Ad Valvas 1998-1999 - pagina 366

AD VALVAS 4 FEBRUARI iggg

PAGINA 6

Het einde van de wereld valt wel mee Een dagje voorproefjes op het Filmfestival Rotterdam Tweehonderd films in tien dagen, dat kan zelfs de meest doorgewinterde cinefiel niet aan. De VPRO organiseerde op het International Filmfestival Rotterdam een preview om te helpen. Voorlopige conclusie: een moderne vormgeving maakt nog geen vernieuwende film en spectaculaire piercings maken nog geen spannend verhaal.

D e verrassing van de previewdag was Last Ntght, een Canadese film over het einde van de wereld. Dat einde valt wel mee. Opvallend ingetogen laat regisseur iVlcKellar zien hoe verschillende mensen h u n laatste uren doorbrengen. Niks HoUywood-helden die het tij keren of spectaculaire effecten om de Apocalyps te verbeelden: de personages wachten gelaten af. Sommigen houden in familiekring een soort kerstdiner, anderen gaan als voor oudejaarsavond de straat op. Een jongeman probeert m zijn laatste uren nog zoveel mogelijk seksuele fanta-

iJAMAFïl

Cultuur

Dick Roodenburg Voor de vijfde maal organiseerde de VPRO een previewdag met enkele van de vele films die op het International Filmfestival Rotterdam te zien zijn. Samen met de organisatie van het Filmfestival Rotterdam maakte de omroepvereniging een selectie uit de tweehonderd films die tijdens de tien festivaldagen worden vertoond. Volgens festivaldirecteur Simon Field zijn de voorproefjes representatief voor wat het 28ste festival te bieden heeft. Daar valt wat op af te dingen; alle zeven films kwamen uit westerse landen, terwijl Rotterdam juist op het gebied van de Aziatische film een naam heeft hoog te houden. Het festival vermeldt films uit bijvoorbeeld Iran, India en Japan en besteedt dit jaar speciale aandacht aan de Thaise gangsterfilm. D e previewfilms kwamen achtereenvolgens uit Franknjk, Duitsland, Canada, Spanje, Verenigde Staten, Nederland en Denemarken. D e gemiddelde filmliefhebber keek vol spanning uit naar het VPRO-dagje, want T o m Tykwer geldt sinds Wmterschlafer als de wunderboy van de Duitse film en van Lola Rennt mocht dus wat

Sandra Oh als Sandra in Last Night, een film over de laatste ogenblikken voor het vergaan van de aardbol. verwacht worden. Over de Nederlandse film Jezus IS een Palestijn is ook al een en ander geschreven. O m met de deur in huis te vallen: beide films vielen tegen. D e beste film van de dag is na het festival waarschijnlijk niet meer te zien: Last Night van de Canadese regisseur D o n McKellar. Lola Rennt vertelt drie varianten van hetzelfde verhaal: Lola krijgt twintig minuten om een zak met geld bij elkaar te krijgen en het leven van haar vriend te redden. Het idee van meerdere versies van één verhaal is niet nieuw. In Rashomon van Kurosawa vertellen verschillende personages hun visie op één gebeurtenis, Kieslowski geeft in Blind Chance drie mogelijke

levenslopen van zijn hoofdpersonage en Hal Hartley laat in Flirt eenzelfde liefdesgeschiedenis zich in drie steden afspelen. Nieuw aan Lola Rennt is de moderne vormgeving. Regisseur Tykwer pakt flink uit met een inventieve animatie, duizelingwekkende camerastandpunten en een keiharde soundtrack. Daarmee IS Lola Rennt echter nog geen vernieuwende film. Ondanks de komische situaties, swingende muziek en soms poëtische momenten oogt de film als een lange videoclip, waarin de indrukwekkende vormgeving het gebrek aan inhoud verdoezelt. Het verhaal van Jezus is een Palestijn zal na alle publiciteit en de televisie-

optredens van hoofdrolspelers Kim van Kooten en Hans Teeuwen bekend zijn. N a het zien van de film dringen twee gedachten zich op: Van Kooten heeft het als zusje al eens beter gedaan en Teeuwen moet maar zo snel mogelijk weer het podium op. Een beenbormg of een piemelpiercing doen uiteraard elke zaal gruwelen dan wel lachen, maar als parodie op hedendaagse modeverschijnselen schiet Jezus IS een Palestijn nogal te kort. T h e m a ' s als euthanasie, sektes en zelfverminking worden zo melig behandeld dat de film geen enkele spanning oproept. Wat blijft is een redelijke komedie, die niet langer beklijft dan een rit op de roltrap.

sieen te realiseren en de directeur van het gasbedrijf - gespeeld door horrorregisseur David Cronenberg - belt namens zijn firma alle klanten op om hen te verzekeren dat de dienstverlening tot het einde door gaat. Natuurlijk breken er wat rellen uit, maar dat hoort er blijkbaar bij. Last Night is een film waar je langzaam ingezogen wordt en, in tegenstelling tot de twee eerder besproken films, betrokken raakt bij de personages. De belangrijkste verhaallijn - en de verbinding tussen alle personages vormt de ontmoeting tussen de stugge Patrick en de Aziatische vrouw Sandra. Hij IS tot verdriet van zijn moeder het familiediner ontvlucht om alleen het einde af te wachten en zij is op weg naar huis om samen met haar echtgenoot zelfmoord te plegen. De omstandigheden brengen hen bij elkaar én na een ontroerende slotscène lossen zij samen op in het wit van het emdbeeld op. Hopelijk wordt Last Night alsnog voor distributie aangekocht. Het International Film Festival Rotterdam duurt nog tot en met zondag 7 februari Informatie 010 8909000, website www iffrotterdam nl

'Vroeger kon je nergens op de VU condooms kopen' Medewerkers achter de verschillende balies op de VU zien en horen alles. Ze zijn niet alleen wegwijzer, waakhond en vraagbaak, maar vervullen ook een sociale functie. In deel vier Bart Mulder, die de CGV-winkel bij natuurwetenschappen bestiert. "Ik hou ervan klanten in te schatten, te kijken hoe ver je kunt gaan." Elsbeth Vernout Aanvankelijk is Bart Mulder (41), baliemedewerker in de CGV-wmkel (Centrale Goederen Voorziening) in de kelder onder het Wis- en natuurkundegebouw, een beetje geërgerd door de pottenkijker achter zijn balie. "Ik wil niet dat je achter de balie komt. Ik hou er helemaal met van", bromt hij tegen de verslaggeefster. Maar het duurt niet lang tot hij aan het idee gewend is. Daarna vertelt hij honderduit over de acht jaar ervaring die hij heeft met de winkel, die langzamerhand IS uitgegroeid tot een ware supermarkt. "Vroeger was dit een samenwerkingsverband tussen Biologie en Scheikunde, waar alleen spullen voor het laboratorium en chemicaliën werden verkocht. Later kwamen er steeds meer artikelen bij." D e CGV-winkel - die geen wmstoogmerk heeft - lijkt op zo'n ouderwetse supermarkt die je op campings tegenkomt. M e t een ouderwets winkelwagentje of stalen mandje kun je de tientallen schappen langslopen. Voorin vind je de kantoorspullen, zoals schrijfblokken, prittstiften, ordners en inbindsystemen. Verder naar achteren komen de exacte wetenschappers aan hun trekken met kraakheldere witte jassen, glazen buisjes, pipetten, plastic bakken en flesjes voor chemische verbindingen. Achterin de kelder kun je terecht voor de dagelijkse boodschappen zoals koekjes, koffie en thee, wijn van de Wereldwinkel maar ook voor wasmiddel, glazen kopjes en condooms. Condooms? "Ja, daar is nogal ophef

over geweest. Bij Biologie vonden ze het maar onzin die hier te verkopen. Maar er is geen condoom te krijgen op de vu. En het zijn toch jonge mensen hier, die willen wel eens wat!", zegt Mulder laconiek. Ook maandverband behoort tot de vaste inventaris. "Die automaten zijn vaak kapot. Waar moeten de dames anders heen?" De CGV-winkel is populair bij het 'vuvolk', zoals Mulder het noemt. Ze komen niet alleen uit het Wis- en

natuurkundegebouw op de bodempnjzen af, maar ook uit het vu-ziekenhuis, het Hoofdgebouw en de omliggende bedrijven. De klant is koning in de kelder van Natuurwetenschappen. T o e n de CGV-winkel in 1997 het tienjarig jubileum vierde, was de ruimte een week lang versierd. Er klonk muziek en aan een geïmproviseerde bar konden klanten een drankje halen. Bovendien draaiden er video's voor de bezoekers en konden ze meedingen in een loterij. "Eigenlijk won iedereen een prijs", lacht de medewerker. "De bezoekers hadden grote lol, maar wij liepen op onze wenkbrauwen." Mulder werkt dagelijks van acht tot vijf uur op de vu. Daarvan staat hij een paar uur per dag achter de balie in de winkel. Opvallend is zijn h u m o ristische benadering van de klanten. Onder het gebliep van de streepjesco-

Erik van Hilten, achter de balie van het CGV, wordt door collega Bart Mulder vergeleken met koekiemonster uit Sesamstraat. Yvonne Compier AVC/VU de zegt hij tegen een jongen die slechts één hagelwit vel papier komt afrekenen voor de somma van dertig cent: "Wil je met pin betalen?" En collega Enk van Hilten vergelijkt hij tegenover een klant met het koekiemonster uit Sesamstraat. "Zo'n zelfde figuur is Enk, maar dan met pennen. Hij jat ze altijd." Mulder: "Het werk op zich is simpel. Het zijn de mensen die het leuk maken. Ik hou ervan klanten in te schatten, te kijken hoe ver ik kan gaan. Sommige mensen accepteren het niet als ik grapjes met ze maak, anderen vmden het prachtig."

Niet voor niets werkt Mulder slechts een paar uur per dag achter de balie. D e contacten met mensen kunnen hem ook behoorlijk uitputten. Met een team van vijf mensen en een uitzendkracht wordt de winkel draaiende gehouden. "Een hele dag achter de balie houd ik niet vol. Dan raak ik geprikkeld en ga fouten maken. Je krijgt allerlei verschillende mensen aan de balie. De meeste klanten zijn vriendelijk en gezellig maar sommigen kunnen knap lastig zijn. Dan moet je een brede rug hebben." Net als iedere moderne winkel kampt ook de CGV-kelder met diefstal. Vanaf

zijn balie heeft Mulder slecht zicht op wat er achter hem, bij de schappen, gebeurt. "Er wordt veel gejat, jazeker Vooral drie jaar geleden liep het uit de klauwen. T o e n hebben we detectiepoortjes bij de uitgang geplaatst. Dat helpt. Een keer ben ik een klant achterna gehold omdat hij videobanden in zijn tas had gestopt. Ik heb hem met kunnen pakken. N u vragen we de klanten h u n jas en tas bij de kapstok achter te laten. We zijn met te weinig personeel om te surveilleren. Het is ongelofelijk, maar zelfs maandverband wordt gejat. D a n vinden we een lege verpakking terug op de schappen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen