Ad Valvas 1998-1999 - pagina 276

AD VALVAS 1 0 DECEMBER 1998

PAGINA 6

'Nederland is geen paradijs voor vluclitelingen' Debat en cultureel programma over mensenrechten in Griffioen affiche voor het festival het vraagteken in de titel Vlucht naar de Vr ijheid? is weggelaten. "Sommige mensen den­ ken dat Nederland een paradijs is voor vluchtelingen. Dat vind ik met leuk, want hier zijn genoeg proble­ men. Ook voor mij. Ik heb gepro­ beerd hier een eigen leven op te bou­ wen, maar dat was soms niet moge­ lijk." N a het debat verzorgt de stichting Tawoes als medeorganisator van het festival in Griffioen een traditionele Iraanse theetafel. "Thee met iets erbij", geeft Farzad Lajmiri als omschrijving. H et woord lekkernij blijkt de verder goed Nederlands spre­

In Cultuurcentrum Griffioen vindt komend weekend de afsluiting plaats van het festival Vijftig jaar rechten van de mens. Op het programma staan films, muziek en het debat 'Vlucht naar de Vrijheid?'. Dat vraagteken is volgens een van de organisatoren niet overbodig. Dick Roodenburg Op 10 december is het vijftig jaar geleden dat de Universele verklaring van de rechten van de mens werd opgesteld. H et festival Vijftig jaar r ech­ ten van de mens opende 2 december op de vu met een symposium over het Internationaal Strafhof. Op zaterdag 12 december vindt in Cultuurcentrum Griffioen op Uilenstede de afsluitende avond plaats, die het cultuurcentrum van de v u samen met onder meer het Studium Generale organiseert. De avond begint met een debat over de positie van vluchtelingen in Neder­ land. Aan dat debat doen de Tweede Kamerleden Farah Karimi (Groen­ Links) en Jacques Niederer ( W D ) , de jsieladvocaat Kees Peper en de uit \fghanistan afkomstige Zaher Banai nee. Banai werkte in zijn geboorte­ and als arts en studeert na zijn vlucht laar Nederland weer geneeskunde. In 1997 publiceerde hij de verhalenbun­ del Het Maankasteel. Debatleider is studium Génerale­medewerkster ifolande Jansen. Behalve de discussie staan diverse cul­ Tirele activiteiten op het programma. 4et Filmhuis Uilenstede vertoont op ionderdag 10 en vrijdag 11 december der films rond het thema mensen­ echten. In La Histona Ojficial Argentinië, 1985) komt een vrouw rachter dat haar geadopteerde doch­ er het kind is van een moeder die loor het militaire regiem is vermoord. ')ead Man Walking (vs, 1995) stelt de 'raag of iemand die anderen van het even berooft, zelf recht heeft op een nenswaardige behandeling. Animal

Farm (Engeland, 1955) is een teken­ film naar de klassieke roman van George Orwell over de totalitaire staat. Martin Scorseses Kundun (vs, 1997) speelt zich aftegen de achter­ grond van de gewelddadige bezetting van Tibet door China. Kundun draait nog een keer op dinsdag 15 decem­ ber. Het Sociaal Kultureel Werk Amstel­ veen (SKWA) is een van de initiatiefne­ mers van het festival. Op een tiental locaties in Amstelveen werden deze week allerlei activiteiten georgani­ seerd, variërend van een Afrikaanse film in wijkcentrum Patriaplein tot Turks cabaret in wijkcentrum West­ end. H et leukste programma is komende vrijdag 11 december te vin­ den in ontmoetingscentrum D e Meent, aldus Golbanoo Kiani H aft­ lang. Banoo, zoals zij zich laat noe­ men, komt uit Iran en werkt momen­ teel bij de SKWA en als trajectbegelei­ der bij het Bureau Opvang Nieuwko­ mers in Amstelveen. "In De Meent kunnen kinderen van vluchtelingen bellen met hun opa en oma in het land waar ze vandaan komen. Ze krijgen van ons een tele­ foonkaart", vertelt Banoo over het programma in De Meent. "Daarna verzorgt H amid Abdolmalaki een theatervoorstelling voor tieners. D e avond wordt gepresenteerd door een Bosnische van 14 jaar. Iemand van Amnesty vertelt een verhaal over kin­ deren en mensenrechten." De theater­ voorstelling wordt volgens Banoo heel bijzonder. "Abdolmalaki was in Iran een bekend regisseur. H ij moest ech­ ter vluchten. Ik hoorde pas dat een

Cultuur

Zanger Shahram van Iraanse popgroep Aria is heel populair onder de Iraniërs in Nederland. De band treedt op tijdens het afsluitende avond van het festival Vijftig jaar rechten van de mens. Filmmuseum kinderserie van hem nu wel in Iran op televisie wordt uitgezonden. In de voorstelling van vrijdag speelt zijn eigen kind mee." Banoo was ook betrokken bij de voor­

bereidingen voor het debat in Grif­ fioen op 12 december. Zelf vluchtte ze veertien jaar geleden uit Iran, waar ze sportlerares was, naar Nederland. Ze reageert nogal fel als blijkt dat op het

kende Lajmiri niet te kermen. "H et is zoet, je kunt het een beetje vergelijken met baklava." D e avond wordt afgesloten met een optreden van de in Duitsland woon­ achtige Iraanse popgroep Aria. De uit vijf leden bestaande band speelt naast covers van bekende Iraanse artiesten eigen repertoire. De muziek kenmerkt zich door het gebruik van een speciaal percussie­instrument. "H et lijkt veel op de Turkse popmuziek", aldus Laj­ miri. "Zanger Shahram is heel popu­ lair onder de Iraniërs in Nederland," De teksten gaan volgens het persbe­ richt over het leven en de liefde. En dat past bij een festival over mensen­ rechten. Debat Vlucht naar de Vrijheid'? met cultureel programma zaterdag 12 december vanaf acht uur s avonds in Cultuurcentrum VLl, Griffioen, Uilenstede 106 Amstelveen T oegang voor popgroep Aria ƒ 10 (studenten ƒ 7,50} Informatie (ook over Filmhuis Uilenstede) 020 4445100 De activiteiten in ontmoetingscentrum De Meent op vrijdag 11 december beginnen om half acht s avonds Adres De Meent, Onon 3-5 Amstelveen, telefoon 020 6438015

'We geven iedere week een huisfeest' tond een studentenhuis hangt vaak een wolk van omantiek. Maar is het wel zo leuk om de haren van je luisgenoot uit het doucheputje te moeten halen? En wil ien student ook niet af en toe rust? Ad Valvas ging op lezoek bij verschillende VU-huishoudens en vroeg naar de 'oor- en nadelen van hun manier van wonen. )eze week: een internationaal studentenhuis. »^^:.* i s ' •• lift ï ^^'^ ^ ' ^ ^ > i ^ v

"

•**.# ^* Feur Besters pannende en veelvuldige feesten, eel vrijheid en een andere cultuur 'oor buitenlandse studenten is imsterdam een aantrekkelijke stad m voor langere of kortere tijd neer te trijken. Uitwisselingsstudenten 'onen vaak in het H ospitium op lilenstede. Buitenlandse studenten unnen daar tijdelijk verblijven, jidreas Stefansson koos echter voor en kamer in een mternationaal stu­ entenhuis bij het Waterlooplein. Meer vrijheid en dichtbij het culture­ en sociale leven", verklaart de 27­ irige Zweed. Voordat ik naar Nederland kwam, roeg ik om een kamer in het H ospiti­ m. T o e n ik eenmaal hier was, bleek geen kamer vrij te zijn. De H óspiti­ m­organisatie wees mij vervolgens op tudents for Students. Deze organisa­ e had binnen een week woonruimte 3or me. Nadat ik verhalen hoorde /er het H ospitium en de regels daar, ilde ik ook niet meer. Geen feesten? lah!" Ie eerste kennismaking met het huis 1 zijn kamer was niet de beste. "H et ais is een voormalig kraakpand en as een zomer lang niet bewoond, an mijn kamer stond het raam toen Den: voor duiven een goede kans ns binnen te kijken. Er kwamen ïhalve mij nog twee studenten langs, aar die wilden de kamer niet eens . H et stonk er verschrikkelijk en de oer zat onder de duivenpoep. Maar was zo wanhopig dat ik, met mijn ^us dichtgeknepen, ja heb gelegd."

Er wonen 24 studenten uit zo'n der­ tien verschillende landen in het huis Het IS een behoorlijke ratjetoe een Engelse zit in de keuken te lezen, twee Portugezen discussieren hevig in de achterkamer en een gemengd groepje kijkt tv in de woonkamer. "Gelukkig is geen enkele nationaliteit in de meerderheid. Dan krijg je groepsvor­ ming. N u wordt bijna altijd Engels gesproken. Soms praat ik met een Zweedse huisgenoot in onze eigen taal. Laatst onderbrak een Belgische ons gesprek en begon allerlei com­ mentaar in het Engels te geven. Blijkt dat ze ons Zweeds al een beetje kan volgen!" De tijdelijke student sociaal­culturele wetenschappen huurt één van de zes grote kamers in het huis. "We betalen daarvoor 650 gulden. De kleine kamers zijn 450. Ja, het is erg veel geld. In Zweden betaal ik maar de helft. Ik ben ook best kritisch over Students for Students. De organisatie gaf me een contract in het Neder­ lands. Bij navraag in huis bleek dat iedereen een Nederlandstalige versie moest ondertekenen. Later kwam uit dat we helemaal geen huurcontract hebben, maar een antikraakovereen­ komst. Dat had Students for Students niet verteld." Toch maakt de Zweed zich niet erg druk. "Ik baal daar wel van, maar aan de andere kant heb ik een leuke kamer, midden in het cen­ trum. H oewel het natuurlijk oneerlijk is dat ze misbruik maken van onze afhankelijkheidspositie." Toen Andreas in september in het huis kwam wonen, was er'een geheel

Andreas tussen de meubels die hij van straat haalde: 'De verhuurder maakte misbruik van onze afhankelijk­ heidspositie.' Bram de Hollander nieuwe club mensen. "De eerste weken waren een chaos: geen meu­ bels, geen huishoudelijke apparaten. We regelden een gezamenlijke wasma­ chine, koelkast en telefoonaansluiting. Op de telefoon zit een slot. We geven nogal vaak feesten, waardoor we het risico kunpen lopen een erg hoge rekening te krijgen." Andreas',kamer staat behoorlijk vol met allerhande stoelen, een bed op pallets, een klein bureautje, een plant aan de muur en een klamboe boven het bed. Zijn kleding hangt aan een stang aan de muur. "We hebben onze kamers en de gezamenlijke ruimten ingericht met spullen die we op straat vonden. H et is ongelofelijk wat men­ sen m Amsterdam iedere week op straat zetten. In Zweden slaan mensen alles op in de kelder of op zolder en gooien niets weg. Ik heb alleen een matras gekocht. Ja, bij Ikea."

Vast onderdeel van de week is een huisfeest. D e muren in de woonkamer herinneren aan het H alloweenfeest. Met lichtgevende verf zijn figuren aangebracht en er hangen spinnen­ webben met zwarte monstertjes erin. "We houden ervan mensen uit te nodigen en te feesten. Omdat we met zo velen zijn, is er altijd iemand jarig, bijna jarig of net jarig geweest. En anders vieren we een lokaal of inter­ nationaal feest. N a het eerste feest raakten we in een vicieuze cirkel. Als we de statiegeldflessen wegbrachten, vroegen we ons af wat we met het geld moesten doen. Dus gaven we maar weer een feest." D e internationale studenten hebben geen echte regels. "Ik vind dat we samen alles heel goed hebben opge­ lost. Na een maand hielden we een huisvergadering. Daarin maakten we alleen afspraken over hoe de keuken

moet worden schoongehouden. Eén keer in de week geeft een man van Students for Students het sanitair een schoonmaakbeurt. We hebben geen roosters. Als het uitkomt, eten we met z'n allen. Wie de muziek te hard zet, krijgt dat wel van een ander te horen." Eigenlijk verwachtte hij wat meer intriges, strubbelingen en liefdesaffai­ res. "H et valt reuze mee. Natuurlijk eindigen feestjes in de verschillende kamers, maar echte rare dingen gebeuren zelden. Iedereen zit m dezelfde positie. Een vreemd land, helemaal alleen. Je hebt hier altijd iemand om mee te praten, maar daar­ door is je wereld wel beperkt. Soms voel je je daardoor geïsoleerd en opge­ sloten. We hebben weinig contact met de locals en dat is wel jammer. Eigen­ lijk ook het enige nadeel van dit huis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen