Ad Valvas 1998-1999 - pagina 570

AD VALVAS 2 9 APRIL 1 9 9 9

PAGINA 1 6

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes drie hoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwe­ hoeren of een hobby te delen. Deze week: een jamsessie voor muzikale studenten.

De bandleden van Muley Graves laten stiekem eigen muziek horen, hoewel ze weten dat het een jamsessie is.

Fnso S poelstra

'Good music, the beer is good, lovely crowd' Miche e K under Achter een gokkast, colaatje in de hand en een dikke sigaar in een mondhoek, staat Patrick, de barman van bluescafé Maloe Melo aan de Lijnbaansgracht. Het is negen uur, de laatste maandag van de maand en dus tijd voor de studentenjamsessie. Maar er is nog niemand. "Ze zijn zeker aan het bijkomen van dat studentenfeest aan de Weesperstraat", bromt Patrick. "Ze komen wel hoor. Bovendien is het mooi weer. Iedereen zit op een terras." D e Vereniging Studenten Psychologie Amsterdam (VSPA), de faculteitsver­ eniging van de uvA, organiseert de sessie voor de zesde keer. Elke student die zijn muzikale kunsten wil laten horen, is welkom op zo'n avond. Menno Schrijver is de eerste die het café binnenstapt. Hij speelt piano en mondharmonica en leidt de gang van zaken vanavond. "Ik kondig de pauzes aan en mensen kunnen zich bij mi] melden als ze willen spelen. Ik ben benieuwd of het druk wordt. Vandaag heb ik een beetje bijgeslapen. We zijn met VSPA afgelopen weekend naar het strand geweest. Dat was nogal heftig."

Wil het niet lukken met je studie? Vindt iedereen je kleren stom? S ta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad.

Lieve Katja, Ik zit met een probleem. Iedereen heeft tegenwoordig maar een mening, maar waarom moet ik een mening hebben ? Ik heb gewoon over een boel dingen geen mening! Klaar! Ik zie wel als het mo­ ment daar is! Is dat slecht? Catho van Man sveld Lieve Catho, Je hebt gelijk, schat. Een mening is eigenlijk niets. Daarom hebben hoe­ ren en andere kapitalisten het zo makkelijk; ze vragen gewoon overal geld voor. Net columnisten, denk ik wel eens. Die worden betaald voor hun mening, terwijl het niet uitmaakt wat ze vinden. Alleen de manier waarop ze h u n niet terzake doende mening formuleren, doet er toe. Ik ken een columnist die zegt: "Onsym­ pathieke meningen zijn duurder dan

ife

!«?>»/,«

1 ^ ' - ^ ' "

Er komen steeds meer mensen bin­ nen. Voornamelijk jongens, al dan niet met gitaar. Zijn er ook meisjes die het podium opgaan? "Voornamelijk om te zingen", zegt M e n n o . "Ze wil­ len dan van die meisjesnummers, van K's Choice of zo. Maar er is ook een meisje dat gitaar speelt." De deuren naar het zaaltje achter het café gaan open. Aan de wanden han­ gen tientallen foto's van optredens. Het plafond is beplakt met posters. Overal gezichten en namen. T h e Mil­ waukee Wildmen, Zafar, Sleepy La Beef, T h e Paladins. Eigenaar Jur, de vader van Patrick, toont het gasten­ boek. "Vol wereldberoemde sterren, en allemaal hebben ze hier gespeeld." Foto's, handtekeningen en bedankjes sieren de pagina's. Wie in to the blues IS, komt hier ongetwijfeld aan z'n trekken. Als de eerste sessie begint, is er nog niet veel publiek. Op het kleine podi­ u m staan een bassist en gitanst. Menno speelt piano, met sigaret in de mond en stampende benen: net echt. Door de trillingen rammelt de drum nog onbespeeld wat mee. "A­mi­ neur", roept Menno tegen de gitarist.

"A, E, G . " N a diens solo: "Je moet wel de akkoorden blijven volgen!" Eerder op de avond legde hij al uit dat dit een gitaristentrekje is. "Zij moeten altijd laten horen welke fantastische loopjes ze in h u n vingers hebben. Ter­ wijl het er juist om gaat samen iets moois neer te zetten." Willem Zwarthoed, student psycholo­ gie en bassist, hoopt met zijn eigen band Muley Graves het podium op te kunnen. "Ik weet dat het een jamses­ sie is, maar ik wil stiekem gewoon onze eigen muziek laten horen. We spelen bluesrock uit de zeventiger jaren met eigentijdse fiinkinvloeden. Deze week zijn we te horen in de Melkweg, en begin juni op een feest van de vu. Ik geloof van GeoVusie." Sandra Eriksson, een vriendin van Willem, is alleen voor de band geko­ men. "Maar ik ben ook best benieuwd naar de rest, hoor."

Inmiddels is de ruimte goed gevuld. M e t mensen, rook en geluid. "Hé le­ lijkerds", roept iemand naast het po­ dium tegen mensen naast hem, "we staan hier vlakbij de box, willen jullie koppijn krijgen?" Hij heeft gelijk, een gesprek is nauwelijks te voeren. Ach­ terin het zaaltje is het echter ook moeilijk. Een drum, bas en piano doen erg h u n best. H e t swingt be­ hoorlijk. Wanneer ze klaar zijn met spelen, grij­ pen Willem en zijn bandleden h u n kans. Willem heeft voor de gelegen­ heid zijn bloes opengeknoopt. Lange haren, wijde pijpen en stevige muziek. H e t is onhandig om uit je dak te gaan op het kleine podium. Zanger Maar­ ten Heijer zingt met rauwe stem en lange uithalen en zegt liefjes "dankje­ wel" na elk nummer.

"Het niveau is onbelangrijk, het gaat erom dat mensen samen muziek kun­ nen maken", zegt Patricia Oomen. Patricia is lid van de muziekcommissie van VSPA die dit jaar is opgericht. "Deze avonden beginnen goed te lopen, al zijn er altijd meer muzikan­

"Good music, the beer is good, lovely crowd." Aan de bar zit Patrick uit At­ lanta. Hij heeft het prima naar z'n zin. Vandaag kocht hij een oranje pet op de Albert Cuyp en morgen hoort hij of hij zijn ticket kan veranderen: Queens day wil hij niet missen. Naast

Katja iveet sympathieke." Het tegendeel blijkt echter het geval. N e e m de vijf be­ kendste columnisten van Nederland. Inventariseer wat h u n meningen zijn. Je zult zien dat degeen met de poli­ tiek meest correcte mening het hoogst in aanzien staat ­ en dus het meest verdient. Originaliteit wordt nooit ge­ waardeerd, na­aperij des te meer. Vorm wordt altijd meer gewaardeerd dan inhoud. Lieve Katja, Je schn jft de laatste tijd zo wein ig over seks. Waarom is dat? Heb je soms een vaste vrien d? Olivier van der Braak Lieve OUie, Er rust geen enkel taboe meer op seks ­ en dat maakt het zo oninteressant. Juist in tijden van heftige politieke crisis krijgt seks vrij spel, want dan gaat het om pure macht. Dan doet men alles wat men wil. Wedden dat in en rond eind november ­ negen maanden na het begin van de bom­ bardementen in Kosovo ­ weer een

ten welkom, en niet alleen van de UVA."

h e m staat R icardo Tichotte, een zan­ ger die alles kan zingen ­ volgens hemzelf tenminste. "Dit is te gek man. Hartstikke cool. Goeie muzikan­ ten. Ik denk dat ik zelf ook even het podium opga." "Where are you now?", schalt het uit de boxen. Patricia heeft voldoende moed verzamelt en zingt de longen uit haar lijf. Na dit n u m m e r wordt het dringen om nog op het podium te kunnen spelen. R icardo mengt zich tussen de muzikanten. "We two to­ gether now, let's do it", zegt hij met een vette knipoog tegen Patricia. N o g een zangeres stapt het podium op. Een pianist, drum, gitaar, bas. N a enig beraad wordt 'Knocking on he­ avens door' ingezet en als vanzelf be­ perken de dames als achtergrondzan­ geressen zich tot de "oeoehs" en de "aaahs". Het klinkt goed. Nauwelijks is te merken dat deze formatie voor het eerst samenspeelt. Als R icardo verdwijnt, mogen de zangeressen al­ leen. Vanuit de zaal steekt hij zijn duim omhoog.

raad

geboortegolfje komt. Zelfs in Neder­ land. Stelling: dat er in R otterdam tamelijk brute rellen plaatsvonden, heeft met twee zaken te maken. 1) Er is te veel seks; 2) Er is tee veel oorlog, waar we ons ongelukkig over voelen. Onderbouwing: door die bombarde­ menten denkt iedereen dat we in oor­ log zijn. D u s is er veel seks. Maar er is eigenlijk geen echte vijand. Voor 23 maart zag niemand Serviërs als vij­ and. T o c h zijn we daarmee in oorlog. Maar wie zijn in oorlog? Niet wij dus, maar de Leiders. Dit is typisch een Grote­Leidersoorlog. De gewone jon­ gens ­ de soldaten ­ voelen zich ge­ frustreerd en willen ook oorlogje voe­ ren. En dus gaan ze rellen. Ze spelen oorlogje. D e grootste stadsoproeren spelen zich altijd af vlak voor grote oorlogen. Kijk maar in de geschiedenisboekjes. Berlijn, Parijs, Amsterdam. Je ziet dan ook altijd dat de beurs omhoog gaat. Voorspelling: binnen nu en zes maan­ den maakt de beurs een grote dip

mee. Dat is meestal zo op het m o ­ ment dat een oorlog op het p u n t staat te worden gewonnen. Ik heb geen vaste vriend. Die wil ik niet. Dat vind ik burgerlijk. Lieve Katja, Feyenoord Kampioen ... Wim Cluistra Oké ­ ik zal eerlijk zijn. Als Ajacied had ik nooit een hekel aan Feyenoord. Wel aan psv. Als Ajax geen kampioen kon worden, hoopte ik altijd dat Feyenoord kam­ pioen zou worden. Dat is dus gelukt. Maar... Juist dit seizoen had PSV een mij heel sympathieke trainer: B. R obson. En had Feyenoord een heel onsympa­ thieke trainer, namelijk L. Beenhak­ ker. Dus juist dit seizoen hoopte ik dat PSV kampioen zou worden, nu Ajax werkelijk als een natte krop sla speelt. Dit seizoen was mijn lievelingsclub niet Ajax maar Willem II. Verder bid ik dat C. Adriaanse de nieuwe trainer

van Ajax mag worden. Trouwens, wie is nu werkelijk de beste trainer van de wereld? Moeten we niet concluderen dat het niet D o n Leo maar D o n Louis is? Katja van

Groeningen

Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar Redactie Ad Valvas t a v Katja van Groeningen, De Boelelaan 1107, kamer 15­B­15, 1081 HV Amsterdam of ge emaild naar redactie@advalvas vu.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen