Ad Valvas 1998-1999 - pagina 218

PAGINA 6

AD VALVAS 19 NOVEMBER 1998

'De klassieke harmonieën maken liet zingen makkelijk' In Brahms-portret illustreert VTJ-kamerkoor het verhaal met muziek en met muziek het verhaal Het is in ieder geval geen gewoon concert dat het VUkamerl<oor zondag geeft in Cultuurcentrum Griffioen. Naast de muziek van Brahms komt in gesproken dialoogscènes het leven van de componist aan bod, vertellen bestuursleden Ellen Langemeijer en Laetitia Mulder. Dick Roodenburg Het werk van Johannes Brahms (1833-1897) staat in de traditie van Bach, Beethoven en Schubert. Van de moderne muziek uit zijn tijd moest Brahms als bewonderaar van de klassieke en romantische school weinig hebben. Alleen voor Richard Wagner kon hij respect opbrengen en dat was wederzijds. Naar aanleiding van Brahms' Variatie op een thema van Handel zei Wagner in 1864: "Zo zie je wat iemand die er wat van af weet nog uit oude muzikale vormen kan halen." Tegen Wagner-volgeling Anton Bruckner had Brahms een regelrechte antipathie. Diens werk noemde hij "symfonische pythons" en "zwendelarij die over twee jaar vergeten zal zijn". Het vu-kamerkoor onder leiding van dirigent Boudewijn Jansen brengt komende zondag in Cultuurcentrum Griffioen een programma rond Johannes Brahms. Tijdens het concert zingt het vu-kamerkoor niet alleen muziek van Brahms, maar ook liederen van Schubert en Bruckner. Zo komt in het programma de tegenstelling tussen de traditionele en de nieuwe lichting op muzikale wijze aan de orde. Het gaat zondag op Uilenstede niet alleen om muziek. In gesproken dialogen wil het koor een beeld schetsen van het leven van de componist. "We kregen de smaak te pakken", verklaart Kamerkoorvoorzitter Ellen Langemeijer de keuze voor de speciale opzet van het concert. "Begin dit jaar werkten we mee aan de opera Idomeneo. Daarin moesten we toneelspelen. Dat

gerelativeerd. "Sommigen wel, anderen minder", denkt Ellen. "We zijn intussen ook met de Johannes van Bach bezig, die we in maart volgend jaar uitvoeren." Tijdens de repetities vertelt dirigent Boudewijn Jansen regelmatig iets over de achtergronden van een stuk. "De Alt-rapsodie schreef Brahms voor de trouwerij van een ex-geliefde. Het stuk klinkt heel lieflijk, maar de tekst is doorspekt met steken onder water. Heel venijnig." Laetitia en Ellen vinden de rapsodie een van de mooiste onderdelen van het programma, maar ze mogen er alleen naar luisteren:

beviel mensen erg goed." D e theatrale aankleding blijft volgens bestuurslid Laetitia Mulder beperkt. "Het verhaal illustreert de muziek en omgekeerd. We dragen gewoon onze zwarte koorkleren, want de mensen die spelen moeten ook zingen. Misschien komen er dia's bij, maar dat mag niet ten koste gaan van de zang. Als je een laken ophangt, wordt de akoestiek minder." D e voorstelling in de GrifGoenzaal heeft als titel Brahms onder anderen. "Mensen uit zijn omgeving worden als personages opgevoerd en via hen kom je het een en ander te weten over het karakter van Brahms en over wat hij meemaakte", licht Laetitia toe. "Het publiek wordt verwelkomd door een professor uit de tijd van Brahms. Hij kondigt aan dat de componist net is overleden. Het is dus 1897. De gesproken teksten spelen zich verder af tussen de dood van Brahms en zijn begrafenis." De hefdes van Brahms vormen een verhaal op zich. Er waren altijd vrouwen in zijn leven: leerlingen, bewonderaarsters en zangeressen. T o c h bleef Brahms een verstokte vrijgezel met een huishoudster. Veel vrouwen wilden graag met hem trouwen, maar ontvingen in plaats van een huwelijksaanzoek slecht een aan hen opgedragen lied. Zo stijlvol als hij zich gedroeg tegenover vriendinnen, zo beledigend deed Brahms soms tegenover zijn vrienden. De laatste twintig jaar van zijn leven vertoonde hij steeds meer onaangename trekjes in de omgang met collegacomponisten. T o e n de jonge Max Bruch hem vol

Cultuur

Er waren altijd vrouwen in het leven van Johannes Brahms: ook daarover zingt en spreekt het VU-kamerkoor in 'Brahms onder anderen'. eerbied zijn eigen composities liet zien, vroeg Brahms waar hij zulk fraai muziekpapier vandaan had. Tussen 1876 en 1885 trad Brahms diverse keren op in Nederland. H e t niveau van de musici was volgens Brahms zo

bedroevend dat hij alleen nog maar wilde terugkomen om "goed te eten en te drinken". D e veronderstelling dat alle leden van het Kamerkoor nu Brahms-kenners zijn, wordt door de bestuursleden

"Het stuk is geschreven voor alt met mannenkoor. De alt wordt vertolkt door Anneleen Bijnen." D e muziek van Brahms is volgens de leden van het Kamerkoor niet moeilijk: "Er zitten altijd lastige stukjes in, maar het klinkt heel mooi en romantisch. Die klassieke harmonieën maken het makkelijker om te zingen". In Brahms onder anderen wordt overigens niet alleen gezongen en gesproken. Op het programma staat ook een altvioolsonate met als soliste Francien Schatbom en dirigent Jansen neemt af en toe plaats achter de piano. H e t concert geldt als een opmaat voor een serie zondagmiddagconcerten in Griffioen vanaf februari volgend jaar. Daarin wordt geprobeerd ook de achtergronden van de muziek op de een of andere manier aan bod te laten komen. 'Brahms onder anderen', een programma door het VU kamerkoor, met onder anderen Boudewijn Jansen (piano), Anneleen Bijnen (alt) en Francien Schatborn (altviool)' zondag 22 november in bet Cultuurcentrum VU, Gnffioen, Uilenstede 106 Amstelveen Toegang ƒ 10,- (studenten ƒ 7,50), reserveren 020 4445033

'De meeste bewoners komen ieder jaar terug' Rond een studentenhuis hangt vaak een wolk van romantiek. Maar is het wel zo leuk om de haren van je huisgenoot uit het doucheputje te moeten halen? En wil een student ook niet af en toe rust? Ad Valvas ging op bezoek bij verschillende VU-huishoudens en vroeg naar de voor- en nadelen van hun manier van wonen.

«ii'iiS^ö^^^öüïi;:; Fleur Besters De meubels van Arma Huisman zijn opblaasbaar. Niet zonder reden, want vier maanden per jaar verruilt zij haar kamer in Casa Academica voor een kamer bij haar ouders. In de zomer moeten de studenten in het Amsterdamse hotel aan de James Wattstraat h u n woonruimte namelijk afstaan aan toeristen. D e 20-jarige studente rechten gaf haar hotelkamer een geheel eigen look. Het tweepersoonsbed, de kast, het tafelkleedje, alles is voorzien van sterren en de maan. "Dat is het voordeel van ieder jaar moeten verhuizen. Je richt dan makkelijker je kamer anders in. Vorig jaar had ik het allemaal wat rustiger, nu ben ik meer voor de felle kleuren gegaan. Het is opvallend om te zien hoe iedereen zijn kamer, met allemaal dezelfde meubelen, weer anders inricht." Anna woont voor het tweede jaar in Casa en moest dus al een zomer verkassen. "Gelukkig kan ik bij mijn ouders terecht. Ik ben eigenlijk wel blij de zomers bij hen in Castricum door te brengen. Als het warm is, moet je niet in Amsterdam zitten; dan is het strand toch veel lekkerder. Mijn moeder vindt het ook lekker dat ik de zomers thuis ben. Maar in augustus vroegen ze wel: 'wanneer ga je weer?'" De kamers in Casa zijn ruim en hebben allemaal een eigen badkamer. Een groot voordeel, vindt Anna. "Het is lekker om een eigen douche en toilet te hebben. Je moet het zelf schoonhouden en ongeveer één keer per twee

maanden moet je de gezamenlijke keuken doen. Dat controleren ze ook. In het verleden gebeurde dit minder goed en waren er regelmatig kakkerlakken en ander ongedierte. Dat kan dus niet. Wanneer je niet schoonmaakt, krijgt je etage een rode kaart en moet iedereen een tientje betalen. Vorig jaar hadden ze op een andere eenheid kakkerlakken en toen moest zelfs bij ons in de kamers gif gespoten worden. Echt heel vies." De studenten delen per twaalf een keuken, die ook wordt gebruikt als woonkamer. De groep van Anna heeft een tv neergezet. Regelmatig wordt samen gekeken. "Ik heb wel mazzel, want dit is een hele gezellige etage. De meeste bewoners komen ieder jaar terug. Er zit hier bijvoorbeeld een jongen al voor het zesde jaar! De meesten zijn gezellige types. We eten vaak samen, al moet dat ieder jaar weer opnieuw opgezet worden. Ook willen we gezamenlijk gaan skeeleren. En één keer in de drie weken hebben we Casa Croeg, een soort disco. D a t is heel tof. We hebben een Casa Croeg Commissie, waar ik ook inzit, die zulke avonden organiseert. Daarnaast gaan we wel eens met z'n allen stappen buiten Casa. Gelukkig hebben we de sleutel van de nachtportier en kunnen dus zelf bepalen hoe laat we thuis komen." De studente heeft niet veel last van de andere bewoners. "Het koken is in het algemeen geen probleem. Het is lekker dat je mensen om je heen hebt en toch over een eigen badkamer beschikt. Ik heb hier geen echte vrien-

Anna Huisman in haar opblaasstoel: 'Wanneer je niet schoonmaakt, krijgt je etage een rode kaart en moet iedereen een tientje betalen.' Bram de Hollander den. H e t zijn meer kennissen. Als ik er in de zomer niet ben, mis ik ze ook niet. Anderen hebben dat trouwens wel hoor." Anna heeft haar standaard meubels, een bed, kastje, bureau en plankjes, aange'vuld met opblaasmeubelen. "Dat is lekker makkelijk als ik weer moet verhuizen. Ik vind het bovendien niet zo erg bijna geen eigen spullen te hebben." D e studente rechten heeft wel een eigen koelkastje en wat posters. "Voor de posters monteerden ze speciale rails, want je mag niet boren in de muren. M e t de keuken mogen we doen wat we willen. Als het hotel voor toeristen is, stallen ze daar toch de schoonmaakkarren en koelkasten. We hadden het vorig jaar

mooi geel geverfd, maar het is door die karren helemaal beschadigd. Zonde hoor. Die keukens zijn echt het domein van de studenten. We hebben het gezellig gemaakt met slingers en zo." In het hotel mogen loges meegenomen worden. Zo slaapt Anna haar vriendje regelmatig in Casa. "Eigenlijk moet je een logeerbriefje halen, maar dat vergeet ik altijd. Dat briefje heeft, denk ik, te maken met de veiligheid." Het lijkt of het studentenhotel weinig nadelen heeft, want volgens Anna is het verhuizen niet eens zo vervelend. "Er is één nadeel. Ik wil verhuizen als de huur te hoog wordt. Ik betaal nu 488 gulden en het wordt steeds meer. Als het straks bijvoorbeeld 550 gulden is, moet ik echt iets anders zoeken.

Sommigen nemen een gewone kamer omdat hun ouders niet meer willen dat ze de zomers thuis komen wonen. Gelukkig heb ik het bij mijn ouders nog altijd gezellig, al is het in het begin even wennen aan die regels. Op tijd eten en dergelijke." Wonen in Casa Academica geeft Anna geen vakantie-idee. "Vrienden vinden het meestal bijzonder, wonen in een hotel. Het voelt af en toe als in Goede Tijden, Slechte Tijden, want er gebeurt van alles. Als ik op vakantie in een hotel ben, krijg ik wel een vakantiegevoel. Maar hier staan je studieboeken op de plank, en dat ontkracht het vrije gevoel meteen!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen