporno kan ook kunst zijn, zoals kunst ook kinderporno kan bevatten. Dit lijkt mij een duidelijk geval. Het IS, naar mijn oordeel, tamelijk kinderachtig om dit soort kinderporno te verbieden. Veeleer wens ik dat de politie krachtiger optreedt tegen vaders die daadwerkelijk h u n zoon penetreren. Wie beelden uit een samenleving wegsnijdt, voedt de dromen die tot handelingen willen overgaan. Beter is het daarom alles te laten zien: hoe vervelend, smerig of luguber dan ook. Je kunt beter een moord laten zien dan een moord plegen. Ik ben ervan overtuigd dat het zien van veel moorden de lust tot moorden zowel opwekt als dooft. Echter het nooit in beeld brengen van moorden, zal de behoefte tot moorden laten toenemen. We denken schijnheilig.

Lieve Katja, Stanley Menzo. Frank Lieve Frank, Juist dat hij geen goede doelman is, maakt de wedstrijden spannender. Katja van

Groeningen

Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar Redactie Ad Valvas t a v Katja van Groenmgen, De Boelelaan 1107, kamer 15-B-15, 1081 HV Amsterdam of ge-emaild naar redactie@advalvas vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 652

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's