Ad Valvas 1998-1999 - pagina 656

AD VALVAS 17 JUNi 1999

PAGINA 4

Trainer Sportcentrum V U geeft tips voor fietsvakantie:

'Een verkeerde versnelling kan je je relatie kosten' De fietstraining van het Sportcentrum VU is alweer bijna afgelopen. Voor degenen die niet meededen maar wel hun fietsvakantie voorbereiden, heeft trainer Hans Smit nog enkele nuttige tips.

Dick Roodenburg D e fietstraining van het Algemene Sportcommissie V nje Universiteit (Asvu), vast onderdeel van het voor­ jaarsprogramma, trok dit jaar weinig deelnemers. Dat was de schuld van het weer, vertelt trainer Hans Smit. "Op de vaste donderdagavond regende het steeds." De fietstraining heet eigenlijk novicychng. Dit is een recreatieve traming voor de "gemotiveerde begmner en halfgevorderde fietser". Oefeningen worden rustig opgebouwd en richten zich op het verbeteren van de fietscon­ ditie. Het is echter niet de bedoeling met de blik op onemdig flink door te jakkeren, verduidelijkt Smit. Genieten van de natuur is tijdens novicycüng ook belangnjk. Er werd daarom gefietst langs de riviertjes die zich ten zuiden van Amsterdam door de polders slin­ geren, zoals de Amstel, het Gein, de Waver en de Winkel. Novicyding is volgens Smit zeer geschikt als voorbe­ reiding op een fietsvakantie. Tijdens de lessen geeft hij altijd veel mformatie over de bepakking en over leuke toch­ ten in Nederland of daarbuiten. Voor de mensen die tijdens de zomer­ vakantie met het njwiel de bergen in willen, heeft Smit wel een paar advie­ zen. "Het klinkt als een open deur, maar zorg dat je een goede fiets hebt. Hij mag met te groot zijn en moet echt uitgerust zijn met de juiste versnellin­ gen. V eel mensen letten daar niet zo op en gaan met de versnellingen die al op de fiets zitten. Dat is vaak niet vol­ doende. Eigenlijk moet je vóór dne bladen hebben en achter 28 tandjes als grootste verzet. Dat wordt natuurlijk een technisch verhaal, maar je kunt thuis gewoon die tandjes tellen. Als je met de verkeerde versnelling in een heuvelachtig gebied zit, kom je jezelf afschuwelijk tegen. En als je met iemand bent, kan het je je relatie kos­ ten. In de Ardennen heb je al heel koppige heuvels en niets is erger dan met een bepakte fiets te lopen en dat gewicht tegen de heuvel te moeten opduwen. Daarom moet je een verzet hebben waar je elke berg mee op kunt."

\<

Op de fiets over de 2646 meter hoge Galibiei^berg in Frankrijk.

Veel fietsers nemen op vakantie te veel bagage mee, vmdt Smit. "Ik heb in de loop der jaren geleerd dat het steeds minder kan. Als je op de camping aan­ komt, was je gewoon even je spulletjes. Die zijn zo weer droog. Je hoeft dus maar twee setjes kleren mee te nemen." D e bagage moet ­ veel of wemig ­ zo goed mogelijk over de fiets verspreid worden. "V oor twee hivnders, achter de gebruikelijke verpak­ king en dan nog een stuurtasje. Zo ligt de fiets lekker stabiel: tijdens de afda­ Img ga je niet slingeren en als je steil omhoog gaat, kantelt de fiets mooi van de ene naar de andere kant." Wegenkaarten zijn ook heel belangrijk.

Hans Smit

"Ik kwam eens mensen tegen die op een zakagenda door Franknjk fiet­ sten", vertelt Smit. "V eel fietsers gebruiken een autokaart en zeggen dan: Frankrijk is helemaal niet mooi, met al die grote wegen. iV lichelin heeft prachtige kaarten van 1 op 200.000, daar kun je alle kleine weggetjes op vinden. Die zijn inderdaad soms wat steiler." Zelf fietste Smit de afgelopen twintig jaar door heel Europa. V oor de komende zomer heefc hij twee bestem­ mingen. "Eerst ga ik met Asvu­ schaatstrainer Kees de V rij de Alpen in. Hij is net als ik een fietsfanaat. D a n kom ik terug en reis met mijn vnendin naar Gnekenland. We nemen de fiet­ sen in het vliegtuig mee en gaan fiet­ sen op de Peloponnesus. D e vriendin van Kees de V rij komt naar de Alpen. Ze willen van daar met z'n tweeën naar Kroatië fietsen."

ih^^K

ï-"«.rji.''

èfi^

Steigerende ingewanden bij soep met kippentenen Suzanne Vergouwe, vierdejaars studente culturele antropologie, doet tot eind augustus veldonderzoek in Roemenië. In het dorpje BlaJ (spreek uit Blazj) in Transsylvanië onderzoekt ze hoe de Griekskatholieke beweging zich ontwikkelde sinds de val van het communisme. Elke twee weken schrijft ze over haar ervaringen.

BERICHT UIT ROEMENIE

Suzanne Vergouwe Veldwerk: een magische formule. Deze onderzoeksmethode wordt in de antropologie gezien als een inwij­ ding waar iedere student aan moet geloven. In de eerste jaren van de studie lijkt het een onmogelijke opdracht, want je moet iets gaan doen wat al die onderzoekers met die grote namen voor je al hebben gedaan.

Suzanne VergOUWe Sidney Vervuurt AVC/VU

Als het vierde jaar steeds dichterbij komt, nadert ook dat onderzoek. Je vindt een onderwerp en leest litera­ tuur om je geestelijk en wetenschap­ pelijk voor te bereiden. Je schrijft je onderzoeksplan en koopt een ticket. Je praat met vrienden die al veldwerk gedaan hebben. H u n verhalen drink

je in: wie weet kan je er wat aan h e b ­ ben. Misschien valt het inderdaad mee. D a n zit je daar ineens, ver weg. H e t IS begonnen voor je het in de gaten hebt. E n het is anders, compleet anders dan je je had voorgesteld. H e t idee van een antropoloog op onder­

zoek IS er een van ontberingen en van het gegeven dat alles anders is. Inderdaad verschilt de samenleving waarin ik nu verblijf van de Neder­ landse. Maar ik woon niet in een oer­ woud, het ziekenhuis bevindt zich op loopafstand en het voedsel is herken­ baar, ook al steigeren mijn ingewan­ den bij het zien van kippentenen in de soep. W a t dat betreft heb ik het door levensomstandigheden niet zwaar. D e rest is wel herkenbaar. Cultuur­ schok, vervreemding, eenzaamheid en niet weten waar je moet beginnen. Of jezelf tegenkomen, omdat je van nature niet zo gauw op mensen afstapt en dit onderzoek dat toch van je vraagt. Mijn onderzoeksplan kan nog zo goed zijn, maar deze ervarin­ gen zijn van een andere dan weten­ schappelijke orde. Op zulke m o m e n t e n lijkt het leven van een veldwerker meer op een psy­ chologische zelfanalyse. D a n vraag ik me af waarom ik er ooit aan ben begonnen en niet heb gekozen voor een 'gewoon' beroep zonder al die zogenaamde exotische ervaringen. Maar ter geruststelling: dit zijn gedachten die me met dagelijks over­ vallen. V eldwerk is daarvoor te bij­ zonder ­ het draait immers om m e n ­

sen. H u n mening wil ik horen, daar ben ik iedere dag ijverig naar op zoek. Over het onderwerp van mijn onder­ zoek heeft iedereen wel iets te mel­ den. Bijvoorbeeld de oudere mensen die in het park waar ik iedere dag de krant lees de laatste nieuwtjes vertel­ len. Of de dames met wie ik tijdens mijn eerste pelgrimstocht praatte. D e bibliothecaresse in het seminarium kan het nog zo druk hebben, ze maakt tijd voor me o m m e te helpen bij het vinden van relevante litera­ tuur. Zelfs de plaatselijke fotografe sluit een ogenblik haar winkel om me voor te stellen aan een kennis. Naast het wetenschappelijke is er bovenal een vriendschappelijk ele­ ment in al deze gesprekken. Mensen zijn erg geïnteresseerd in het leven m Nederland. H u n vragen roepen ook weer vragen van mijn kant op. Want in geen geval ben je als antropoloog een robot, die geprogrammeerd is om bepaalde antwoorden te geven. T o c h moet je voor goed veldwerk m de huid van de gesprekspartner kruipen. D a t probeer ik zo goed mogelijk te doen. Ik moet nog maar zien of, en hoe ik me weer in een Nederlands staatsburger transformeer als deze periode voorbij is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen