Ad Valvas 1998-1999 - pagina 351

AD VALVAS 28 JANUARI 1999

PAGINA 7

Deeltijdingen

's Avonds Is de VU vooral het domein van deeltijdstudenten. Frank Schroer, student Beleid, Communicatie en Organisatie, doet eens in de twee weken verslag van het leven van een deeltijder.

Deeltijdse volwerker Frank Schroer

Marjolijn van Goethem: 'Studenten die alleen naar 'Goede tijden, Slechte tijden' kijken vind ik een beetje eng'.

Bram de Hollander

Ik wil best veel belasting betalen' Studente voert Jonge Socialisten aan Ze bestaan nog: studenten met idealen. Ze zijn niet allemaal alleen maar bezig met studiepunten halen en de eigen carrière. Neem studente Nederlands IVIarjolijn van Goethem, dit jaar voorzitter van de Jonge Socialisten in Amsterdam. 'Je laat iemand niet verkommeren als hij in de goot ligt.' Dirk de Hoog "Jammer dat we de grote zaal niet hebben gehuurd", zegt Marjolijn van Goethem maandagavond 25 januari in de hal van de Amsterdamse poptempel Paradiso. Het kleine bovenzaaltje puilt uit. Zo'n driehonderd mensen zi)n afgekomen op het debat 'Zin en onzin van ontwikkelingssamenwerking'. Reden voor die hoge opkomst is waarschijnlijk de komst van ontwikkelingsminister Herfkens. Het debat over ontwikkelingssamenwerking is georganiseerd door de Amsterdamse afdeling van de Jonge Socialisten, de jongerenvereniging van

de Partij van de Arbeid. Marjolijn van Goethem, vierdejaars studente Nederlands aan de vu, hanteert sinds december de voorzittershamer van die afdeling. "Vroeger waren het vooral studenten van de UVA die lid waren van de Jonge Socialisten. Dat is nu niet meer zo. Twee van de drie leden van ons bestuur zitten op de vu, net als heel wat van onze actieve leden. Ik denk dat vu-studenten tegenwoordig niet veel meer verschillen van studenten aan andere universiteiten. Er is maar een kleine groep die voor de vu kiest vanwege de christelijke achtergrond. De rest komt voor het brede studieaanbod en de goede faciliteiten.

Ingezonden Mededeling

<X^<9

to(JtJ-

Meer Info? Bellen kan ook, 020-5457481

I

ICT-

-lo/

De studenten van de v u hebben dan ook ongetwijfeld dezelfde politieke voorkeuren als studenten elders." Marjolijn weet dat verschillende vustudenten actief zijn in politieke jongerenorganisaties. "De landelijke voorzitter van de jonge liberalen komt van de vu, net als de voorzitter van de CDA-jongeren in Amsterdam. Ook bij de jonge D66-aanhang tref je een actieve kern van vu-studenten aan. Maar ik denk niet dat de vu een positieve uitzondering is. In Amsterdam komen net zoveel actieve studenten van de UVA als van de vu. Helaas is het wel zo dat de actieve leden bijna altijd universitaire studenten zijn. Bij ons zijn maar drie scholieren actief lid. Die koesteren we geweldig."

Dwars Marjolijn kwam min of meer toevallig bij de Jonge Socialisten terecht. "Het Amsterdamse stadsbestuur riep een aantal jaar geleden een overleg van jongerenorganisaties in het leven. In een advertentie in de krant zag ik dat ze daarvoor een voorzitter zochten. Ik solliciteerde en werd aangenomen. Dat overleg functioneerde van geen kant, maar zo kwam ik wel in aanraking met de Jonge Socialisten. Ik vond dat een aardige club mensen, die leuke dingen deed. Een jaar geleden ben ik daarom lid geworden. N u ben ik voorzitter. Marjolijn kreeg de belangstelling voor de politiek bijna met de paplepel ingegoten. "Bij verkiezingen namen mijn ouders me altijd mee naar het stembureau. Als klein kind mocht ik dan het hokje rood maken. Mijn ouders stemden PvdA. Ze waren niet echt politiek actief, maar volgden de dingen die gebeurden wel en praatten daar thuis ook over. Ze hebben mij en mijn broertje altijd duidelijk gemaakt dat het belangrijk is dat we in Nederland in een democratie leven en dat we mogen stemmen." Op haar vijftiende zette Marjolijn haar eerste actieve schreden in de politiek. Ze kwam in het bestuur terecht van het enige jongerencentrum in Castricum, het dorp waar ze naar school ging. "Dat centrum kreeg alleen steun van GroenLinks. De andere partijen zagen ons het liefst zo snel mogelijk ophoepelen. T o e n ben ik een tijdje lid geweest van Dwars, de jongerenorganisatie van GroenLinks. Dat beviel me helemaal niet. Het was zo'n anarchistisch en chaotisch zooitje. Ik wil allerlei procedures en organisatiestructuren niet heilig verklaren. Maar ik vind vergaderen met een voorzitter en een notulist toch wel handig. N a een paar bijeenkomsten ben ik er dan ook uitgestapt." Ze twijfelde tussen de studies Politicologie en Nederlands. Het werd het

laatste. "Op school vond ik lezen en schrijven leuk. Taal interesseert me erg. Politicologie viel af omdat ik bedacht dat ik ook zonder zo'n studie in de politiek actief kon zijn. Daar ben ik nu blij om. Ik vind het heel gezond om naast mijn dagelijkse activiteiten in de politiek tijdens mijn studie met iets totaal anders bezig te zijn." Haar begintijd aan de universiteit viel niet mee. "Ik was eraan gewend dat op de middelbare school weinig mensen in politiek geïnteresseerd waren. Maar van de universiteit had ik iets anders verwacht. 'Wij zijn toch de komende intelligentia van Nederland', dacht ik bij het begin van mijn studie. Bij Nederlands ben ik een vreemde eend in de bijt. Ik ben niet de enige student met politieke interesses, maar echt veel zijn het er niet. Er is op zich niks fout aan dat studenten elke avond naar Goede tijden, Slechte tijden kijken. Maar ik vind het wel eng als dat ongeveer het enige is wat ze naast hun studie bezighoudt."

Aai Een groot ideaal heeft Marjolijn niet. "Ik ben erg realistisch en pragmatisch. Ik heb geen groot doel dat ik nastreef. Ik heb ook geen blauwdruk op zak van de ideale maatschappij. Wat me aanspreekt in de Jonge Socialisten en in de PvdA is het streven naar solidariteit tussen mensen. Dat je iemand niet laat verkommeren als hij in de goot ligt. Ik ben met tegen het vrijemarktdenken, maar het moet met zo ver gaan dat iedereen aan zijn of haar eigen lot wordt overgelaten. Als ik later ben afgestudeerd en een goede baan heb, wil ik best veel belasting betalen. De oude leus van de sociaaldemocratie, dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen, spreekt me erg aan." Het is ook weer niet zo dat Marjolijn in alles de PvdA en de js steunt. Zo heeft het landelijke bestuur van de js alle drie miljoen vrijwilligers in Nederland opgeroepen om 1 februari te staken omdat ze te weinig waardering zouden krijgen. Marjolijn loopt niet warm voor die actie. "Het principe van vrijwilligerswerk is dat je werk verzet zonder dat daar direct een beloning tegenover staat. Een voordeel daarvan is dat je ermee kan ophouden als het je niet meer bevalt. Dan ga je toch gewoon wat anders doen. Ik ben ook vrijwilliger en ik doe het omdat ik er veel van leer en leuke dingen meemaak. Het is toch geweldig dat zo'n avond als nu over ontwikkelingssamenwerking een groot succes blijkt te zijn. Ik heb echt geen aai over mijn bol nodig in de trant van 'Goed gedaan, meissie' door een of andere hotemetoot van een wethouder of burgemeester."

De laatste tijd begin ik me steeds meer af te vragen of ik nu een voltijdwerker ben die in deeltijd studeert, of een voltijdstudent die naast zijn studie moet werken om zijn studie te betalen. Kort gezegd: ben ik nou een deeltijdse volwerker of een voltijdse deelwerker? Deze verwarring is toegeslagen sinds ik gelezen heb dat voltijdstudenten steeds vaker een bijbaan hebben die zoveel tijd in beslag neemt dat ze nauwelijks tijd hebben om nog te studeren. N o u , dat tijdgebrek is voor mij heel herkenbaar. Maar het is wel zorgelijk voor de voltijdstudenten van nu. Zij betalen veel te veel collegegeld (voltijdtarief) Als ze dan toch zoveel werken, kunnen ze zich beter als deeltijder inschrijven. Het deeltijdtarief is veel goedkoper. Waar komen al die bijbanen vandaan? In de jaren tachtig had onderwijsminister Deetman het in zijn hoofd gehaald om de basisbeurs inkomensonafhankelijk te maken. Iedereen kreeg dezelfde basisbeurs. Bleek dat niet genoeg om van te leven dan kon je op twee manieren meer geld ritselen. Studenten van rijke ouders moesten het restbedrag maar van hun ouders zien te 'krijgen'. Studenten met minder draagkrachtige ouders mochten lenen van Vadertje Staat. Ook ik heb flink gegrepen in de staatsbuidel. En ik was niet de enige. Iedereen die geld nodig had deed dat. Het was heel logisch. Je leende om een goede studie te kunnen betalen. Daarmee hoopte je later een uitstekende baan te bemachtigen. Bij die baan verwachtte je dan weer een riant salaris waarmee je fluitend je studieschuld zou betalen. En zie: aldus geschiedde. Ik betaal nu nog vrolijk zo'n 170 gulden per maand. Dat merk ik nauwelijks in mijn salaris. Maar ergens heb ik de omslag gemist. In de jaren negentig is de student blijkbaar heel anders gaan denken over lenen. En dat is wonderlijk. Wonderlijk, omdat het hele land zich in de leningen stort. Een p.1. voor een auto, koelkast of luxe vakantie is geen uitzondering. Wat wil je met die lage rentestand? Alleen de student van nu wil op een of andere manier maar niet aan de lening. Dacht ik altijd met mijn tijd te zijn meegegaan, blijk ik ergens iets verkeerd gedaan te hebben. Ik slik op tijd voor het eten mijn XTC-tabletten, ik kijk goed uit bij het oversteken als ik ga bungeejumpen, dus niemand zal durven ontkennen dat ik mega-hip en giga-cool ben. Maar van het antileenbeleid van de huidige voltijdstudent snap ik dus helemaal geen bips. Gelukkig hoeft dat ook niet meer. Dat is de mazzel van menig deeltijder. Behalve een riant salaris om je studie met gemak te ktmnen bekostigen, krijgen veel deeltijders het studiebedrag gewoon terug van h u n baas. En voor die stakkers die dat niet krijgen? Och, daar springt de fiscus wel bij. Studiekosten zijn aftrekbaar. Lang leve de deeltijdse volwerker.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen