Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 576

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 576

7 minuten leestijd

AD VALVAS 10 MEI 1999

PAGINA 6

Musical Ol5mipiade in cultuurcentrum Griffioen

'Geen van de actrices wilde kogelstootster spelen' Doping, verliefdheid en een echte bitch. Bijna alles zit in een musical over de Olympische Spelen die cursisten van het VUcultuurcentrum Griffioen deze maand opvoeren. Alleen wordt er op de planken nauwelijks gesport.

weet echter alles zo te regelen dat niemand erachter komt." In het stuk wordt weinig gesport. "Je ziet zo nu en dan mensen oefeningen doen, maar er zijn geen wedstrijden." Ilanit heeft wel een scène waarin ze sprintjes trekt op toneel. T o e n de studentes zich voor de musical inschreven, hadden beiden nauwelijks theaterervaring. "Op school heb ik eens aan een toneelstuk meegedaan", vertelt Josje. "Maar dat was minder spectaculair dan deze musical." Ilanit zat vorig seizoen in het achtergrondkoor van de musical De Gang. "Ik wilde nu eens toneelspelen. Als figurant njaak je een paar bewegingen en gaat het podium weer af. Met tekst kun je ook een emotie weergeven."

Dick Roodenburg De medaülewinnaars van de komende OljTTipische Spelen zijn al bekend. Het gaat echter niet om een nieuw lOC-schandaal. D e namen staan in het script van een musical over de Spelen, die wordt opgevoerd door cursisten van het vu-cultuurcentrum Griffioen. Eén van de 'winnaars' is tweedejaars geneeskunde Josje Altenburg. Zij speelt de Hongaarse zwemster Katherina. Vijfdejaars medische biologie Ilanit Weiss vertolkt de rol van hardloopster Serena Nelson. D e vu-studentes zijn twee van de tien solisten in de musical Olympiade, waaraan verder nog zo'n twintig zangers en vijftien dansers meedoen. Zaterdag 22 mei is de première. Olympiade speelt zich af in een niet nader omschreven olympisch dorp. In het dorp verblijft een aantal sporters, begeleiders en ofBcials. D e solistenrollen zijn weggelegd voor vijf sporters, twee rivaliserende coaches, een fysiotherapeut, een bewaker en een bardame. "Die maken van alles mee, zowel in h u n sport als in hun relaties", vat Josje kort samen. "Ze winnen of verliezen, raken verliefd of hebben een hekel aan elkaar." "En ze gebruiken doping", vult Ilanit aan. Dat laatste blijkt ook op haar eigen personage te slaan. "Mijn coach

als ik maar geen kogelstoter hoef te worden. Dat zou oorspronkelijk een vrouwenrol zijn, maar daar is uiteindelijk een mannenrol van gemaakt." De belangrijkste rivalen in Olympiade zijn de Amerikanen en de Hongaren. Ilanit is een sprintster van het Amerikaanse team. "Ik ben echt superambitieus, best wel een bitch. Omdat ik last krijg van een oude blessure denkt iedereen dat het misgaat. Maar ik ga nu natuurlijk niet de afloop vertellen." Josje is kunstzwemster van het Hongaarse team. "Ook heel ambitieus, maar tegelijkertijd heel onzeker. Daar-

Cultuur

Zanglessen

Josje (links) speelt een kunstzwemster met eetproblenj^^i^^l^ijyf een superambiteuze sprintster. Anthon Kaal

Vanaf september kregen de solisten wekelijks zanglessen van docente Caroline van Bavel en acteerlessen van regisseuse Janine Veeren. In februari kwamen daar de danslessen van choreografe Carola Koppedraaijer bij. "De danscursus was minder intensief dan de zang- en toneelcursussen. Carola zou natuurlijk graag willen dat we perfect zingen én dansen, maar dan moet ze professionals inhuren." Op de vraag wat hen het meest beviel, roepen Josje en Ilanit eenstemmig: "Zingen." Het toneelspelen viel de twee niet mee. "Bij zingen kun je meestal zelf horen of je het goed doet, bij toneel is dat moeilijker. Dat heeft ook te maken met de manier waarop Janine werkt: zolang het goed gaat, geeft ze weinig feedback. Bovendien doen er mensen mee die al meer acteerervaring hebben." Janine Veeren schreef het globale verhaal van de musical al in september. Het uiteindelijke script en de rolverdeling kwamen na improvisaties tot stand. "De typetjes waren ongeveer bekend", aldus Josje. "Iedereen dacht:

bij heb ik een eetprobleem: ik wil steeds dunner worden om maar beter in dat zwempakje te passen, want ik heb het idee heb dat de juryleden overal op letten. Mijn kamergenote neemt steeds eten mee. Dat kan ik niet aanzien. Vlak voor de wedstrijd ben ik dan ook heel chagrijnig." Volgens Josje kent de musical niet één duidelijke verhaallijn, maar heeft ieder personage zijn of haar eigen verhaal. "Dat wordt in stukjes en beetjes verteld, voor een deel aan de hand van h u n relatie tot de andere personages," Niet voor alle sporters is een happy end weggelegd. "Maar wij winnen", wil Ilanit wel verklapperi. Musical Olympiade: zaterdag 22 mei om acht uur 's avonds en zondag 23 mei om twee uur 's middags en acht uur 's avonds in het VUcultuurcentrum Griffioen, Uilenstede 106 Amstelveen. Toegang: ƒ 15,- / ƒ 12,50 (stud./cjp/65+). Reserveren: 020 - 4445033.

'Spreekt u maar Nederlands', zegt de pater Suzanne Vergouwe, vierdejaars studente culturele antropologie, doet van half april tot eind augustus veldonderzoek In Roemenië, in het dorpje Blaj (spreek uit Blazj) In Transylvanië wil ze onderzoeken hoe de Grlekskathoileke beweging zich ontwikkelde sinds de val van het communisme. Elke twee weken doet zij In Ad Valvas verslag van haar ervaringen. Deze keer de eerste aflevering: aankomst In Roemenië.

Suzanne Vergouwe We naderen de Hongaars-Roemeense grensovergang. Paspoorten gereed en autopapieren bij de hand. "Shit", zegt een verwoed zoekende oom naast me. Als hij dat zegt, betekent het ook werkelijk wat: de verzekeringspapieren van de auto zijn nergens te vinden. En naar deze autopapieren wordt geheid gevraagd. Waar het vandaan komt, weet ik niet maar ik word uiterst kalm. "Geen paniek, rustig blijven zitten, we zien wel wat er gebeurt." Voor de douanehokjes staat een hele rij auto's, allemaal met een Hongaars kenteken. Waarom deze mensen niet verder mogen, is voor hen ook een raadsel. "Dat kun je niet weten", is een zin die ik in Roemenië zo vaak hoorde dat ik er bijna in ben gaan geloven. Wij hebben ' N L ' op onze auto staan en mogen doorrijden. Met toch wat samengeknepen billen rijden we op een douanier toe die ons vriendelijk vraagt waar we heen willen. We antwoorden en de man maakt ons visum in orde. Ondertussen vraagt hij of we wapens of drugs bij ons hebben en doe ik schietgebedjes dat hij genoegen zal nemen met de autopapieren die ik hem toegeschoven heb. Zijn collega laat ons de koffer openen en controleert de paspoorten voor de laatste maal. We mogen instappen en rijden.

een grote zucht slakend, Roemenië binnen. Een paar dagen later parkeren we de auto in het centrum van Blaj. In dit stadje hoop ik onderdak te vinden, maar ik heb nog geen idee hoe. Aan de andere kant van de straat komt een priester aanlopen. Gauw stap ik uit en spreek hem aan in het Roemeens. In dit centrum van het Roemeense

*

K - A

1

T "X

>

. ~C~

- ^T

«"

"

^

>

'Ti

K F P li 8 t i 8 A

Suzanne Vergouwe Sidney Vervuurt - AVO/VU

Bericht uit U"M.Ost^VHA

'•

BALGARIIA katholieke leven zal hij als geestelijke toch wel weten waar ik hier terecht zou kurmen. "U kunt ook Nederlands spreken, hoor", antwoordt hij tot mijn stomme verbazing. Met een grote glimlach op zijn gezicht stelt hij zich aan ons voor en nodigt ons uit mee te gaan naar zijn huis. Pater Comie komt uit België. Al enkele jaren geeft hij les in dit stadje. Met veel humor vertelt hij over zijn leven hier. Over een verblijfadres hoeft hij niet lang na te denken en vijf

1

minuten later ben ik onder dak in het gezin van zijn kokkin. We m aken ken­ nis m et om a, die Turkse koffie m et veel suiker voor ons klaarm aakt en ons vriendelijk toelacht.

/^v-''

We nem en afscheid, en spreken af een week later terug te kom en. De pater geeft m e twee zoenen op de wangen met de woorden "Hou je sterk, m eis­ je" en verdwijnt gauw in de keuken

bij zijn kokkin, want Het m iddagm aal is klaar. Wij kiezen, nog verbaasd over de verrassende ontm oeting, de gebaande wegen. In dit land is werke­ lijk alles m ogelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's

Ad Valvas 1998-1999 - pagina 576

Bekijk de hele uitgave van maandag 24 augustus 1998

Ad Valvas | 704 Pagina's