Ad Valvas 1998-1999 - pagina 138

AD VALVAS 1 5 OKTOBER I99.

PAGINA 8

Cabaretier Peereboom: Iets maken om trots op te zijn' Groninger Studentencabaretfestival biedt aankomend talent podiumervaring in mijn teksten uit van mijn eigen ervaringen, dan zit er natuurlijk gauw een verband in." Over het thema van zijn teksten wil hij niet zoveel kwijt. D e liefde? Het leed van de wereld? "Nou ja, daar noem je twee dingen die ik er wel in verwerkte. Ik vind het moeilijk om eei precieze beschrijving van de inhoud te geven, de mensen moeten maar luiste ren." Poëtisch of cynisch? "Ik houd van poëzie, dus dat zit er zeker in. Met cynisme weet ik niet zo goed wat ik ermee aan moet. T o c h heb ik in mijn programma een aantal cynische opmerkingen. Maar niet echt heel hard." Begin dit jaar liep Peereboom voor zijn studie stage in Zambia. "Daar

Naast Eric Jobben van Niet Schieten! loopt op de Vrije Universiteit minstens één minder bekend cabarettalent rond. Michiel Peereboom werkt op het secretariaat van het Studenten pastoraat. Volgende week staat hij op de planken tijdens het finaleweekend van het jaarlijkse Studentencabaretfestival in Groningen.

Cultuur

Dick Roodenburg Het Groninger Studentencabaretfestival wordt dit jaar voor de twaalfde keer gehouden. De zes deelnemers die in mei door de selecties kwamen, vier duo's en twee solisten, treden donderdag 22, vrijdag 23 en zaterdag 24 oktober op in de Stadsschouwburg te Groningen. De twee eerste avonden zijn voorronden. Tijdens de finaleavond strijden drie van de zes acts om de jury- en de publieksprijs. Het festival wordt overigens afgesloten met een gastoptreden van Niet Schieten! Michiel Peereboom studeert geneeskunde in Groningen. Dit voorjaar besloot hij er even tussenuit te gaan, voor hij aan zijn co-schappen begon. Heel toevallig kwam hij op het Studentenpastoraat van de vu terecht. "Op een feestje in vE90 hoorde ik dat per augustus op het secretariaat in het hoofdgebouw een baantje vrijkwam. Ik wilde wel een tijdje in Amsterdam wonen." Volgend jaar studeert hij verder. "Zoals ik er nu tegenaan kijk, blijft cabaret een hobby. Het is een manier om me te uiten. Ik nam dit jaar vrij om me te oriënteren op andere gebieden dan de geneeskunde, maar ik weet nu dat ik arts wil worden." Zodra hij in mei de selectie van het cabaretfestival haalde, ging Peere-

Michiel Peereboom: 'Als ik ooit wat wil laten zien, moet het nu gebeuren.' boom hard aan de slag. Vooral de laatste weken is hij vaak te vinden in de oefenruimtes van het vu-cultuurcentrum Griffioen op Uilenstede. "Ik schrijf al langer liedjes en gedichten, gewoon voor mezelf. Af en toe liet ik wat horen op de studentenvereniging waar ik bij zat. T o e n ik me voor het festival aanmeldde, had ik eigenlijk alleen liedjes met wat grapjes tussendoor. Na de auditie ging ik ook teksten schrijven. Die begonnen als verbinding tussen de liedjes, maar groeiden uit tot op zichzelf staande sketches. Als ik ooit wat wil laten zien, moet het nu gebeuren. Volgende week sta ik in de schouwburg en kij-

ken zevenhonderd mensen naar me. Ik wil iets maken waar ik trots op kan zijn." O m wat meer voor publiek te spelen, schreef Peereboom zich in voor de Pythische Spelen, het tweejaarlijkse culturele studentenfestival dat dit keer te Nijmegen plaatsvond. "Ieder optreden grijp ik aan om te kijken of iets aanslaat. Ik ben nog steeds bezig mijn programma aan te scherpen." Hij werd eerste in de categorie cabaret. "Alle drie de juryleden schreven dat ik origineel was. Dat vond ik leuk om te lezen. De humor bleek wel oké en muzikaal zat het volgens hen wel goed." De eerste plaats hield onder

Bram de Hollander

meer een extra optreden in de grote zaal in. "Net daarvoor was de finale van theatersport geweest, dus de stemming zat er goed in. Ze zongen mee en deden zelfs de wave. Makkelijk publiek dus." Tijdens zijn optreden speelt hij gitaar, piano en drums. "Allemaal op een niveau dat ik mezelf kan begeleiden, maar ook niet meer dan dat". Als muzikale voorbeelden noemt Peereboom allereerst Henny Vrienten, natuurlijk Boudewijn de Groot en verder Herman van Veen en Ramses Shaffy. Zijn programma heeft geen echte rode draad. "Maar het hangt allemaal wel met elkaar samen. Ik ga

schreef ik een liedje dat nu in het programma zit. Het gaat over de vragen die ik stel bij ontwikkelingshulp. Moe ten we dat wel doen? Als je hulp geeft, waarom met op veel grotere schaal? Ik heb daar geen antwoorden op, maar stel die vragen in mijn liedjes." Het cabaretfestival te Groningen onderscheidt zich van de meeste andere kleinkunstfestivals in de begeleiding van de deelnemers. De finale kandidaten krijgen workshops van Fred Florusse, één van de leden van de legendarische cabaretgroep Don Quishocking. Peereboom: "In die viei workshops komen elementaire dingei aan de orde, bijvoorbeeld hoe je op het podium staat. Hij ziet ook wat je mindere punten zijn, zodat je daaraan kunt werken. Ik ben erg blij met zo'n regisseur, want hij geeft echt goede tips. Dat merk je meteen als je daami weer voor publiek speelt: het werkt." Groninger Studentencabaretfestival 22, 23 en 24 oktober, informatie tel 050 3637512 Cabaretgroep Niet Schietepi speelt op dinsdag 24 november in Griffioen op Uilenstede samen met vier gastacteurs de tragikomedie Petrov Informatie tel 020 4445100

'Als ik de weg kwijt ben, vraag ik gewoon naar Artis' De studenten vindt ze een beetje sloom, maar een rondje joggen in het Oosterpark miaakt een hoop goed. De 19jarige Rosan Koeken uit Heerhugowaard koos voor een studie rechten, al denkt ze dat een sociale studie meer bij haar karakter past.

Fleur Besters "De vu heb ik niet gekozen omdat de universiteit me zo gezellig leek. Maar Maastricht viel af door de grote afstand, in Leiden vond ik de nadruk op het studentenleven te groot en tussen Groningen en mij klikte het gewoon niet zo. Toen bleef de keus tussen de v u en de uvA over. Ik heb toen maar gekozen voor de universiteit die het beste staat aangeschreven. De gezelligheid zal ik ergens anders moeten zoeken. Ik heb het nu wel naar mijn zin. Ik ben lid geworden van de faculteitsvereniging QBD. Die kwam heel leuk over en heeft een lage drempel. De mensen waar ik veel mee optrek hebben een negatieve kijk op gezelligheidsverenigingen. Dat had ik wel een beetje overgenomen, maar nu ik ook de andere kant zie, lijkt het me toch best leuk. Ik wil me nu eerst concentreren op mijn studie, maar als ik na een jaar denk: "ik doe het helemaal fout, iedereen is aan het feesten en ik zit thuis op de bank", zal ik toch ook nog lid worden van een studentenvereniging. Rechten sprak me altijd al wel aan. Maar wat me tegenvalt bij de opleiding is dat er weinig idealisten zijn. Er is geen vuur. Bij een discussie, als die al gevoerd wordt, verkondigt iedereen zijn eigen mening, maar

probeert niemand elkaar te overtuigen. Ik weet niet of dat aan de vu of aan de rechtenstudenten ligt. Over het algemeen zijn de mensen wat sloom. Maar misschien snij ik ook wel precies de verkeerde onderwerpen aan. De studenten zijn ook redelijk zakelijk en ik ga voor een groot deel op mijn gevoel af. De gemiddelde rechtenstudent is daardoor anders dan ik, ik pas niet helemaal in het plaatje. Al mijn vriendinnen doen iets anders, bijvoorbeeld een sociale studie. Ik pas daar eigenlijk veel meer tussen. Het zou dus verstandig zijn een middenweg te kiezen, waarbij ik wat vakken bij bijvoorbeeld psychologie ga volgen. Want de opleiding vind ik interessant. Je hoort vaak mensen zuchten en steunen dat ze het saai vinden, maar daar heb ik geen last van. In het weekeinde werk ik nog in Heerhugowaard. Daarom ga ik nog ieder weekeinde naar huis. En ik ben enig kind, woonde samen met mijn moeder. Anders zit die nu alleen. En ik ken ook nog weinig mensen. Het is ook wel lekker, iemand die de hele dag voor je zorgt. Een ontbijtje op bed, een volle koelkast, schone kleren. Die verdient het gewoon dat ik voorlopig ieder weekeinde thuis kom. Voor sport heb ik nog niet zoveel tijd. De gedachte om te gaan sporten

Rosan Koeken: 'Rechtenstudenten zijn een beetje sloom.' speelt wel regelmatig door mijn hoofd. Zo wil ik al jaren gaan schermen. Wel vind ik het mooi om mensen te kijken. Ik ga wel eens tegen de schemering joggen in het Oosterpark. Natuurlijk roepen mensen daar de meest vunzige dingen tegen je. Maar je gaat dan in elk geval niet onder in de anonimiteit. Verder hou ik van toneelspelen. Daar ga ik wel wat serieuzer mee aan de slag.

Ik woon bij Artis. De kamer is een mazzeltje. Mijn nichtje is in Frankrijk en ik mag zo lang in haar kamer. Het is een erg mooie, ruime kamer, maar er wonen verder alleen oudere mensen. Ik weet nu dus al dat als ik zelf een kamer ga huren, ik bij jongeren wil wonen. Het kost zoveel tijd om alles zelf te doen. Het zou al heerlijk zijn als ik zou koken en een huisgenoot de afwas doet.

Bram de Hollandet

Ook moet ik de weg nog goed leren kennen in Amsterdam. Als ik in de verkeerde tram stap, weet ik niet meer hoe ik thuis moet komen. Daarom ga ik nu op donderdag verplicht een uurtje fietsen om de omgeving te leren kennen. Want als je 's avonds laat de weg vraagt naar Artis, kijken de mensen je vreemd aan!"

?,riiii.i^ j^iTwa «i.-inhnKi '

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen