Ad Valvas 1998-1999 - pagina 314

PAGINA 6

AD VALVAS 14 JANUARI I999

Zuid-Afrikaanse studenten leren Nederlanders rugbyen 'Je kruipt door de modder voor je medespelers' De Amsterdamse studentenrugbyclub Ascrum speelt in de ereklasse en wil daar graag blijven. Dat leidt tot de beslissing om sponsorgeld te besteden aan de overkomst van vier Zuid-Afrikaanse studenten.

spelen jongens al vanaf hun zesde jaar." Een voordeel, van het niet al te hoge niveau in Nederland is dat een talent snel international wordt. "Zo kom je nog eens ergens, want de sport wordt wereldwijd beoefend. De paus speelde ooit in het Poolse team." Via een oud-trainer kwam Ascrum m contact met spelers van de universiteit van Stellenbosch bij Kaapstad. "De meeste studenten wonen daar in hostels, een soort dispuuthuizen waar soms honderden studenten zijn ondergebracht. Ieder hostel heeft een aantal rugbyteams." Met steun van een

Dick Roodenbur Hans Roeland Poolman werkt aan de vu bij de vakgroep experimentele natuurloinde. Vrijdag 15 januari promoveert hij op een onderzoek naar de structuur van atoomkernen, zondag speelt hij met studentenrugbyclub Ascrum in de derby tegen aartsrivaal AAC.

T o t hij in Amsterdam ging studeren, voetbalde Poolman. Het verschil tussen voetbal en rugby is wat betreft Ascrum-voorzitter Maarten Richel duidelijk. "Voetbal is een herensport, gespeeld door beesten. Rugby is een beestensport, gespeeld door heren." Richel studeert Nederlands aan de UVA.

De naam Ascrum is een samenvoeging van Asc, het Amsterdamse Studenten Corps waaruit de club in 1962 voortkwam, en scrum, de spelhervatting waarin spelers van beide teams in een kring tegen elkaar aanduwen om de in het midden gelegen bal te veroveren. D e vereniging bestaat uit twee teams en een derde team van oudleden, de Amsterdam Academicals (AA). Dat zijn mannen tot zo'n 55 jaar die nog elke zondag spelen. Eigenlijk is Poolman met zijn 31 jaar rijp voor de AA, maar hij kan in het eerste team nog niet gemist worden. "We maakten als vereniging de keuze om in de ereklasse te blijven. Ascrum is de enige studentenclub die op het hoogste niveau meespeelt."

Het team van rugbyclub Ascrum met 'pianosjouwers' voor het domme krachtwerk en de snelle 'pianospelers' voor de punten. Bram de Hollander Over rugby bestaan volgens Poolman en Richel wat misverstanden, die ze graag uit de weg ruimen. Misverstand één: bij rugby heb je grote pakken aan en helmen op. "Dat is american football. Een belediging om rugby daarmee te vergelijken." Misverstand twee: rugbyspelers zijn kerels zonder nek met bloemkooloren, dichtgeslagen ogen en een stuk tape om het voorhoofd. "Het mooie van rugby is juist dat iedereen het kan spelen. Als je groot en zwaar bent, krijg je de een bepaalde positie, als je klein en snel

bent een andere. Rugby is de ultieme teamsport. Je kruipt echt door de modder voor je medespelers." Een rugbyteam bestaat uit vijftien spelers. Richel is een van de acht voorwaartsen, de balveroveraars. Poolman is een van de zeven driekwarters of backs, de terreinveroveraars. "Altijd wordt de grap gemaakt dat voorwaartsen de pianosjouwers zijn, de sterke kerels voor het d o m m e werk, en driekwarters de pianospelers, de snellere types voor de punten." Kenmerkend voor rugby is dat je de bal alleen maar

naar voren mag dragen of naar achteren mag doorgeven. De speler die vooraan loopt, heeft de bal. Daarachter komt de rest. "Je kunt de bal naar voren schieten, maar die komt dan bij de tegenstander terecht. Dat levert op z'n hoogst wat terreinwinst o p . " Rugby geldt in Nederland nog steeds als een studentensport. Daarmee is een probleem aangegeven. "De meeste spelers beginnen pas als ze gaan studeren. Er is hier absoluut geen jeugdopleiding. In Engeland, ZuidAfrika, Australië en Nieuw-Zeeland

sponsor kon Ascrum voor twee maanden vier Zuid-Afrikaanse spelers laten overkomen. "Het was natuurlijk een gok om ons sponsorgeld aan vliegtickets te besteden, maar we hebben ontzettend veel aan h u n ervaring. Het zijn sympathieke kerels en ze hebben het hier uitstekend naar hun zin. De leden van Ascrum nemen ze zo nu en dan een dagje op sleeptouw, naar de Deltawerken enzovoort," Poolman en Richel hopen een uitwisseling op touw te zetten, waarbij vuen uvA-studenten voor onderzoek naar Zuid-Afrika kunnen en ZuidAfrikaanse studenten naar Amsterdam komen om te studeren en om Nederlanders beter te leren rugbyen. "Ik weet nog niet wie ik daarvoor moet aanspreken", aldus Poolman. "Maar ik blijf als postdoc nog even aan de vu verbonden, dus ik kom er wel achter." Ascrum traint elke woensdag- en vrijdagavond van half acht tot tien uur op sportpark De Eendracht achter het rugbystadion aan de Bok de Korverweg in Amsterdam Osdorp (bus 21) De volgende thuiswedstrijd is de derby tegen AAC, zondag 17 januari vanaf half drie 's middags Informatie, 020 6933648 (Maarten Richel), website v^ww xs4all/-jawe!/ascrum

'Mag het ook een griepje zijn?' Medewerkers achter de verschillende balies op de VU zien en horen alles. Ze zijn niet alleen wegwijzer, waakhond en vraagbaak, maar vervullen ook een sociale functie. In deel één van de nieuwe serie vertellen Mirjam Hendriks en Cor Prins van de receptie in de centrale hal van het Hoofdgebouw over hun werk. "Als iemand iedere dag een riks komt wisselen, ontstaat er een band." Elsbeth Vernout "Waar is lokaal B57G513?" "Is hier ook een toilet?" "Kun je tweevijftig wisselen?" "Dit is toch de hoofdingang?" "Hoe kan ik het Transitorium vinden?" "Heeft u mijn filofaxmap gevonden?" Het gaat de hele dag door, de vragenregen die receptionisten Mirjam Hendriks (29) en Cor Prins (27) over zich uitgestort krijgen. Soms staan wel twintig trappelende studenten voor de balie, die allemaal nu meteen geholpen willen worden. Prins: "Studenten zijn mondiger geworden en hebben haast. Goedemorgen of goedenavond zeggen is er niet meer bij." Altijd vriendelijk blijven, dat is het motto van receptioniste Mirjam Hendriks. "Als iemand vervelende opmerkingen maakt, doe ik extra aardig. Je zult maar een tentamen hebben, denk ik dan. Maar je hoeft natuurlijk niet alles te pikken. Een taxichauffeur zei een keer tegen mij: 'Krijg de tering!' Toen antwoordde ik: 'Mag het ook een griepje zijn?'" Prins en Hendriks bevolken samen, afgewisseld door collega José Lapré, de felgele receptiebalie in het Hoofdgebouw. Prins werkt fulltime en draait om de week ochtenddiensten van 's morgens zeven tot drie uur 's middags en avonddiensten van drie tot elf uur 's avonds. Hendriks werkt alleen de ochtenden. Omdat ze hoogzwanger is, vertrekt ze over een maand met verlof "We hebben eigenlijk een vw-ftinc-

tie'", vertelt Prins. "Mensen komen met alle soorten vragen. Sommigen vertellen hun hele levensverhaal, vooral als ik avonddienst heb. Eén vrouw vertelt regelmatig over alle ziektes die ze heeft gehad en over haar familieproblemen. Dingen die ik zelf niet zomaar aan een vreemde zou vertellen." Maar vreemden, dat zijn de blikvangers van de centrale hal al lang niet meer. H u n gezichten zijn inmiddels zo bekend bij de vu-bevolking dat ze op straat regelmatig worden herkend. Prins: "Soms voel ik me net een bekende Nederlander. Ik zat laatst een hamburger te eten in de Burger King in Almere, mijn woonplaats, toen iemand enthousiast op het raam begon te kloppen. 'Hé, jij werkt toch op de vu', kreeg ik te horen." Oppervlakkig baliecontact kan zelfs uitgroeien tot vriendschap. "Als iemand elke dag een riks komt wisselen, ontstaat er een band", zegt Prins. "Met sommige studenten ben ik bevriend geraakt. We lunchen samen en trekken ook buiten de vu op: we gaan bijvoorbeeld naar de film of samen sporten," Vanachter hun balie houden de receptionisten precies in de gaten wie langsloopt. "In het begin gaven we punten aan voorbijgangers, net of we op een terrasje zaten", grapt Hendriks. "Je ziet hier van alles langskomen: skaters, gabbers en koorballen." Ook zwervers zijn, vooral in de winterperiode, vertrouwde vu-bezoekers.

De receptionisten weten ze er inmiddels feilloos uit te pikken. Prins wijst een van de huis-zwervers aan, die langssjokt op kapotte gymschoenen. Hij draagt een lange regenjas en heeft beide handen vol met plastic tasjes. Hendriks: "Eén van die zwervers stopt steeds zijn kranten in kluisjes. Bij de balie komt hij dan klagen dat zijn kranten zijn gestolen. Andere daklozen komen hier om zich te wassen in de toiletten. Als ze mensen lastig vallen, krijgen ze een gebouwenverbod, maar meestal doen ze niemand kwaad." Prins, die ook in de stille avonduren achter de balie zit, voelt zich wel eens onveilig door de vreemde types die door het gebouw lopen. "Er komt hier

DE BALIE nogal wat gespuis binnen. Het is immers een openbaar gebouw. Natuurlijk zijn er beveiligingsmensen, maar die kunnen niet overal tegelijk zijn. Voor een gek is het een kleine moeite over de balie te springen. Als ik die agressie in het Journaal zie, dat ze je al voor honderd gulden doodsteken, dan denk ik wel eens: oef." Hendriks: "Ik voel me hier juist heel veilig. Dat komt ook doordat ik in mijn vorige baan als bankmedewerker een overval meemaakte. M a n n e n met bivakmutsen op reden met een shovel de gevel van het bankgebouw aan puin. Ze hadden een geweer en dwongen mij de kluis te openen. Uiteindelijk gingen ze er met een behoorlijke buit vandoor. Na zo'n ervaring is het werk op de vu heerlijk rustig." Toch maakte Hendriks eveneens op de universiteit een overval op het postagentschap mee, nu drie jaar gele-

Cor Prins: 'Een vrouw vertelt regelmatig over alle ziektes die ze heeft gehad.' Yvonne Compier AVC/VU den. "Een man met een motorhelm liep het postkantoor binnen. Ik kon van achter de balie alles in de gaten houden, want er stond een bewakingscamera gericht op het postkantoor. De overvaller pakte een student van achteren beet, sleurde hem mee naar binnen en vroeg om geld. Het ging

heel snel, misschien maar een minuut. Ik nep de bewaking op en die rende er tevergeefs achteraan." Hendriks onderbreekt haar verhaal. Bij de balie heeft zich al weer een drietal klanten verzameld, die driftig met tientjes wapperen. "Kun je wisselen?"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen