Ad Valvas 1998-1999 - pagina 315

PAGINA 7

AD VALVAS 14 JANUARI 1999

Ik heb een boel verschillende dingen gedaan'

Deeltijdingen

Duizendpoot Jurgens vertrekt zonder rancune Ex-Tweede-Kamerlid en exNOS-voorzitter Erik Jurgens is sinds vrijdag ook ex-VUhoogleraar. IVIaar het doen van krasse uitspraken zweert hij nog niet af. "Een verbod op drugsgebruik is onzin." 's Avonds is de VU vooral het domein van deeltijdstudenten. Frank Schröer, student Beleid, Communicatie en Organisatie, doet eens in de twee weken verslag van het leven van een deeltijder.

Peter Boerman Bi) zijn aantreden als hoogleraar staats- en bestuursrecht was Erik Jurgens nog onderwerp van een klein relletje. Vnj Nederland schreef dat Jurgens zijn leerstoel vooral aan vriendjespolitiek had te danken. De emancipatiecommissie van de v u meldde namelijk dat een goede vrouw voorhanden was. Die vrouw was, in tegenstelling tot Jurgens, gepromoveerd en had ook meer recente onderwijservaring. Toch verkoos de selectiecommissie Jurgens. "Omdat hij beter bij de vu past", aldus prof. J. van Putten, destijds voorzitter van die commissie. Nu, bijna twaalf jaar later, heeft Jurgens (63) met iedereen binnen de vu vrede gesloten. D e pvdA-senator zegt desgevraagd sans rancune afscheid te nemen: "Integendeel." T o c h gebruikte hi) zijn afscheidsrede van vrijdag 8 januari om enkele speldenprikjes uit te delen aan zijn naaste collega's. "Ik wil niet zeggen dat het me is tegengevallen wat er op de vu gebeurt", aldus Jurgens. "Maar ik had het wel anders verwacht. Er is een kloof ontstaan tussen wat de buitenwereld verwacht van een afgestudeerd politicoloog en de mensen die wi) afleveren. De student bieden we een aantal verschillende vakken aan die hij zelf maar m elkaar moet zien te passen. Naast veel vakken uit de sociale wetenschappen krijgt hij een brokje recht, een blokje filosofie en een stukje economie. Ik pleit ervoor die programmaonderdelen beter op elkaar af te stemmen, bijvoorbeeld door meer en beter samen te werken met de juridische en de letterenfaculteit. Ik weet het, het is verleidelijk om organisatorische veranderingen aan te dragen als oplossing voor inhoudelijke problemen. Maar het zou de wetenschap der politiek in ieder geval weer duidelijk op de kaart plaatsen."

Zonneklaar Het IS zonneklaar dat met Jurgens een van de meest markante persoonlijkheden van de v u vertrekt. D e hoogleraar IS een van de weinige op de sociaal-

De hertentaministen

Eril« Jurgens: 'Het strafreclit is niet de goede manier om extreem-rechts te bestrijden.'

Bob Bronshoff - Hollandse Hoogte

culturele faculteit die ervaring heeft in het politieke vak. Eind jaren zestig was hij bestuurslid van de KVP, een van de drie voorlopers van het CDA. Daarna was hij medeoprichter van de PPR, ook al zo'n partij die niet meer bestaat. Voor de PPR maakte hij in 1972 zijn debuut als Tweede-Kamerhd. Het zou tot 1990 duren voordat hij terugkeerde in het parlement, ditmaal als PvdA'er. Inmiddels is hij Eerste Kamerlid, een functie die hij in juni dit jaar opnieuw hoopt te aanvaarden.

Ingezonden Mededeling

CLRG^

ICT-dienstverleners

Vanaf 1975 bekleedde hij ook nog eens tien jaar lang het voorzitterschap van de NOS. Daarnaast is hij onder meer lid van de Raad voor de Journalistiek, het orgaan dat gedragingen van journalisten toetst. "Ik heb in mijn leven een heleboel kleine, verschillende, dingen gedaan", blikt hij dan ook terug. "Ik denk dat het met mijn karakter te maken heeft. Ik ben niet iemand die zijn leven aan één groot doel kan wijden." Jurgens is afkomstig uit de familie die bij de oprichting van Unilever betrokken was. Zijn jeugd bracht hij grotendeels door in Engeland en daarna op een jezuïetenkostschool. T o c h zegt hij zich, als katholiek, thuis te hebben gevoeld op de vu. "Ik sta voor een aantal zaken, die ik deel met andere gelovigen. Iedereen heeft denk ik religie nodig, religie in brede zin, in de zin van een visioen op een betere toekomst. Dat heeft het christendom bijvoorbeeld gemeen met het socialisme." Zijn stijl van politiek omschrijft Jurgens als sociaal-liberaal. "De sociaaldemocratie kende vroeger de gedachte van de klassenstrijd. Die opvatting is wat mij betreft één grote vergissing geweest. Om een meerderheid te verkrijgen, die nodig is om sociale maatregelen in te voeren, moet je juist overleggen met alle groepen. Dat zagen de confessionelen beter dan de socialisten."

Voorvechter

LOULO.

.>o/ «>'.<<> L<h\rT^

Meer info? Bellen kan ook, 020-5457481

*^ K?- <^^

Als sociaal-liberaal toonde Jurgens zich altijd een groot voorvechter van mensenrechten en vrijheid van meningsuiting. Met zijn stelling dat je extreem-rechts niet moet verbieden, haalde hij meermalen de landeUjke media. "Grondrechten zijn geschreven om marginale groepen te beschermen. De basis van een liberale democratie is dat je de mens als mens moet zien staan en niet als groep. Ik zeg altijd: de SA van Hitler deed aan intimidatiepolitiek door vergaderingen van tegenstanders te verstoren. Dat moeten we in deze tijd niet overdoen, ook niet richting extreem-rechts. In Duitsland kun je strafrechtelijk vervolgd worden als je verkondigt dat in Auschwitz nooit iets gebeurd is. Natuurlijk is zo'n mening verschrikkelijk. En

natuurlijk zijn er voldoende bewijzen voor de shoa en voor wat er in de vernietigingskampen gebeurde. Maar ik vind het strafrecht niet de goede manier om die meningen te bestrijden. Ik ben op dezelfde manier ook een sterk voorstander van decriminalisering van het drugsbeleid. Mensen denken vaak dat we in Nederland geen ridicule dingen meer in onze wetten hebben. Ik geef toe: het was vroeger vaak erger. In mijn afscheidsrede haal ik keizer Justitianus aan, die, reagerend op de publieke opinie, homoseksualiteit verbood omdat het de oorzaak zou zijn van aardbevingen. Dat soort idiotie kennen we gelukkig niet meer. T o c h hebben we bijvoorbeeld nog een drugsverbod, terwijl iedereen weet dat het onzin is om te denken dat een streng strafrechtbeleid het drugsgebruik tegengaat. Dat heeft te maken met wat ik het 'angsttaboe' noem. Veel mensen denken: 'Als mijn kinderen maar met met dat rotspul in aanraking komen'. Maar het is een overschatting van het strafrecht om te denken dat de rechter drugsgebruik kan tegenhouden." Jurgens stelt dat de rechter steeds belangnjker is geworden. De politiek, de wetgever, laat steeds meer over aan de rechtspraak. "Ik denk dat de rechter en de politiek meer op elkaar moeten inspelen. Als de rechtspraak een reeks verkeerde uitspraken doet, is het zaak voor de politiek om in te grijpen. Soms stuurt de rechter daar bewust op aan. We hadden dat onlangs bijvoorbeeld met betrekking tot verkrachting in het huwelijk. In de wet stond tot voor kort dat gehuwden elkaar niet konden verkrachten. T o e n kwam er een zaak waarbij een man een vrouw verkrachtte met wie hij officieel nog getrouwd was, maar met wie hij al lang niet meer samenwoonde. In die zaak kon de rechter de man niet veroordelen. Die uitspraak zorgde ervoor dat de wetgever zijn wetten aanpaste. Probleem is alleen dat de politiek meestal heel sloom reageert op jurisprudentie. Die moet uitdrukkelijker onder de aandacht komen. Uitemdelijk moet de wetgever sturen, niet de rechter."

In mijn vorige column schreef ik over de mokerslag die onvoldoende heet. Het virtuele knietje in je kruis dat je door de betreffende docent wordt toegediend, is echter slechts een tijdelijke. Even de klap incasseren voor het publicatiebord of via het voice-responsesysteem, je familie met schaamrood op de kaken van de ramp op de hoogte stellen en doorgaan maar. H e t grote leed komt dan nog: het hertentamen. Vloog ik de eerste jaren van mijn studie nog betrekkelijk ongeschonden door alle vakken heen, tegenwoordig zit ik vaker dan mij lief is voor een tweede keer in de houten bouwkeet (of tentamenzaal zoals ze deze bij de vu durven noemen). Als je de tentamenstof voor de eerste keer bestudeert, warmeer iedereen in je omgeving van zijn vrije weekend geniet, kun je je nog vastklampen aan het feit dat al je studiemaatjes ook vastgelijmd zitten aan de boeken. H o e treurig is het lot van de hertentarainist. H e t besef dat je tot de ultieme dommerds behoort, het selecte gezelschap der nitwits. Een cynicus kan opmerken dat ik uiteindelijk de stof goed beheers; beter dan al die zogenaamde slimmeriken die het tentamen in één keer haalden. Je ziet de stof toch immers twee keer? Forget it: liever dom en in één keer het tentamen gehaald, dan slim en twee keer dezelfde organisatorische principes van March en Ohlsen voor je kiezen. D e moeilijkheid van tentamen maken is in te schatten wat de docent precies wil weten. Enkele docenten geven je voorbeeldvragen tijdens het college. Van andere docenten proef je tijdens de colleges welke richting hij of zij op zal gaan tijdens een tentamen. Die laatste categorie is trouwens erg gevaarlijk: je moet een eigen inschatting maken wat iemand belangrijk vindt. Vaak blijkt dat jij dacht dat de groepsledentheorie van Belbin een paradepaardje van de docent zou zijn. Helaas, de docent heeft juist een enorme hekel aan deze 'Belboy' en je wordt tijdens het tentamen uitgemolken over het bureaucratische model van Weber, waar je net niets van af weet. Op dat m o m e n t voel je aan je water dat dit tentam e n wel eens de mist kan ingaan. Sommige docenten zijn je gelukkig gunstig gezind. N a het tentamen mag je de opgaven mee naar huis nemen. Hoewel het hertentamen meestal hemelsbreed verschilt van het eerste tentamen, heb je in ieder geval een houvast hoe de docent zijn of haar vragen stelt. Sommige docenten vinden deze service richting studenten te groot, waardoor je bij het hertentamen wederom met natte handen en klapperende oren over het papier zit gebogen. Fronsend vraag je je dan af: "Wat wil die man in godsnaam van me?" D e goede lezer voelt al aankomen waar ik naartoe wil: een vrije verspreiding van tentamenvragen voor de nitwits, de sukkels, de losers onder ons zoals ik: de incidentele hertentaministen. FRANK SCHROBR

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen