Ad Valvas 1998-1999 - pagina 616

AD VALVAS 20 MEI 1999

PAGINA 24

Dat is een leuk idee! Een songfestival! Miche e K under "Ik studeer hier al sinds augustus en nu, na bijna tien maanden, word ik welkom geheten. N o u ja, dan loop ik tenminste nog even met een welkomgevoel rond." De Ierse Ann-Marie O'Boyle, studente culturele wetenschappen, lacht. Ze is één van de velen die vorige week maandag in de mensa present is op een avond voor buitenlandse studenten die aan de v u studeren. D e avond wordt aangeboden door de rector magnificus prof. dr. Teade Sminia. Samen met zijn vrouw Wietske is hij aanwezig. Tijdens de borrel die voorafgaat aan een maaltijd loopt Smmia ontspannen tussen de studenten en de lege blikjes Dommelsch door. "Hoe vinden jullie je studie? Wat vinden jullie van Amsterdam?" Charlotte Morris uit Engeland, studente Engelse literatuurwetenschap, komt langs zonder te weten wat de bedoeling van de avond is. "Maar ach,/oo<i and drinks for free. Nee, schrijf maar op dat ik het fijn en goed vind om andere buitenlandse studenten te ontmoeten." Robert Grim uit Oostenrijk vindt deze avond, hoewel hij inmiddels alweer drie maanden in Nederland studeert, een leuk initiatief. "Ik vind het goed dat de rector met iedereen praat en niet een grijze heer is die alleen een toespraakje komt houden." Hij kent zo'n 80 procent van de aanwezigen. D e meesten wonen, net als hij, in het Hospitium, het onderkomen voor buitenlandse studenten op Uilenstede. Robert heeft kritiek op de (ontbrekende) voorzieningen in dat Hospitium. "Maar de sfeer is er p n m a . " Voor de muziek tijdens deze avond zorgt Henk Wolleswmkel, zittend achter een enorm keyboard in een hoekje

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes drie hoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: buitenlandse studenten borrelen en dineren met rector Sminia. van het gedecoreerd stuk mensa. D e vu-medewerker (schilder bij de gebouwendienst) is in zijn vnje tijd vertolker van populaire deuntjes op feesten en partijen. Op een poster wordt hij aangekondigd met de ondertitel 'Life Music'. Die was snel van de muur, waarschijnlijk meegenomen als aandenken. Als iedereen aan tafel zit en de gereedstaande flessen wijn zijn aangebroken, klinkt "Hello, hello, hello"

door de luidsprekers. Rector Sminia houdt een praatje. De maaltijd reconfirms volgens hem dat de buitenlandse studenten lid zijn van de vu. Sminia wenst ze "A happy meal and a stimulating conversation". Hongerig vallen de studenten aan op het enorme buffet. Tussen hen door rijdt de Canadese rechtenstudente Nora Bednarski in haar rolstoel. Als gehandicapte studeren in het buitenland is volgens haar

Als de toetjes op zijn, gaan spontaan de beentjes van de vloer - ook van rector Sminia. Wil het niet lukken met je studie? Vindt iedereen je kleren stom? Sta je het hele jaar rood? Gaan al je vriendinnen er vandoor met een ander? Drink of slik je te veel? Snap je soms niet hoe de wereld in elkaar zit? Leg je vragen en problemen maar voor aan Katja, want zij weet raad.

Lieve Katja, Reeds geruime tijd denk ik na over mijn leven en over hoe het maar voortkabbelt, terwijl ik het idee heb totaal geen grip te hebben over wat met me gebeurt. Ooit heb ik besloten dat vnje wil niet bestaat en dat ik slechts het slachtoffer ben van wie ik ben, alsof mijn bewustzijn als een passieve toeschouwer mijn leven bekijkt en analyseert. Ik kan echter moeilijk leven met deze overtuiging, doch kan ik me niet onttrekken aan het feit dat dit de enige juiste zienswijze is: een mens is het product van zijn/haar genen en milieu, en niets hiervan is van zichzelf Katja, kan jij je licht hierover laten schijnen? Roel, student psychologie

Bram de Hollander

Katja iveet Lieve Roel. Hier een aantal vragen, naar aanleiding van je brief. 1. Hoe denk je na over je leven terwijl je er geen grip op hebt? 2. H o e kan je besluiten dat vrije wil niet bestaat? Wilde je dat besluiten of drong je niet-vrije wil dat op? 3. Hoe weet je wie je bent? 4. Hoe weet je dat je daar het slachtoffer van bent? 5. Je schrijft dat je bewustzijn een passieve toeschouwer is. Hoe passief is die dan dat hij wel kan kijken en analyseren? 6. Wat is de precieze oorzaak van het probleem dat je moeilijk kunt leven met een bewustzijn dat kijkt en analyseert? Wat had je dan gewild? Een bewustzijn dat blind is en zich van de domme houdt? 7. Je zegt dat de mens niets van zichzelf heeft. Van wie zijn dan die genen? Wie schept welk milieu? 8. Hoe lang heb je psychiatrische hulp gehad? 9. Als die al langer dan een jaar is afgelopen, zou je me dan een plezier willen doen en weer een afspraak met hem of haar willen maken (benader

niet extra spannend. "In Montreal had ik veel meer problemen. Amsterdam is juist heel erg rolstoeltoegankelijk. Op Uilenstede woon ik in een aparte unit met een aantal huisgenoten. Het is alleen jammer dat ik bijna twee keer zoveel moet betalen dan voor niet aangepaste huisvesting." Voor zulke klachten is de avond ook bedoeld. Kathy Molenkamp, beleidsmedewerker van het bureau bestuursondersteuning dat de avond organiseert, inventariseert evenals Sminia alle opmerkingen. "Al een paar keer vertelden studenten dat het openbaar vervoer zo duur is", zegt ze. "Ze hebben natuurlijk geen ov-kaart. Even naar Maastricht gaan is er niet bij. Daar zouden we iets aan moeten doen." "Ik hoor veel", vertelt Sminia. "Over slechte omstandigheden in het Hospitium, over hoe leuk Amsterdam gevonden wordt, over de te hoge kosten van het openbaar vervoer. Natuurlijk hoor ik niet alles voor de eerste keer. Maar als je iets vaak genoeg wordt meegedeeld, denk je: daar moeten we iets aan doen. Er wordt nu gepraat over uitbreiding en renovatie van het Hospitium en over het realiseren van woonruimte op de nieuwe Zuidas." HIJ vindt het belangrijk dat buitenlandse studenten aan de vu studeren. "Ze nemen altijd iets van hun cultuur mee. Zo worden Nederlandse studenten op locatie geïnternationaliseerd. Ook moedig ik het aan dat Nederlandse studenten een tijdje naar elders gaan zodat ze vroeg worden geconfronteerd met de internationale samenleving. Dat de nadruk daarbij niet altijd op studeren ligt - ach, je leert

genoeg andere dingen. Kennis spijker je later wel bij." Het wordt steeds lawaaiiger, de toetjes zijn op, de amaretto aangebroken en Wolleswinkel wordt steeds populairder. Het eerste glas sneuvelt en een Italiaans gelegenheidskoortje brult door een microfoon. Dat is een leuk idee! Een songfestival! Kathy Molenkamp probeert de vier meisjes uit Zuid-Afrika, rechtenstudenten, over te halen een lied te zingen. D e vier zitten al de hele avond een beetje apart en lijken er niet happig op om in het middelpunt van de belangstelling te gaan staan. De Italianen mogen nogmaals, begeleid door Wolleswinkel: "O sole mio." Dan een groepje Finnen: "Us, dos, us dos tro", gevolgd door een onverstaanbaar geschreeuw. D e Zuid-Afrikaanse dames trekken de stoute schoenen aan. Samen met Molenkamp zingen zij, minstens driestemmig, het oude lied Nkosi sikelele'iAfnca. Het wordt zowaar even doodstil. Er zijn nog Engelsen, Zweden, Polen en Spanjaarden die zich willen laten horen. Sminia staat samen met zijn vrouw als een tevreden pater familias in een hoekje te grijnzen. "Zo mag het best eindigen. Gezellig toch?" En op Viva Espagna maakt het echtpaar nog even een dansje, vu-medewerker Lenie Brex ruimt zingend de rotzooi vast een beetje op. "Ik heb hier aan de VU nog nooit zo'n puinhoop meegemaakt. Maar het is ontzettend leuk."

raad

anders de decaan voor hulp); 10. Zou je zo vriendelijk willen zijn om je voorlopig niet al te druk te maken? Leer rustig verder, kijk veel televisie en maak je nergens druk om. Lieve Katja, Is oorlog niet altijd onethisch? Niemand heeft toch het recht om een ander te doden? Ik begrijp de agressie niet tegen het Servische volk. Jij vindt ethiek geen wetenschap, maar kun je wetenschappelijk aantonen dat doden altijd slecht is? Wijnand Baart Lieve Wijnand. Ik weet niet wat je studeert, maar het wetenschappelijk gehalte van je brief is schokkend laag. Juist wetenschappelijk kun je aantonen dat doden niet altijd 'slecht' is. Ik noem maar wat: wanneer je iedereen die niet gezond is onmiddellijk doodt, zouden wetenschappelijk gezien de gezondheidskosten beduidend lager worden en zou tegelijkertijd de gemiddelde leeftijd van de mens met sprongen omhoog gaan. Begrippen als 'goed' en 'slecht' moet je in de wetenschap zoveel mogelijk vermij-

den. Maar nu je andere vragen. Oorlog is niet altijd onethisch. Als de jodenvervolging ons heeft geleerd 'dit nooit weer', dan moet je daaruit de consequenties trekken. Misschien was het realistischer en verstandiger geweest wanneer iedereen - na de zeven miljoen joden die zijn vermoord - had gezegd: "Oké, soms mag dit." Maar ik wil die realiteit niet en ik wil dat verstand niet. Ik ben dolblij dat iedereen zei: "Dit nooit weer". Daarom ben ik voor de inzet van grondtroepen en sta ik achter de Navo-bombardementen. N u die bombardementen niet helpen, vind ik wel dat je een andere oplossing moet zoeken. Als iemand kanker heeft, snij je eerst iets weg, en helpt dat niet, dan pas je chemo toe.

Katja van

Groeningen

Lieve Katja, Waarom moeten mannen altijd klaarkomen? Andrea Gans Lieve Andrea. Omdat ze anders geen kinderen kunnen krijgen.

Vragen aan Katja kunnen worden gestuurd naar Redactie Ad Valvas t a v Katja van Groeningen, De Boelelaan 1107, kamer 15-B-15, 1081 HV Amsterdam of ge-emaild naar redactie@adva[vas vu nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen