Ad Valvas 1998-1999 - pagina 432

AD VALVAS 4 MAART 1999

PAGINA 4

'Wilde' gaat de dufheid bestrijden studenten van de opleiding Engels hebben binnenkort hun eigen studievereniging, genaamd 'Wilde'. Die zal een einde maken aan de al jarenlange 'duffe bedoening' bij Engels, is de stellige overtuiging van oprichter Andrew Niemeijer. Eerst heeft hij er de docenten over aan hun hoofd gezeurd: waarom is het hier bij Engels toch zo saai? Waarom is iedereen altijd zo enthousiast over de jaarlijkse kerstlunch en gebeurt er verder nooit wat hier? Maar die docenten antwoordden dan - terecht vindt hij nu wel - dat alleen de studenten zelf daar iets aan kunnen veranderen. Derdejaars Andrew Niemeijer polste een bevriend bestuurslid van een andere studievereniging hoe je zoiets aanpakt, belde vervolgens vijf studiegenoten waarvan hij verwachtte dat hij die mee zou krijgen en inmiddels is de vereniging Wildehijna een feit. Met Andrew als voorzitter. Waarom vind je het zo belangrijk dat er een studievereniging komt? "Er is weinig onderling contact tussen de studenten hier. Er zijn wel kliekjes, maar veel studenten gaan na afloop van de colleges snel weg om de trein naar huis te halen. De meeste studenten (bijna allemaal meisjes) wonen nog thuis, het is misschien niet toevallig dat alle bestuursleden van Wilde op kamers wonen. Maar er is nog iets anders. Bij literatuuronderwijs zijn de werkgroepen heel belangrijk en intensief. Als er bijvoorbeeld een liefdesgedicht wordt besproken en de docent vraagt of je die ervaringen herkent en of je denkt dat dit een universeel thema is, blijft het meestal stil. Je gaat niet over gevoelens praten met mensen die je nauwelijks kent. Het belangrijkste van die vereniging is dat we elkaar beter leren kennen door samen dingen te doen." Wat zijn jullie plannen? "We hebben nog geen eigen ruimte, maar het is wel de bedoeling dat die er komt. Met de penningmeester van

Letteren zijn we in gesprek om dat te regelen. We willen regelmatig schrijvers uitnodigen, met elkaar borrelen en bijvoorbeeld met z'n allen naar voorstellingen gaan of naar een film als Shakespeare in love. Ook willen we iets gaan doen voor al die buitenlandse studenten hier bij Engels, die zich hier vaak wat verloren voelen. Laatst vroeg een Engelse studente mij: 'Zijn alle Nederlanders zo stug?' Verder organiseren we samen met cultuurcentrum Griffioen eind mei een Engelse week met films, gastsprekers en schrijvers."

Verwachten jullie veel respons? "Er zullen altijd sceptische mensen blijven die verwachten dat het niks wordt, maar ik ben ervan overtuigd dat het gaat lukken. We hebben verschillende posters gemaakt waar het woord Wilde op voorkomt en ik merk dat dat mensen nieuwsgierig maakt. Het vu-fonds heeft subsidie toegezegd en 10 maart hebben we een gesprek met Sminia (de rector magnificus, sv) en misschien heeft hij er ook wel geld voor over. Op 18 maart houden we op de tiende verdieping een introductieborrel. Het programma weten we nog niet precies, maar we draaien geen film, want het moet wel een beetje bruisend worden." (SV) Het e-mailadres van Wilde wilde@letvu nl

GEEF JE NOG OP! De Dag van het Onderwijs

;^:

Internationalisering idee

naar

w e r k e l i j k h e i d

De Dag van het Onderwijs is bedoeld voor studenten, docenten en medewerkers van d é V r i j e Universiteit.

Woensdag 10 m a a r t 1 9 9 9 Programma: 12.1 5 Congresbalie: insch 3riuni:

inleidinq door

F.dr. Taede Smiinia,

rector magnificus inleiding door beleidsmede\ de Rijksuniversiteit Groningen I 3.40 Auditorium:

cabaret

14.00 Div. locatii I 6.00 Auditorium:

pli

I 6.45 Foyer

afsluitende borrel

inlichtingen en aanmelding:

Ghislaine Jorna, BBO tel: 020 444 5345

vrije Universiteit

Sidney Vervuurt AVC/VU

Vanwaar de naam 'Wilde?' "Het is een leuk woord voor woordspelingen. En Oscar Wilde heeft bij ons echt een status. Hij was dan wel decadent, maar toch ook een boegbeeld van non-conformisme."

Ingezonden Mededeling

van

Het bestuur van de pas opgerichte studievereniging Engels met linl<s voor Andrew Niemeijer.

Vreemdelingenbeleid ergert studenten en onderzoekers

I k ben geen asielzoeker, ik kom liier vier jaar werken' Het is een speerpunt van de regering, de internationalisering van liet hoger onderwijs. Maar tegelijl< is het vreemdelingenbeleid van diezelfde regering zo streng, dat de komst van buitenlandse onderzoekers en studenten spaak loopt. Een visum om Nederland überhaupt binnen te komen, kostte Laszló Darvasi een dikke zes maanden. Eenmaal aangekomen, werd hij van het kastje naar de muur gestuurd. Voor een tewerkstellingsvergunning heb je een sofi-nummer nodig, werd hem verteld. Op het belastingkantoor draaiden ambtenaren de volgorde om: voor een sofi-nummer heb je een tewerkstellingsvergvmning nodig. De ellende is inmiddels achter de rug, maar de Hongaar Darvasi vertelt zijn ervaringen liever onder een pseudoniem. Een beetje paranoïde, geeft de assistent-in-opleiding aan de Universiteit Leiden toe. Maar zijn verblijfsvergunning moet nog een paar maal worden verlengd en hij loopt liever geen risico. Hij herinnert zich vooral de willekeur waarmee hij is behandeld. Wat bij de ene ambtenaar op een veto stuitte, was voor diens collega een loket verderop geen enkel probleem. De Hongaar begrijpt best dat Nederland de deur niet wagenwijd openhoudt voor vreemdelingen. Maar tijdens zijn procedure had hij voortdurend het gevoel dat ambtenaren hem als een asielzoeker behandelden. Toch stond op voorhand al in een contract dat hij vier jaar als aio in Leiden aan de slag zou gaan. Ook ergerlijk was het gebrek aan deskimdigheid, zegt hij. "Elke keer moest ik weer nieuwe formulieren invullen. Het hield maar niet op."

Ingewikkeld "Een aanvraag om hier te komen studeren of werken moet veel instanties passeren", erkent Joanneke Halbertsma van de Nuffic, de organisatie die zich vanuit Den Haag bezighoudt met

de internationale samenwerking in het hoger onderwijs. "Die instanties zijn niet allemaal op de hoogte van de regels. En binnen die instanties zijn er ook nog eens mensen met gebrek aan kennis." Dat gebrek aan kennis kan Halbertsma overigens wel begrijpen. De regels zijn ingewikkeld en veranderen ook nogal eens, zegt ze. Ter illustratie wijst ze op haar bureau, waarop een losbladige vreemdelingencirculaire staat van vijf vuistdikke delen. "Daar staan dus alleen de regels in die gelden voor buitenlandse studenten, niet die voor de onderzoekers." Buitenlandse onderzoekers en studenten moeten vaak een lange weg langs ambtelijke molens afleggen voor zij in Nederland aan het werk kunnen. Soms worden ze zelfs helemaal niet toegelaten. Nuffic-medewerker Halbertsma vertelt dat het al mis kan gaan op ambassades. Die handelen soms naar eigen inzicht, interpreteren de regels verkeerd of stellen onrechtmatige eisen. Daardoor kan een aanvraag eindeloos heen en weer kaatsen (zeven maanden is geen uitzondering) tussen de ambassade, de aanvrager, de immigratiedienst en de vreemdelingenpolitie. Maar hogescholen en universiteiten kunnen er ook wat van. Bijvoorbeeld omdat goedwillende, maar onwetende medewerkers zich met de aanvragen bemoeien. Of omdat universiteiten organisatorisch zo versplinterd zijn, dat deskundigen hun kennis niet delen. Bij de vu speelt de versnippering ook een rol, erkent medewerkster internationalisering Elvire Gazan. "Bij ons is er niet één aanspreekpunt voor de ESID, zoals bij veel andere universitei-

ten. Dat betekent dat faculteiten vaak veel zelf moeten regelen, zoals huisvesting en verblijfsvergimningen. Dat gaat lang niet altijd goed. Daarom werkt de vu nu toe naar een bureau buitenland, een informatiecentrum dat de spil moet worden in de procedure."

Folders Tot afwijzingen van gastdocenten of onderzoekers heeft de opstelling van de vreemdelingenpolitie nog nooit geleid, vertelt beleidsmedewerker Ariënne Mahieu. "Maar dat komt ook doordat de Dienst Ontwikkelingssamenwerking van de vu veel ervaring heeft in het tijdelijk stationeren van mensen uit het buitenland." De NufBc werkt inmiddels aan twee folders, met de do's en don'ts voor buitenlandse studenten en onderzoekers. Ook komt er een klapper met een handzame samenvatting van alle wettelijke regels, bedoeld voor hogescholen, universiteiten en vooral ambassades. Verder pogen ambtenaren van het ministerie van Onderwijs met andere departementen de problemen glad te strijken. "Ik verwacht niet veel van die pogingen", zegt Paul Herfs, studentendecaan in Utrecht. "Het onderwijsministerie heeft niets in de melk te brokkelen in het vreemdelingenbeleid van deze regering. Dat wordt bepaald door Justitie en Buitenlandse Zaken." Herfs ziet ook niets in folders om onduidelijke regels toe te lichten. Goed bedoeld, maar er zijn andere acties nodig, vindt hij. Volgens de Utrechtse decaan moet er zo snel mogelijk een status aparte komen voor de 'vreemdelingen' in het hoger onderwijs. Nu maakt de overheid geen onderscheid tussen asielzoekers en mensen die hier tijdelijk komen studeren of onderzoek doen. Herfs: "Zolang dat zo blijft, zie ik geen oplossing. Dan blijf je houden dat mensen ten onrechte worden afgewezen." (MtW HOP/PB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen