Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 636

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 636

9 minuten leestijd

AD VALVAS 3 JUNI 1999

PAGINA 2 0

!:/jr: SE.",>-.^-. . ' . V .

l--.-

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes drie hoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: de postzegelclub.

De veiling: 'Ingezet op 2,50 gulden. Een biertje is duurder. Niemand?'

Cynthia van Elk

Postzegels sparen van de holocaust, paarden of kerst M che e K under "Die oude man daar, dat is een hele goeie. Heeft veel en weet veel. En die student daar, die moet altijd dinosaurussen hebben. Alleen maar dinosaurussen." Paul van den Berg zit achter een enorme stapel 'dubbeltjesboeken', boordevol postzegels. "Uit deze boeken kunnen mensen iets kopen voor tien cent. Ik heb een miljoen postzegels, al kan ik er honderdduizend naast zitten." Het is woensdagavond en de ruimte achter het infopunt bij Aardwetenschappen is in beslag genomen door wat waarschijnlijk de club met de hoogste gemiddelde leeftijd aan de Vrije Universiteit: de postzegelclub. D e dames en heren, zo tegen de 60, 65 jaar, komen eens in de maand bijeen om te rullen, te kopen en te verkopen. Het liefst 'postfrisse' zegels: nieuwe zegels met gomlaag en zonder lijmsporen van het inplakken. Maar ook een mooi 'gelopen' zegel doet het goed: een gave zegel met een duidelijk poststempel, het liefst uit een ver land. Voorzitter Gerrit den Hartog richtte de club tien jaar geleden op. "Ik werkte aan de faculteit aardwetenschappen. T o e n ik wegging, heb ik de

Wil het niet lukken met je studie? Vindt Iedereen je kleren stom? Sta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad.

L^eve Katja, Zal ik me opgeven voor dat Veromcaprogramma waann ze mensen 24 uur per dag willen volgen? Ik hou dat best vol, het hjkt me spannend en ik kan er ook nog iets mee verdienen. Graag je mening hierover. Rolf Evers Lieve Rolf. Waarom niet? Ik bedoel, je doet toch al niets, en nu kan je daarmee wat geld verdienen en je wordt nog bekend ook. Ik heb er niets op tegen, al denk ik - in tegenstelling tot iedereen - dat het geen boeiende televisie wordt. Honderd dagen vrijwillig opgesloten zitten met andere mensen komt daar boeiende televisie uit voort? Alles wat spannend is en live wordt

personeelsvereniging, die nu niet meer bestaat, gevraagd of zij een club konden oprichten. Voor de zegels, en om contact met elkaar te houden. Maar nee, de vereniging had geen tijd. D u s deed ik het. We hebben toen 30 procent korting bedongen op alle nieuwe Nederlandse zegels die uitkomen. Die betaalt de vu. In september bestaan we tien jaar. D a t vieren we dan met een flesje wijn. Niet met alle leden uit het begin; er zijn er al een paar overleden." Straks begint de veiling en op een tafel liggen alle veilingstukken uitgestald. Gewapend met een enorme loep en een opschrijfboekje loopt mevrouw Kruit-Snoek voorover gebogen langs de tafel. Op zoek naar paarden, Israël, Nederland of iets leuks voor haar kleinzoon. Ze noteert de nummers en de prijs van de zegels die ze zou willen hebben. "De student" is T o n van Eijden, lid geworden toen hij onderzoeker-in-opleiding was, vijf jaar geleden. Maar inderdaad, hij is wel de jongste van het gezelschap: zo rond de dertig jaar. "Natuurlijk spaar ik als geoloog dinosaurussen, of eigenlijk alle prehistorische dieren. Ik heb zo'n drieduizend postzegels met de afbeeldingen.

Dat is denk ik de meest complete dino-verzameling in Nederland." T o n vindt zijn hobby niet oubollig. "Ik weet het, de club heeft het imago absoluut niet mee. D e meeste studenten zullen het gewoon te tuttig vinden. Maar ik vind het echt leuk." Opvallend is het aantal dames: zes van de zeventien aanwezigen. Zelf hadden ze het ook opgemerkt. "Er is vast en zeker voetbal op televisie." Mevrouw Stam (spaart onder meer zegels over kant en de holocaust) en mevrouw D u p o n (onder meer zegels waar het woord kerst opstaat) uit Uithoorn zijn echte postzegelvriendinnen. Ze gaan ook samen naar de vereniging in h u n woonplaats en bezoeken af en toe een postzegelveiling. De man van Stam werkte vroeger aan de vu. D u p o n was hoofdverpleegkundige in het vu-ziekenhuis. Dupon: "Meestal zijn deze verenigingen saaie oudemannenclubjes. Hier is het echt gezellig. Er is aandacht voor elkaar en iedereen weet wie wat spaart." Ook ZIJ bladert m de dubbeltjesboeken en vindt zowaar een kerstzegel. Een Ierse, met nollaig erop. Dat betekent kerst. Aan een ander tafeltje zitten de heren Muys en Pietersma. "Mijn vrouw

Katja weet uitgezonden, is in wezen saai. De persconferentie van de NAVO - is die

spannend? Herinner je nog hoe we een paar jaar geleden zaten te kijken naar de ontwikkelingen in de Golfoorlog? Was dat spannend? H e b je wel eens goed naar je ooms en tantes op een verjaardagsfeestje geluisterd? Was dat spannend? Wel eens gewone mensen zien neuken? Was dat spannend? H e t valt allemaal tegen, want m wezen gebeurt er niets. Je kunt er beter een film van maken. Bedacht door een scenarioschrijver die smaak heeft en verstand van het vertellen van verhalen. Dat kan het spannend worden! Lieve Katja, Ik lees overal dat het zo'n decadente tijd IS, maar ik merk daar niets van. Hoe komt dat? Els Tange Lieve Els, De wereld staat voor je open, maar dan moet je er zo weinig mogelijk normen en waarden op na houden. N o r m e n en waarden zijn eigenzinnige verbodsbepalmgen; ze weerhouden je

denkt: laat hem maar lekker naar die postzegels gaan, dan is de tv een avondje voor mij." Ze kennen elkaar van de koopvaardij, al meer dan vijfendertig jaar. Beiden sparen zegels uit de landen waar ze veel op voeren. Pietersma kende de voorzitter, en zo kwamen ze bij de vu-club terecht. "Gezellig hoor, zo eens per maand. Ja, we zouden er best een borreltje bij lusten, maar dat doen we alleen de eerste keer in het nieuwe jaar." " D e eerste vijftien n u m m e r s voor de veiling heb ik ingebracht. 5 Procent daarvan gaat in de kas, de rest is voor mij." D e "oude m a n " G. Meester grijnst. "Ik ben begonnen met sparen toen ik zeven was. N o u goed dan, als je het wilt weten: ik verzamel al zeventig jaar. Ik heb Nederland tamelijk compleet, behalve de nieuwste zegels. Er wordt zoveel uitgegeven, dat is niet meer te betalen. Ook levert het niks o p . " Hij heeft de oudste Nederlandse postzegels, uit 1852. " T o e n hadden ze nog geen kartels. Eigenlijk waren het maar rare plaatjes." De veiling begint. Achter een tafel zitten Den Hartog en Jaap Eijkenduijn. D e n Hartog praat, Eijkenduijn schrijft. "Kavel n u m m e r twee, Nederland, gebruikt, n u m m e r 375/376, ca-

taloguswaarde 6 gulden, ingezet op 3 gulden. Wie biedt 3 gulden?" M e vrouw Kruit-Snoek is de enige. Den Hartog: "Nou, heb ik toch iets. Kavel n u m m e r 38, nummers 1714 - 1720, cataloguswaarde is 78 frank, ingezet op 2,50 gulden. Een biertje is duurder. Niemand? Helaas. D a n retour." Zo gaat het door, zestig kavels lang. Erg veel wordt er niet gekocht. Het meest schaft mevrouw Kruit-Snoek aan. Ze moet 22,15 gulden afrekenen. Kruit-Snoek is lid vanaf "ongeveer het begin". Haar man werkte vroeger aan de vu. "Hij spaarde als kind postzegels, voor de oorlog. In de oorlog ging alles in een grote doos en pas toen zijn ouders overleden kreeg hij die doos weer te zien. Hij wist niet goed meer wat er in zat en wilde dat na zijn pensionering uitzoeken. Toen overleed hij. D e doos zat vol hele oude zegels. Ik ben alles gaan uitzoeken; dat was afleiding. Ik kreeg er erg veel plezier in. D u s sinds 1970 spaar ik zegels." Ze pakt haar boeltje bij elkaar en gaat naar huis. Samen met b u u r m a n Hekkenberg die ook zegels spaart en haar een lift geeft. " T o t de volgende keer, met een feestelijk flesje wijn", roept D e n Hartog ze na.

raad

om dingen te doen. Er is altijd een verschil in wat je wil en wat je normen en waarden zijn. Je ziet een leuke man met wie je zou willen neuken, maar hij is getrouwd. Je normen en waarden zeggen: nee, ik neuk hem niet. Maar als je andere normen en waarden zou hebben, zou je hem wel neuken. M e t andere woorden: als we zeggen dat we in een decadente tijd leven, bedoelen we dat we eigenlijk geen normen en waarden meer hebben. Dat is eigenlijk heel prettig, want nu blijkt dat normen en waarden eigenlijk niets inhouden als er geld en middelen m overvloed zijn. Pas bij een gebrek aan geld en middelen heb je strenge normen en waarden nodig. D e Marokkaanse jeugd heeft strenge normen en waarden nodig - dat vertellen we ze ook altijd. Suriname moet aan strenge normen en waarden voldoen - anders krijgen ze geld van ons. Asielzoekers moeten zich aan strenge normen en waarden houden, anders sturen we ze terug. Maar wij, roomblanke studenten die alleen maar overvloed kennen, hoeven er geen normen en waarden op

na te houden. Wij hebben aan mets gebrek. Lieve Katja, Wat IS de reden dat Aj'ax Co Adnaanse niet als opvolger van Van Gaal wenste? Robbie van Doombusch Lieve Robbie. Je hebt gelijk, daar moet zich iets hebben afgespeeld wat wij met weten, en waar de journalistiek nog niet achter is. Waarschijnlijk was er ruzie tussen Van Gaal en Adnaanse. Het kan ook zijn dat Van Gaal een te grote invloed had op de jeugdspelers die hij trainde. D e werkelijke blunder van Ajax dit seizoen is dat de club Adriaanse niet als trainer aantrok, maar ons opscheepte met Olsen en Wouters die h u n gebrek aan overwicht illustreren met een derderangs elftal waarvan al bekend was dat de beste spelers aan het eind van het seizoen afscheid zouden nemen. Het volgend seizoen wordt weer een ramp als er niet snel iets gebeurt. Katja van

Groeningen

Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar Redactre Ad Valvas t a v Katja van Groeningen, De Boelelaan 1107, kamer 15 B-15, 1081 HV Amsterdam of ge-emaild naar redactie@advalvas vu nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 636

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's