Ad Valvas 1998-1999 - pagina 157

PAGINA 7

AD VALVAS 29 OKTOBER 1998

Deeltijdingen

's Avonds IS de VU vooral het domein van deeltijdstudenten. Frank Schroer, student Beleid, Communicatie en Organisatie, doet eens in de twee weken verslag van het leven van een deeltijder.

De buiten-devakantieperiodevakantie

Rianne (links): 'Nog niemand zei dat het stomme stukjes zijn. Maar als ze dat vinden, vertellen ze dat toch niet tegen mij.

Bram de Hollander

'De nieuwe Midas Dekkers ben ik heus niet' Biologie-studente schrijft column in vakblad Rianne Lindhout, student biologie, lieeft een eigen column in Bionieuws, vakblad voor biologen. Ze kiest haar eigen onderwerpen en schrijft vooral over ervaringen met haar studie biologie op de VU. Elke van Riel Afgezien van haar brilletje lijkt Rianne Lindhout (20) nog behoorlijk op de tekening die Biomeuws anderhalf jaar geleden liet maken bij haar column. "Dat was wel eens anders, want ik had ook lang haar in de tussentijd", glimlacht ze. Sinds maart 1997 schreef de derdejaars biologe ongeveer twintig columns voor het vakblad. Aanvankelijk was dat iedere twee weken, sinds een paar maanden is dat één keer per maand. Dit omdat de redactie regelmatig worstelde met te veel kopij. Ze schrijft over uiteenlopende onderwerpen als misverstanden over klonen, Konikspaarden, het nut van netwerken tijdens je studie en de stijl van lesgeven van haar docenten. Een einddamm voor de columns is niet afgesproken. "Ik had verwacht dat ze het na een jaar welletjes zouden vinden en weer een andere eerstejaars zouden zoeken. Maar dat deden ze niet. Zelf

mijn eerste jaar aan, omdat ik het leuk vind om populariserend te schrijven over wetenschap. Ik vroeg me af of veel biologen werkzaam zijn in de journalistiek en wat voor banen in Nederland bestaan op dit gebied." O m hierachter te komen, schreef ze een brief aan het Nederlands Instituut voor Biologen (NlBl). "Hoewel ik nog maar eerstejaars studente biologie ben, nu precies halverwege mijn propedeuse, probeer ik al zoveel mogelijk vooruit te kijken. Ik ben naarstig op zoek naar een vakgebied en een beroep dat bij mij past. Ik ken alleen Midas Dekkers - en die vind ik erg goed - maar ik kan er natuurlijk niet vanuit gaan hem op te kunnen volgen. Maar zoiets zou ik dus wel willen", schreef de achttienjarige studente. Het NiBl stuurde haar brief door naar Bionieuws, waarop de hoofdredacteur besloot Rianne uit te nodigen voor een gesprek. Hij vroeg of ze er iets voor voelde om voor het blad te schrijven. Haar proefcolumns vielen in de smaak.

Geen geld

'Hoewel ik nog maar eerstejaars studente biologie ben, probeer ik al zoveel mogelijk vooruit te kijken' wil ik zeker doorgaan zolang ik het leuk vind en ze me willen hebben." Van een writers block had ze tot nu toe nog nooit last. "Als een onderwerp me echt bezighoudt, doe ik er maar een uurtje over om het op te schrijven, maar het kost me ook wel eens drie uur." Rianne wil na haar studie de journalistiek in. "Daar dacht ik al tijdens

Geld krijgt ze er niet voor. "Dat vind ik ook niet nodig, want ik zie het meer als een dienst van hen aan mij dan andersom. Dat ik de kans krijg om stukjes te schrijven in een vakblad vind ik echt geweldig", zegt ze enthousiast. Wel mocht ze een keer een lijstje inleveren met boeken die ze graag wilde hebben. "Ik koos een heel mooi vogelboek, een boek van een sociobioloog en een boek van Midas Dekkers. H e m vind ik gewoon heel tof, omdat hij het allemaal zo aardig kan zeggen. Midas Dekkers wekte mijn interesse voor het populariseren van het vakgebied. Door hem dacht ik: dat wil ik ook wel doen. Maar de nieuwe Midas Dekkers ben ik heus niet, want hij is zo apart. Dat kan ik toch niet nadoen." Pas één keer is een column van haar niet geplaatst. Dat was omdat die niet echt over biologie ging. De redactie krijgt twee soorten reacties op Riannes

bijdragen. Rianne: "De ene groep kan het erg waarderen dat ze een student aan het woord laten. De andere vindt dat mijn stukjes niet thuishoren in een vakinhoudelijk tijdschrift. Die vinden het misschien niet zwaar genoeg." Zelf krijgt ze uitsluitend positieve reacties. "Nog niemand zei dat het stomme stukjes zijn. Maar als ze dat vinden, vertellen ze dat toch niet tegen mij", meent ze bescheiden. Wel kreeg ze een keer een opmerking van een docent die vond dat ze geen namen had mogen noemen in een column over docenten die goed lesgeven en waarom ze dat doen. Dat

'Ze vergeleek de opleiding aan de VU zelfs met een slordig laagje goudverf op een waardeloos prul' onderwerp was een suggestie van de redactie. Die laat haar verder geheel vrij in de keuze van haar onderwerpen. "Toen ik begon, zei de hoofdredacteur dat ik het best onderwerpen kon kiezen waar ik me kwaad over maak, omdat je dan de puntigste bewoordingen kiest en het makkelijkst schrijft." Rianne volgde zijn advies op. Een paar keer leverde ze in haar columns vrij felle kritiek op de biologiestudie. "Door de temponorm krijg ik het gevoel dat studenten niet meer zijn dan pakketjes die op een lopende band voorbij schuiven en geleidelijk gevuld worden met kennis." Ook schreef ze dat ze teleurgesteld was over de geringe diepgang van de tentamens. Ze vergeleek de opleiding aan de vu zelfs met een slordig laagje goudverf op een waardeloos prul. Dit omdat ze merkte dat ze twee dagen na een cursus slechts weinig méér wist dan ervoor. "In de propedeuse moesten we in korte tijd enorme hoeveelheden stof verstouwen. Voor cellulaire biolo-

gie waren dat bijvoorbeeld zeshonderd pagina's in drie weken. Er is geen tijd om stofte laten bezinken." Maar inmiddels kijkt ze daar toch wat anders tegenaan. "Je bent inderdaad veel meteen vergeten, maar als je het later opnieuw nodig hebt, weet je het meestal weer snel. Vooral in de propedeuse is het een goede manier om vlug het hele vakgebied te leren kennen en te merken of je het kunt. Ik zou ook niet weten hoe het anders moest", nuanceert ze nu.

Anders denken "Als ik nu een column lees van in het begin, merk ik dat ik anders ben gaan denken. Ik wind me over sommige dingen nu niet meer zo op. Wel vind ik sommige stukken nog heel erg goed. Vooral uit het begin, want toen schreef ik het makkelijkst. Inmiddels heb ik natuurlijk veel onderwerpen die me bezighouden al een keer gehad." T o c h heeft ze meestal geen moeite om een onderwerp te verzinnen. "Een enkele keer haal ik iets uit de krant. Maar meestal speelt er wel iets door mijn hoofd. Het is nu wat moeilijker, omdat ik sinds begin september stage loop bi) newMetropolis, het wetenschapspretpark in Amsterdam. Die stage is niet speciaal biologisch, waardoor ik nu wat minder ideeën h e b . " Ze ontwikkelt in newMetropolis een workshop over water, bedoeld voor bezoekers vanaf twaalf jaar. "In de workshops doen zij proefjes om een probleem op te lossen. D e proefjes heb ik nu bijna klaar. Alleen moet ik het verhaal eromheen nog bedenken." Afgelopen jaar volgde Rianne een cursus 'Populariseren van natuurwetenschappen', eigenlijk een specialisatiecursus voor derde- en vierdejaars. Ze gaat dit jaar ook nog stage lopen bij het blad Natuur Techniek en volgend )aar wil ze in Groningen specialisatievakken volgen in de journalistiek. Door haar stage is Rianne echter wat gaan twijfelen over haar toekomst als wetenschapsjournaliste. "Want dingen ontwikkelen zoals ik nu doe, vind ik ook heel leuk. Misschien blijkt straks dat het onderwijs me heel goed ligt. Het liefst heb ik straks drie kleine banen."

In een lekker gevuld bestaan als het mijne, is een vakantie op zijn tijd geen overbodige luxe. Eflfe bijkomen van werk, studie en andere zaken. In mijn voltijdse hbo-tijd prikte ik daar een periode voor tijdens het zomerreces van de studie. Of, bij een overmatig gevulde kas, wilde soms een andere vakantieperiode een mooie vakantietrip opleveren. Hoe anders gaat dat tegenwoordig. Voor het prikken van een datum voor een gezellige bijeenkomst met vrienden of familie worden er bij ons drie agenda's getrokken. Mijn eigen, die van mijn vriendin en de gezamenlijke agenda waarin alle activiteiten worden genoteerd die buiten de reguliere werktijden om plaatsvinden, zoals sport, (werk) drankgelagen en niet te vergeten colleges. Het plannen van een afspraak is geen sinecure. D e bottom line is namelijk dat er altijd iemand thuis moet zijn om op onze éénjarige erfgenaam te passen. Je kimt je voorstellen dat als het prikken van een eenvoudig afspraakje al een probleem is, het plannen van een vakantie een volslagen ramp moet zijn. D a t klopt: je gooit het uitermate gewichtige werk van partner 1 bij het even zo, zo niet belangrijker, werk van partner 2. Doorkneedt deze mix met perikelen rond planning van kindercrèches. Kruidt dit mengsel met wat sportwedstrijden in teamverband en maak het geheel af met tentamens en colleges en... je gaat nooit meer op vakantie. Volgens het poldermodel moet je dus gaan onderhandelen en de uitkomst is altijd een compromis. Dit betekent in sommige gevallen het missen van colleges en in mijn geval een zomervakantie in oktober. Gelukkig heeft het voordelen om op vakantie te gaan buiten de reguliere vakantieperiodes. De prijzen van appartementen, vliegreizen en hotels zijn bijvoorbeeld een stuk aangenamer dan in het hoogseizoen. Een nadeel van deze buitende-vakantieperiode-vakantie is de enorme gewetenswroeging waarmee je rondhobbelt op je vakantie. Die begint al voor het vertrek: moet ik mijn studieboeken meenemen? Nee, het is vakantie, of toch wel, nee, ja, NEE! Tijdens het bezichtigen van het een of ander of tijdens de wandeling, of als je lekker aan het luieren bent in de zon, schiet het af en toe door je hoofd: had ik toch niet de boeken mee... of: nee, goed van niet: ik heb n u vakantie. Volledig uitgerust rol je het vliegtuig uit. Na alle was schoon in de kast te hebben gestopt en de fotorolletjes te hebben weggebracht, maak je je langzaam op voor de gewone gang van zaken. Vergaderingetje hier, projectje daar, uitwedstrijdje, afscheidsborreltje zus, tentamentje zo. Tentamentje zo?! Slik! Blijkt er eind volgende week al een tentamen voor de deur te staan. Had ik toch maar de boeken meegenomen, of was het toch goed om ze niet meegenomen te hebben, of loop ik dan te veel achter om euh of toch... zucht. FRANK SCHRÖER

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen