Ad Valvas 1998-1999 - pagina 580

Tevredenheid slechtzienden onder de loep Blinden en slechtzienden in Noord-Holland zijn zeer tevreden over hun zorginstelling, ondervond psychologe Mirjam Stalpers. "Mede omdat het niet zomaar klanten zijn. Het zijn veelal mensen die de hulp goed kunnen gebruiken."

F

ormeel gezegd bevordert de stich ting VISIO de zelfstandigheid en zelfredzaamheid van blinden en slechtzienden m Noord Holland. Concreet houdt het m dat blinden en slechtzienden bij VISIO bijvoorbeeld oefenen met koken en eten, of met het werken met een computer. Ook helpt de stichting bij sociale of emo tionele problemen. Bovendien geeft de zorginstelling voorlichting en advies, bijvoorbeeld over revalidatie. "Ze doen dus heel veel verschillende dingen", verklaart psychologe Mirjam Stalpers. Voor de Wetenschapswinkel van de vu onderzocht ze hoe tevreden de blinden en slechtzienden zijn over de diensten die VISIO aanbiedt. Voorheen bepaalde een regionale instelling voor blinden en slechtzienden welk aanbod van diensten er kwam. VISIO wil daar vanaf. Ze probeert aan te bieden wat de klant wenst. Een tevredenheidsonderzoek onder de klanten kon daarbij met uitblijven. "Omdat ik al lange tijd geïnteresseerd ben m productkwaliteit, nam ik snel deze opdracht aan", aldus Stalpers. Ze toog aan het werk met twee opdrachten. De eerste was een instrument te ontwikkelen om de tevredenheid te meten. Vervolgens was haar tweede taak zo'n onderzoek ook daadwerkelijk uit te voeren. Dat leidde tot een telefonische enquête onder 23 VISIO klanten die meededen aan zelfstandigheidstherapie. "Niet

veel", geeft Stalpers toe. "De bedoeling was 1 50 mensen te benaderen. Doordat de automatisering net vernieuwd werd, bleek dat helaas met mogelijk. Toch geeft het onderzoek een aardig beeld van hoe tevreden de klanten zijn." De blinden en slechtzienden kregen vooraf een brief waarin stond dat de resultaten anoniem werden verwerkt. Onder meer daardoor konden sociaalwenselijke antwoorden aardig worden voorkomen, denkt Stalpers. "In de brief stond duidelijk dat ze best kritiek mochten spuien." De onderzoekster denkt daarom dat alle respondenten het menen als ze zeggen over Visio tevreden of zelfs zeer tevreden te zijn. Slechts bij detailvragen komen punten van kritiek boven, zoals de bereikbaarheid van het gebouw. "Waarschijnlijk IS iedereen ook tevreden omdat ze geen 'gewone' klanten zijn. Het zijn gehandicapten die vaak blij zijn dat ze deze hulp kunnen krijgen. Bovendien zijn ze tevreden over de kwaliteit van die hulp", aldus Stalpers. "Als zulke resultaten zouden zijn verkregen bij een grotere steekproef, zou dit een zeer gunstige uitkomst betekenen voor Visio." Eén van de minpuntjes is de bekendheid van VISIO. Een derde van de respondenten antwoordde dat zij graag eerder van het bestaan van de zorginstelling had willen weten. Een conclusie die de instelling ook zelf had getrokken. De resultaten van het on-

Blinden en slechtzienden werden uitgenodigd kritiek te spuien.

derzoek van Stalpers wil Visio graag gebruiken "voor PR-doeleinden", zo staat in het verslag te lezen. Mirjam Stalpers is daar uitermate tevreden mee. "Het geeft veel bevrediging om aan een project gewerkt te hebben dat met zomaar in een bureaula verdwijnt. Hier gebeurt echt iets mee. De wens van Visio was een

instrument te krijgen waar ze vervolgens zelf onderzoek mee kan doen. Daar ben ik volgens mij aardig in geslaagd. In die zin is het ook met zo erg dat ik maar met 23 respondenten sprak. Beschouw het als een pilot." BIJ het opstellen van de vragenlijst ging veel tijd zitten m de voorbereiding. "Ik ben bij veel mensen langs

Wim Oskam/HH

geweest om uit te vissen wat zij nou belangrijk vinden aan de service van VISIO. Het was erg grappig om te zien dat het instrument in de praktijk goed werkt. Dat geeft een behoorlij ke dosis vertrouwen voor de toekomst."

Duits hergebruik van afval lijkt succesvol De Duitsers lijken milieuvriendelijker met hun verpakkingsafval om te springen dan de Nederlanders. Maar volgens milieuwetenschappers in opleiding kan niet worden gezegd dat het systeem van onze buren het Nederlandse moet vervangen.

I

n 1 994 voerde de Europese Unie een richtlijn in om minder verpakkingsafval te creëren en meer te recyclen. De richtlijn bevatte alleen streefcijfers, ledere lidstaat moest die cijfers nog eens zelf in wetgeving vertalen Zo stelde Nederland bijvoorbeeld ieder bedrijf verplicht het afval te beperken en zoveel mogelijk te hergebruiken. Bovendien moesten ondernemingen rapporteren aan het ministerie van VROM.

De richtlijn was voor de Nederlandse industrie aanleiding om een convenant op te stellen, het zogenaamde Convenant Verpakkingen II. Met dit convenant nemen bedrijven geza menlijk de verantwoordelijkheid voor het halen van de doelstellingen uit de EU richtlijn. Duitsland pakte het nog grondiger aan Al voor de invoering van de richtlijn maakte de Duitse regering een Verpackungsverordnung Op basis van die verordening vormden de bedrijven een fonds waaruit ze inzameling en hergebruik van verpak kmgsmaterialen betalen. De grondslag van het Duitse systeem IS de Crune Punkt, die op veel Duitse verpakkingen te zien is Bedrijven kunnen hun producten tegen beta ling aan het fonds voorzien van zo'n groene punt. Daarmee kopen ze hun plicht af voor de inzameling en verwerking van het afval. "Op het eerste gezicht lijkt het Duitse systeem beter te werken dan het Nederlandse", aldus Levien van Zon Hij IS aan de vu eén van de dertien mi lieuwetenschappers m spe die beide stelsels naast elkaar legden. "Uit jaar verslagen valt op te maken dat Duitsland aanzienlijke resultaten boekt. Het land verzamelt en hergebruikt grote hoeveelheden afval."

De Stichting Natuur en Milieu vroeg de Wetenschapswinkel van de vu om de Nederlandse en Duitse stelsels eens nader te onderzoeken. Dat deed ze omdat binnenkort het Nederlandse beleid wordt geëvalueerd. De mi lieustichtmg wilde weten of er m Nederland wat te verbeteren valt door het Duitse voorbeeld te volgen. De opdracht paste mooi in het straat je van het projectvak Milieu en Beleid, dat alle aankomende milieuwetenschappers van de vu moeten afleggen. "Een leerzaam project", blikt Levien van Zon terug. "Al moesten we hard werken om het hele onderzoek m vier weken af te krijgen. Ik had op het laatst te kampen met een zwaar verminderde hoeveelheid slaap." De dertien verzamelden, onder meer op het Internet, "ontzettend veel m formatie", vertelt collega-student Lindske van Hulst "Verpakkingsafval IS een onderwerp waar je met veel van hoort. Het was dan ook helemaal nieuw voor ons. Ik kende dat tekentje op Duitse verpakkingen wel, maar had geen idee wat het betekende." In Nederland wordt veel minder afval gescheiden opgehaald dan m Duitsland. Bijna alle verpakkingsmaterialen, behalve papier en glas, komen m ons land op de grote hoop van het restafval terecht. In Duitsland worden composieten, kunststoffen en ferro- en non-ferrometalen in een speciale ton of zak verzameld. Al dit afval wordt later gesorteerd en doorgestuurd voor recycling. Voor zowel papier als glas is er een aparte container. Ook worden Duitse bedrijven veel meer gestimuleerd om minder ver pakkingen te produceren. Naast de directe druk door de overheid is er

ook een indirecte druk. Consumenten dringen eropaan zo weinig mogelijk afval te produceren. Ze moeten immers (indirect) betalen voor de Crune Punkt. In ons buurland is eveneens een be tere controle op de kwaliteit van de afvalverwerking. Ten slotte kan door de gescheiden inzameling nauwkeuriger vastgesteld worden hoeveel van welk afval is opgehaald Met deze pluspunten is echter met gezegd dat het Duitse systeem beter werkt dan het Nederlandse, aldus de onderzoekers. "Je vergelijkt eigenlijk appels met peren", aldus Van Hulst. "In theorie werkt het aardig m Duitsland, maar de complete industrie- en dienstensector is in de cijfers met terug te vinden Dat scheelt nogal wat. met of zonder fabrieken, winkels en kantoren." Van Zon nuanceert het 'succes' van het Duitse verwerkingssysteem. "Het IS met duidelijk of het Duitse sys teem bijdraagt aan de ontwikkeling van milieuvriendelijker verpakkings materiaal. Ook is onbekend m hoeverre bedrijven door het systeem overtuigd worden van de noodzaak van een schoon milieu." De aankomende milieuwetenschappers noemen het fraai ogende Duitse systeem discutabel. "Het inzamelingssysteem lijkt effectiever, maar er zijn hoge kosten aan verbonden. De verwerkingspercentages van beide landen zijn met te vergelijken." De onderzoekers raadden Natuur en Milieu daarom aan ook de stelsels van andere lidstaten van de EU op hun merites te beoordelen, alvorens het Duitse systeem te bepleiten. Ook zijn de milieudeskundigen in opleiding voor meer concrete afspraken van het Nederlandse bedrijfsleven. De doelen m het huidige convenant zijn volgens hen te vrijblijvend. Of de bedrijven te porren zijn voor meer concrete streefcijfers, betwijfelen de studenten in hun rapport: "Als ze er komen, heeft de overheid vaste criteria in handen en kan dan ook maatregelen treffen. Daar zullen de bedrijven met tevreden mee zijn."

Bijna alle verpakkingsmaterialen, behalve papier en glas, komen in ons land op de grote hoop van het restafval terecht. Roeland Fossen/HH

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen