Ad Valvas 1998-1999 - pagina 294

AD VALVAS 1 7 DECEMBER 1998

PAGINA 6

I k speel op de een of andere manier steeds losers' Cursisten Cultuurcentrum VU spelen eenakter van Tsjechov hele tijd aan het spelen. N a afloop van een doorloop kunnen ze me oprapen." Ronald doet voor de vierde keer mee aan een productie van het Cultuurcentrum vu. "Ik speel op de een of andere manier steeds losers. Vorig seizoen was ik Paris in Romeo Julia. Een macho, maar uiteindelijk toch een heel zielige man. Het jaar daarvoor was ik de bruidegom in een huwelijk dat niet doorging. Alleen het eerste jaar speelde ik D o n Juan, maar dat is eigenlijk ook een tragisch figuur." D e cursus toneelspelen is voor Ronald vooral een uitlaatklep. "Lekker gek

Komend weekend zijn in Griffioen op Uilenstede de uitvoeringen van 'De onderlinge', een bewerking van stukken van de Rus Anton Tsjechov. Het speelt zich af op het kantoor van een bank. Geschiedenisstudent Ronald Stroo is boekhouder Chirin. "Een driftig mannetje en ook nog een vrouwenhater." Dick Roodenburg In september begon een tiental studenten aan de eenaktercursus bij Griffioen, het cultuurcentrum van de VU. Op het programma stond Het jubileum van Tsjechov. Omdat dit stuk maar vijf echte rollen heeft, haalde regisseuse Janine Veeren personages uit andere eenakters en korte verhalen van de Russische schrijver. Twee aandeelhouders die in het oorspronkelijke stuk figuranten waren, kregen een grotere rol. De bewerking wordt komende zaterdag en zondag als De onderlinge uitgevoerd in Griffioen. Ronald Stroo, geschiedenisstudent op de vu, speelt een van de rollen. "Ook het personeel van de bank is uitgebreid. Er zijn wat typejuffen bijgekomen", vertelt hij. Het verhaal speelt op de dag dat De Onderlinge Kredietbank een jubUeum viert en voor deze gelegenheid de aandeelhouders uitnodigt. Onverwachte gebeurtenissen op het kantoor leiden tot een complete chaos als de aandeelhouders arriveren. Volgens Ronald is met getracht een typisch Russische sfeer te creëren. "Alleen onze kleren doen een beetje Russisch aan." Hij denkt dat ondanks de wijzigingen de echte Tsjechovpersonages gehandhaafd zijn. "Ik heb

Geschiedenisstudent Ronald Stroo op het toneel: 'Het is een uitlaatklep: lekker gek doen, schreeuwen en Bram de Hollander janken.' niet het idee dat we aan de rol een heel eigen invulling geven. Daar was de tijd ook te kort voor. De cursus duurde vijfden avonden van twee uur. Maar als je speelt, leg je er natuurlijk altijd veel van jezelf in." Ronald speelt Chirin, de boekhouder van de bank. "Een driftig mannetje. Hij loopt zich vreselijk op te winden, want het jaarverslag is nog niet af. D e directeur van de bank laat hem het werk doen en wekt naar buiten de indruk alles zelf onder controle te hebben. Bovendien is Chirin een groot vrouwenhater. Overal waar

vrouwen verschijnen, gebeuren vreemde dingen. Daar draait het stuk om. De vrouw van de directeur komt op het kantoor en kletst aan een stuk door, zodat ze iedereen van het werk houdt. Chirin ergert zich daar steeds meer aan. Dan komt er ook nog een dame stennis maken over iets waarvoor ze helemaal niet op het kantoor moet zijn. Op een gegeven moment is het zo'n gigantische chaos, dat als de aandeelhouders op de stoep staan, het personeel volledig door het lint is gegaan. Typisch Tsjechov. Het zijn eigenlijk heel hysterisch mensen."

"De nuances die Tsjechov in zijn eenakters legde, moet je gaandeweg ontdekken", aldus Ronald. "Het lijken oppervlakkige verhaaltjes, maar er zit veel diepte in." Bij zijn eigen rol had hij aanvankelijk wat bedenkingen. " Z o ' n kantoorklerk die daar maar zit. Het is toch een heel leuke rol geworden, omdat ik iets kan opbouwen. Ik begin me steeds meer op te winden. Wel hondsvermoeiend. In het stuk zitten scènewisselingen, maar iedereen blijft de hele tijd op het toneel. Je moet je concentreren op wat om je heen gebeurt en je bent zelf ook de

doen, schreeuwen, janken, alles wat je maar in die rol kwijt kunt. Toneelspelen schept een heel intensieve band met de rest van de groep, het is altijd een heel gezellige club. Ik ben er echt verslaafd aan geraakt." D e ambities van Ronald zijn wat betreft het toneel bescheiden. "Ik ga geen castingbureaus af of audities doen. Daar heb ik ooit serieus over nagedacht, maar ik kwam erachter dat acteren best moeilijk is. Wel zou ik graag in een jeugdtheatergroep spelen, op semi-professioneel niveau." Naast zijn studie geschiedenis geeft Ronald invallessen op lagere scholen. "Het is heel leuk om in de klas met toneel bezig te zijn. Bij dramaoefeningen gebruik ik vaak dingen die ik op de cursus van Janine leerde." Ook in de studie komt zijn acteerervaring van pas: "Als ik me tijdens een werkgroep niet goed heb voorbereid, weet ik me er meestal uit te redden. D a n denk ik wel eens: ik zit hier toneel te spelen." De Onderlinge zaterdag 19 en zondag 20 december half negen 's avonds, zondag ook half dne 's middags Cultuurcentrum VU, Griffioen, Uilenstede 106, telefoon 020-4445100 Toegang ƒ 12,50// 10,-.

'Het Leidseplein is maar twintig minuten fietsen' Rond een studentenhuis hangt vaak een wolk van romantiek. Maar is het wel zo leuk om de haren van je huisgenoot uit het doucheputje te moeten halen? En wil een student ook niet af en toe rust? Ad Valvas ging op bezoek bij verschillende VU-huishoudens en vroeg naar de voor- en nadelen van hun manier van wonen. Deze week: een afdeling op Uilenstede.

Fleur Besters In de herfst springen ieder jaar een paar mensen van de bovenste verdieping naar beneden. "Het ziet er dan zo mistroostig uit. Maar ik heb die neiging nooit gehad hoor!", vertelt Marjolein Maas, derdejaars studente sociale psychologie in de gezamenlijke keuken. D e 21-)arige huurt samen met dertien anderen voor 410,96 gulden een kamer in één van de vele Uilenstedeflats. "Ik woon op kamer n u m m e r dertien. Ongeluk heb ik toch al regelmatig, dus dat maakt me niet zo veel uit. Ik struikel altijd." De keuken aan het eind van de gang is de centrale plek in huis. Behalve twee gasstellen zijn er een zithoek en eettafel te vinden. In de keuken verzamelen zich de studenten, werkenden en boven-de-veertigers om te koken, spelletjes te doen en samen te zijn. "De meeste huisgenoten zitten op de vu, een aantal is inmiddels afgestudeerd. Een aparte groep vormen Jaap en Luuk, die zijn al boven de veertig. Jaap woont hier net zolang als ik oud ben en Luuk is gewoon wat apart. Ach, je hebt er niet zoveel last van. Ik zie ze alleen bij de wasmachine." Huisgenoot Natalie in 't Veld (21) schuift bij aan de keukentafel. "Marjolein is degene die het hardst loopt te schelden over een vieze keuken. Meestal is zij dan ook degene die hem uiteindelijk maar schoonmaakt", onthult de derdejaars studente econometrie. "Ik doe een poging om netjes te

zijn",legt de psychologiestudente uit. "Er hangt een lijst waarop iedereen zich kan inschrijven. Dan maak je schoon als je tijd hebt. Alleen hebben sommige mensen nooit tijd!" Natalie: "Dat is dan een goed voornemen voor volgend jaar. Meer tijd maken voor de keukenbeurt en me vaker inschrijven." D e studenten hebben allemaal een eigen douche en toilet. Een groot voordeel, vindt Marjolein. "Dat is voor mij echt een reden om hier te blijven. Je hebt je eigen voorzieningen, kunt het netjes houden. Mijn kamer is ruim genoeg en iedereen heeft een eigen balkon. Dat is in de zomer wel fijn. Alleen is het uitzicht, de andere flats en parkeerplaats, niet bijster bijzonder. Ik vrees dat in de zomer regelmatig mensen met verrekijkers naar binnen loeren." Ze heeft een eigen koelkastje, hoewel er twee in de gezamenlijke keuken staan. "Dat is een ervaring van mijn broer, die ook op Uilenstede woont. Een huisgenoot van hem jat alles uit de koelkast. Die weet het verschil tussen mijn en dijn nog niet helemaal. Daarom heb ik deze meegenomen." Zo rond zevenen is het spitsuur bij de kookplaten. In de bontversierde ruimte worden maaltijden opgewarmd, culinaire hoogstandjes bereid en de restjes van gisteren opgewarmd. D e studenten eten veelal alleen, maar gaan wel allen met hun bordje aan de eettafel zitten. Marjolein: "De keuken was eerst nogal kaal. T o e n begon de eerste wat posters op te hangen, er

Marjolein Maas (tweede van links) in de keuken/huiskamer: ' i k vrees dat in de zomer regelmatig mensen met verrekijkers naar binnen loeren.' Brann de Hollander kwamen wat slingers bij van een verjaardag en oranje vlaggetjes voor het WK-voetbal. Alles bleef hangen. Zo raakt het hier wel gezellig." Ieder heeft een eigen kastje in de keuken, waar voor de herkenning een theedoek uithangt. "Sommigen delen enkele spullen, maar de meesten gebruiken hun eigen servies en pannen. Dat zijn ongeschreven wetten en regels, die je in de loop van de tijd leert. Je weet van wie je iets kunt pakken en van wie niet. We hebben buiten de keukenbeurt geen echte regels." De studenten zijn dik tevreden over hun unit. Wanneer het vooroordeel over Uilenstede ter sprake komt, dat het saai is, knikt Natalie heftig nee. "We zitten hartstikke dicht bij de v u

en het Leidseplein is maar twintig minuten fietsen. Het hangt van je eigen instelling af Als je hier woont en denkt: 'ik zit hier twaalf hoog op een kamertje en het is niet leuk', dan ben je verkeerd bezig." Marjolein vult aan: "Je hoeft echt niet alles hier te doen. Als ik uitga, doe ik dat zelden op Uilenstede. Er is een bioscoop, maar ik geef de voorkeur aan het centrum. Verder zit hier een supermarkt. Die is echter veel te duur. Ik ga altijd naar de Dirk. De enige faciliteit waar wij van gebruikmaken is het sportcentrum. Tuurlijk heb je hier een beetje een campusgevoel, maar je zit zo in Amsterdam." Ook de vliegtuigen deren de bewoners niet. Marjolein: "Gasten zeggen het altijd meteen. Wij horen het al niet

meer. T o c h merk je dat dit de bovenste verdieping is. Als de wind verkeerd staat, hebben we last. D a n lig ik 's nachts wakker. Erger zijn de overburen. H u n keuken zit tegenover mijn kamer. Daar wonen echte studenten, die denken 'ik ben een student, dus ik mag om drie uur 's nachts herrie maken'. Dat is wel balen." Marjolein en haar huisgenoten kunnen zich één geval bedenken waarom mensen niet op Uilenstede willen wonen. "De bewoners hebben geen inspraak bij nieuwe huisgenoten. Als je daardoor geen leuke eenheid hebt, kan ik me indenken dat je heel snel weer weg bent."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen