Ad Valvas 1998-1999 - pagina 286

I AD VALVAS 10 DECEMBER 1998

PAGINA 16

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes drie hoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: schaatsen op de Jaap Eden Kunstijsbaan.

VU-studenten krijgen onder leiding van sportleraar Kees de Vrij het schaatsen onder de knie.

Bram de Hollander

Met blote voeten in de noren Fleur Besters "Heeft Kees je aan het slijpen gezet?" Een voor een druppelen de leden van de Amsterdamse studentenschaatsvereniging IJsvu binnen in de houten keet waar ze zich iedere maandag verzamelen. Vierdejaars geneeskunde Wolfram Nederpelt staat over zijn schaatsen gebogen. "Ik dacht al twee keer dat het goed was, maar van Kees mag ik nog steeds niet stoppen." Kees de Vrij is de schaatsleraar. D e v u sportleraar geeft iedere week twaalf keer les aan 21 cursisten. "Bij ons rijden alle niveaus door elkaar. Kijk, je ziet het ook. Die twee rijden al behoorlijk, maar die drie jongens hebben de slag pas echt goed te pakken." Op de verlichte buitenbaan van de Jaap Eden Kunstijsbaan is het goed toeven voor de fanatieke studenten. Ze zijn allemaal opgewonden over het koude vriesweer. D e inschrijflijst voor een tocht op natuurijs hangt er al. D e Vrij deelt speciale setjes uit voor op natuurijs. "Dit is een zakje met een priem en touw. H e t touw is om iemand anders uit een wak te halen en

Wil het niet lukken met je studie? Vindt iedereen je kleren stom? Sta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad. Lieve Katja, Jij tveet alles. Ik heb een vriendin en die is steeds iemand anders en toch is ze niet schizofreen. Ik bedoel: de ene dag ziet ze eruit als een hoer, de andere dag als een trut. Ik weet niet wat ik ermee aan moet. Jeroen Lieve Jeroen. Wat ben je toch een aandoenlijke jongen, Jeroen. Heb je een droomvrouw, is het weer niet goed. Eigenlijk vind ik het niet verwonderlijk dat jij je vriendin leuk vindt, maar dat jouw vriendin jou wil. Dat verbaast me werkelijk. Wat zeur je nou? Je vriendin - die waarschijnlijk Madonna imiteert - is steeds een andere vrouw voor je. Mooi toch? Waar ben je bang voor: dat ze zich ook als die andere vrouw(en) zal gedragen? Dat, als ze er uitziet als een hoer, ze plotseling geld zal vragen voor iedere keer dat je

de priem is om jezelf uit het water te trekken." D e vinding vindt gretig aftrek bij de studenten. Niet alleen op de baan ligt een dikke laag ijs, ook er omheen ligt een spekgladde laag. D e Vrij besluit daarom niet vlak langs de baan in te lopen, maar zijn groep een grotere ronde te laten maken. " D e warming-up is het belangrijkste", vertelt de schaatsleraar in zijn rode IJsvu-trui. "Niet iedereen komt op de fiets, dus het is belangrijk eerst goed warm te worden." D e studenten, allen op sportschoenen, gaan de winterkou in. Rennen, strekken, uitlopen en in de schaatsen. Eenmaal warm gaan de eerste lagen kleding uit. Materiaal is belangrijk, ze leert de ervaring van IJsvu-voorzitter Wim Hoekstra. D e vierdejaars bedrijfseconometrie kocht dit seizoen nieuwe schaatsen. Noren welteverstaan. "We schaatsen allemaal op noren. N u ik nieuwe schaatsen heb, weet ik dat er een verschil is tussen lekker zitten en perfect passen." Als voorzitter prijst hij natuurlijk zijn vereniging aan. " H e t leuke van de IJsvu

is de gezelligheid. Bij veel andere verenigingen zie ik groepjes ontstaan. Hier is dat niet zo. Je krijgt door het schaatsen een speciale band. W e gaan samen naar toernooien in andere universiteitssteden en organiseren zelf ook een wedstrijd." In de zomer stappen de schaatsers op de fiets. Na het warmlopen stappen de meeste studenten met blote voeten in de noren. In de kleedruimte legt een van de oudere cursisten uit waarom dat zo fijn is: "Met een blote voet heb je meer grip op de schaats. H e t is niet koud. Alsof zo'n enkele sok wat zou uitmaken." Als D e Vrij zijn cursisten uitleg geeft, komen uit zijn mond witte wolkjes. N a een instructie aan de rand van de baan mogen ze een halfuur rondjes draaien. "Door de verschillende niveaus is het voor mij makkelijker aan de rand van het ijs te staan. Ze weten dat ik hier sta en komen naar m e toe voor advies." D e studenten van de IJsvu zijn niet de enigen op de drukke maandagavond. "Ik weet nu wie mijn cursisten zijn. We trainen al negen

weken. Gelukkig hebben de meesten ook een rode trui van de vereniging "Dieper zitten!" roept de schaatsleraar naar een cursist. Het meisje, met rode blos van de kou, komt naar de kant rijden. "Ik heb me verstapt op het ijs." D e Vrij: "Oh, schaats dan maar rustig rondjes, gaat het verder wel?" Voor veel deelnemers zijn de lessen bij de IJsvu de eerste. Margo Keizer, één van de leden die aan de UVA studeert, heeft het goed naar haar zin. " H e t schaatsen is leuker dan bij de uvAclub. Hier is het meer een vereniging en er wordt les gegeven in een trainingsvorm waarbij ieder op zijn niveau oefent." D e studente schaatst voor het vierde jaar, net zolang als ze studeert. "Ik wilde al van kind af aan schaatsen, maar bij mijn ouders in Nijmegen is geen kunstijsbaan. T o e n ik in Amsterdam kwam studeren, ben ik meteen het ijs opgegaan." Af en toe hoor je het klapperen van de klapschaats. Ook D e Vrij rijdt op de klapschaats: " D e jongen die h e m heeft ontwikkeld, schaatste destijds ook bij

de IJsvu." D e meeste leden hebben een snelle broek aan, al dan niet met banden over de schouders, zoals de echte schaatsers ook hebben. D a n komt een dikke sjaal, muts en de bekende IJsvu-trui. Dikke handschoenen maken het plaatje af. Aan de voeten zitten de onvermijdelijke noren. H e t excuus geen stevige enkels te hebben, gaat tegenwoordig niet meer op. D e ouderwetse lage noren zijn ingehaald door een wat hoger model, waarbij de enkels stevig ingepakt zitten. Omzwikken is er bijna niet meer bij. D e echte flinkerds hebben zelfs kunststof modellen. Het lijkt slechts een kwestie van de juiste techniek. Na afloop van de les wordt een warme drank genuttigd in het restaurant aan de zijlijn van de baan. Daarna mogen de schaatsende studenten weer het ijs op. Maar dan het ijs op het fietspad. Zonder ijzers onder de voeten is dat toch een stuk moeilijker.

Katja voeet raad met haar vrijt? Waarom bewonder je haar niet? H e b je wel genoeg belangstelling voor haar? H e b je wel eens gevraagd waarom ze dit doet? We leven in een tijd, Jeroen, waarin we de neergang van de persoonlijkheid meemaken. Wie is er nog een persoonlijkheid? Wie weet nog wat persoonlijkheid is? Ik zie ze niet. Docenten, hoogleraren, vroeger waren ze allemaal persoonlijkheden. Popsterren idem dito. Schrijvers waren het per definitie? Maar nu? Slaplullen zijn het, watjes, zachte eitjes die in de smaak willen vallen bij de grootste gemene deler. Eigenlijk moet je je schamen, Jeroen. Lieve Katja, Betekent het kerstfeest dan helemaal niets voor je? G.P.F.H. Peterse Lieve G.P.F.H., Het kerstfeest is toch een bezoeking. Ik MOET naar mijn ouders, dus geef ik al mijn zelfstandigheid op. Ik MOET naar mijn vader luisteren die dominee is, dus eigenlijk die dagen niet is te genieten. N e t als mijn moeder die twee dagen lang haar receptieglimlach

opzet en gemaakt gelukkig is. Ik MOET van alles, al van mijn jeugd af. Het vreemde is, je kunt nog zo onafhankelijk denken, je zit er op een of andere manier toch aan vast. Het lukt gewoon niet om je eraan te onttrekken. O p tv, op radio, overal kom je dat kerstfeest tegen. D e symbolische betekenis van het feest heeft zijn zeggingskracht verloren, en heeft iets hypocriets gekregen. N u heb ik niets tegen een bepaalde vorm van hypocrisie, maar zij mag nooit aan het licht komen. Op het kerstfeest zal weer gesproken worden over het leed in de wereld, over de asielzoekers die het moeilijk hebben, over de armen, en Hare Majesteit zal weer een pot vol clichés over ons leegwerpen in een taal die niet meer van deze tijd is en nauwelijks Nederlands te noemen. Aan de andere kant vind ik dat het kerstfeest behouden moet blijven, al is het maar uit traditionele overwegingen. Naarmate de multiculturele samenleving zich verder in onze maatschappij invreet, verliest het kerstfeest aan betekenis. Er komt een punt waarop zelfs ik dat betreur. H e t kerstfeest is mooi, als ik er maar niet aan hoef mee te doen. Wel word ik

altijd opgewonden van die plaatjes van een lijdende Jezus. Vooral als Jezus op wijlen Frank Zappa lijkt. Lieve Katja, Kan je een toptien geven van leuke mannen, en een toptien van vreselijke mannen? Jetty Comello Lieve Jetty, Leuke mannen: 1. Gerard Reve (75 jaar, maar je kunt nog altijd met hem lachen, en hij wil best wel met vrouwen) 2. Def P. van Osdorp Posse 3. T h e o van Gogh 4. A m o n Grunberg 5. Brad Pitt 6. Paul de Leeuw 7. Henk van Hoorn 8. Henk Spaan 9. T h o m a s Acda 10. Remco Campert Vreselijke mannen: 1. Joost Zwagerman (hypocriet en katholiek) 2. Paul Witteman (hypocriet) 3. Ivo Niehe 4. Ronald Giphart

5. 6. 7. 8. 9.

Jeroen Krabbé Youp van 't H e k Guus Meeuwis Philip Freriks Harry Vermeegen

10. Andries Knevel Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Katja van

Groeningen

Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar: Redactie Ad Vaivas t a v. Katja van Groeningen, De Boelelaan 1107, kanner 15-B15, 1081 HV Amsterdam of ge emaild naarredactie@advalvas.vu nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen