Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 90

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 90

10 minuten leestijd

AD VALVAS 24 SEPTEMBER 1998

PAGINA 8

'^'

'Mens, durft< 'Kom toch gewoon terug' "Dat ik na mijn eerste jaar scheikunde overstapte op econometrie kwam omdat ik 38 studiepunten had gehaald in plaats van 42. Dat vond ik te weinig", glimlacht Roos Johangir (23). "Achteraf vind ik dat zelf ook raar. Ik zou willen dat ik nu zoveel punten in een jaar haalde. Maar op de middelbare school hoorde ik altijd tot de besten. Dus voor mij was het wennen om een keer iets niet te halen." Wat ook meespeelde bij haar besluit met scheikunde te kappen, was dat ze het beroepsperspectief van een afgestudeerd chemicus niet bijster aantrekkelijk vond. "Ik had niet duidelijk voor ogen wat ik ermee kon doen. De rest van mijn leven in een labjas lopen zag ik niet zo zitten." T o e n ze in 1995 met haar propedeuse scheikunde begon, was het min of meer een parkeerstudie, want ze was net voor de tweede keer uitgeloot voor medicijnen. Omdat ze daarvoor al getwijfeld had tussen scheikunde en econometrie, leek dat laatste een voor de hand liggend alternatief. "Toen ik met scheikunde besloot te stoppen, ben ik een dag bij zo'n psychologisch adviescentrum geweest. Daar bleek dat ik een vrij goede aanleg heb voor het goochelen met cijfertjes, dus er rolde het advies econometrie uit." Toch haalde ze daar vervolgens maar één vak: wiskunde. "Behalve dat had ik ook nog drie vijven. Ik was enthousiast begonnen, maar mijn motivatie daalde door al die onvoldoendes al snel tot beneden het vriespunt." Econometrie, zegt ze, is een erg moeilijke studie, met name de vakken waarschijnlijkheidsberekening en micro-economie. "Ik denk dat ik te slordig ben. Het maakt daar heel veel uit of je een plusje en minnetje omdraait. Dan klopt er meteen niets meer van. Ik ben niet echt een leertype, meer een begrijptype", verklaart Roos achteraf Omdat ze na twee hertentamens inmiddels haar propedeuse scheikunde wel gehaald had, besloot ze die studie weer op te pikken. "Mijn twee huisgenootjes doen ook scheikunde. Zij zeiden al langer tegen mij: 'Doe niet zo moeilijk en kom toch gewoon terug'." Ze kwam toen wel in een ander jaar waar ze bijna niemand kende. "Dat was nogal eng. Maar omdat ik in het bestuur van de faculteitsvereniging ben gegaan, is dat snel veranderd." Als ze gewoon doorgegaan was, was ze nu al een jaar verder geweest en had ze gelijk op kunnen blijven gaan met haar jaargenoten. Toch heeft ze niet al te veel spijt van haar jaar econometrie. " N u weet ik zeker dat het niets voor mij is. Maar omdat ik er geen 21 studiepunten gehaald heb, heeft het me wel vijfduizend gulden gekost." Een groot verschil tussen beide opleidingen vindt ze de sfeer. "Bij scheikunde kennen de docenten de studenten. Daarom kun je vrij gemakkelijk een hertentamen regelen. Econometrie is veel bureaucratischer en anoniemer. Daar had ik soms college met drie- of vierhonderd economen." Inmiddels heeft ze duidelijker voor ogen wat ze met haar scheikundeopleiding wil gaan doen. "Ik heb biochemie gekozen en wil het liefst de farmaceutische industrie in. Eerst een paar jaar onderzoek doen, bijvoorbeeld naar verslavingen, Alzheimer of kanker, en daarna een managementfunctie." Voor medicijnen is ze inmiddels vier keer uitgeloot. Sinds vorig jaar doet ze geen pogingen meer er tussen te komen. "Toen heb ik besloten: 'scheikunde maak ik in ieder geval af." (EvR)

'Ik ben geen VU-kip' "De UVA verschilt minder van de vu dan ik gedacht had, maar het is er wel anders", vertelt Noor Vriends. Deze zomer maakte ze de ommezwaai van psychologie aan de vu naar dezelfde studierichting bij de hoofdstedelijke concurrent. Aan deze stap lagen verschillende overwegingen ten grondslag. "Doorslaggevend was dat ik op genderstudies wilde afstuderen en dat kon niet aan de vu. Maar ik had al bij het begin van mijn studie psychologie bedacht dat ik de basisopleiding hier wilde doen en de laatste twee jaar daar." De reden hiervoor is dat Noor de studie aan de v u "degelijk, goed georganiseerd, maar ook heel schools" vindt. "In het begin is dat nuttig, maar daarna moet je toch vooral de ruimte hebben om je eigen programma te maken. Aan de vu heb je maar een beperkt aantal keuzevakken in het doctoraal. Aan de UVA kun je desnoods met een zelf samengestelde literatuurlijst individueel tentamen doen." D e studie aan de UVA is moeilijker, vindt Noor. "Er ligt veel nadruk op onderzoek en je krijgt tentamens met open eind-vragen. Op colleges en in de werkgroepen is ook veel meer discussie. Hier gingen veel studenten al bijna huilen als ze een keer op de video moesten voor een gesprekstraining." D e sfeer op de UVA bevalt Noor prima. "Ik heb nu veel meer

contact met docenten en medestudenten, bijvoorbeeld doordat je met elkaar de kroeg induikt in plaats van dat iedereen meteen wegrent na een college om de bus of trein naar huis te halen." Het is niet de eerste keer dat Noor van studierichting verandert. "Drie jaar geleden lootte ik mee bij geneeskunde, maar kreeg geen plaats. Omdat mensen mij vertelden dat bewegingswetenschappen een aanverwante studie was, koos ik daarvoor, al wist ik er niet veel vanaf Ik merkte al snel dat ik het niet leuk vond zoveel over het lichaam te moeten leren. Al die spiervezels precies uit je hoofd kennen ging me te ver. Daardoor was ik ook verlost van mijn idee medicijnen te gaan doen. N a drie maanden koos ik voor psychologie. En dat bevalt me nog heel goed."

-^^^r

Noor zegt aan de v u beland te zijn omdat alleen hier de opleiding bewegingswetenschappen bestaat. "Ik heb geen spijt dat ik hier een tijdje gestudeerd heb, maar ben wel blij dat op mijn bul de naam van een andere universiteit prijkt. Aan de vu merk je toch veel van het christelijk geloof. Ik heb zowel in het faculteitsbestuur als in de universiteitsraad gezeten en toen merkte ik wat er achter de schermen gebeurde en rommelde. Dit gebouw, deze sfeer, het is mijn cultuur niet. Ik ben geen vu-kip." H a i r advies aan andere studenten: "Denk zelf na over hoe je wilt afstuderen. Laat je niet beperken door de keuzes die het officiële programma biedt. Durf te switchen." (DdH)

"^^^M

1 *, l^^^^^^IBB^B

Door de verkorttan d en strenge studi^ncie is het steeds be|rijke om in één keerjoedi kiezen. Stoppen de s immers steeds djer. 1 een fors aantal sjntei te veranderen ofeifdc een andere unsiteii 2«1

I

n het studiejaar 1995l\ laatsi cijfers bekend zijn, gafjrocen denten er de brui aan, dii'n een reweg het grootste deel \.>e groe die geheel en schreef zidiiar ero voor een studie aan de \\ kleine alle stakers van een 'regii/oltijd' alleen met de tweede stut' melde een andere studie aan de e zoge 'omzwaaiers'. Nog eens leent v kers begon een opleidingen anc en 21 procent ging naarejo­opli van de stakers verklaarde ip de d 'tijdelijk' met de studie st. Men wel weer eens een pogmjUen w procent van degenen dieljltje er gegooid zei 'zeker' geen ii oplei< len beginnen. Relatief veel omzwaaiers He facu D e biologen kennen jaaifeel 'pai ten die zijn uitgeloot vooismdie de tussentijd tot de volgeBting e op willen pakken. Ook Bagswet dezelfde reden), Godgektid en 1 renkunde kennen relatief .rnden van tijd h u n heil elders z(, binnt D e faculteiten geneeskuK tandh weinig studiestakers en otaiers. ' ingeloot, doet blijkbaar ea best c maken. D e redenen voor het omr;n van andere studie zijn legio 1; ingel op de drie omzwaaiers gtaanlen pen. N o g vaker genoemdenen o wisselen zijn 'de sfeer istfersoor en 'onvoldoende momatiiJ proci nogal eens gezegd dat eeiiere opl sprak (30 procent), dat Iroep w die terecht kon komen iiwiel (2' de opleiding 'te theoietisas (22

Noor Vriends: 'Dit gebo uw, deze sfeer, het is mijn cultuur niet.' Foto 8 Yvonmnpier

Ve gulden, maar ook saaie middenweg' "Op de middelbare school heb je eigenlijk geen idee hoe het kan gaan lopen met je studie. Als )e eenmaal stu­ deert blijkt alles veel ingewikkelder te zi)n dan je dacht. T oeval speelt een grote rol." Jeroen van der Zalm (23) koos vier jaar geleden met overtuiging voor een studie Nederlands aan de UVA. "Ik koos dat vak vanwege mijn leraar op de middelbare school, ik vond het leuk en dacht dat ik er goed in zou zijn. D e keuze voor de UVA was snel gemaakt. Op de voorlichtingsda­ gen kwam deze universiteit bruisender over, en de mensen die ik er tegen­ kwam maakten een vlottere indruk." Na één jaar sloeg de twijfel toe. "Ik had me niet gerealiseerd dat Neder­ lands een taalkundekant heeft, die heel technisch is. Dat bleek me niet te lig­ gen. Bovendien begon ik buitenlandse schrijvers te lezen, die voor mij vele grotere schrijvers waren dan de Neder­ landse. En ik raakte steeds meer geïn­ teresseerd in kunst." Jeroen wist niet of hij wel moest door­ gaan, tot hi) een foldertje onder ogen kreeg van een nieuwe studierichting aan de vu. Woord en Beeld. "De com­ binatie van literatuur en kunstgeschie­ denis leek mij ideaal. Dat was voor mij reden genoeg om naar de vu te gaan." Ook de universiteit bleek mee te vallen. "Op de UVA ging ik elke dag de stad in en volgde ik maar af en toe eens colle­ ge. Het centrum bood zoveel afleiding. Als je de vu opzoekt, doe je dat om te studeren. Dat kwam mij goed uit, want

Jeroen van der Zalm: 'Als je de VU o pzo ekt, do e je dat o m te studeren.' ik ben geen goede organisator." Afgezien van wat kinderziektes, beviel de smdie goed. "Op zich vond ik het onderwijs goed. Wel mankeerde er nogal wat aan de organisatie. Woord en Beeld kwam in het begin niet uit de verf." De belangrijkste reden om door te gaan was voor Jeroen de mogelijk­ heid een vrij doctoraalprogramma te kunnen volgen. "Nederlands was beperkter. Ik kan nu veel vrije ruimte zelf invullen." Sinds hij zijn studie een jaar heeft onderbroken om in Zuid­ Amerika te reizen, heeft hij daar

genoeg ideeën over. "Van dat reizen pluk ik nu de vruchten. Ik kreeg mijn scriptieonderwerp zo in de schoot geworpen. In Buenos Aires heb ik een regisseur ontmoet, die de verhalen van mijn favoriete schrijver Julio Cortazar verfilmde. Hij gaat mij hiervan video­ banden opsturen." Door de vrije ruimte kwam Jeroen weer op de uvA terecht, waar hij vak­ ken is gaan volgen bij Spaans. Hij heeft zijn mening over de universiteiten opnieuw bijgesteld. "Na een jaar reizen kwam ik terug op de v u en pffïf, ik

werd er echt een beetje depressief van al die lage gangen, alles zo donkei " Niet dat hij van zins is weer van uni­ versiteit te wisselen. "Het nadeel van de UVA is dat er ook veel gezwamd wordt. Op de v u krijg ik betere bege­ leiding, het is er schoolser, gedegener en het stelt iets voor. Bij de UVA IS het óf geniaal, óf het is een aanfluiting. D' UVA is extreem, terwijl de v u altijd de gulden, maar ook wel saaie middenwej bewandelt." (YN)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 90

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's